จุดสำคัญสำหรับวิศวกรดับเพลิง: การจำแนกประเภทของถังดับเพลิงและเงื่อนไขการทิ้งถังดับเพลิง

Thread Content

การสอบสำหรับวิศวกรด้านป้องกันอัคคีภัยในปี 2016 จะจัดขึ้นในวันที่ 12–13 พฤศจิกายน ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่ถึงหนึ่งเดือนแล้ว ไม่ทราบว่าผู้สมัครทุกท่านเตรียมตัวกันได้ดีแค่ไหนบ้าง ในครั้งนี้ เราได้รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับ “การจำแนกประเภทของอุปกรณ์ดับเพลิงและเงื่อนไขการทิ้งอุปกรณ์ดับเพลิง” เพื่อช่วยให้ผู้สมัครเตรียมตัวได้ดียิ่งขึ้น 1. การจำแนกประเภทของถังดับเพลิง ถังดับเพลิงสามารถแบ่งออกได้ตามสารดับเพลิงที่ใช้ได้ 5 ประเภท ได้แก่ 1. ถังดับเพลิงชนิดผงแห้ง สารดับเพลิงที่ใช้ในการบรรจุมีอยู่สองชนิด ได้แก่ โซเดียมไบคาร์บอเนต และสารดับเพลิงประเภทฟอสเฟตแอมโมเนียม 2. เครื่องดับเพลิงคาร์บอนไดออกไซด์ 3. เครื่องดับเพลิงแบบฟองสบู่ 4. ถังดับเพลิงชนิดน้ำ 5. ถังดับเพลิงชนิดฮาโลเจนไอด์ (ซึ่งมักเรียกกันว่าถังดับเพลิง “1211” และ “1301”) สามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเภทตามรูปแบบของแรงดันที่ใช้ในการดับเพลิง ได้แก่ 1. ถังดับเพลิงแบบเก็บก๊าซไว้ภายใน 2. เครื่องดับเพลิงแบบใช้ก๊าซอัด คือเครื่องดับเพลิงที่ใช้แรงดันของก๊าซอัดหรือก๊าซที่อยู่ในสภาพของเหลวซึ่งถูกกักเก็บไว้ในถังของเครื่องดับเพลิงเพื่อขับเคลื่อนการทำงานของเครื่องดับเพลิง
3. เครื่องดับเพลิงแบบใช้ปฏิกิริยาเคมี คือเครื่องดับเพลิงที่ใช้แรงดันของก๊าซที่เกิดจากปฏิกิริยาเคมีภายในเครื่องดับเพลิงเพื่อขับเคลื่อนการทำงานของเครื่องดับเพลิง

II. การทำลายเครื่องดับเพลิงที่หมดอายุการใช้งาน
เครื่องดับเพลิงที่หมดอายุการใช้งานสามารถแบ่งออกได้เป็น 4 กรณี ได้แก่ 1. เครื่องดับเพลิงที่อยู่ในรายชื่อเครื่องดับเพลิงที่ต้องถูกทำลายตามที่กำหนดไว้ 2. เครื่องดับเพลิงที่หมดอายุการใช้งานตามที่กำหนดไว้ 3. เครื่องดับเพลิงที่มีความเสียหายร้ายแรงหรือมีข้อบกพร่องร้ายแรงขณะใช้งาน 4. เครื่องดับเพลิงที่มีความเสียหายหรือข้อบกพร่องร้ายแรงขณะที่มีการซ่อมแซม เมื่อถังดับเพลิงหมดอายุการใช้งาน หน่วยงานที่ดูแลอาคารจะทำการเปลี่ยนถังดับเพลิงดังกล่าวตามหลักการแทนที่ด้วยอุปกรณ์ที่มีคุณสมบัติเทียบเท่ากัน 1. ถังดับเพลิงประเภทต่อไปนี้ที่อยู่ในรายชื่อสินค้าที่ถูกสั่งให้ยกเลิกการใช้งานนั้น บางประเภทมีสารที่ใช้ดับเพลิงที่มีความกัดกร่อนและมีพิษสูง ส่วนบางประเภทจำเป็นต้องพลิกถังดับเพลิงขณะใช้งาน ซึ่งก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้ปฏิบัติงานได้ ดังนั้นจึงถูกบรรจุอยู่ในรายชื่อสินค้าที่ถูกสั่งให้ยกเลิกการใช้งาน และเมื่อค้นพบก็จะถูกทำลายทิ้งทันที: (1) ถังดับเพลิงชนิดกรด-ด่าง (2) เครื่องดับเพลิงชนิดฟองสบู่ทางเคมี (3) เครื่องดับเพลิงแบบใช้วิธีการกลับด้าน (4) เครื่องดับเพลิงที่ใช้คลอโรบรอมมีนและคาร์บอนตะไนต์ (5) เครื่องดับเพลิงชนิด 1211, เครื่องดับเพลิงชนิด 1301. (6)**ประเภทของถังดับเพลิงอื่นๆ ที่มีการกำหนดให้ต้องเลิกใช้ตามนโยบาย ถังดับเพลิงที่ไม่เป็นไปตามระบบการอนุญาตให้วางจำหน่ายผลิตภัณฑ์ด้านการป้องกันอัคคีภัย จะถูกสั่งให้ทำลายหลังจากการตรวจสอบ 2. อายุการใช้งานของถังดับเพลิงที่ควรจะถูกทิ้งไป เครื่องดับเพลิงแบบพกพาหรือแบบมีล้อ หากอายุการผลิตของเครื่องดับเพลิงเหล่านี้ถึงหรือเกินระยะเวลาที่กำหนดไว้ดังต่อไปนี้ ก็จะต้องถูกทิ้งไป: (1) เครื่องดับเพลิงชนิดใช้น้ำ หลังจากผลิตมาแล้ว 6 ปี (2) ถังดับเพลิงชนิดผงแห้ง และถังดับเพลิงชนิดก๊าซบริสุทธิ์ มีอายุการใช้งานครบ 10 ปีแล้ว (3) ถังดับเพลิงคาร์บอนไดออกไซด์ที่หมดอายุการใช้งานแล้ว คือ 12 ปี 3. ถังดับเพลิงที่มีความเสียหายหรือข้อบกพร่องร้ายแรง จะต้องถูกทำลายทิ้ง หากมีลักษณะดังต่อไปนี้: (1) ตัวถังมีสนิมอย่างรุนแรง (สีที่เคลือบอยู่หลุดลอกออกไปเป็นบริเวณกว้าง พื้นที่ที่เป็นสนิมมีขนาดมากกว่าหนึ่งในสามของพื้นที่ผิวทั้งหมด หรือมีรอยบุ๋มบนพื้นผิว) หรือบริเวณที่เชื่อมต่อกันหรือก้นถังมีสนิมอย่างรุนแรง (2) ตัวถังมีการบิดเบี้ยวอย่างชัดเจน และมีความเสียหายทางกลอย่างรุนแรง (3) หัวอุปกรณ์มีรอยแตก หรือมีข้อบกพร่องอื่นๆ เช่น ไม่มีกลไกสำหรับระบายแรงดัน เป็นต้น. (4) ตัวถังมีโครงสร้างที่ไม่เหมาะสม เช่น มีพื้นแบน เป็นต้น (5) ถังดับเพลิงแบบพกพาที่ไม่มีกลไกสำหรับฉีดน้ำแบบหยุดๆ. (6) ไม่มีชื่อโรงงานผู้ผลิตและปีที่ผลิต (รวมถึงกรณีที่ป้ายบอกข้อมูลหลุดออกไป หรือชื่อโรงงานผู้ผลิตบนป้ายไม่ชัดเจน หรือไม่สามารถอ่านปีที่ผลิตจากตราประทับได้) (7) ตัวถังและส่วนปลายอุปกรณ์มีร่องรอยของการซ่อมแซม เช่น การเชื่อมด้วยดีบุก การเชื่อมด้วยทองแดง หรือการซ่อมแซมด้วยวิธีอื่นๆ (8) ถูกไฟเผามาแล้ว. สำหรับถังดับเพลิงที่เข้าเกณฑ์การทิ้ง หลังจากตรวจสอบแล้วว่าภายในถังไม่มีแรงดันอยู่ ก็จะมีการทำลายถังดับเพลิงและถังเก็บก๊าซ โดยการเจาะ บีบ หรือตัดถังเหล่านั้นทิ้ง พร้อมทั้งบันทึกรายละเอียดการทิ้งถังดับเพลิงแต่ละตัวไว้อย่างละเอียด