มาเริ่มต้นด้วยการล่องแก่งแม่น้ำลี่เจียงกันก่อน การล่องแก่งแม่น้ำลี่เจียงแบ่งออกเป็นการล่องแก่งด้วยเรือขนาดใ

Thread Content

โพสต์นี้ถูกแก้ไขครั้งสุดท้ายโดย “โชคดีที่มีคุณ” เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2016 เวลา 15:29 กุ้ยหลิน: กุ้ยหลินก็คือภูเขาเหล่านั้นนั่นเอง ได้แก่ ภูเขาเสือ ภูเขาฟูโป๋ ภูเขาไถไฉ่ ยอดเขาดู่ซิ่วเฟิง หินเจิ้งซิง ปราสาทจิงเจียง และทะเลสาบสองแห่งกับทะเลสาบอีกสี่แห่ง. ภูเขาช้างมีชื่อเสียงมากจากหนังสือเรียน คนมักไปที่นั่นเพื่อถ่ายรูปเป็นหลัก ถือเป็นสถานที่ที่ถ้าไม่ได้ไปก็เสียใจ แต่ถ้าไปแล้วก็ยังเสียใจอยู่ดี ภูเขาอื่นๆ ก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของแต่ละลูก ส่วนความคิดเห็นของผมก็คือ ให้คุณเลือกไปเที่ยวกี่ลูกก็ได้ตามเวลาที่คุณมี บนอินเทอร์เน็ตมีตั๋วรวมหลายแบบให้เลือก ซึ่งราคาถูกกว่าการซื้อตั๋วแยกกันมาก บางแบบราคาถูกถึงเกือบครึ่งราคาเลยทีเดียว มีเวลาก็ไปเดินเล่นสักหน่อย ไม่มีเวลาก็ช่างเถอะ. ยางซัว: คุณภาพการบริการด้านการท่องเที่ยวในยางซัว จังหวัดกุ้ยหลินนั้นแย่มากจริงๆ คนที่จะไปที่นั่นควรเตรียมใจไว้ดีๆ นะ. เมื่อพูดถึงกุ้ยหลินและหยางโชว์ สถานที่ที่ต้องไปเยือนก็คือแม่น้ำหลีเจียง แม่น้ำเย่หลงเหอ และอิมเพรสชั่น หลิวซานเจี๋ย ด้านล่างนี้คือแผนที่นำเที่ยวของเมืองหยางโชว์ แม่น้ำหลี่เจียงอยู่ทางด้านตะวันออก ส่วนแม่น้ำยู่หลงอยู่ทางด้านตะวันตก ตำแหน่งของเมืองหยางโชว์นั้นถือว่าดีจริงๆ มาเริ่มต้นด้วยการล่องแก่งแม่น้ำหลี่กันก่อน。 การล่องแก่งแม่น้ำลี่เจียงแบ่งออกเป็นเรือขนาดใหญ่และเรือขนาดเล็ก เรือขนาดใหญ่สามารถบรรทุกคนได้หลายสิบถึงหลายร้อยคน มีกำลังเครื่องยนต์ที่แรง ทำให้เดินทางได้เร็ว แต่อาหารก็ไม่อร่อย การล่องเรือที่อยู่ห่างจากผิวน้ำมากขนาดนั้นแล้วยังเดินทางเร็วอีก ก็ไม่มีความหมายอะไรเลย เรือลำเล็กๆ แต่ละลำสามารถบรรทุกคนได้ 4 คน หากไม่ใช่ 4 คนที่มาเที่ยวด้วยกัน ก็จะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรวมตัวกันขึ้นเรือ ส่วนเรือไม้ไผ่นั้นอยู่ภายใต้การจัดการรวมกัน คนพายเรือก็ได้รับเงินเดือนคงที่ ดังนั้นหากไม่มีการให้ทิป คนพายเรือก็จะพายเรือด้วยความไม่พอใจตลอดทาง หน่วยงานท่องเที่ยวในกุ้ยหลินมุ่งแสวงหาผลกำไรอย่างรวดเร็ว ทำให้บริการของพนักงานแย่มาก แม้ว่าทิวทัศน์จะสวยงาม แต่ฉันก็ไม่มีอารมณ์ดีเลย พูดถึงการล่องแก่งแม่น้ำอวี้หลงอีกที. แม่น้ำอวี้หลงมีขนาดเล็กกว่าแม่น้ำหลี่เจียง แต่กลับสวยงามกว่ามาก โดยจะมีเรือไม้ไผ่สำหรับสองคนต่อลำ ไม่มีเครื่องยนต์ ต้องพายเรือด้วยแรงคนเท่านั้น จึงไม่มีเสียงเครื่องยนต์ดังรบกวน คำเดียวที่อธิบายได้ก็คือ “สบาย” แต่บริการที่แม่น้ำอู่หลงนั้นแย่ลงเรื่อยๆ ไม่มีทางดีขึ้นเลย มีคนบอกว่าถ้าไม่จ่ายเงิน คนพายเรือก็จะนัดหยุดงานและไม่ยอมขึ้นฝั่งเลย ตอนนั้นฉันอยู่บนเรือกับหนุ่มอีกคนหนึ่ง คิดว่าคนขับเรือคงรู้สึกว่าไม่ได้ประโยชน์อะไร เลยทำหน้าบึ้งและไม่พูดอะไรเลย ครั้งแรกที่ได้รู้จักลิวซานเจี๋ย ฉันรู้สึกสับสนมาก ฉันก็เหมือนเคย สั่งตั๋วผ่านอินเทอร์เน็ต แต่ในบริเวณอุทยานไม่มีจุดให้รับตั๋วผ่านอินเทอร์เน็ตเลย ต้องติดต่อ “พ่อค้าตั๋ว” เพื่อขอตั๋วเอง มีพ่อค้าตั๋วประมาณสิบกว่าคนมาตั้งแผงขายตั๋วอยู่หน้าอุทยาน ฉันกังวลมากว่าจะได้ตั๋วปลอมหรือเปล่า. กุ้ยหลินและหยางเซว่ทำธุรกิจด้านการท่องเที่ยวมาหลายปีแล้ว แต่ก็ไม่มีความก้าวหน้าเลยสักนิด. สถานที่ท่องเที่ยวอย่าง “ยาโนดา” ในซานย่านั้น ฉันรู้สึกสนุกมากเลยค่ะ และก็มักจะแนะนำให้เพื่อนๆ ไปเที่ยวด้วยเสมอ แต่สำหรับสถานที่อย่างแม่น้ำลี่เจียงนั้น ฉันจะเตือนเพื่อนๆ ให้ระมัดระวังให้มากๆ เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไปเที่ยวที่นั่นเลยค่ะ. ไม่รู้ว่าทำไมถึงกลายเป็นการบ่นไปซะอย่างนั้น การเดินทางมาครั้งนี้ก็นานมากแล้ว แต่กลับรู้สึกผิดหวังกับบริการในพื้นที่นี้มาก ทั้งที่มีทรัพยากรที่ดีขนาดนี้ แต่กลับไม่รู้จักใช้มันให้เกิดประโยชน์ สักวันหนึ่งก็คงจะเหมือนกับ ** ที่ไม่มีใครอยากไปอีกแล้ว การมาเร็วไม่ดีเท่าการมาในเวลาที่เหมาะสม ตอนเย็นฉันเล่นเกมสักพัก แล้วก็ถามดู ปรากฏว่ากลุ่มคนเหล่านี้กำลังจะไปยังเมืองหยางโชว์ในวันพรุ่งนี้พอดี ฉันเลยรีบจองทัวร์กับเจ้าของทัวร์ทันที เพื่อจะได้มีเพื่อนร่วมทางในวันพรุ่งนี้ จะได้ไปเที่ยวแม่น้ำเหลียนเจียง แม่น้ำเย่หลงเหอ ล่องเรือ ถนนซีเจียในเมืองหยางโชว์ และกินข้าวเหนียวกุ้ยหลิน ตอนเช้าก็จะได้กินข้าวเหนียวกุ้ยหลินต่อ มีรูปภาพของข้าวเหนียวกุ้ยหลินด้วย การล่องเรือไปตามแม่น้ำเหลียนเจียงก็เป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมมาก ทัวร์ของฉันนี้ดีมากเลย ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ ตลอดทั้งทริป แถมตอนเที่ยงยังพาไปพักที่ถนนซีเจียอีกสองชั่วโมงด้วย ได้ยินมาว่าทัวร์อื่นๆ นั้นแย่มากเลย จริงๆ แล้วงานของพนักงานคนนี้ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ก็แค่รับส่งในเขตเมือง ช่วยซื้อตั๋วเพื่อขึ้นเรือ แล้วก็พาไปส่งที่ยางซัว โดยรวมแล้วก็มีแค่สองอย่างคือการรับส่งและการซื้อตั๋วเท่านั้นเอง. แม้ว่ากลุ่มนี้เองจะไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกไม่พอใจ แต่ความไม่สบายใจระหว่างการเดินทางก็ยังคงมีอยู่ตลอดเวลา ตอนเด็กๆ ฉันเคยนั่งเรือขนาดใหญ่ล่องแม่น้ำลี่เจียง ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ มองทิวทัศน์สองฝั่งแม่น้ำที่ผ่านไปเรื่อยๆ ดังนั้นครั้งนี้ฉันจึงเลือกนั่งเรือไม้ไผ่เพื่อชมส่วนที่สวยงามที่สุดของแม่น้ำลี่เจียง นั่นก็คือช่วงจากหยางตี้ไปจนถึงซิงปิงนั่นเอง. แม่น้ำลี่เจียงนั้นสวยงามจริงๆ ในยามเช้า หมอกยังไม่จางไป หมอกลอยอยู่ระหว่างภูเขาต่างๆ ทำให้ยอดเขาดูเหมือนอยู่ในดินแดนแห่งเทพนิยาย เรือไม้ไผ่แล่นไปตามแม่น้ำหลี่เจียง น้ำสีเขียวใสไหลเอื่อยอยู่ด้านล่าง ภูเขาสวยๆ ทั้งสองข้างค่อยๆ ห่างออกไปเรื่อยๆ เมื่อคุณหันกลับมามอง ก็จะพบว่าทิวทัศน์ที่เห็นนั้นไม่ใช่ทิวทัศน์เดิมอีกต่อไปแล้ว เรือไม้ไผ่บนแม่น้ำลี่เจียงทั้งหมดมีการติดตั้งมอเตอร์ และอยู่ภายใต้การจัดการที่เป็นระบบเดียวกัน คนขับเรือจะได้รับเพียงเงินเดือนคงที่พร้อมกับโบนัสเล็กน้อยเท่านั้น หากต้องการหาเงินเพิ่มก็ต้องขอเงินจากนักท่องเที่ยว คนขับเรือบอกว่าจะอธิบายให้ฟัง แต่พอเริ่มพูดก็บอกว่าคนละ 25 บาท รวมเป็น 100 บาท แถมยังบอกให้ขับช้าลงอีกด้วย ส่วนไกด์ที่มาด้วยกันตอนมาถึงก็บอกว่าไม่จำเป็นต้องจ่ายเงิน และในกลุ่ม 4 คนนั้นยังมีสาวชาวต่างชาติคนหนึ่งที่ไม่เข้าใจภาษาจีนอีก ทำให้การแบ่งค่าใช้จ่ายเป็นเรื่องยาก ดังนั้นเราจึงปฏิเสธไป ส่วนคนขับเรือก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป และไม่พูดอะไรอีก แต่ก็เพิ่มกำลังเครื่องยนต์เพื่อให้เรือแล่นต่อไป ในบริเวณแหล่งท่องเที่ยวยังมีจุดถ่ายรูปที่เป็นจุดนิยมอีกด้วย หากซื้อรูปถ่ายไป ก็จะได้รับส่วนลดให้กับคนพายเรือด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงแนะนำให้คุณไปถ่ายรูปที่นั่นอย่างมาก สำหรับเมืองท่องเที่ยวอย่างกุ้ยหลินแล้ว การกระทำแบบนี้ถือว่าน่ารังเกียจมาก ผู้ให้บริการที่ดีควรจะมีความกระตือรือร้นในการให้บริการเหมือนกับ “ยาโนดา” ในซานย่า ไม่ว่าลูกค้าจะซื้อสินค้าหรือไม่ก็ตาม ก็ควรได้รับบริการที่ดีเหมือนกัน หรือจะเป็นแบบนี้ก็ได้ คือก่อนจะอธิบายอะไรก็ตาม ให้ตกลงกันก่อนว่าจะจ่ายเงินก็ต่อเมื่อนักท่องเที่ยวพอใจแล้วเท่านั้น. สถานการณ์แบบนี้ก็เกิดขึ้นระหว่างการล่องแก่งในแม่น้ำอู่หลงในช่วงบ่ายเช่นกัน นี่เป็นปัญหาด้านการบริหารของพื้นที่ท่องเที่ยวโดยรวมอย่างชัดเจน ทางพื้นที่ท่องเที่ยวไม่ยอมลงทุนฝึกอบรมพนักงาน แต่กลับจ้างชาวบ้านในละแวกนั้นมาขับเรือแทน โดยให้ค่าจ้างที่ไม่สูงนัก ดังนั้นพวกเขาจึงต้องหาวิธีหาเงินจากนักท่องเที่ยวแทน ตอนที่ฉันอยู่ในแหล่งท่องเที่ยว “ยาโนดา” ที่ซานย่า ฉันรู้สึกสบายมาก ไม่ว่าจะเลือกทำกิจกรรมเพิ่มเติมหรือไม่ก็ตาม ไกด์ก็ยังคงให้บริการที่ดีเหมือนเดิมเสมอ ตอนอยู่ที่ยาโนดา มีสาวสวยสองคนมาจับหูคุณแล้วถ่ายรูปด้วยกัน จากนั้นรูปก็จะถูกล้างออกมาก่อน ให้คุณเลือกเอง ถ้าชอบก็เอาไป ไม่ชอบก็ไม่เป็นไร ไม่มีการบังคับเลย. ถ้าฉันสนุกกับการเล่น ฉันก็ยินดีจ่ายเงินอยู่แล้ว และจะแนะนำเพื่อนๆ ให้มาเล่นต่อไปเรื่อยๆ แต่สำหรับที่อย่างแม่น้ำลี่เจียงนั้น ฉันจะเตือนเพื่อนๆ ให้ระวังให้มากๆ เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องไปเจอกับสิ่งที่ไม่น่าพอใจเลย อย่างไรเสีย ฉันก็ไม่มีความสุขเลยขณะอยู่บนเรือไม้ไผ่นั้น ฉันจะไม่จ่ายเงินเลย แม้จะมีเงินก็ตาม ให้รีวิวแย่ๆ ไปเลย.