مقاومت در برابر خمش، استحکام کششی

۱. استحکام تسلیم، کمترین مقدار تنشی است که در آن ماده شروع به تغییر شکل پلاستیکی قابل توجهی می‌کند. این، حد تسلیم فلزات در هنگام بروز پدیده تسلیم است؛ یعنی تنشی که مقاومت فلز را در برابر تغییر شکل کمی، حفظ می‌کند. ۲. استحکام کششی، مقاومت ماده در برابر بیشترین تغییر شکل انعطاف‌پذیر آن را نشان می‌دهد. پیش از رسیدن به بیشترین تنش کششی، تغییر شکل نمونه به طور یکنواخت اتفاق می‌افتد؛ اما پس از آن، فلز دچار پدیدهٔ فشرده شدن می‌شود، یعنی تغییر شکل متمرکز ایجاد می‌گردد ； برای مواد شکننده که فاقد تغییر شکل پلاستیکی یکنواخت هستند (یا تغییر شکل پلاستیکی آن‌ها بسیار کم است)، این مقدار نشان‌دهنده مقاومت ماده در برابر شکستگی است

مقاومت تسلیم (yield strength)، حد تسلیم فلزات در هنگام وقوع پدیده تسلیم است؛ یعنی تنشی که مانع از تغییر شکل کمی فلز می‌شود. برای فلزاتی که تسلیم مشخصی ندارند، مقدار تنشی که باعث ایجاد تغییر شکل باقی‌مانده ۰.۲٪ می‌شود، به عنوان حد تسلیم آن‌ها در نظر گرفته می‌شود؛ این مقدار را حد تسلیم شرطی یا استحکام تسلیم می‌نامند. عملکرد نیروهای خارجی فراتر از این محدودیت، باعث از کار افتدن دائمی قطعه و غیرقابلیت بازگرداندن آن خواهد شد. به عنوان مثال، حد تسلیم فولاد کم‌کربن ۲۰۷ مگاپاسکال است؛ هنگامی که نیرویی بیشتر از این حد وارد شود، قطعه دچار تغییر شکل دائمی می‌شود، اما اگر نیرو کمتر از این حد باشد، قطعه دوباره به حالت اولیه خود بازمی‌گردد. Q345، Q235B به استحکام خمشی ورق‌های فولادی اشاره دارند. استحکام کششی، نیرویی است که بیانگر حداکثر تغییر شکل پلاستیک یکنواخت ماده می‌باشد؛ قبل از رسیدن به بیشترین تنش کششی، تغییر شکل نمونه به طور یکنواخت اتفاق می‌افتد، اما پس از آن، فلز شروع به کوچک شدن در ناحیه‌های خاصی می‌کند، یعنی تغییر شکل متمرکز ایجاد می‌شود ； برای مواد شکننده که فاقد (یا دارای) تغییر شکل پلاستیک یکنواخت کمی هستند، این مقدار نشان‌دهنده مقاومت آن مواد در برابر شکست است. نماد آن Rm است (طبق استاندارد قدیمی GB/T 228-1987، نماد استحکام کششی σb بود) و واحد آن MPa می‌باشد. [