【۱۱-۲۷】گفتار روزانه درباره سلامت شغلی

کار اضافه، وضعیت عادی شده است. تغییر آن نیازمند تلاش کل جامعه است.

در زمان عادی باید تمرینات خود را تقویت کنید؛ همچنین می‌توانید از همکاران و همسرتان بخواهید که کمکتان کنند

اکثر کارمندان به دلیل ماهیت پرمشغله کارشان، در شرایط مختلفی مجبور به کار اضافه‌وقت می‌شوند. البته کار اضافی نیز به کار اضافی داوطلبانه و کار اضافی اجباری تقسیم می‌شود. پس وقتی کارمندان مجبور به کار اضافه‌وقت می‌شوند، چگونه باید با این وضعیت کنار بیایند؟ در محیط کار، کار اضافه برای تکمیل کارها امری بسیار رایج است. برخی افراد به دلیل تمام نکردن کار، ساعات اضافه کار می‌کنند ； برخی افراد، هرچند کاری که «باید انجام دهند» وجود ندارد، می‌خواهند در اوقات فراغت خود کارهای بیشتری انجام دهند ； با این حال، برخی دیگر نیز به این دلیل «مجبور به کار اضافه» می‌شوند که دیگران ساعات کاری اضافی دارند یا وظایفی به طور موقت به آن‌ها سپرده می‌شود. اخیراً شرکت استخدامی «ژونگشوان» نظرسنجی‌ای درباره پدیده «کار اضافه‌باری اجباری» در محیط کار انجام داده است؛ نتایج آن نشان می‌دهد که ۶۳.۵ درصد از افراد مشغول به کار، از وضعیت فعلی کار اضافه‌باری اجباری بسیار ناراضی هستند و معتقدند که این وضعیت قابل بهبود نیست؛ آن‌ها هم توانایی اعتراض ندارند ； ۱۹ درصد از افراد مشغول به کار نیز گفتند که دچار بیش‌کاری شده‌اند و حجم کار آن‌ها فراتر از حد معمول است. “کار اضافه مرا دیوانه می‌کند. ”وقتی صحبت از کار اضافه می‌شود، وانگ لین بسیار عصبانی می‌شود. وانگ لین در شرکت مسئولیت کارهای مالی را بر عهده دارد؛ هر روز با گزارش‌ها، داده‌ها و جداول «غرق» می‌شود و بسیار مشغول است. “من فقط منتظرم تا کار تمام شود و بتوانم به خانه بروم و استراحت کنم. ”وانگ لین گفت که گاهی ترجیح می‌دهد از زمان استراحت ناهار برای کار بیشتری استفاده کند تا بتواند در زمان مقرر به خانه برگردد. اما اغلب اوضاع برخلاف میل است و وانگ لین نمی‌تواند در زمان مقرر کارش را تمام کند. “به نظر می‌رسد هرچه به زمان پایان کار نزدیک‌تر می‌شویم، کارهای بیشتری برای انجام دادن وجود دارد. ”در ابتدا، وانگ لین به تنهایی و در زمان مقرر کارش را تمام می‌کرد، اما بعداً در یک جلسه عادی، رئیس همکارانی را که ساعات اضافی کار کرده بودند تحسین کرد و برای همه غذا هم فراهم کرد. از آن زمان به بعد، به نظر می‌رسید همکاران بیشتر وقت اضافه کار می‌کنند و رئیس نیز اغلب برای همکارانی که وقت اضافه می‌کردند، قهوه و میان‌وعده می‌خرید. رفتار رئیس، وانگ لین را کمی گیج کرد؛ او نمی‌دانست که آیا باید در ساعت مقرر کار خود را تمام کند، یا مانند دیگران ساعات اضافه کار کند. “من واقعاً کارم را تمام کرده بودم، اما وقتی می‌دیدم دیگران مشغول هستند، خجالت می‌کشیدم که بروم؛ گاهی هم آنقدر خسته می‌شدم که به خانه می‌رفتم، در حالی که احساس می‌کردم انگار زودتر از موعد کارم را ترک کرده‌ام. ”وانگ لین با ناراحتی گفت: «من واقعاً کارم را با کارایی زیادی انجام دادم و زودتر از موعد کارم تمام شد، اما در نهایت، من همان کسی شدم که اشتباه کرده است.» ” کوشیبا نیز جزو «گروه افرادی است که مجبور به کار اضافه‌ساعتی هستند». شیائوچای دستیار مدیر است و اغلب در نزدیکی پایان ساعات کاری، مدیر کارهای دیگری برایش تعیین می‌کند. “تا ساعت چهار یا پنج بعدازظهر، تقریباً کار خاصی ندارم؛ می‌توانم با همکارانم صحبت کنم یا کارهای شخصی‌ام را انجام دهم. در این مدت، رئیس هم کار خاصی برایم تعیین نمی‌کند. اما وقتی نزدیک زمان پایان کار می‌شود، او می‌گوید: «لطفاً این کار را برایم انجام دهید، فردا به آن نیاز دارم»، یا «هرچه زودتر این کار را برایم تهیه کنید، برای جلسه بعدی نیاز دارم». ”کوشیبا با ناچاری گفت: «دستور رئیس است؛ من هم نمی‌توانم بگویم “اگر عجله‌ای نیست، فردا انجامش می‌دهم”. بنابراین مجبورم ساعات اضافه کار کنم تا کار را تمام کنم.» ”کوشیبا گفت که گاهی وقت‌ها که از سر کار برگشته یا روز تعطیل است، با یک تماس تلفنی از سوی مدیر، احتمال زیادی وجود دارد که مجبور شود برای کمک به او کاری انجام دهد. “همه‌ی این‌ها نوعی کار اضافه در قالب‌های مختلف است، اما من مجبورم آن را انجام دهم. ” “خودم صاحب کارم؛ من کاملاً مخالف کار اضافه هستم، به‌ویژه کار اضافه ناشی از فرسودگی بیش از حد. ”لوو جی، مشاور ارشد شرکت «ژونگشوان لیهو»، معتقد است که «کار بیش‌ازحد و ساعات کاری طولانی» در شرایطی پرفشار و پرتلاش رخ می‌دهد؛ این وضعیت نه تنها به سلامتی آسیب می‌رساند، بلکه به اهداف کار اضافی نیز دست نمی‌یابد. برای رهایی از وضعیت «کار اضافه‌وقت»، لوئو زی معتقد است که ابتدا باید به رئیس خود اطلاع داد که «کارم در عرض هشت ساعت تمام شده است». در ساعات کاری، از تأخیر در انجام کارها دوری کنید و کارهای برنامه‌ریزی‌شده را به پایان برسانید؛ مطمئناً هیچ رئیسی تمایلی ندارد که انرژی شرکت را صرف تماشای بازی کردن شما کند. با عملکرد، به رئیس ثابت کنید. “ساعات کاری معمولی هشت ساعته، امکان انجام کارها با کارایی بالا را فراهم می‌کند و بدون کار اضافی نیز می‌توان به اهداف تعیین‌شده دست یافت. ”دوماً، به‌موقع با رئیس خود در ارتباط باشید و کار اضافه را عادتی نکنید. کار اضافه‌وقت به صورت مداوم، معادل عدم وجود کار اضافه‌وقت است؛ اگر در شرایطی قرار گرفتید که مجبور به کار اضافه‌وقت شوید، باید فوراً وضعیت واقعی را با رئیس خود در میان بگذارید. “مدیران از کار اضافه‌باری بیش از حد خوششان نمی‌آید، زیرا باعث خستگی بیشتر آن‌ها می‌شود. یکدیگر را بیشتر درک کنیم و از طریق ارتباط، همذات‌پنداری پیدا کنیم. ”در نهایت، «ساعات کار اضافی» را به هشت ساعت کاهش داد. برخی مدیران، پیش از پایان ساعات کاری، کارهایی برای زیردستان خود تعیین می‌کنند تا کارمندان مجبور به کار اضافه شوند. برای رهایی از این وضعیت، باید نگرش خود را تغییر دهید؛ می‌توانید دو ساعت قبل از پایان کار، به طور فعال درباره برنامه‌های کاری پس از پایان ساعات کاری سؤال کنید. به این ترتیب، کارهای اضافی به کارهای فعال تبدیل می‌شوند؛ نه تنها کارها زودتر تمام می‌شوند، بلکه رئیس شما نیز نگرش شما نسبت به کار را متفاوت خواهد دید. “کار خودتان را به خوبی انجام دهید؛ نگران این نباشید که دیگران ساعات اضافی کار می‌کنند یا نه. کار اضافی فقط برای تقلید، تصمیمی عاقلانه نیست و نمی‌تواند به ارزش شما افزوده کند. ”

توجه کنید به تعادل بین کار و استراحت، نمی‌توانید مدام ساعات اضافه کاری کنید؛ پس بعد از ۱ ساعت کار، مدتی استراحت کنید

خب، درسته که شیفت‌کاری است، اما چون در شیفت شب معمولاً می‌توان چند ساعتی خوابید، برای همین خیلی خسته نمی‌شوم

کار اضافه و بردن کار به خانه توصیه نمی‌شود