به اشتراک گذاشتن داستان‌های دیگران | یک کفش حفاظتی کوچک، نقش بزرگی ایفا کرد

Thread Content

اغلب مردم فکر می‌کنند: ایمنی یعنی توجه بیشتر، نه؟ همه‌اش کارهایی هستند که مدام انجام می‌شوند، با احتیاط چه اتفاقی می‌تواند بیفتد؟ اما چیزی که می‌خواهم به همگی بگویم این است: آسیب‌ها اغلب در لحظاتی رخ می‌دهند که مردم متوجه آن نیستند. من در ژوئیهٔ سال ۲۰۱۴ وارد کار شدم و پس از گذراندن آموزش‌های سطح سوم، برای اجرای پروژه رفتم. با رفتن به محل، بزرگترین درسی که یاد گرفتم این بود که باید همواره مسئول خود و خانواده‌ام باشم. قبل از ورود به محل، الزام شده است که لباس‌های حفاظتی را به درستی بپوشیم و کفش‌های حفاظتی و کلاه‌های ایمنی نیز باید به صورت استاندارد استفاده شوند. هر دختری عاشق زیبایی است و از درون با کفش‌های حفاظتی که نه تنها سنگین، بلکه ناامیدکننده نیز هستند، مخالفت می‌کند؛ گاهی برای رفتن به محل کار، از کفش‌های سبک خودش استفاده می‌کند. اما اتفاقی که تابستان گذشته رخ داد، نگرش من را نسبت به کفش‌های ایمنی کاملاً تغییر داد. در آن زمان، من مسئول بررسی و شمارش قطعات داخلی راکتور، همراه با صاحب‌خانه و بخش تأمین، بودم. قطعات داخلی راکتور بسیار زیاد بودند و جعبه‌های حاوی آن‌ها یکی روی دیگری قرار داشتند؛ پس از باز کردن جعبه‌های بالایی، لازم بود آن‌ها را کنار زد تا بتوان به جعبه‌های پایینی دسترسی پیدا کرد و آن‌ها را بررسی کرد. هنگام بررسی محتویات جعبه‌های پایینی، ناگهان پایم روی یک میخ به طول ۵ سانتی‌متر فرود آمد. خوشبختانه در آن لحظه کفش‌های ایمنی پوشیده بودم و پایم آسیب ندید؛ اما حتی الان هم با فکر کردن به آن، می‌ترسم. از آن زمان عاشق کفش‌های ایمنی شدم؛ چه برای رفتن به انبار و چه به محل کار، همیشه به یاد داشتم که کفش‌های ایمنی را بپوشم، زیرا در محل کار خطرات زیادی وجود دارد که ممکن است متوجه آن‌ها نشویم. حالا، هر بار که با کارمندان جدید صحبت می‌کنم، این موضوع را برای همگان تعریف می‌کنم. این موضوع همواره به من یادآوری می‌کند که در ایمنی کار، هیچ کار کوچکی مهم نیست؛ باید در کار، هر کاری را به طور کامل و دقیق انجام داد، در غیر این صورت، یک سهل‌انگاری کوچک می‌تواند دروازه‌ی وقوع حادثه را باز کند.