Sıcaklık ölçüm noktasının iletim mesafesi hakkında

Entegre bir sıcaklık sensörü yapalım, yani bir termistör ve sıcaklık verici bir arada olsun; sonuçta 4-20mA ile iletim daha güvenilir. Kontrol yapılmayacaksa wifi sinyali de var, sayıları görmek için kablosuz izleme sistemi kurulabilir: lol. GPRS özelliğine sahip bir tablet de kullanılabilir, 485 bağlantısı da olur, ancak geliştirmesi zahmetli.

Sıcaklık değişimi en iyisidir; termistörler için 1000 metre mesafe yeterlidir, üç tel kullanımında hiçbir sorun yoktur

Doğrudan entegre sıcaklık kontrolü, tüm sorunları çözer

Maliyet ve kurulum kolaylığı açısından, kontrol odasına doğrudan üç telli kablo kullanmak en iyisidir. Sıcaklık değişimleri için yatırım ve kalibrasyon gereklidir; ayrıca kablolar da gerekir. Entegre termal direncin ömrü uzun değildir ve normal tipler kadar genel kullanım için uygun değildir. Fabrika daha önce bir miktarını kullandı, ancak hepsi sonunda elden çıkarıldı. Üç hatlı sistem kullanılmasının amacı, iletim kablolarındaki direncin ölçümler üzerindeki etkisini ortadan kaldırmaktır; bu nedenle kablo iletiminden kaynaklanan direnç hataları dikkate alınmaz. Ancak doğru ölçüm yapabilmek için aynı üç telli kablo kullanılmalıdır; iki adet iki telli kablo üç telli olarak kullanılamaz. Kablonun koruma katmanının da ikincil ölçüm cihazında güvenilir bir şekilde toprağa bağlanması gerekir.

Saha kurulumu laboratuvarla aynı değildir. Saha personeli montajı basit, kaba ve vahşi bir şekilde yapıyor. Yeni bölgedeki göstergelerin dış kaynakla işlenmesi sırasında onlara araç kullanmada yardım ederken, birçok göstergeci’nin 300 numaralı büyük anahtarlarla kardan mili bağlantılarını aşırı güç uygulayarak sıktığını gördüm; sonunda kardan milinin hortumları tamamen bozuldu. Bu entegre sıcaklık sensörü için de durum aynıdır; zorla sökme ve montaj işlemleri, ısı direncine ve transdüserin ince kablolarına zarar verebilir. Bu da kabloların soyulup yeniden bağlanmasını daha zor hale getirir. Ayrıca, sahadaki bağlantı kutusu kapağının sızdırmazlığı da bir sorundur; sadece ısı direnciyle sağlanan sızdırmazlık yeterli olmaz ve su sızarsa en fazla yerinde silinir. Entegre yapıdakiler ise su altında kaldığında tamamen bozulur; içindeki bileşenler o kadar paslanır ki orijinal halleri görülemez hale gelir. Fabrikamızda kendi kalibrasyon odası olsa da, sıradan ısı direnci termokuplları nadiren kalibre edilmektedir. Entegre olanlar ise mümkün değildir; çünkü sıfır ve tam ölçüm değerleri söz konusu olduğundan sahada sıfır ayarlamak oldukça zordur. Ayrıca parçaları söküp kalibrasyon odasına götürerek kalibre ettirmek de mümkündür ve orada kalibrasyon yapılır; ancak bu durumda arkadan eleştirilirler. Hangi kalibrasyon odasının yöneticilerin çeşitli ilişkileri sayesinde kullanıldığı bilinir; temelde bu yerler boş zaman geçirilen, memur eşlerinin bakımının yapıldığı yerlerdir. Herkes iş için buradadır; kim eleştirilmek ister ki? Bu yüzden sahada onarım yapılırken herkes yaklaşık olarak sıfır ve tam ölçüm değerlerini ayarlar; doğruluğu tahmin edilebilir. Bu durum, teknik personelin sürekli müdahale etmesine neden olur. Bunun üzerine herkes öfkelenir ve duygusal bir şekilde entegre olanları sıradan olanlara dönüştürür; hatta bazıları doğrudan penseyle koparır. Hehe. . .

Aslında sahada entegre veya sıcaklık değişimli sistemlerin kullanılmak istenmemesinin bir diğer nedeni de arıza giderimin zorlaşmasıdır. Öncüler teknolojiyle uğraşırken, ölçüm cihazlarının hassasiyetine, performansına, stabilitesine ve genel doğruluğuna önem verirler. Aslında saha ölçüm cihazlarıyla uğraşanların çoğu sadece geçimlerini sağlamak için bunu yapıyor; maaşlar sabit ve iş yüküyle ilgili değil. Bu yüzden herkesin temel tutumu, ne kadar az iş yaparsa o kadar iyi olması yönünde. Saha sıcaklık ölçümünde termistör kullanılır ve bu değer üç kablolu bir bağlantı yoluyla kontrol odasına iletilir. Proses teknisyenleri bu sıcaklığın doğru olmadığını söylediğinde, çoğu ölçüm uzmanı önce kontrol odasındaki termistör kablolarının bulunduğu yere giderek direnç değerini ölçer; ardından da sıcaklığın gösterilen sıcaklıkla uyumlu olup olmadığını, kısa devre veya açık devre durumu olup olmadığını tahmin eder. Kablo direncinin kabaca belirlenen aralığın dışında olduğu tespit edildiğinde sahaya gidilir; çünkü saha koşulları kontrol odasına göre daha kötüdür. Ayrıca sahadaki işletim koşulları da oldukça zorlayıcıdır: yüksek yerler, dar alanlar, kanallar ve çeşitli zehirli dumanlar, gazlar ile ekipman ve borular üzerinde birikmiş sıvılar bulunur. Çoğu kişi sahaya gitmek istemez; hatta sahadan dönenlerin iş kıyafetleri genellikle toz içindedir. Bu yüzden çoğu kişi saha ölçüm işlerini yapmak istemez. Eğer sahada entegre bir sıcaklık sensörü bulunuyorsa veya sahada ayrı bir sıcaklık sensörü yerleştirilmişse, sadece kontrol odasında akım ölçerek sıcaklığı belirlemek mümkün değildir. Çünkü burada bir de transmitter söz konusudur ve transmitterin arızalanma ihtimali vardır. Bu yüzden sahada sıcaklık sensörü gibi bir cihaz varsa, ölçüm teknisyenlerinin sahaya gidip kontrol yapması gerekir; bu durumda başka seçenek kalmaz. Arızayı gidermek için öncelikle sıcaklık sensörünün bağlantı noktalarındaki ısı direnci değerlerine bakılır, ardından sensörün çıkış değerleri incelenir. Ayrıca sıcaklık sensörünün sıfır noktası ve doğrusallık sorunları da söz konusu olduğundan, sadece akım ölçerek proses teknisyenlerine sıcaklık ölçüm cihazının sorunsuz olduğunu garanti etmek zordur; kişi kendinden emin olamaz. Eğer proses teknisyenleri titiz davranırsa ve sıcaklık sensörünün sıfır noktası yine değişirse, işler daha da zorlaşır. Üstelik sıfır noktasını sahada tespit etmek de kolay değildir; çünkü genellikle sıcaklık sensörünün sıfır noktası sıfır dereceye karşılık gelir ve sahada böyle sabit bir sıfır derece bulmak oldukça zordur. Temel nokta olmadan sadece sökülüp kalibre edilebilir, bu da başlangıçta basit olan işi zorlaştırır. Bu yüzden herkes sahada sıcaklık değişimli montajı reddediyor. Bu zihniyet, gelişmiş ülkelerdeki ölçüm aletleri tamircilerinin zihniyetidir; çünkü onların maaşları da yol işçileri gibi günlük ücret şeklindedir, performansa dayalı değildir. Maaş sabit olduğunda, amaçları da daha az çalışmaktır.

Sıcaklık değişimi en iyisidir; termistörler için 1000 metre mesafe yeterlidir, üç tel kullanımında hiçbir sorun yoktur

Çok doğru söylüyorsun. İşte durum bu, özellikle kışın kim oraya gidip tırmanıp inerek arızayı analiz etmek ister ki? Evde halledilebilecek işleri dışarıya çıkmayalım.

Kesinlikle doğru, araba çalıştırır çalıştırmaz bu parçaların bozuk olduğunu söylüyorlar, garanti diyorlar, kasıtlı hasar falan… Dışarıdan getirilen bir sürü kişi var, hiç eğitimleri ve mesleki deneyimleri yok.

Büyüğüm abartıyorsunuz. Aslında bu düşünce yöntemi sahada da uygulanmaktadır; tesislerdeki bazı depolama tanklarında kullanılan servo seviye ölçerler ve radar seviye ölçerler ayrı bir yapıya sahiptir; verici, tankın yanındaki zemine monte edilir. Böylece ölçüm cihazlarının bakımını ve ayarlarını yapan teknik personelin, yüksek tanklara tırmanmak zorunda kalmaz. Sahadaki manyetik akış ölçerler, vorteks akış ölçerler, elektromanyetik akış ölçerler ve kütle akış ölçerler gibi birçok cihaz da ayrı parçalardan oluşan yapıya sahiptir. Ağırlık ölçüm cihazları ve zirkonya oksit cihazları da temelde ayrı parçalardan oluşur. Bu ayrı parçalı yapıların bazıları, sahadaki yüksek sıcaklık koşullarında devre kartlarının zarar görmesini önlemek amacıyla kullanılır; ancak bu düzenleme, ölçüm cihazlarını onarmak için tehlikeli şekilde havada çalışmak zorunda kalmayan teknisyenler için de kolaylık sağlar. Ancak bu ayrı aletler arasındaki bağlantı için gerekli kablolar, üreticinin sağladığı özel kablolar olmalıdır. Ayrıca bu kablolar yeterince uzun değildir; kontrol odasına kadar ulaşmaya yetmezler. Üstelik bu kabloların iletken sayısı oldukça fazladır ve üretici, yalnızca kendilerinin sağladığı kabloların kullanılması gerektiğini söylüyor. Bunun yanı sıra fiyatları da ucuz değildir. Birçok işveren, yeni bir saat almak için on binlerce lira harcamaya razı olurken, özel kablolar için yalnızca birkaç yüz lira ödemek istemez. Üstelik bu kabloların fiyatları oldukça yüksektir; gerçek kullanımda kablo hasar gördüğünde yeniden satın alındığında maliyeti binlerce liraya ulaşabiliyor; sanki üreticiler kablo satıyormuş gibi. Bu durum patronu çok üzdü. Eğer önceki araştırmalarda kullanılan cihazlar için özel kablolar gerekmiyorsa, sahada bulunan sıradan iki veya çok iletkenli kablolarla işlem yapılabilir ve seçimi kullanıcıya bırakılabilir. Bu durumda cihazınız kesinlikle çok popüler olur; böylece kontrol odalarındaki birçok dijital göstergeye gerek kalmaz ve kullanıcılar önemli miktarda satın alma maliyetinden tasarruf eder. Ancak bu durumda dijital gösterge üreticileri tarafından eleştirileceksiniz. Hehe. . . .

Sıcaklık değişimine göre sıfırlama, sinyal vericisi ile yapılabilir herhalde

Eğer tüm başlıklar ayrı ayrı kontrol odasında gösterilirse, ölçüm noktaları çok fazla olursa kontrol odası tamamen başlıklarla dolar.

Kontrol noktaları az olduğunda, bazı fabrikalar böyle yapıyor.