اثر افزودن عامل خنثیکننده اکسیژن در دستگاه خنثیکننده اکسیژن، بر آب ورودی به کتری گرمای باقیمانده چگونه است؟
Thread Content
کارخانه ما میخواهد از مواد شیمیایی برای حذف اکسیژن از آب موجود در دستگاه خنثیکننده اکسیژن استفاده کند. از آن استفاده نشده، ببینیم کدام برادر در کارخانه از آن استفاده کرده و نتیجه چطور بوده است. آیا ناخالصیهای ناشی از حذف اکسیژن شیمیایی زیاد است؟ اگر دمای آب ورودی پایین باشد، عملکرد انتقال حرارت در کورههای گرمای باز چقدر خوب خواهد بود؟ به نظر من، میزان دمای آب ورودی به دیگهای گرمای باقیمانده، تنها بر میزان تولید بخار توسط دیگ تأثیر میگذارد و بر فرآیند انتقال حرارت در دیگ تأثیری ندارد. همگی دربارهاش بحث کنید.
حذف اکسیژن شیمیایی: استفاده از برخی مواد شیمیایی که به راحتی با اکسیژن واکنش میدهند؛ این مواد با اکسیژن محلول در آب واکنش شیمیایی داشته و موادی تولید میکنند که باعث خوردگی فلزات نمیشوند و به این ترتیب اکسیژن از آب حذف میگردد. حذف اکسیژن شیمیایی تنها میتواند اکسیژن موجود در آب را به طور کامل از بین ببرد، اما گازهای دیگر را حذف نمیکند؛ همچنین، اکسیدهای تولید شده باعث افزایش میزان نمکهای محلول در آب میشوند.
معمولاً از روش خنکسازی برای حذف اکسیژن استفاده میشود؛ نام مواد شیمیایی مورد استفاده چیست و لطفاً اصل کارکرد آنها را توضیح دهید، میتوانیم دربارهاش بحث کنیم.
من هم از آن استفاده نکردم؛ یک ماده شیمیایی برای حذف اکسیژن وجود دارد که به نام «خنثیکننده اکسیژن» شناخته میشود. تا جایی که من میدانم، باید دارو را در دستگاه حذف اکسیژن اضافه کرد تا اکسیژن حذف شود. اکسیژن موجود در آب دستگاه خنثیکننده اکسیژن را به برخی ترکیبات نمکی تبدیل کرده، سپس آنها را از طریق تخلیه فاضلاب دور میکنند.
ما در اینجا حذفکنندههای اکسیژن از آب ورودی با سری TD داریم؛ برای آب ورودی نرمشده و آب تصفیهشده، محصولات متفاوتی وجود دارد. هنگامی که دمای آب ورودی بالاتر از ۳۰ درجه باشد، اثر خوبی در حذف اکسیژن دارد و میزان اکسیژن محلول در آب را میتوان به کمتر از ۵۰ میکروگرم در لیتر کاهش داد. این حذفکنندهها از نوع کاملاً ارگانیک و فرار هستند و تأثیری بر میزان نمک موجود در آب ورودی یا آب بویلر ندارند. نوع دیگری از محصولات جدید، شامل هیدروکسیل آمین ارگانیک، ترکیبات سیمانی و حذفکنندههای چندکاره فسفاتی است؛ محصولات حاصل از فرآیند حذف اکسیژن، گاز آمونیاک و فسفات سدیم تریناتریوم هستند. این محصولات میتوانند تا حدی جایگزین افزودن آمونیاک به آب ورودی و مواد مخصوص جلوگیری از رسوب در کوره شوند؛ بنابراین امکان استفاده چندمنظوره از آنها وجود دارد. کارخانه ما دارای چندین کوره برقآفرین با انرژی بازیافتی است که بیش از سه سال است از این محصولات استفاده میکنند. از همگی دعوت میشود برای کسب اطلاعات بیشتر، با شمارههای تلفن ۱۳۹۳۹۰۵۸۵۸۷ و ۱۳۹۳۹۰۲۸۹۵۲ تماس بگیرند
اصل حذف اکسیژن به روش شیمیایی، استفاده از مواد شیمیایی کاهنده برای واکنش با اکسیژن موجود در آب و مصرف اکسیژن محلول است. اگر فقط از روش شیمیایی برای حذف اکسیژن استفاده شود، مقدار مواد شیمیایی مورد نیاز بسیار زیاد خواهد بود؛ بنابراین توصیه میشود ابتدا از روش حرارتی برای حذف اکسیژن استفاده شود و سپس از روش شیمیایی برای حذف اکسیژن باقیمانده استفاده گردد. برای خنثیسازی اکسیژن با روش حرارتی، باید دمای مناسب برای خنثیسازی اکسیژن رعایت شود؛ در غیر این صورت، کارایی خنثیسازی اکسیژن خوب نخواهد بود بهتر است از حذفکنندههای اکسیژن شیمیایی آلی استفاده شود؛ زیرا نمکها میزان نمک در آب دیگ بخار را افزایش میدهند.
تجربه استفاده از حذفکنندههای شیمیایی کمدما برای کورههای CFB با توان ۲۵ تن در ساعت و فشار متوسط/پایین وجود دارد. فرد فکر نمیکند که این روش خوب باشد: مجموعه لولههای همرفت از داخل به بیرون لولهها را در بر میگیرد (اثر حذف اکسیژن پایدار نیست) ； کندانسور زغال از پایین به بالا نشت میکند (کاهش دمای دود، خوردگی در نقطه روی). این وسیله هم گران است؛ با افزایش مقدار آن به نسبت مناسب، کارایی حذف اکسیژن خوب نیست، و هزینهاش بالاتر از استفاده از دستگاههای حذف اکسیژن حرارتی است (به گزارشهای فنی آن توجه نکنید؛ معمولاً مقدار انرژی حرارتی موجود در آب خروجی دستگاههای حذف اکسیژن حرارتی در آنها لحاظ نشده است). مقاومت قاطعانهای در برابر استفاده از آن کردم و رابطهام با فروشندگان و برخی همکاران کاملاً خراب شد. (دلیلش را همه میدانند)