«رویارویی دریاها»
Thread Content
آخرین بار این پست توسط «ماهی در بیابان» در تاریخ ۱۱-۵-۲۰۱۶ ساعت ۱۹:۴۵ ویرایش شد. یک شعر کوتاه: عنوان آن «دیدار دریاها» —————————————————————————————————————————————— متن شعر به شرح زیر است:دیدار دریاها
نویسنده: بیچنگ چند، نوشته شده در ۲۸ مه ۲۰۱۳؛ ویرایش شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۵. برای تماس با نویسنده، لطفاً به آدرس *nht1@163.com مراجعه کنید.
لبه خشکی، همان محل دیدار با دریاست؛ بدون گرمای تند خورشید، اما با درخشش ستارگان در آسمان شب مناطق جنوبی… نرمی شن، خستگی دو نفر را از بین میبرد. در این لحظه، دریا از درون رویاها سر برمیآورد. نفس عمیقی بکش، بوی دریا مرا مست میکند. دستانم را باز کنم، در آغوش باد آزاد. علاوه بر باد، تو نیز هستی. فردا، امواج بلند و پرشور خواهند بود؛ آب و آسمان در یک رنگ خواهند دیده شد. —————————————————————————————————————————————— *مقدمهای برای درک مطلب: رویارویی دو دریا؛ یکی از این دریاها، یکی از نامهای نویسنده است و همچنین به عنوان نام کاربری نیز استفاده میشود؛ دریای دیگر، دریای بزرگ است. این دو نفر، برای اولین بار سفر دوردستی میکنند و برای اولین بار دریا را میبینند؛ زیباییای غیرمنتظره و آزادیای شبیه به فرار از واقعیت وجود دارد. بنابراین، این شعر کوتاه سروده شد تا این لحظات را به یاد بسپاریم
میتوانم بگویم که تا به حال در تمام عمرم دریا ندیدهام:'(
هر چیزی دارای روحیهای خاص است
وقت دارم برای دیدنش بروم؛ من هم برای اولین بار است که میخواهم آن را ببینم. فقط در سفر ماه عسل است که فرصت دیدنش وجود دارد.
دریا بو دارد؛ اگر باور ندارید، خودتان بروید و ببینید. آن بو معانی غیرمنتظرهای در خود دارد و تنها با احساس کردن آن به صورت مستقیم، میتوانید آن را درک کنید.
طعم دریا قابل تشخیص نیست، باید نوشید