پارامترهای زمانی جذب تغییر فشار
Thread Content
در جذب تحت فشار متغیر، اغلب این عبارت دیده میشود: با توجه به لزوم حفظ زمان جذب و رساندن فشار به مقدار مشخص در حین آزادسازی، باید زمانهای T1 و T2 به بهترین شکل تخصیص یافت تا فرآیندهای افزایش فشار و آزادسازی تا حد امکان پایدار باشند. چرا باید پایداری این دو را تضمین کرد؟ آیا میتوان نادیده گرفت که میانگین دوم و سوم و همچنین پایداری فرآیند ترتیبدهی، اهمیتی ندارند؟
فرآیندهای «صعود نهایی» و «پخش معکوس»، محیط خارجی مرتبط با یکدیگر هستند؛ در حالی که «میانگین دوم»، «میانگین سوم» و «پخش مطابق» را میتوان محیط داخلی دو مخزن در نظر گرفت； یکی بر تکالیف بعدی تأثیر دارد، در حالی که دیگری تأثیری ندارد
پس این زمانهای T1 و T2 را چگونه تقسیم کنیم؟
این یک مسئله تخصصی است؛ معمولاً توسط تولیدکنندگان تنظیم میشود و محاسبات مربوط به فعالیت جذبکنندهها، هدفمند انجام میگیرد