تفاوت فشار در محل چاه گاز طبیعی، فشار روغن و فشار هیدرولیکی
Thread Content
آخرین بار، این پست توسط liuquan1100 در تاریخ ۲۴-۹-۲۰۱۷ ساعت ۱۰:۱۹ ویرایش شد. میخواهم از همگی بپرسم که در زمینه طراحی انتقال محصولات نفتی، تفاوتهای فشار دریچه چاه، فشار نفت و فشار لوله چیست؟ آیا ارتباطی بین این سه وجود دارد؟
فشار در ورودی چاه به دو نوع، فشار روغن و فشار هسته، تقسیم میشود
فشارهای اصلی که باید در چاههای نفتی اندازهگیری شوند عبارتند از: (۱) فشار نفت: فشار نفت، فشار باقیماندهای است که هنگام جریان نفت از ته چاه تا سر چاه وجود دارد. دستگاه اندازهگیری فشار روغن، در محل اتصال لوله روغن، در جلوی سوراخ روغن در تریست نفتی نصب شده است. فشار روغن اندازهگیریشده بالا است، که نشاندهنده توانایی بالای چاه در تأمین روغن است ； فشار روغن پایین، نشاندهنده توانایی ضعیف چاه در تأمین روغن است. (۲) فشار محیطی: دستگاه اندازهگیری فشار محیطی، در نزدیکی دریچههای لولههای حفاری نصب شده است و به فضای حلقوی بین لولههای تولید نفت و لولههای حفاری متصل میباشد. اندازه آن، میزان فشار در فضای حلقوی و مقدار گاز طبیعی جدا شده از نفت را نشان میدهد. در فرآیند تولید عادی چاههای نفت، فشار لولهها به طور کلی پایدار است. (۳) فشار بازگشتی: دستگاه اندازهگیری فشار بازگشتی، در خط اصلی انتقال نفت چاه نفتی نصب میشود. محل اتصال نزدیک به سوراخ روغن در درخت استخراج نفت است. فشار بازگشت، مقاومت جریان در لولههای سطحی بین چاه نفت و ایستگاه اندازهگیری را نشان میدهد. اگر فشار بازگشتی اندازهگیریشده بالا باشد، نشان میدهد که چسبندگی روغن زیاد است یا به دلیل وجود مقدار زیادی موم در روغن، مومها جدا شده و به دیواره لوله میچسبند و جریان روغن را مختل میکنند. (۴) فشار جریان: فشار جریان که به آن فشار ته چاه نیز گفته میشود، با استفاده از دستگاههای ویژهای برای اندازهگیری فشار ته چاه، اندازهگیری میگردد. در شرایط تولید ثابت، فشار جریان با تغییر فشار لایه نفتی تغییر میکند؛ تفاوت بین فشار لایه نفتی و فشار جریان، معمولاً به عنوان اختلاف فشار تولید شناخته میشود. میتوان آن را با سوپاپ روغن کنترل کرد؛ هرچه قطر سوپاپ روغن بزرگتر باشد، فشار جریان کمتر میشود، اختلاف فشار تولیدی بیشتر میگردد و مقدار روغن خارج شونده از لایه نفتی نیز بیشتر خواهد بود. اما اختلاف فشار در فرآیند تولید بیش از حد است؛ هرچند میزان تولید نفت در کوتاهمدت بالا میرود، اما گاهی منجر به خارج شدن گاز از نفت خام، غرق شدن لایههای نفتی در آب و کاهش سریع فشار در آن لایهها میشود. این امر تأثیر منفی زیادی بر تولید نفت در چاهها دارد و میزان تولید کلی نفت را به شدت کاهش میدهد. بنابراین، باید تفاوت فشار در فرآیند تولید بهطور منطقی کنترل شود. (۵) فشار جداکننده: دستگاه اندازهگیری فشار جداکننده، روی جداکننده تولیدی ایستگاه اندازهگیری نصب شده است. این موضوع، توانایی ایستگاه اندازهگیری را در جمعآوری نفت خام حاصل از چاههای مربوطه و انتقال آن به ایستگاههای ترکیبی نشان میدهد. تنظیم و استفاده منطقی از این فشار، نه تنها میتواند به کاهش مصرف انرژی منجر شود، بلکه باعث افزایش تولید چاههای نفتی نیز میگردد.
فشارهای اصلی که باید در چاههای نفتی اندازهگیری شوند عبارتند از: (۱) فشار نفت: فشار نفت، فشار باقیماندهای است که هنگام جریان نفت از ته چاه تا سر چاه وجود دارد. دستگاه اندازهگیری فشار روغن، در محل اتصال لوله روغن، در جلوی سوراخ روغن در تریست نفتی نصب شده است. فشار روغن اندازهگیریشده بالا است، که نشاندهنده توانایی بالای چاه در تأمین روغن است ； فشار روغن پایین، نشاندهنده توانایی ضعیف چاه در تأمین روغن است. (۲) فشار محیطی: دستگاه اندازهگیری فشار محیطی، در نزدیکی دریچههای لولههای حفاری نصب شده است و به فضای حلقوی بین لولههای تولید نفت و لولههای حفاری متصل میباشد. اندازه آن، میزان فشار در فضای حلقوی و مقدار گاز طبیعی جدا شده از نفت را نشان میدهد. در فرآیند تولید عادی چاههای نفت، فشار لولهها به طور کلی پایدار است. (۳) فشار بازگشتی: دستگاه اندازهگیری فشار بازگشتی، در خط اصلی انتقال نفت چاه نفتی نصب میشود. محل اتصال نزدیک به سوراخ روغن در درخت استخراج نفت است. فشار بازگشت، مقاومت جریان در لولههای سطحی بین چاه نفت و ایستگاه اندازهگیری را نشان میدهد. اگر فشار بازگشتی اندازهگیریشده بالا باشد، نشان میدهد که چسبندگی روغن زیاد است یا به دلیل وجود مقدار زیادی موم در روغن، مومها جدا شده و به دیواره لوله میچسبند و جریان روغن را مختل میکنند. (۴) فشار جریان: فشار جریان که به آن فشار ته چاه نیز گفته میشود، با استفاده از دستگاههای ویژهای برای اندازهگیری فشار ته چاه، اندازهگیری میگردد. در شرایط تولید ثابت، فشار جریان با تغییر فشار لایه نفتی تغییر میکند؛ تفاوت بین فشار لایه نفتی و فشار جریان، معمولاً به عنوان اختلاف فشار تولید شناخته میشود. میتوان آن را با سوپاپ روغن کنترل کرد؛ هرچه قطر سوپاپ روغن بزرگتر باشد، فشار جریان کمتر میشود، اختلاف فشار تولیدی بیشتر میگردد و مقدار روغن خارج شونده از لایه نفتی نیز بیشتر خواهد بود. اما اختلاف فشار در فرآیند تولید بیش از حد است؛ هرچند میزان تولید نفت در کوتاهمدت بالا میرود، اما گاهی منجر به خارج شدن گاز از نفت خام، غرق شدن لایههای نفتی در آب و کاهش سریع فشار در آن لایهها میشود. این امر تأثیر منفی زیادی بر تولید نفت در چاهها دارد و میزان تولید کلی نفت را به شدت کاهش میدهد. بنابراین، باید تفاوت فشار در فرآیند تولید بهطور منطقی کنترل شود. (۵) فشار جداکننده: دستگاه اندازهگیری فشار جداکننده، روی جداکننده تولیدی ایستگاه اندازهگیری نصب شده است. این موضوع، توانایی ایستگاه اندازهگیری را در جمعآوری نفت خام حاصل از چاههای مربوطه و انتقال آن به ایستگاههای ترکیبی نشان میدهد. تنظیم و استفاده منطقی از این فشار، نه تنها میتواند به کاهش مصرف انرژی منجر شود، بلکه باعث افزایش تولید چاههای نفتی نیز میگردد. فشار مربوط به دهانه چاه که شما دربارهاش صحبت میکنید، همان فشار نفت و فشار لولههاست؛ زمانی که حفاری چاه تمام شد و چاه به تیم استخراج نفت واگذار شد، ما فشار مربوط به بسته کردن چاه را نیز فشار دهانه چاه مینامیم!