در مورد فرآیند خارج کردن هیدروژن در دمای ثابت، هنگام توقف راکتورهای تجهیزات هیدروژنزنی، چه الزاماتی وجود دارد؟
Thread Content
ما هیچ الزام مشخصی نداریم؛ استفاده از هیدروژن گرم برای جایگزینی فرآیند دهیدروژناسیون با دمای ثابت، چندان مناسب به نظر نمیرسد. نمیدانم سایر همکاران چگونه عمل میکنند
پس از کاهش دمای هیدروژن داغ حاوی روغن به ۲۰-۵۰ درجه، نیتروژن وارد شده تا هیدروژن با دمای ثابت آزاد شود. معمولاً حدود ۱۲ ساعت است. در این مرحله نیاز به آزمایش وجود دارد؛ اگر میزان CO کمتر از ۳۰ پیپیام باشد، میتوان کار را زودتر به پایان رساند. در غیر این صورت، نیاز به زمان بیشتری خواهد بود.
ما پس از پایان فرآیند هیدروژندهی، گاز نیتروژن را جایگزین میکنیم؛ سپس دما را در حدود ۲۷۵ درجه نگه داشته و فرآیند هیدرولیز را به مدت ۲۴ ساعت ادامه میدهیم. پس از آن، وقتی میزان هیدروژن و هیدروکربنها در گاز چرخشی کمتر از ۰٫۵٪ شود، دما را به ۲۵۰ درجه کاهش داده و دوباره فرآیند را ادامه میدهیم تا میزان هیدروژن و هیدروکربنها کمتر از ۰٫۵٪ باقی بماند. در نهایت، دما را در حدود ۲۲۵ درجه نگه داشته و همین فرآیند را ادامه میدهیم. هیدرولیز در دمای ثابت به پایان رسید
آیا هر بار که تجهیزات هیدروژناسیون متوقف میشوند، باید این کار انجام شود؟ وضعیت پایبندی شما چگونه است؟
اطلاعات اکسون: محیط نیتروژن، دمای ۲۹۰ درجه و مدت زمان ۲۴ ساعت؛ فشار بسته به دستگاههای مختلف متفاوت است، مثلاً در فرآیند هیدروژناسیون روغنهای خام، فشار ۴.۲ MPa است
پاکسازی با هیدروژن داغ در دمای ۳۰۰ درجه سانتیگراد به مدت ۷۲ ساعت، پس از جایگزینی با نیتروژن، دما به ۲۵۰ درجه سانتیگراد کاهش یافت و هیدروژنزدایی در دمای ثابت به مدت ۱۶ ساعت انجام شد.
خنثیسازی دمایی واقعی در شرایط حضور نیتروژن، کار بسیار دشواری است؛ هم زمانبر و هم پرزحمت میباشد. آزادسازی هیدروژن باقیمانده در تجهیزات در شرایط عملیاتی ما نیز دشوار است؛ تنها با کنترل سرعت کاهش دما و فشار در طول توقف فعالیت، مشکلی پیش نخواهد آمد
هیدروژن است، ۶۰٪ تا ۷۰٪ از فشار عملیاتی کافی است
مبنای آزمایش CO چیست؟
در فرآیند توقف کار، تحلیل CO عمدتاً به عنوان شاخص اصلی در زمان خارج کردن کاتالیزور استفاده میشود تا از تشکیل کربونیل نیکل جلوگیری شود.