سؤال درباره اینکه آیا کمتر بودن نرخ ساختوساز از ۵٪ میتواند سطح مقاومت در برابر آتش را کاهش دهد؟ ؟ ؟ عجله عجله عجله! ! !
Thread Content
در مقررات ساختمانی، بندی وجود دارد که میگوید در صورتی که درصد سطح مربوطه کمتر از ۵٪ باشد، میتوان درجه حفاظت ضدآتشسوزی را کاهش داد. سؤال من این است: ۱. اگر در ابتدا کل منطقه جزو مناطق غیردستهالف بوده باشد (در حال حاضر باید درون این ۵٪، مخازن یا تجهیزات دستهالف قرار گیرند)، آیا کاهش درجه به این معناست که دستهالفهای موجود درون این ۵٪ به دستهب تبدیل شوند؟ . . آیا منظور این است که کل منطقه، به دلیل وجود مخازن دسته الف، در اصل جزو مناطق دسته الف محسوب میشود؛ اما پس از آنکه سطح آن کمتر از ۵٪ شود، درجه حفاظت آتشنشانی کل منطقه میتواند کاهش یابد؟ ؟ ؟ دقیقاً منظور چیست؟ ؟ ۲. اگر منظور نوع دوم باشد، آیا آنهایی که در محدوده ۵٪ قرار دارند نیز باید مطابق با دسته الف طراحی شوند (یعنی نیاز به ایجاد دیوارهای آتشبندی، مناطق تخلیه انفجار و غیره)؟ آیا میتوان سطح مقاومت در برابر آتش در سایر نواحی کل منطقه تجهیزات را کاهش داد؟ ۳. فاصله ضدآتشسوزی بین تجهیزات دسته الف که در محدوده ۳ تا ۵ درصد قرار دارند و سایر تجهیزات در کل منطقه، بر اساس کدام مقررات تعیین میشود؟ ۴. فاصلهی ضدآتش بین کل منطقهی تجهیزات و سایر تجهیزات یا ساختمانها، بر اساس کدام مقررات تعیین میشود؟ متشکرم!
در اصل، به دلیل قرار گرفتن مخازن دسته الف در آن منطقه، کل آن منطقه جزو دسته الف محسوب میشد؛ اما پس از آنکه سهم دسته الف از کل مساحت کمتر از ۵٪ شد، میتوان درجه حفاظت آتشنشانی کل منطقه را در سطح پایینتری تعیین کرد؛ یعنی همان دستهبندی قبلی باقی خواهد ماند. بهتر است که آنهایی که در محدوده ۵٪ قرار دارند، طبق دسته الف طراحی شوند (باید دیوارهای ضدآتش، مناطق تخلیه انفجار و غیره در نظر گرفته شود). فاصله ضدآتش بین تجهیزات دسته الف که در محدوده ۵٪ قرار دارند و سایر تجهیزات در کل منطقه، بر اساس روشهای فنی تعیین میشود. فاصلههای ضدآتش بین کل منطقه تجهیزات و سایر تجهیزات یا ساختمانها، بر اساس کمترین دسته، یعنی همان دسته اصلی، تعیین میشود.
به عنوان مثال، اگر بخش ضدحریق اصلی در دسته «ج» قرار داشته باشد و در آن منطقه تولیدی در دسته «الف» وجود داشته باشد، در صورتی که مساحت منطقه دسته «الف» کمتر از ۵٪ از کل مساحت باشد، این بخش ضدحریق همچنان بر اساس استانداردهای دسته «ج» طراحی خواهد شد.
برای درک بهتر، یک مثال بزنیم. اگر خود کارخانه جزو منطقهی دستهی سی باشد، اما ۵ درصد از مساحت آن به عنوان یک ناحیهی کوچک برای استفاده از مواد دستهی ال در نظر گرفته شده باشد، در این صورت کل کارخانه همچنان جزو منطقهی دستهی سی خواهد بود؛ اما طراحی این ۵ درصد از ناحیهی دستهی ال، مطابق با استانداردهای دستهی ال خواهد بود. سایر جنبههای طراحی کارخانه، مانند مقاومت در برابر انفجار، سیستمهای آتشنشانی و فاصلهگذاری بین تجهیزات، همچنان مطابق با استانداردهای دستهی سی خواهد بود
“«فاصله ضدآتشسوزی بین تجهیزات دسته الف که در محدوده ۵٪ قرار دارند و سایر تجهیزات موجود در همان منطقه، بر اساس روشهای فنی تعیین میشود.» آیا در این استانداردهای ضدآتشسوزی، مقررات اجباری درباره فاصله ضدآتشسوزی وجود دارد؟ آیا معنای تعیین فرآیند این است که هیچ محدودیتی وجود ندارد؟ ؟ ؟ ؟
آقای قهرمان، فاصلهی ضدحریق بین دستگاههای دستهی الف که کمتر از ۵٪ هستند و سایر دستگاهها در کل منطقه، بر اساس کدام مقررات تعیین میشود؟ چطور تعیین شده است؟
فکر نمیکنم در داخل یک منطقه، مفهوم فاصله ضدآتش وجود داشته باشد؛ باید منظور فاصلههای لازم برای چیدمان فرآیندها باشد. به نظر میرسد که در این زمینه قوانین خاصی وجود ندارد و تنها کافی است که الزامات چیدمان فرآیندها برآورده شوند
در مقررات ضدآتشسوزی، در حال حاضر هیچ مقررات الزامی درباره فاصلههای ضدآتشسوزی وجود ندارد. معنای تعیین فرآیند این است که شما باید مطابق با اصولی مانند چیدمان تجهیزات شیمیایی، فضای کافی را در نظر بگیرید. لازم به یادآوری است که بر اساس مقررات، باید در صورت وقوع حادثه، از گسترش آن به بخشهای دیگر جلوگیری شود و در بخشهای تولیدی که خطر آتشسوزی در آنها بالاتر است، اقدامات مؤثری برای پیشگیری از آتشسوزی انجام گیرد. این هم دلیلی است که طراحی باید در چارچوب دسته الف انجام شود (با تعبیه فایروال، منطقه تخلیه انفجار و غیره)، یعنی در محدوده ۵٪.
پس اگر مقدار مورد استفاده کم باشد، کمتر از ۱۰۰ لیتر، اما مساحت استفاده شده بیشتر از ۵ درصد باشد، آیا میتوان کل کارخانه را با نرخ پایینتری محاسبه کرد؟
اگر مقدار مصرف کم باشد، کمتر از ۱۰۰ لیتر، اما مساحت استفاده بیشتر از ۵٪ باشد. طبق ماده ۳.۱.۲ و توضیحات مربوط به آن، کل ساختمان کارخانه نیز میتواند با استانداردهای پایینتری مورد بررسی قرار گیرد.