سولفور، سؤال روزانه، ۲۲ مه------ شرکت در ۳ پاداش، پاسخ صحیح = ۱۰ پاداش

NH3 و همچنین اشکال نیترات آمونیوم مانند (NH4)2CO3 و NH4HCO3

در آب اسیدی، آمونیاک، هیدروژن سولفید، دی‌اکسید کربن و مواد مشابه عمدتاً در قالب NH4HS، NH4HCO3 و غیره وجود دارند و این محلول، یک محلول نمکی از اسیدهای ضعیف و بازهای ضعیف است. H2S، NH3 و CO2 در فاز مایع، اجزای فرار هستند؛ بر اساس قانون هنری، با استفاده از بخار می‌توان فشار جزئی این اجزا را کاهش داد و در نتیجه H2S، NH3 و CO2 را از محلول به فاز گازی منتقل کرد. این همان اصل پایه‌ای در فرآیند استخراج با بخار اسیدی است. فرآیند استخلاص در سیستم چهارگانه H2S─NH3─CO2─H2O را می‌توان با معادلات زیر نشان داد:
NH4+ + HS- → (NH4HS)?
(NH3 + H2S + H2O) (مایع) ⇌ (NH3 + H2S + H2O) (گاز)

افزایش مقدار بخار مورد استفاده و تعداد پلت‌های برج استخلاص، می‌تواند میزان نیتروژن آمونیومی در آب تصفیه‌شده را کاهش دهد؛ اما این کاهش محدود است. حتی با استفاده از مقدار زیادی بخار نیز نمی‌توان غلظت نیتروژن آمونیومی در آب تصفیه‌شده را به کمتر از ۵۰ میلی‌گرم بر لیتر کاهش داد. با تحلیل شکل این بخش از نیتروژن آمونیایی که با روش‌های معمول استخراج قابل حذف نیست، معتقد شده است که در فاضلاب واکنش‌های زیر نیز وجود دارد: +-NH3＋H2O ?NH4+OH2-2---+. همچنین، یون‌های اسیدی مانند SO3، S2O3، HSO3 و CN در فاضلاب شناسایی شده‌اند؛ این امر باعث می‌شود که NH4 به صورت نمک‌های آمونیومی ثابت شود و تنها افزایش عمق استخراج نمی‌تواند آن را حذف کند. بنابراین، اگر آمونیوم فیکس شده به آمونیا آزاد تبدیل شود، می‌توان آن را با روش استیل‌شدن حذف کرد.

در قالب نمک‌های آمونیومی مانند NH4HS، (NH4)2CO3 و NH4HCO3 وجود دارد.

آمونیاک یک‌آبی، یون آمونیوم، نمک آمونیاک

مواد مضر موجود در آب اسیدی عمدتاً شامل آمونیاک، هیدروژن سولفید و دی‌اکسید کربن هستند. روش استیل‌بندینگ با هدف از بین بردن و بازیابی آمونیاک و هیدروژن سولفید انجام می‌شود. سیستم سه‌جزئی NH3-H2S-H2O، سیستمی پیچیده است که در آن تعادل شیمیایی، تعادل یونیزاسیون و تعادل فازی با یکدیگر همزیستی دارند. آمونیاک، هیدروژن سولفید و آب همگی الکترولیت‌های کم‌فرار هستند که می‌توانند با یکدیگر واکنش شیمیایی داشته باشند و به یون‌ها تجزیه شوند: آمونیاک و هیدروژن سولفید در درجات مختلفی در آب حل می‌شوند. • NH3 + H2O → NH4+ + OH-
هیدروژن سولفید نیز در آب تا حدودی ایزوله می‌شود: H2S → H+ + HS-. وقتی آمونیاک و هیدروژن سولفید همزمان در آب وجود داشته باشند، آمونیوم هیدروسولفید تشکیل می‌شود؛ این ماده نمکی است که از ترکیب یک اسید ضعیف و یک باز ضعیف به وجود می‌آید. در آب، این ماده به طور گسترده هیدرولیز می‌شود و دوباره مولکول‌های آزاد آمونیاک و هیدروژن سولفید تولید می‌گردند؛ یعنی: NH4+ + HS- → (NH3 + H2S) مایع. مولکول‌های آزاد آمونیاک و هیدروژن سولفید در فاز مایع، در تعادل با مولکول‌های آمونیاک و هیدروژن سولفید در فاز گازی قرار دارند: (NH3 + H2S) مایع → (NH3 + H2S) گازی. با ترکیب معادلات (۳) و (۴) می‌توان نوشت: NH4+ + HS- (یعنی NH4HS) → (NH3 + H2S) مایع → (NH3 + H2S) گازی. در فاز گازی: NH3 + H2S ↑↓، NH4+ + HS- → NH3 + H2S ↑↓؛ در فاز مایع: (NH4HS). در آب فاضلاب، مقدار زیادی دی‌اکسید کربن وجود دارد؛ این گاز نیز می‌تواند در آب حل شود، اما میزان حلالیت آن کمتر از هیدروژن سولفید است. در یک دمای مشخص، فشار بخار آن نیز بیشتر از هیدروژن سولفید است؛ بنابراین میزان تبخیر آن نیز بیشتر از هیدروژن سولفید است. در نتیجه، آن به راحتی‌تری نسبت به آمونیاک و هیدروژن سولفید می‌تواند به حالت گازی درآید. بنابراین، وجود دی‌اکسید کربن بر تصفیه فاضلاب تأثیری ندارد؛ اما لازم به ذکر است که وجود دی‌اکسید کربن، به‌ویژه در شرایط دمای پایین، با آمونیاک واکنش داده و آمونیوم فرمات را تشکیل می‌دهد. ۲NH3(g) + CO2(g) = NH2CO2NH4(s) این یک نمک نامحلول است که باعث انسداد لوله‌ها و شیرها می‌شود. در فرآیند خط جانبی برج تکی، دمای خط اندازه‌گیری برج استیلیشن باید بالاتر از ۱۳۸ درجه سانتی‌گراد کنترل شود؛ هدف مهم این کار، جلوگیری از ایجاد مسدودی‌های ناشی از تبلوراتی مانند آمونیوم فرمات و آمونیوم هیدروژن سولفید است.

در قالب نمک‌های آمونیومی مانند NH4HS، (NH4)2CO3 و NH4HCO3 وجود دارد

در آب، به صورت نمک‌های آمونیومی مانند NH4HS، (NH4)2CO3 و NH4HCO3 وجود دارد

در قالب نمک‌های آمونیومی مانند NH4HS، (NH4)2CO3 و NH4HCO3 وجود دارد

در حالت‌های NH4HS و NH4HCO3 وجود دارد

NH3 و همچنین اشکالی مانند (NH4)2CO3 و NH4HCO3، به صورت خالص وجود دارند