تأمین نقطه‌ای گاز طبیعی مایع، تولید خودی

فاصله بین مجموعه‌های بطری برای تأمین گاز کم است؛ در صورت استفاده از مخازن ذخیره‌سازی برای تأمین گاز، باید فاصله‌ها را بر اساس فاصله ایستگاه‌های گازسازی در نظر گرفت. من قبلاً در یک محوطه درجه B کار کرده‌ام. . .

مشکل تأمین گاز در حال حاضر بسیار جدی است؛ من آن را این‌گونه درک می‌کنم: برای تأمین گاز، باید ببینیم که ساختمان مورد نظر مربوط به چه نوع شرکتی است. اگر مربوط به گاز شهری باشد، یعنی گاز پس از گازیفیکاسیون وارد شبکه عمومی شهر می‌شود و نه شبکه مستقل شرکت، در این صورت باید از استاندارد GB50028 پیروی کرد. اما اگر گاز پس از گازیفیکاسیون فقط برای استفاده داخلی شرکت در نظر گرفته شده باشد، باید از استاندارد GB50183 پیروی کرد؛ زیرا استاندارد GB50028 گاز شهری را به همین شکل تعریف کرده است. علاوه بر این، در کشور ما نظارت بر صنایع به صورت جداگانه انجام می‌شود؛ یعنی صنایع مختلف تحت نظارت ادارات مختلفی قرار دارند. گاز شهری تحت نظارت وزارت راه و شهرسازی است، در حالی که شرکت‌های صنعتی و تجاری (مانند صنایع فلزکاری، فولادسازی، نساجی، چاپ و رنگرزی، تولید شیشه و غیره) تحت نظارت ادارات ایمنی قرار دارند. واضح است که این شرکت‌ها جزو صنعت شهری نیستند؛ بنابراین نباید از استاندارد GB50028 پیروی کرد. برخی می‌گویند که در استاندارد GB50028 ذکر شده است که پروژه‌های گازی مربوط به صنایع تولیدی می‌توانند بر اساس این استاندارد اجرا شوند، اما گفته شده است که باید مطابق با **استانداردهای مربوطه نیز باشد». در استاندارد GB50028 از کلمه «می‌توان» استفاده شده است؛ یعنی می‌توان از این استاندارد به عنوان مرجع استفاده کرد، اما وقتی استانداردهای دیگری نیز وجود دارد، باید الزامات آن‌ها نیز رعایت شود. در استاندارد GB50183 که به تازگی اصلاح شده، محدوده کاربرد آن فقط شامل پروژه‌های گازی شهری است؛ بنابراین فکر می‌کنم بهتر باشد از استاندارد GB50183 پیروی کرد

کسی در طبقه بالا همه چیز را به‌خوبی توضیح داد. فقط این چند استاندارد.

اکنون استاندارد GB 51156-2015 منتشر شده که از ۱ ژوئن ۲۰۱۶ لازم‌الاجرا است

استفاده از گاز در شهرها زیاد است، اما در این صنعت، بسته به شرایط محلی، قوانین مشخصی وجود ندارد و در حال حاضر هیچ مقرراتی برای رعایت وجود ندارد