پردازش بعدی آب غلیظ ناشی از تصفیه با روش نفوذ معکوس
Thread Content
کمک میخواهم؛ آب غلیظ حاصل فرآیند رزونانس معکوس دارای مقدار COD برابر با ۱۲۰ میلیگرم بر لیتر و TDS حدود ۶۰۰۰ میلیگرم بر لیتر است. میخواهیم این آب غلیظ را با استفاده از ازون و BAF تصفیه کنیم؛ لطفاً بفرمایید مقدار COD پس از تصفیه تقریباً چقدر خواهد بود؟ متشکرم~~
آخرین بار این پست توسط slll611 در تاریخ ۲۰۱۶-۶-۱۴ ساعت ۲۲:۱۱ ویرایش شد. آب غلیظ حاصل از فرآیند نفوذ معکوس، معمولاً برای غلیظسازی و دستیابی به صفر تخلیه استفاده میشود
میزان این COD فقط ۱۲۰ ppm است، آیا هنوز هم BAF از ازن استفاده میشود؟ . فقط میزان TDS بالاست؛ مستقیماً به فرآیند غلیظسازی و حذف نمک با استفاده از MVR منتقل میشود. آب مرطوب شده پس از کاهش میزان نمک تا ۵۰ ppm، برای تخلیه مجاز میشود. سپس بررسی میشود که آیا نمک حاصل ترکیبی است یا تکجزئی؛ نمک ترکیبی به عنوان پسماند جامد مدیریت میشود و نمک تکجزئی قابل بازیابی است.
اول از همه، ورود آب فاضلاب عادی با میزان TDS6000 به فرآیند بیوشیمیایی مشکلی ندارد؛ حتی در صورتی که میزان کل نمکها ۲۰۰۰۰ باشد نیز میتوان آن را مستقیماً وارد فرآیند بیوشیمیایی کرد، فقط نیاز به رعایت نکات خاصی در هنگام اجرای این فرآیند وجود دارد. امروزه تولیدکنندگان باکتریهای مقاوم به نمک زیادی وجود دارند، بنابراین این غلظت دیگر مشکلی ایجاد نمیکند. دوماً، از آنجایی که نویسنده میخواهد درباره ازن و BAF توضیح دهد، این آب باید پس از رسیدن به استانداردهای مشخصی، مجدداً مورد استفاده قرار گیرد یا دفع شود. در مورد آب غلیظ حاصل از فرآیند نفوذ معکوس، اگر آن آب غلیظ حاصل از تصفیه آب صنعتی برای حذف نمک باشد، کاهش مقدار COD تا حدود ۶۰ با استفاده از ازن و BAF امکانپذیر است؛ اما این موضوع به کیفیت فرآیند استفاده از ازن و عملکرد سیستم BAF بستگی دارد. پیشنهاد میشود صاحب پست یک آزمایش ساده انجام دهد؛ امروزه دستگاههای کوچک از نوع ازون و تجهیزات بیوشیمیایی کوچک در دسترس هستند و نتایج آزمایشها به وضوح قابل مشاهده خواهد بود. در مرحله نهایی طراحی، باید به اثر بزرگنمایی توجه کرد و پارامترهای تجهیزات و فرآیندها بهخوبی طراحی شوند؛ در این صورت مشکل چندانی پیش نخواهد آمد.
طبقهبندی: بر اساس کاربردهای مختلف و اهداف حفاظتی دریاها، کیفیت آب دریا به چهار دسته تقسیم میشود: دسته اول برای مناطق شیلات دریایی، مناطق حفاظتشده طبیعی دریایی و مناطق حفاظتشده موجودات دریایی نادر و در معرض خطر مناسب است. دسته دوم بر مناطق پرورش آبزیان، سواحل دریایی، مناطق ورزشی یا تفریحی دریایی که در آنها انسان مستقیماً با آب دریا در تماس است، و همچنین مناطق مربوط به آب صنعتی که مستقیماً برای مصرف انسانها استفاده میشود، اعمال میشود. دسته سوم: برای مناطق مصرف آب در صنایع عمومی و مناطق گردشگری ساحلی مناسب است. دسته چهارم برای آبهای بنادر دریایی و مناطق فعالیتهای توسعه دریایی مناسب است. استانداردها: استانداردهای مختلف کیفیت آب دریا در جدول ۱ آمده است.
جدول ۱: استانداردهای کیفیت آب دریا، واحد: میلیگرم بر لیتر
شماره | معیار | دسته اول | دسته دوم | دسته سوم | دسته چهارم
۱ | مواد شناور | نباید روی سطح دریا لایه روغنی، کفهای شناور یا سایر مواد شناور وجود داشته باشد؛ روی سطح دریا هیچ لایه روغنی، کفهای شناور یا مواد شناور قابل مشاهدهای وجود ندارد.
۲ | رنگ، بو، طعم | آب دریا نباید دارای رنگ، بو یا طعم غیرطبیعی باشد؛ آب دریا نباید دارای رنگ، بو یا طعمی باشد که باعث ناراحتی شود.
۳ | مواد معلق | میزان مواد معلق افزایش یافته توسط انسان ≤ ۱۰؛ میزان مواد معلق افزایش یافته توسط انسان ≤ ۱۰؛ میزان مواد معلق افزایش یافته توسط انسان ≤ ۱۰۰؛ میزان مواد معلق افزایش یافته توسط انسان ≤ ۱۵۰.
۴ | گروه باکتریهای ائوکولای | ≤ (تعداد/لیتر) ۱۰۰۰۰؛ کیفیت آب برای پرورش صدفهایی که برای مصرف انسانی استفاده میشوند، ≤ ۷۰۰؛ –
۵ | گروه باکتریهای ائوکولای فکالی | ≤ (تعداد/لیتر) ۲۰۰۰؛ کیفیت آب برای پرورش صدفهایی که برای مصرف انسانی استفاده میشوند، ≤ ۱۴۰؛ –
۶ | پاتوژنها | کیفیت آب برای پرورش صدفهایی که برای مصرف انسانی استفاده میشوند، نباید حاوی پاتوژن باشد. ۷ دمای آب (درجه سانتیگراد): افزایش دمای آب دریا ناشی از فعالیتهای انسانی در تابستان نباید بیشتر از ۱ درجه سانتیگراد و در سایر فصول نباید بیشتر از ۲ درجه سانتیگراد باشد؛ همچنین افزایش دمای آب دریا ناشی از فعالیتهای انسانی نباید بیشتر از ۴ درجه سانتیگراد باشد.
۸ pH: مقدار pH باید بین ۷.۸ تا ۸.۵ باشد؛ همچنین این مقدار نباید بیشتر از ۰.۲ واحد pH از محدوده طبیعی آن منطقه خارج شود. محدوده طبیعی pH برای آن منطقه بین ۶.۸ تا ۸.۸ است؛ بنابراین این مقدار نباید بیشتر از ۰.۵ واحد pH از این محدوده خارج شود.
۹ اکسیژن محلول: باید بیشتر از ۶ باشد.
۱۰ نیاز شیمیایی به اکسیژن (COD): باید کمتر یا مساوی ۲ باشد.
۱۱ نیاز بیوشیمیایی به اکسیژن (BOD5): باید کمتر یا مساوی ۱ باشد.
۱۲ نیتروژن غیرآلی: باید کمتر یا مساوی ۰.۲۰ باشد.
۱۳ آمونیاک غیریونی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۲۰ باشد.
**جدول ۱**
شماره | پارامتر | دسته اول | دسته دوم | دسته سوم | دسته چهارم
۱۴ فسفات فعال: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۱۵ باشد.
۱۵ جیوه: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۰۰۵ باشد.
۱۶ کادمیوم: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۱ باشد.
۱۷ سرب: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۱ باشد.
۱۸ کروم ششظرفیتی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۵ باشد.
۱۹ کروم کل: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۵ باشد.
۲۰ آرسنیک: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۲۰ باشد.
۲۱ مس: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۵ باشد.
۲۲ روی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۲۰ باشد.
۲۳ سلنیوم: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۱۰ باشد.
۲۴ نیکل: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۵ باشد.
۲۵ سولفیدها: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۲ باشد.
۲۶ فنولهای فرار: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۵ باشد.
۲۷ مواد نفتی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۵ باشد.
۲۸ BHC: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۱ باشد.
۲۹ DDT: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۰۰۵ باشد.
۳۰ مالاتیون: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۰۵ باشد.
۳۱ متیلپاراتیون: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۰۵ باشد.
۳۲ بنزو(a)پیرن: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۲۵ میکروگرم بر لیتر باشد.
۳۳ سورفکتانتهای آنیونی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۳ باشد.
۳۴ نوکلیدهای رادیواکتیو: باید کمتر یا مساوی مقادیر مشخص شده باشد.
**مراحل تعیین استانداردها:**
① بر اساس تحقیقات آزمایشگاهی و بررسیهای میدانی، اثرات مختلف عوامل آلاینده بر سیستمهای هدف (انسان، اکوسیستمها و منابع زیستی) را ارزیابی کرده و استانداردهای کیفیت آب دریا را تعیین کنیم.
② با استفاده از این استانداردها و با در نظر گرفتن شرایط طبیعی و اجتماعی منطقه مورد نظر، استانداردهای کیفیت آب دریا را تدوین کنیم. “«معیار» و «استاندارد» دو مفهوم مرتبط هستند که نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. “«معیار»، پایه علمی برای تعیین و ارزیابی این است که آیا محیط مورد نظر برای کاربرد مورد انتظار مناسب است یا خیر؛ خودش دارای قدرت الزامآور حقوقی نیست ； و «استانداردها» در زمینهی آبهای خاص یا تخلیهی فاضلاب، دارای ماهیت قانونی هستند و پس از تأیید توسط مراجع مربوطه، باید به طور الزامآور اجرا شوند.
جدول ۱: استانداردهای کیفیت آب دریا، واحد: میلیگرم بر لیتر
شماره | معیار | دسته اول | دسته دوم | دسته سوم | دسته چهارم
۱ | مواد شناور | نباید روی سطح دریا لایه روغنی، کفهای شناور یا سایر مواد شناور وجود داشته باشد؛ روی سطح دریا هیچ لایه روغنی، کفهای شناور یا مواد شناور قابل مشاهدهای وجود ندارد.
۲ | رنگ، بو، طعم | آب دریا نباید دارای رنگ، بو یا طعم غیرطبیعی باشد؛ آب دریا نباید دارای رنگ، بو یا طعمی باشد که باعث ناراحتی شود.
۳ | مواد معلق | میزان مواد معلق افزایش یافته توسط انسان ≤ ۱۰؛ میزان مواد معلق افزایش یافته توسط انسان ≤ ۱۰؛ میزان مواد معلق افزایش یافته توسط انسان ≤ ۱۰۰؛ میزان مواد معلق افزایش یافته توسط انسان ≤ ۱۵۰.
۴ | گروه باکتریهای ائوکولای | ≤ (تعداد/لیتر) ۱۰۰۰۰؛ کیفیت آب برای پرورش صدفهایی که برای مصرف انسانی استفاده میشوند، ≤ ۷۰۰؛ –
۵ | گروه باکتریهای ائوکولای فکالی | ≤ (تعداد/لیتر) ۲۰۰۰؛ کیفیت آب برای پرورش صدفهایی که برای مصرف انسانی استفاده میشوند، ≤ ۱۴۰؛ –
۶ | پاتوژنها | کیفیت آب برای پرورش صدفهایی که برای مصرف انسانی استفاده میشوند، نباید حاوی پاتوژن باشد. ۷ دمای آب (درجه سانتیگراد): افزایش دمای آب دریا ناشی از فعالیتهای انسانی در تابستان نباید بیشتر از ۱ درجه سانتیگراد و در سایر فصول نباید بیشتر از ۲ درجه سانتیگراد باشد؛ همچنین افزایش دمای آب دریا ناشی از فعالیتهای انسانی نباید بیشتر از ۴ درجه سانتیگراد باشد.
۸ pH: مقدار pH باید بین ۷.۸ تا ۸.۵ باشد؛ همچنین این مقدار نباید بیشتر از ۰.۲ واحد pH از محدوده طبیعی آن منطقه خارج شود. محدوده طبیعی pH برای آن منطقه بین ۶.۸ تا ۸.۸ است؛ بنابراین این مقدار نباید بیشتر از ۰.۵ واحد pH از این محدوده خارج شود.
۹ اکسیژن محلول: باید بیشتر از ۶ باشد.
۱۰ نیاز شیمیایی به اکسیژن (COD): باید کمتر یا مساوی ۲ باشد.
۱۱ نیاز بیوشیمیایی به اکسیژن (BOD5): باید کمتر یا مساوی ۱ باشد.
۱۲ نیتروژن غیرآلی: باید کمتر یا مساوی ۰.۲۰ باشد.
۱۳ آمونیاک غیریونی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۲۰ باشد.
**جدول ۱**
شماره | پارامتر | دسته اول | دسته دوم | دسته سوم | دسته چهارم
۱۴ فسفات فعال: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۱۵ باشد.
۱۵ جیوه: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۰۰۵ باشد.
۱۶ کادمیوم: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۱ باشد.
۱۷ سرب: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۱ باشد.
۱۸ کروم ششظرفیتی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۵ باشد.
۱۹ کروم کل: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۵ باشد.
۲۰ آرسنیک: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۲۰ باشد.
۲۱ مس: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۵ باشد.
۲۲ روی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۲۰ باشد.
۲۳ سلنیوم: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۱۰ باشد.
۲۴ نیکل: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۵ باشد.
۲۵ سولفیدها: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۲ باشد.
۲۶ فنولهای فرار: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۵ باشد.
۲۷ مواد نفتی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۵ باشد.
۲۸ BHC: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۱ باشد.
۲۹ DDT: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۰۰۵ باشد.
۳۰ مالاتیون: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۰۵ باشد.
۳۱ متیلپاراتیون: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۰۵ باشد.
۳۲ بنزو(a)پیرن: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۰۲۵ میکروگرم بر لیتر باشد.
۳۳ سورفکتانتهای آنیونی: باید کمتر یا مساوی ۰.۰۳ باشد.
۳۴ نوکلیدهای رادیواکتیو: باید کمتر یا مساوی مقادیر مشخص شده باشد.
**مراحل تعیین استانداردها:**
① بر اساس تحقیقات آزمایشگاهی و بررسیهای میدانی، اثرات مختلف عوامل آلاینده بر سیستمهای هدف (انسان، اکوسیستمها و منابع زیستی) را ارزیابی کرده و استانداردهای کیفیت آب دریا را تعیین کنیم.
② با استفاده از این استانداردها و با در نظر گرفتن شرایط طبیعی و اجتماعی منطقه مورد نظر، استانداردهای کیفیت آب دریا را تدوین کنیم. “«معیار» و «استاندارد» دو مفهوم مرتبط هستند که نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. “«معیار»، پایه علمی برای تعیین و ارزیابی این است که آیا محیط مورد نظر برای کاربرد مورد انتظار مناسب است یا خیر؛ خودش دارای قدرت الزامآور حقوقی نیست ； و «استانداردها» در زمینهی آبهای خاص یا تخلیهی فاضلاب، دارای ماهیت قانونی هستند و پس از تأیید توسط مراجع مربوطه، باید به طور الزامآور اجرا شوند.
۴ نظارت بر کیفیت آب دریاها ۴.۱ جمعآوری، نگهداری، حمل و پیشپردازش نمونههای کیفیت آب دریاها، مطابق با مقررات مربوط به GB12763.4‑91 و HY003‑91 انجام میشود. ۴.۲ نظارت بر موارد مختلف این استاندارد، طبق روشهای تحلیلی فهرست شده در جدول ۲ انجام میشود. جدول ۲: روشهای تحلیل کیفیت آب دریا
شماره | پارامتر | روش تحلیل | حد تشخیص، میلیگرم/لیتر | استانداردهای مرجع
---|---|---|---|---
۱ | مواد شناور | روش بصری | — | —
۲ | رنگ، بو و طعم | روش کالریمتری / روش حسی | — | GB12763.2-91, HY003.4-91
۳ | مواد معلق | روش وزنی | ۲ | HY003.4-91
۴ | کولیفرمها | (۱) روش تخمیر، (۲) روش فیلتراسیون | — | HY003.9-91
۵ | کولیفرمهای مدفوعی | (۱) روش تخمیر، (۲) روش فیلتراسیون | — | HY003.9-91
۶ | عوامل بیماریزا | (۱) روش جذب با فیلترهای میکروپور، (۲) روش غلیظسازی ویروسها، (۳) روش دیالیز | — | —
۷ | دمای آب | (۱) اندازهگیری مداوم دما در عمقهای مختلف، (۲) اندازهگیری دما در لایههای استاندارد | — | GB12763.2-91
۸ | pH | (۱) روش الکتریکی با pHمتر، (۲) روش کالریمتری | — | GB127634-91, HY003.4-91
۹ | اکسیژن محلول | روش تیتراسیون یدی | ۰٫۰۴۲ | GB12763.4-91
۱۰ | نیاز شیمیایی به اکسیژن (COD) | روش پتاسیم پرمنگنات قلیایی | ۰٫۱۵ | HY003.4-91
۱۱ | نیاز بیوشیمیایی به اکسیژن (BOD5) | روش کشت پنجروزه | — | HY003.4-91
۱۲ | نیتروژن غیرآلی | نیتروژن: (۱) روش ایندوفنول آبی، (۲) روش اکسیداسیون با سدیم هیپوبرومیت | ۰٫۷، ۰٫۴ | GB12763.4-91
نیتریتها: روش دیازو-آزو | ۰٫۳ | GB12763.4-91
نیتراتها: (۱) روش کاهش با روی-کادمیوم، (۲) روش کاهش با ستون مس-کادمیوم | ۰٫۷، ۰٫۶ | GB12763.4-91
۱۳ | آمونیاک غیریونی | محاسبه بر اساس پیوست B | — | —
۱۴ | فسفاتهای قابل استفاده | (۱) روش فسفومولیبدن آبی با کاهش آسکوربیک، (۲) روش طیفسنجی استخراجی فسفومولیبدن آبی | ۰٫۶۲، ۱٫۴ | GB12763.4-91, HY003.4-91
۱۵ | جیوه | (۱) روش طیفسنجی جذب اتمی سرد، (۲) روش جذب اتمی سرد با طلا | ۰٫۰۰۸۶، ۰٫۰۰۲ | HY003.4-91
۱۶ | کادمیوم | (۱) روش طیفسنجی جذب اتمی بدون شعله، (۲) روش طیفسنجی جذب اتمی با شعله، (۳) روش ولتامتری، (۴) روش طیفسنجی دیتیوکربازات | ۰٫۰۱۴، ۰٫۳۴، ۰٫۷، ۱٫۱ | HY003.4-91
۱۷ | سرب | (۱) روش طیفسنجی جذب اتمی بدون شعله، (۲) روش ولتامتری، (۳) روش طیفسنجی دیتیوکربازات | ۰٫۱۹، ۴٫۰، ۲٫۶ | HY003.4-91
۱۸ | کروم شش valent | روش طیفسنجی دیفنیلکربازید | ۴٫۰ | GB7467-87
۱۹ | کروم کل | (۱) روش طیفسنجی دیفنیلکربازید، (۲) روش طیفسنجی جذب اتمی بدون شعله | ۱٫۲، ۰٫۹۱ | HY003.4-91
۲۰ | آرسنیک | (۱) روش آرسین…
شماره | پارامتر | روش تحلیل | حد تشخیص، میلیگرم/لیتر | استانداردهای مرجع
---|---|---|---|---
۱ | مواد شناور | روش بصری | — | —
۲ | رنگ، بو و طعم | روش کالریمتری / روش حسی | — | GB12763.2-91, HY003.4-91
۳ | مواد معلق | روش وزنی | ۲ | HY003.4-91
۴ | کولیفرمها | (۱) روش تخمیر، (۲) روش فیلتراسیون | — | HY003.9-91
۵ | کولیفرمهای مدفوعی | (۱) روش تخمیر، (۲) روش فیلتراسیون | — | HY003.9-91
۶ | عوامل بیماریزا | (۱) روش جذب با فیلترهای میکروپور، (۲) روش غلیظسازی ویروسها، (۳) روش دیالیز | — | —
۷ | دمای آب | (۱) اندازهگیری مداوم دما در عمقهای مختلف، (۲) اندازهگیری دما در لایههای استاندارد | — | GB12763.2-91
۸ | pH | (۱) روش الکتریکی با pHمتر، (۲) روش کالریمتری | — | GB127634-91, HY003.4-91
۹ | اکسیژن محلول | روش تیتراسیون یدی | ۰٫۰۴۲ | GB12763.4-91
۱۰ | نیاز شیمیایی به اکسیژن (COD) | روش پتاسیم پرمنگنات قلیایی | ۰٫۱۵ | HY003.4-91
۱۱ | نیاز بیوشیمیایی به اکسیژن (BOD5) | روش کشت پنجروزه | — | HY003.4-91
۱۲ | نیتروژن غیرآلی | نیتروژن: (۱) روش ایندوفنول آبی، (۲) روش اکسیداسیون با سدیم هیپوبرومیت | ۰٫۷، ۰٫۴ | GB12763.4-91
نیتریتها: روش دیازو-آزو | ۰٫۳ | GB12763.4-91
نیتراتها: (۱) روش کاهش با روی-کادمیوم، (۲) روش کاهش با ستون مس-کادمیوم | ۰٫۷، ۰٫۶ | GB12763.4-91
۱۳ | آمونیاک غیریونی | محاسبه بر اساس پیوست B | — | —
۱۴ | فسفاتهای قابل استفاده | (۱) روش فسفومولیبدن آبی با کاهش آسکوربیک، (۲) روش طیفسنجی استخراجی فسفومولیبدن آبی | ۰٫۶۲، ۱٫۴ | GB12763.4-91, HY003.4-91
۱۵ | جیوه | (۱) روش طیفسنجی جذب اتمی سرد، (۲) روش جذب اتمی سرد با طلا | ۰٫۰۰۸۶، ۰٫۰۰۲ | HY003.4-91
۱۶ | کادمیوم | (۱) روش طیفسنجی جذب اتمی بدون شعله، (۲) روش طیفسنجی جذب اتمی با شعله، (۳) روش ولتامتری، (۴) روش طیفسنجی دیتیوکربازات | ۰٫۰۱۴، ۰٫۳۴، ۰٫۷، ۱٫۱ | HY003.4-91
۱۷ | سرب | (۱) روش طیفسنجی جذب اتمی بدون شعله، (۲) روش ولتامتری، (۳) روش طیفسنجی دیتیوکربازات | ۰٫۱۹، ۴٫۰، ۲٫۶ | HY003.4-91
۱۸ | کروم شش valent | روش طیفسنجی دیفنیلکربازید | ۴٫۰ | GB7467-87
۱۹ | کروم کل | (۱) روش طیفسنجی دیفنیلکربازید، (۲) روش طیفسنجی جذب اتمی بدون شعله | ۱٫۲، ۰٫۹۱ | HY003.4-91
۲۰ | آرسنیک | (۱) روش آرسین…
روشهای مدیریت شامل تبخیر و کریستالیزاسیون، و همچنین افزودن آن به فاضلاب است؛ انتخاب روش بستگی به شرایط کلی فرآیند تولید و بودجه شما دارد. . . . . .