【انتقال】 چرا دلتنگ خانم یانگ جیانگ هستیم؟

Thread Content

خانم یانگ جیانگ در ساعات اولیه صبح روز ۲۵ در پکن درگذشت. ۱۷ ژوئیه، که یک و نیم ماه دیگر فرا می‌رسد، روز تولد ۱۰۵ سالگی اوست. یانگ جیانگ پیش از مرگش گفته بود که نمی‌خواهد خبر مرگش به یک خبر تبدیل شود. امروزه، مرگ او همچنان خبری مورد توجه عموم است و مردم در شبکه‌های اجتماعی به نوبت احساسات خود را برای یادبود او ابراز می‌کنند؛ نمی‌دانیم اگر آقای یانگ در آن سوی جهان از این موضوع باخبر شود، چه احساسی خواهد داشت. او همسر چیان جونگ‌شو بود؛ استاد ادبیات و ترجمه، و شاهد عصر درخشان روشنفکران قرن گذشته بود. جالب اینجاست که یانگ جیانگ، به عنوان یک فرد صدساله، تجربیات شخصی و سخنان کوتاهش نه تنها به دلیل پیری در فضای افکار عمومی مورد بی‌توجهی قرار نگرفتند و در جریان زمان فراموش نشدند، بلکه برعکس، در شبکه‌های اجتماعی به طور گسترده منتشر شدند. برخی حتی با کلمات مدرن، آن را «الهه الهام‌بخش» می‌نامند. این نشان می‌دهد که یانگ جیانگ دارای جذابیت شخصیتی برای عبور از زمان و قدرت روحانی برای روشن کردن واقعیت است. جذابیت شخصیتی درخشان یانگ جیانگ، البته مرتبط با دستاوردهای علمی و سطح حرفه‌ای او به عنوان نویسنده و مترجم است؛ همچنین به خرد و بینش او و اصول زندگی‌اش که می‌گوید «من با هیچ‌کس درگیر نمی‌شوم، و با کسی که درگیر شوم، بی‌ارزش می‌دانم»، مرتبط است. اما بزرگترین جذابیت شخصیتی او این است که به عنوان یک روشنفکر بزرگ، هرگز از دفاع از استقلال شخصی و تلاش برای حفظ وقار و روحیه‌ی نجیب خود دست نکشید. در سال‌های جنگ، تحت ستم بی‌رحمانه ارتش ژاپن، او به عنوان یک چینی، سر شرافتمندانه خود را پایین نیاورد ； در روزهای دشوار، او با شجاعت و استقامت بی‌نظیر، به اعتقادات خود پایبند ماند و موانع فراوان را پشت سر گذاشت ； در سال‌های پایانی زندگی‌اش، او همچنان به ویژگی‌های خود پایبند ماند؛ ساده‌زیست، متواضع و الگویی برای دیگران بود. همین‌ها دلیلی است که پس از درگذشت او به عنوان یک روشنفکر، مورد احترام و یادبود گسترده مردم قرار گرفت. امروزه، خاک فکری ادبیات معاصر باید غنی‌تر از هر زمان دیگری باشد و شرایط زندگی مادی نیز بسیار بهتر از دوران خانم یانگ جیانگ است؛ اما متأسفانه در حوزه علمی، افرادی که بتوانند مانند خانم یانگ جیانگ، دهه‌ها به طور مداوم با تمرکز به تحقیق بپردازند و با اخلاق نیکو زندگی کنند، چندان زیاد نیستند. در مقابل، بسیاری از روشنفکران در تنبلی و بی‌ثباتی فکری گرفتار شده‌اند؛ مشغول رقابت بر سر صحبت کردن و کسب جایگاه هستند، به دنبال شهرت و منافع سریع هستند. رسوایی‌های مربوط به تخلفات علمی و آکادمیک از سوی دانشگاه‌ها و نهادهای مرتبط، مدام منتشر می‌شود؛ همچنین رفتارهای نادرستی مانند ترجیح دادن افراد بر اساس سابقه، و تشکیل گروه‌های خاص، مورد انتقاد شدید مردم قرار گرفته است. برخی از روشنفکران فاقد ثبات لازم برای تمرکز بر مطالعه و مشاهده واقعیت هستند و به تجمل، قدرت و پول تمایل دارند. در برابر چنین واقعیتی، روحیه‌ی فردی یانگ جیانگ به عنوان یک روشنفکر، ارزشمندتر به نظر می‌رسد. افکار و خرد آقای یانگ، در برخی از حکمت‌های جاودانه‌ی زندگی او نیز منعکس شده است؛ این حکمت‌ها مانند مرواریدها می‌درخشند. به عنوان مثال، «زندگی ساده و روحیه‌ی شریف، بالاترین سطح زندگی انسان است.» ”“کسی که نمی‌خواهد به ارتفاعات برسد، از سقوط نمی‌ترسد و نیازی به رقابت و کنار گذاشتن دیگران ندارد؛ می‌تواند سادگی خود را حفظ کند، طبیعی باشد و با تمرکز کامل، کارهایی را که از عهده‌اش برمی‌آید، به پایان برساند. ”در سال جشن هشتادمین سالگرد تولد یانگ جیانگ، شیا یان برای او این شعر را نوشت: «بدون مقام و منصب، آزادانه زندگی می‌کند؛ با استعداد و دانش، اشعار بزرگی می‌سراید.» ”این شعار، به خوبی ویژگی‌های روحی او را در زمینه بی‌توجهی به شهرت و ثروت و تلاش مداوم برای مطالعه کتاب‌های قدیمی، خلاصه می‌کند. یک روشنفکر واقعی باید دارای شخصیت مستقل و سطح حرفه‌ای برجسته باشد تا جستجوی حقیقت و پایبندی به آن را وظیفه خود بداند و در برابر اقتدارها و عقاید رایج تسلیم نشود. حتی در مواجهه با تمایلات فوری و سودجویانه جامعه و غلبه‌ی خواسته‌های مادی، همچنان می‌توان با تمرکز به مطالعه پرداخت و به‌طور مستقل تفکر کرد. مانند سرودن «نه ترانه» در میان سختی‌های چو یوان، و نوشتن «تاریخ شاهان» توسط سیما چیان در برابر تحقیرها... این‌ها همان چیزی هستند که لو شون آن‌ها را «ستون فقرات چین» نامید؛ چیزهایی که شایسته ارزش‌گذاری یک فرد و یک ملت است. آقای یانگ درگذشته است و تمام تحسین‌ها یا تأثرات بیرونی، ارتباط چندانی با دنیای او ندارد. شاید، این همان وضعیتی باشد که او انتظارش را داشت. همان‌طور که خودش گفت، سرانجام می‌تواند «زندگی آرامی در دنیای کوچک خودش داشته باشد». با این حال، هرچند آقای یانگ درگذشته‌اند، دارایی‌های معنوی و نیروی اندیشه‌ای که آن‌ها به جای گذاشته‌اند از بین نخواهند رفت و همچنان، و شاید برای مدت طولانی، بر این جهان تأثیر خواهند گذاشت.