Thread Content
چرا در فرآیند طراحی برجها، دوره لرزش خودبهخودی محاسبه میشود؟ چه تأثیری بر محاسبه بارهای زلزلهای و بادی دارد؟
ویژگیهای لرزش خودبهخودی (دوره لرزش، الگوهای لرزش و کاهنده لرزش)، شرایط ضروری برای محاسبات دینامیکی در مورد مخازن برجی هستند. هنگام محاسبه بارهای زلزلهای یا بادی برای مخازن برجی، ابتدا باید دوره لرزش خودی و الگوهای لرزش آنها مشخص شوند.
تأثیر دوره لرزش خودبهخودی بر بار محاسباتی. ۱. تأثیر بر محاسبه بار بادی: با افزایش دوره لرزش خودبهخودی، ضریب نوسانات نیز افزایش مییابد و نیروی باد افقی در بخش مورد محاسبه بیشتر میشود؛ بنابراین، افزایش ضخامت دیواره در هنگام محاسبه میتواند منجر به کاهش نیروی باد افقی شود. ۲. تأثیر بر محاسبه بارهای زلزلهای: وضعیت تأثیرات نسبتاً پیچیده است؛ به طور کلی، تغییر در دوره لرزش خودبهخودی، بر مقدار ضریب تأثیر زلزله تأثیر میگذارد و در نتیجه مستقیماً بر میزان نیروی زلزلهای افقی نیز تأثیر میگذارد. رابطه بین ضریب تأثیر زلزله و دوره لرزش خودبهخودی را میتوان به سه مرحله تقسیم کرد: مرحله صعودی، مرحله پایداری و مرحله نزولی. دوره لرزش خودبهخودی افزایش مییابد و تأثیر آن بر ضریب تأثیر زلزله در سه مرحله متفاوت است. (۱) در مرحله صعودی، ضریب تأثیر زلزله با افزایش دوره لرزش خودبهخودی افزایش مییابد. (۲) در مرحله نزولی، برعکس این اتفاق میافتد. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که افزایش ضخامت دیوار، گاهی میتواند نیروهای لرزهای افقی را کاهش دهد و گاهی نیز آنها را افزایش دهد. بنابراین، هنگام محاسبه استحکام و پایداری مخازن برجی، زمانی که نیاز به تنظیم ضخامت دیواره برای رعایت شرایط استحکام یا پایداری وجود دارد، تنها راه افزایش ضخامت دیواره نیست؛ بلکه باید برای محاسبات مربوط به بارهای مختلف، رویکردهای متفاوتی در نظر گرفت. در عین حال، برای برجهای تقسیمشده، افزایش ضخامت دیواره بخشهای مختلف برج، اثرات یکسانی ندارد. بنابراین، برای محاسبات، باید هر مسئله را به طور جداگانه تحلیل کرد تا طراحی منطقیتر شود. برگرفته از «کتاب آموزش مهندسان طراحی مخازن تحت فشار»، تألیف لی شییو، صفحه ۴۲۲