سوخت تمیز از گیاهان—اتانول، سوخت زیستی

Thread Content

اتانول، که به آن الکل نیز گفته می‌شود، بیش از ۹۴ درصد اتانول موجود در بازار از تبدیل قندها از طریق فرآیند تخمیر توسط میکروارگانیسم‌ها به دست می‌آید. در طبیعت، گیاهان از طریق فتوسنتز دی‌اکسید کربن و آب را به کربوهیدرات‌ها و قندها تبدیل می‌کنند؛ در همین حال، سوختن اتانول نیز منجر به تولید دی‌اکسید کربن و آب و آزادسازی گرما می‌شود. این فرآیند، یک چرخه مواد و تبدیل انرژی خورشیدی است. از منظر بلندمدت، CO2 تولیدشده می‌تواند به همان میزان توسط گیاهان در فرآیند فتوسنتز جذب شود و در نتیجه انتشار صفر CO2 حاصل خواهد شد. پس از تطبیق مناسب، اتانول سوختی می‌تواند به سوخت‌های صنعتی با کاربردهای گسترده‌ای مانند بنزین اتانولی و دیزل اتانولی تبدیل شود. الکل سوخت زیستی چیست؟ الکل سوخت زیستی، الکلی است که از مواد زیستی حاوی نشاسته و سلولز مانند ذرت، نیشکر، گندم، سیب‌زمینی و شربت قند تهیه می‌شود؛ سپس این الکل با مقدار مناسب بنزین و در نسبت مشخصی ترکیب شده تا به عنوان سوخت برای موتورها استفاده شود. اتانول، سوخت زیستی، می‌تواند تا حدی یا به طور کامل جایگزین سوخت‌های فسیلی مانند بنزین شود. از اوایل قرن بیستم، اتانول به عنوان سوخت خودروها مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما به دلیل استخراج گسترده و کم‌هزینه نفت، این استفاده متوقف شد. مزایای استفاده از اتانول، سوخت زیستی، به عنوان سوخت چیست؟ در مقایسه با بنزین معمولی، بنزین حاوی ۱۰٪ اتانول، می‌تواند میزان CO موجود در گازهای خروجی خودرو را ۴۵٪ و میزان CH را ۳۵٪ کاهش دهد. به عنوان مثال: یک کارخانه تولید اتانول سوخت زیستی با ظرفیت ۱۰۰ هزار تن، می‌تواند سالانه بیش از ۳۰۰ هزار تن دی‌اکسید کربن را کاهش دهد ； برای کسب اطلاعات بیشتر درباره فرآورده‌های نفتی و فناوری‌های مربوط به آن، لطفاً به صفحه ویچت WeChat با شماره ypq0910 مراجعه کنید. کاهش حدود ۱۷۰۰ تن از آلاینده‌های مضر خودروها مانند CO و CH، اهمیت زیادی در کاهش آلودگی هوا و مهار «اثر گلخانه‌ای» دارد. علاوه بر این، اتانول، که یک سوخت زیستی نوین است، هنگام استفاده در خودروها بر عملکرد موتور تأثیری ندارد و به قطعات خودرو آسیبی نمی‌زند؛ همچنین می‌تواند میزان گازهای زیان‌آور خروجی را به طور مؤثر کاهش دهد. الکل، سوخت زیستی، مزایای قابل توجهی دارد؛ اما چگونه می‌توان منابع لازم برای تولید آن را تأمین کرد؟ درباره این موضوع، باید درباره مسئله امنیت غذایی نیز صحبت کنیم. کشورها روش‌های متفاوتی برای توسعه صنعت اتانول سوختی دارند. بوش، رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده، در یکی از سخنرانی‌های خود گفت که به نظرش، جایگزینی سوخت‌های فسیلی با سوخت‌های زیستی در ازای افزایش ۱۵ درصدی قیمت غذا، پیشرفتی ارزشمند است؛ همچنین او صنعت اتانول ذرت را تشویق کرد تا مقیاس فعالیت‌های خود را گسترش دهد. علاوه بر این، سایر کشورها تمایل دارند از محصولات غیرغلاتی یا سلولز به عنوان مواد خام برای سوخت‌های زیستی استفاده کنند، به جای اینکه تمام توجه خود را فقط بر روی غلاتی مانند ذرت متمرکز کنند. وضعیت فعلی کشور ما، امکان توسعه صنعت اتانول سوختی که بر پایه غلات استوار است را فراهم نمی‌کند. **کمیسیون توسعه و اصلاحات، پروژه تولید اتانول سوختی از نشاسته کاساوا با ظرفیت ۱۵۰ هزار تن در سال توسط شرکت گوئوگدونگ بیواینرژی را تأیید کرده است. به همین منظور، کمیته توسعه و اصلاحات استان گوانگدونگ و کمیته تخصصی انرژی بیولوژیکی انجمن انرژی‌های تجدیدپذیر چین، در پایان ماه مه، «کارگاه بررسی توسعه صنعت اتانول سوخت بیولوژیکی در استان گوانگدونگ» را به طور مشترک در گوانگژو برگزار کردند. **مقامات مسئول در سطح استان و شهر، کارشناسان مؤسسات تحقیقاتی داخلی و خارجی، و نمایندگان شرکت‌های مرتبط، به طور مشترک درباره چالش‌های توسعه صنعت اتانول سوختی در استان گوانگدونگ بحث کردند و راهکارهایی برای پیشبرد پروژه تولید اتانول سوختی از نیشکر با ظرفیت ۱۵۰ هزار تن در سال در زانجیانگ ارائه دادند. در هر صورت، ما باید با دیدگاهی توسعه‌محور و رویکردی علمی به مسائل تأمین انرژی و حفاظت از محیط زیست پرداخته، و با توجه به شرایط کشور خود، به توسعه و استفاده از اتانول سوخت زیستی بپردازیم. امیدواریم که رشد این صنعت بتواند در فراهم کردن آینده‌ای با آسمان‌های آبی و آب‌های پاک نقشی ایفا کند.