چگونه نسبت حجم پس از تبخیر آمونیاک ۲۰٪ را محاسبه کنیم؟

آخرین بار این پست توسط «چینگ‌چنگ‌جون» در تاریخ ۷-۶-۲۰۱۶ ساعت ۱۴:۵۶ ویرایش شد. مفهوم اصلی این پست بسیار مبهم است؛ چیزهای زیادی برای یادگیری وجود دارد. فشار اشباع آمونیاک مایع در دمای ۱۳۲ درجه سانتی‌گراد، ۱۱.۱ Mpa است؛ بنابراین فشار اشباع آمونیاک مایع در محلول ۲۰٪ی آمونیاک، ۲.۲ Mpa خواهد بود. اگر فشار محفظه بیشتر از ۲.۲ مگاپاسکال نباشد، آمونیا در دمای ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد کاملاً گازی می‌شود. فرض کنید حجم آمونیاک خالص ۱ لیتر باشد؛ چگالی آمونیاک در این حالت ۰.۹۲ گرم بر میلی‌لیتر است. بنابراین، جرم آمونیاک برابر با ۱۸۴ گرم خواهد بود. مقدار مولی آمونیاک نیز برابر با ۱۸۴ تقسیم بر ۱۷، یعنی ۱۰.۸ مول خواهد بود. حجم استاندارد گاز پس از تبدیل به گاز، برابر با ۱۰.۸ در ضرب ۲۲.۴، یعنی ۲۴۲ لیتر خواهد بود. حجم ۲۴۲ برابر افزایش می‌یابد. از آنجایی که گازها قابل فشرده‌سازی هستند، حجم واقعی گاز به دما و فشار بستگی دارد؛ محاسبات بر اساس رابطه PV=nRT انجام می‌شود

آخرین بار این پست توسط yggswl در تاریخ ۷-۶-۲۰۱۶ ساعت ۱۵:۳۳ ویرایش شد. آمونیاک ۲۰٪ در فشار معمولی است، نه آمونیاک مایع؟ من عمدتاً می‌خواهم محاسبه کنم که پس از گاز شدن کامل ۲۰٪ آمونیاک در دمای بالا، حجم هر یک و نسبت حجم‌ها چقدر خواهد بود؟

آخرین بار، این پست توسط yggswl در تاریخ ۷-۶-۲۰۱۶ ساعت ۱۵:۴۵ ویرایش شد. لطفاً توضیح دهید که محاسبه بخار شدن آب چگونه است؟ به عنوان مثال، همچنان ۱ لیتر؛ جرم آب = ۱۰۰۰ * ۰.۹۲ * ۸۰٪ = ۷۳۶ گرم. مقدار مولی آن برابر است با ۷۳۶ / ۱۸ = ۴۰.۸۹ مول. حجم استاندارد پس از تبدیل به گاز: ۴۰.۸۹ * ۲۲.۴ = ۹۱۵.۹ لیتر. آیا حجم ۹۱۵.۹ برابر افزایش می‌یابد؟ حجم مخلوط گازها پس از گازی‌شدن کامل، در شرایط استاندارد، برابر با ۲۴۲ + ۹۱۵٫۹ = ۱۱۵۷٫۹ برابر حجم استاندارد است (حجم در شرایط استاندارد، تحت فشار هوای معمولی، بدون در نظر گرفتن تغییرات دما). آیا اینطور است؟ نسبت حجم‌ها پس از گازی‌شدن کامل، ۹۱۵٫۹ به ۲۴۲ است؟ در گاز مخلوط کاملاً گازی‌شده، درصد حجمی آمونیاک تقریباً ۲۰٪ است؟

فرآیند محاسبه درست است، اما فرضیه برقرار نیست. در شرایط واقعی، میزان تبخیر آمونیاک و آب در آب آمونیاک متفاوت است و شرایطی برای حفظ نسبت یکسان تبخیر این دو محیط نیز وجود ندارد. درگیر شدن در این سؤال بی‌فایده است؛ چون نمی‌تواند مشکل واقعی شما را حل کند. بهتر است آنچه را که واقعاً می‌خواهید انجام دهید، مشخص کنید. نظریه‌های پایه‌ای شما بسیار ناقص است؛ سؤالاتی که مطرح می‌کنید با مسائل واقعی که باید حل شوند، تفاوت زیادی دارد. اگر دیگران بیش از حد درگیر یک مسئله با شما شوند، قطعاً شما آن‌ها را به سمت اشتباه هدایت خواهید کرد

آخرین بار این پست توسط yggswl در تاریخ ۷-۶-۲۰۱۶ ساعت ۲۱:۵۵ ویرایش شد. سؤال این است: آب آمونیاک با غلظت ۲۰٪، پس از ایجاد ابرهای مایع با استفاده از هوای فشرده، توسط هوای گرم تبخیر می‌شود؛ از آنجایی که دمای هوای گرم بالاتر از ۲۰۰ درجه است، هم آب و هم گاز آمونیاک توسط هوای داغ تبخیر شده و از بین می‌روند. دو حالت وجود دارد: ۱. بر اساس آزمایش‌ها، تمام آمونیاک تبخیر شده و با هوای گرم حمل می‌شود؛ به عنوان مثال، اگر مقدار آمونیاک ۵۰۰ لیتر باشد، نسبت حجمی گاز آمونیاک در مخلوط نباید بیشتر از ۵٪ باشد. در این صورت، مقدار هوای گرم مورد نیاز چقدر خواهد بود؟ در این حالت، تمام آب به همراه بخار آب و آمونیاک با خود برده می‌شود. ۲. اگر دمای هوای گرم کاهش یابد به‌طوری که تنها امونیاک را با خود ببرد، در این صورت نیز نسبت حجمی پس از مخلوط شدن بیشتر از ۵٪ نخواهد بود؛ مقدار مورد نیاز از هوای گرم، چند متر مکعب است؟ در این حالت، آب موجود در آمونیاک همراه با گاز آمونیاک برداشته نمی‌شود؛ تنها گاز آمونیاک تبخیر شده و با هوا برداشته می‌شود. @شهر پاک، آقا

هوای گرم برای تبخیر مایع در آب وارد می‌شود؟ آیا همچنان هوای گرم با مخلوط پس از اسپری شدن، باعث تبدیل تمام قطرات مایع به گاز می‌شود؟ وارد کردن آن در آب، معادل ترکیب فرآیندهای تبخیر و استخراج گازی است و می‌تواند آمونیاک را بهتر از آب جدا کند. این مدل بسیار پیچیده است؛ مدل‌سازی آن دشوار است و هزینه خدمات مدل‌سازی حرفه‌ای نیز چندان کم نیست. بهتر است برای آزمایش از داده‌های آزمایشی مؤثر استفاده کرد

ترکیب هوای گرم با مخلوط پس از اسپری شدن، باعث گازی شدن تمام قطرات مایع می‌شود؛ با مقدار بیشتر هوای گرم، تمام قطرات کاملاً گازی می‌شوند

برای یافتن پاسخ این مسئله نیز تلاش کنید. . . . . متوجه شدم که برخی از افراد در شرکت، الگوریتم‌ها را به شکل بسیار بی‌قاعده‌ای پیاده‌سازی می‌کنند. . . البته افرادی هم هستند که محاسباتشان اشتباه بوده و کارشان ناموفق شده است. من هم در حال حاضر در حال فکر کردن به تهیه یک گزارش محاسباتی برای این اواپراتور تبخیر آمونیاک هستم

رفیق، آیا این محاسبه را انجام دادی؟ اگر انجام دادی، لطفاً درباره‌اش صحبت کنیم

در واقع، محاسبه آن از طریق فرمول‌های ریاضی بسیار ساده است؛ ضریب ایمنی بین امونیاک و هوای گرم باید حداقل کمتر از ۵٪ باشد تا مقدار هوای گرم مشخص شود. معمولاً برای تبخیر امونیاک در فرآیندهای حذف نیتروژن، از هوای گرم حاصل از بویلر استفاده می‌شود؛ همچنین می‌توان از گرمایش الکتریکی نیز استفاده کرد. با انجام محاسبات لازم، می‌توان نوع مناسب را انتخاب کرد

لطفاً، این دما را چگونه تعیین کنیم؟ از چه دمایی تا چه دمایی؟