نقطه‌ی جوش

صاعقه‌ی بسته، نقطه‌ی درخشش گشاد؛ اگر معنای نقطه‌ی درخشش را بدانید، می‌توانید درک کنید

نقطه شعله‌وری باز، نتیجه‌ای است که با استفاده از دستگاه اندازه‌گیری مشخص شده برای نقطه شعله‌وری باز، به دست می‌آید و به صورت درجه سانتی‌گراد بیان می‌شود. معمولاً برای اندازه‌گیری روغن‌های لغزشی استفاده می‌شود. هنگام اندازه‌گیری نقطه جرقه با روش استاندارد GB/T 267-88، نمونه را در کوره داخلی تا خط مشخص شده قرار می‌دهند. ابتدا دمای نمونه را به سرعت افزایش داده، سپس با سرعت کمتری گرم می‌کنند؛ هنگامی که به نقطه شعله‌وری نزدیک می‌شود، گرمایش با سرعت ثابت ادامه می‌یابد. در فواصل دمایی مشخص، شعله‌ای کوچک از یک جرقه‌زن با سرعت مشخصی بر روی سطح نمونه حرکت می‌کند تا کمترین دمایی که در آن بخارات روی سطح نمونه به دلیل شعله جرقه‌زن شعله‌ور می‌شوند، مشخص گردد؛ این دما، نقطه شعله‌وری نامیده می‌شود. آزمایش را ادامه دهید تا دمای پایین‌تری که در آن نمونه با شعله فنر احتراق‌زا مشتعل شده و حداقل به مدت ۵ ثانیه می‌سوزد، به عنوان نقطه اشتعال روش جام‌باز در نظر گرفته شود. برای اندازه‌گیری دقیق نقطه شعله، لازم است شرایط عملیاتی، به‌ویژه سرعت افزایش دما، به‌طور دقیق کنترل شوند. تکرارپذیری این روش (تکرار آزمایش توسط همان اپراتور با همان دستگاه) باید به گونه‌ای باشد که تفاوت نتایج بیشتر از ۸ نباشد℃ ； تفاوت نتایج تکرارپذیری (آزمایش یک نمونه توسط دو آزمایشگاه) نباید بیشتر از ۱۶ درجه سانتی‌گراد باشد. دقت روش استفاده از فنجان بسته کمی بالاتر است و تفاوت نتایج تکراری آن نباید بیشتر از ۲ درجه سانتی‌گراد/۵.۵ درجه سانتی‌گراد باشد (نقطه شعله > ۱۰۴ درجه سانتی‌گراد) ； تفاوت نتایج تکرارپذیری نباید بیشتر از ۳.۵℃/۸.۵℃ باشد (نقطه شعله > ۱۰۴℃). نقطه‌ی جوش بسته، مقداری است که با استفاده از دستگاه اندازه‌گیری مشخص شده برای نقطه‌ی جوش بسته، اندازه‌گیری می‌شود و به صورت درجه‌ی سانتی‌گراد بیان می‌گردد. معمولاً برای اندازه‌گیری نفت سفید، دیزل، روغن ترانسفورماتور و غیره استفاده می‌شود. هنگام اندازه‌گیری نقطه جوش شعله‌زایی در لوله بسته، طبق روش استاندارد GB/T 261-2008، نمونه را در لوله آزمایش ریخته، به صورت مداوم و با سرعت مشخصی هم می‌زنند و نمونه را نیز با سرعت ثابت گرم می‌کنند. در فواصل دمایی مشخص، و در حالتی که همزن خاموش است، منبع حرارتی در ورودی لوله آزمایش قرار داده می‌شود تا بخار نمونه به طور ناگهانی منفجر شده و به پایین‌ترین دمایی که در سطح مایع رخ می‌دهد، گسترش یابد؛ این دما، نقطه اشتعال در فشار جوی محیطی است. سپس این مقدار با استفاده از فرمول، به نقطه اشتعال در فشار جوی استاندارد تصحیح می‌شود. تفاوت نتایج تکراری این روش نباید بیشتر از ۰٫۰۲۹X باشد (که در آن X میانگین دو آزمایش است) ； تفاوت نتایج تکرارپذیری نباید بیشتر از ۰٫۰۷۱X باشد. ۱ هدف آزمایش: بررسی قوانین تغییر نقطه شعله‌وری مایعات مخلوط، از طریق آزمایش‌های فراوان. ۲ اصل آزمایش: بسته به نوع دستگاه تعیین نقطه شعله‌وری مورد استفاده، نقطه شعله‌وری را می‌توان به دو دسته نقطه شعله‌وری در حالت بسته و نقطه شعله‌وری در حالت باز تقسیم کرد. اینکه برای هر نوع روغن، نقطه جوش بسته یا نقطه جوش باز اندازه‌گیری شود، باید مطابق با استانداردهای کیفیت محصول انجام شود. به طور کلی، برای محصولات نفتی با درجه تبخیر بالا، اغلب از نقطه شعله‌گیری بسته برای اندازه‌گیری استفاده می‌شود؛ زیرا هنگام اندازه‌گیری نقطه شعله‌گیری باز، بخارات تولید شده از نفت پس از گرم شدن، به طور مداوم در هوای اطراف پخش می‌شوند و باعث می‌شوند نقطه شعله‌گیری اندازه‌گیری شده بالاتر از حد واقعی باشد. برای اکثر روغن‌های لغزشی و روغن‌های سنگین، به دلیل تبخیرپذیری پایین، نقطه جوش باز بیشتر اندازه‌گیری می‌شود. اصل اندازه‌گیری نقطه شعله‌زدن در حالت بسته، این است که نمونه را تا خط مشخص شده در لوله روغن قرار داده، سپس نمونه را با همزنی مداوم و با سرعتی بسیار آهسته و ثابت گرم می‌کنند. در فواصل دمایی مشخص، و در حالی که همزنی متوقف می‌شود، یک شعله کوچک به داخل لوله وارد می‌گردد. کمترین دمایی که در آن شعله، بخارات موجود روی نمونه را به اشتعال می‌رساند، به عنوان نقطه شعله‌زدن در حالت بسته در نظر گرفته می‌شود. اصل اندازه‌گیری نقطه شعله‌وری باز، قرار دادن نمونه در فنجان آزمایش تا خط مشخص شده است. ابتدا دمای نمونه را افزایش دهید، سپس به آرامی دما را بالاتر ببرید؛ هنگامی که به نقطه شعله‌وری نزدیک می‌شود، دما را با سرعت ثابت افزایش دهید. در فواصل دمایی مشخص، یک شعله آزمایشی کوچک به صورت عرضی از روی لوله آزمایش عبور می‌دهند؛ دمای پایین‌تری که در آن شعله آزمایشی باعث اشتعال بخارات روی سطح مایع می‌شود، به عنوان نتیجه اندازه‌گیری نقطه شعله‌وری گزارش می‌گردد.

نتیجه‌ای که با استفاده از دستگاه اندازه‌گیری نقطه شعله‌وری باز، به دست می‌آید، نقطه شعله‌وری باز نامیده می‌شود

نقطه شعله‌وری در حالت بسته، نقطه شعله‌وری در حالت باز