در برابر کامپیوتر، مراقب دست ماوسی باشید

Thread Content

دست ماوسی چیست؟ سندرم کانال مچ، که به آن دست ماوسی نیز گفته می‌شود، عارضه‌ای است که در آن عصب مدیان در مسیر ورود به کف دست تحت فشار قرار گرفته و منجر به بروز علائمی می‌شود؛ این علائم عمدتاً شامل درد و بی‌حسی در انگشت سبابه و وسطی، و ضعف عضلات انگشت شست می‌باشد. امروزه افراد بیشتری به مدت طولانی در روز با کامپیوتر کار می‌کنند؛ اکثر این افراد، هر روز کار تایپ کردن روی صفحه‌کلید و حرکت دادن ماوس را تکرار می‌کنند. به دلیل فعالیت‌های مداوم، مکرر و بیش از حد در مفصل مچ دست، عضلات یا مفاصل مچ دچار فلج، تورم، درد و اسپاسم می‌شوند؛ این امر باعث شده که این بیماری به سرعت به یکی از بیماری‌های رایج تمدن مدرن تبدیل شود. برخی این مجموعه علائم که متفاوت از آسیب‌های سنتی دست است، را «دست ماوس» می‌نامند. “روش درمانی «دست ماوس»: برای افرادی که مدام با کامپیوتر کار می‌کنند، استفاده بیش از حد از ماوس می‌تواند باعث درد مچ دست شود؛ در چنین مواقعی، می‌توانید مشت خود را فشار دهید تا احساس راحتی بیشتری کنید. اصل حرکت مشت‌سازی این است که از طریق تکرار حرکات مشت‌بندی و باز کردن مشت، گردش خون افزایش یافته و انعطاف پیوندهای عضلانی بالاتر می‌رود؛ در نتیجه، آسیب‌های ناشی از خستگی موضعی اندام‌ها کاهش می‌یابد. روش دقیق تشکیل مشت به این صورت است: ابتدا، تمام بخش‌های بدن را شل کنید و انگشتان دست‌ها را با فشار کامل باز کنید؛ این کار را ۲۰ تا ۳۰ ثانیه انجام دهید و ۲ تا ۳ بار تکرار کنید ； مرحله دوم: نفس بکشید، مشت را محکم ببندید، با فشار نفس را بیرون دهید و در همان حال به ترتیب سریع انگشت کوچک، انگشت سبابه، انگشت میانی و انگشت شست را باز کنید. هر دست ۱۰ بار حرکت کند ； مرحله سوم: با استفاده از انگشت شست و انگشت سبابه یک دست، انگشتان دست دیگر را ماساژ دهید؛ از انگشت شست شروع کرده و برای هر انگشت، ۱۰ ثانیه وقت صرف کنید. می‌توان از روش زیر نیز استفاده کرد: ۱. از ساعت مچی به عنوان وسیله کمکی استفاده کرده و مچ دست را ۲۵ بار در جهت عقربه‌های ساعت و خلاف جهت آن بچرخانید. اثرات: کاهش درد عضلات مچ دست. ۲. بطری آب را که حاوی وزن است در دست بگیرید؛ ابتدا کف دست را به سمت بالا نگه دارید و بطری را از حالت آویزان شدن به حالت بالا بردن حرکت دهید، سپس کف دست را به سمت پایین نگه دارید و بطری را از پایین به بالا حرکت دهید. هر کدام از این حرکات را ۲۵ بار تکرار کنید تا عضلات خم‌کننده مچ دست تقویت شوند. می‌تواند به طور مؤثر در پیشگیری و درمان بزرگ شدن استخوان‌های مفصل مچ دست کمک کرده و قدرت مچ دست را افزایش دهد. ۳. هنگام کشیدن اندام‌های بدن، باید انگشتان دست‌ها را نیز با فشار کامل باز کرد؛ این کار را ۲۰ تا ۳۰ ثانیه در هر بار انجام دهید و ۲ تا ۳ بار تکرار کنید. می‌تواند مقاومت مفاصل را افزایش داده و گردش خون را تسریع کند. ۴. با استفاده از انگشت سبابه و شست دست یکی، انگشتان دست دیگر را ماساژ دهید؛ از شست شروع کنید و برای هر انگشت، ۱۰ ثانیه زمان صرف کنید؛ در حین این کار، نفس‌های خود را به آرامی بکشید. می‌تواند گردش خون را تسریع کرده و ذهن و بدن را آرام کند. ۵. دو کف دست را در کنار هم قرار داده، آن‌ها را به سمت بالا و پایین حرکت داد تا گرمای خفیفی ایجاد شود. می‌تواند گردش خون در دست‌ها را تسریع کند. ۶. کشش شانه‌ها: هنگامی که بازوی چپ به سمت راست کشیده می‌شود، گردن نیز به سمت چپ کشیده می‌شود. توجه داشته باشید که بازو بیش از حد بالا نرود و فاصله مناسبی با سینه داشته باشد؛ همچنین نباید احساس فشاری وجود داشته باشد. هر بار آن را برای ۳۰ تا ۴۵ ثانیه نگه دارید و سپس بازوی راست را عوض کنید. علائم اولیه بیماری «دست ماوس»، خستگی و بی‌حسی انگشتان و مفاصل دست است؛ همچنین هنگام حرکت برخی از مفاصل، صدای کمی نیز شنیده می‌شود. این علائم مشابه علائم بیماری «تندونیت تنگی‌دار» است، اما تعداد مفاصل درگیر در این بیماری بیشتر از بیماری تندونیت تنگی‌دار است. کانال مچ دست، اندامی مستقل نیست؛ بلکه ساختاری تقریباً لوله‌ای است که در ناحیه مفصل مچ دست قرار دارد و از سمت کف دست توسط بند عرضی مچ و از سمت پشت دست توسط انتهای مفصل رادیوکارپال تشکیل شده است. اکثر رگ‌های خونی و اعصابی که به کف دست می‌روند، از طریق این ساختار عبور می‌کنند. متخصصان جراحی دست معتقدند که ماوس نسبت به کیبورد، خطر بیشتری برای آسیب دیدن دست ایجاد می‌کند؛ زیرا هنگام استفاده از ماوس، افراد مدام یک یا دو انگشت را به صورت مکانیکی و تکراری حرکت می‌دهند، و این حرکات تکراری و ساده، باعث کشیدگی رباط‌های مچ دست نیز می‌شود. سایر شغل‌هایی که ممکن است تأثیرات مشابهی داشته باشند، مانند موسیقی‌دانان، معلمان، ویراستاران و روزنامه‌نگاران، طراحان ساختمان و غیره، همگی مرتبط با استفاده مکرر از دست‌ها هستند. بر اساس تحقیقات مرتبط، زنان بیشترین قربانیان سندرم کانال مچ دست هستند؛ شیوع این بیماری در آن‌ها سه برابر مردان است. اکثر افراد مبتلا، در گروه سنی ۳۰ تا ۶۰ سال قرار دارند. دلیل این امر این است که کانال مچ دست زنان معمولاً کوچکتر از مردان است و عصب میانی مچ دست در آن‌ها به راحتی تحت فشار قرار می‌گیرد. علاوه بر این، برخی از زنان باردار، افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید، دیابت، فشار خون بالا و اختلالات تیروئیدی نیز ممکن است دچار سندرم کانال مچ دست شوند. مدت زمان طولانی پشت کامپیوتر کار نکنید؛ پس از یک ساعت استفاده مداوم از ماوس، باید حرکاتی انجام دهید تا دست‌هایتان استراحت کنند. در زندگی واقعی مشخص شده است که هرچه موقعیت ماوس بالاتر باشد، آسیب به مچ دست نیز بیشتر خواهد بود ； هرچه فاصله ماوس از بدن بیشتر باشد، آسیب وارد شده به شانه‌ها نیز بیشتر خواهد بود. بنابراین، ماوس باید در ارتفاعی کمی پایین‌تر قرار گیرد؛ این ارتفاع معادل ارتفاع آرنج در حالت نشسته، زمانی است که بازوی بالایی عمود بر زمین باشد. موقعیت صفحه‌کلید نیز باید تقریباً مشابه این باشد. بسیاری از میزهای کامپیوتر، جایگاه مخصوصی برای ماوس ندارند؛ بنابراین قرار دادن ماوس روی سطح میز برای کار طولانی‌مدت، خساراتی برای سلامتی انسان به همراه دارد. فاصله‌ی ماوس تا بدن نیز به دلیل قرار گرفتن ماوس روی میز افزایش می‌یابد؛ فشار ناشی از این وضعیت به طور مداوم بر شانه‌ها و آرنج‌ها وارد می‌شود و این یکی از دلایل بروز سندرم گردن، شانه و مچ است. وقتی زاویه بین بازوی بالایی و قسمت جلویی بدن کمتر از ۴۵ درجه باشد، فاصله بدن تا ماوس مناسب خواهد بود؛ اگر فاصله بیش از حد باشد، بازوی پایینی همراه با بازوی بالایی و شانه‌ها به سمت جلو خم می‌شود و این امر باعث تنش مداوم در مفاصل و عضلات می‌گردد. بالا بردن صندلی چرخان نیز می‌تواند از بروز «دست ماوسی» جلوگیری کند. اگر تنظیم موقعیت ماوس دشوار است، می‌توانید کیبورد و ماوس را هر دو روی میز قرار دهید و سپس صندلی چرخدار را بالاتر ببرید. سطح میز نسبتاً پایین‌تر است، که باعث کوتاه‌تر شدن فاصله بین بدن و سطح میز می‌شود. قرار دادن صحیح ماوس با روش‌های علمی، **خطر ابتلا به «دست ماوسی» را کاهش می‌دهد و به هر کارمندی که مدام پشت کامپیوتر نشسته، امکان انجام کارش به شکل آسان و لذت‌بخش را می‌دهد.**