یک دستگاه توربینی است که محیط آن حاوی ۵٪ اسید سولفوریک رقیق است؛ لطفاً بفرمایید برای جلوگیری از خوردگی ناشی از اسید سولفوریک رقیق، چگونه باید با این دستگاه برخورد کرد؟
Thread Content
پارامترهای برج: فشار طراحی ۰.۳۵； دمای طراحی: ۲۶۰℃ ； جنس بدنه: Q245R ； محیط، آب سرد شدید (حاوی ۵٪ اسید سولفوریک رقیق) + گازهای دیگر فرآیند تولید ； قطر داخلی برج: ۱۴۰۰ ； ارتفاع برج ۲۲ متر است. سؤال: این دستگاه چگونه میتواند مشکل خوردگی ناشی از اسید سولفوریک رقیق را برطرف کند؟
دمای استفاده واقعی چقدر است؟ اگر کمتر از ۲۰۰ درجه باشد، میتوان از تترافلوئورید یا مواد پوششدار PFA استفاده کرد!
دمای عملیاتی ۲۴۰ درجه سانتیگراد، نمیتوان از لایه رزین استفاده کرد
میشه حرف بیمعنی نزنی؟ کدام فولاد ضدزنگ در برابر خوردگی اسید سولفوریک رقیق مقاوم است؟ ؟ ؟
در چنین شرایط کاری، فقط مواد زیرکونیوم میتوانند به سختی با آن کنار بیایند؛ اما قیمت آنها نیز بسیار بالاست
همانطور که میبینید، دوستان در حال گمراه کردن هستند. از منظر کارایی اقتصادی و روشهای عملی مقاومت در برابر خوردگی، توصیه میشود از رزینهای وینیل استر وارداتی برای ایجاد لایههای محافظ استفاده شود؛ این مواد در حال حاضر در صنایع زغالسنگ و نفت مورد استفاده قرار میگیرند و برای مقاومت در برابر گازهای سولفیدی، اسیدی و قلیایی بسیار مؤثر هستند.
همانطور که میبینید، دوستان در حال گمراه کردن هستند. از منظر کارایی اقتصادی و روشهای عملی مقاومت در برابر خوردگی، توصیه میشود از رزینهای وینیل استر وارداتی برای ایجاد لایههای محافظ استفاده شود؛ این مواد در حال حاضر در صنایع زغالسنگ و نفت مورد استفاده قرار میگیرند و برای مقاومت در برابر گازهای سولفیدی، اسیدی و قلیایی بسیار مؤثر هستند.
مواد تانتالیوم و تیتانیوم هم مناسب هستند؛ دوست من از آنها استفاده کرده است.
در مورد ۲۴۰ درجه، تا جایی که من میدانم، مواد غیرفلزی مانند استیل کروم، تترافلوئوروئتیلن و PFA کارساز نیستند~!
لایه پوشش Halar ECTFE
دمای ۲۴۰، آیا این برای شما ممکن است؟ اگر نمیدانید، حرف بیمعنی نزنید
۲۴۰ درجه سانتیگراد؛ حتی با استفاده از تترافلوئورید وارداتی نیز، تولیدکنندگان آن را تولید نخواهند کرد، چون ریسک بسیار بالاست.
امیدوارم حرفهایتان را پس بگیرید؛ در مکانهای عمومی، لطفاً به کیفیت رفتار خود توجه کنید. احترام به دیگران، همان احترام به خودمان است.
ساختار مولکولی رزین وینیلی، رزین اپوکسی است؛ اگر از رزین اپوکسی فنولفرمالدئیدی به عنوان ماده اولیه استفاده شود، رزین وینیلی نوع NOVOLAC تولید شده دارای مقاومت خوبی در برابر خوردگی، حلالها و دماهای بالا خواهد بود. ما رزینهای وینیلی اپوکسی فنولفرمالدئیدی تولید شده توسط تولیدکنندگان معتبر در کشورهای مختلف را طبق استانداردهای مربوطه در چین آزمایش کردیم؛ نتایج نشان داد که دمای تغییر شکل حرارتی این رزینها بین ۱۳۲ تا ۱۳۷ درجه سانتیگراد است. اما دمای تغییر شکل حرارتی رزینهای وینیلی اپوکسی فنولفرمالدئیدی تولید شده توسط برخی تولیدکنندگان داخلی، پایینتر از ۱۲۵ درجه سانتیگراد است. با این حال، در برخی کاربردهای صنعتی، الزامات بیشتری برای مقاومت حرارتی رزینها وجود دارد. در حال حاضر، تعداد کمی از تولیدکنندگان خارجی مانند شرکت شانگهای***، رزینهای وینیلی با چگالی پیوندهای بالا تولید میکنند که دمای تغییر شکل حرارتی آنها میتواند بالاتر از ۲۵۰ درجه سانتیگراد باشد. ساختار مولکولی این نوع رزینها اصلاح شده است تا ویژگیهای مقاومت حرارتی آنها بهبود یابد؛ همچنین میزان استیلن موجود در این رزینها نیز به گونهای تنظیم شده است تا نیازهای کاربردی را برآورده کند. رزین وینیل اپوکسی فنولی، در مقایسه با رزینهای معمولی، دارای مقاومت حرارتی بالاتری است و میتواند به مدت طولانی در محیطهای شدیداً خورنده با دمای ۲۵۰ درجه سانتیگراد مورد استفاده قرار گیرد. همچنین تجربیات ما نشان میدهد که این نوع رزین میتواند در عرض ۲ تا ۳ دقیقه، شوک حرارتی ۳۰۰ درجه سانتیگراد را تحمل کند. این کاربرد منحصربهفرد، در زمینه عایقبندی، امکان رسیدن به استانداردهای عایقبندی درجه C و بالاتر را فراهم میکند. دارای مقاومت عالی در برابر اسیدها، مواد حلکننده و اکسیداسیون است و برای شرایط پرفشار و دارای دمای بالا، مانند تجهیزات گازگیری گوگرد (FGD) و دودکشهای با دمای بالا، مناسب است. این نوع رزین میتواند در کاربردهای دمای بالا مانند برخی تجهیزات فلزکاری و حذف گوگرد در برق (FGD)، همچنین در ساختارهایی مانند برجهای خنککننده، دودکشها و لولههای شیمیایی، به طور گسترده مورد استفاده قرار گیرد. علاوه بر این، این نوع رزین دارای مقاومت در برابر حلالهای قوی و محیطهای اکسیدکننده شدید نیز میباشد.
مواد را بر اساس دما انتخاب کنید؛ اگر دما پایین است از استیل ضدزنگ و اگر دما بالاست از تترافلوئوروئتیلن استفاده کنید.
موافق نظر کارشناسان بالا هستم؛ فلسهای شیشهای وینیلی، طبق تبلیغات تولیدکنندگان، چیزی همهکاره به نظر میرسند. آیا ممکن است بدون سوراخ باشند؟ در پروژههای ساختمانی، وجود سوراخها اجتنابناپذیر است. علاوه بر این، آیا میتوان به قابلیت مقاومت در برابر دما اطمینان کرد؟ من شدیداً تردید دارم؛ کاربرد عملی و دادههای آزمایشگاهی چیزهای جداگانهای هستند
در برج خنککننده هوایی در تجهیزات تولید اسید با روش پیریت، (که عملکرد آن افزایش رطوبت و سرد کردن سریع است)، از صفحات گرافیتی با پوشش فولاد کربنی استفاده میشود؛ لازم به ذکر است که باید یک لایه جداسازی مناسب طراحی شود، حتماً!