فواید سلامتی ناشی از شنا چه هستند؟

　　بهبود سیستم قلبی-عروقی: شنا نقش بسیار مهمی در بهبود سیستم قلبی-عروقی دارد. تحریک ناشی از آب سرد، از طریق تنظیم دما و فرآیندهای متابولیکی، به بهبود گردش خون کمک می‌کند؛ علاوه بر این، فشار و مقاومت آب در هنگام شنا نیز نقش مهمی در گردش خون و قلب ایفا می‌کند. هنگام شنا در سطح آب، فشار آب بر بدن حدود ۰٫۰۲ تا ۰٫۰۵ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع است؛ با افزایش عمق شنا، به دلیل تغییرات شرایط فیزیکی، فشار نیز افزایش می‌یابد. همچنین، افزایش سرعت شنا نیز باعث افزایش بار فشاری می‌شود. با این روش، بافت‌های عضلانی دهلیزها و بطن‌های قلب تقویت می‌شوند و ظرفیت حفره‌های قلب نیز به تدریج افزایش می‌یابد. تعداد ضربانات قلب کاهش می‌یابد و در نتیجه فعالیت قلب صرفه‌جویانه‌تر می‌شود؛ در نتیجه، کل سیستم گردش خون بهبود می‌یابد. در حالت استراحت، فشار خون در حالت ارخاء افزایش یافته و فشار خون در حالت انقباض کاهش می‌یابد؛ بنابراین مقدار فشار خون مناسب‌تر می‌شود. الاستیسیته رگ‌های خونی نیز افزایش می‌یابد. بر اساس آمارهای کارشناسان، در حالت آرامش، قلب افراد عادی حدود ۶۶ تا ۷۲ بار در دقیقه می‌تپد و مقدار خونی که در هر ضربان از قلب خارج می‌شود، حدود ۶۰ تا ۸۰ میلی‌لیتر است. اما افرادی که به طور مداوم شنا می‌کنند، در شرایط مشابه، تنها حدود ۵۰ بار قلبشان منقبض می‌شود؛ اما مقدار خونی که در هر ضربان از قلب آن‌ها خارج می‌شود، به ۹۰ تا ۱۲۰ میلی‌لیتر می‌رسد. 　　افزایش ظرفیت ریه‌ها: تنفس عمدتاً از طریق ریه‌ها انجام می‌شود؛ قدرت عملکرد ریه‌ها به قدرت عضلات تنفسی بستگی دارد. ورزش یکی از روش‌های مؤثر برای بهبود و افزایش ظرفیت ریه‌ها است. بر اساس بررسی‌ها، هنگام شنا، سینه انسان تحت فشار ۱۲ تا ۱۵ کیلوگرم قرار می‌گیرد؛ علاوه بر این، سرمای آب باعث انقباض عضلات می‌شود و تنفس را دشوار می‌کند. این امر مجبور می‌کند فرد با نیروی بیشتری نفس بکشد و عمق تنفس را افزایش دهد؛ تا مقدار کافی اکسیژن وارد بدن شود و نیازهای بدن برآورده گردد. حجم هوایی که یک فرد عادی می‌تواند در ریه‌هایش نگه دارد، حدود ۳۲۰۰ میلی‌لیتر است؛ تفاوت در اندازه قفسه سینه در هنگام استنشاق و بازدم (یعنی تفاوت بین بزرگترین اندازه قفسه سینه در هنگام استنشاق و کوچکترین اندازه آن در هنگام بازدم)، تنها ۴ تا ۸ سانتی‌متر است. حداکثر میزان اکسیژنی که یک فرد در هنگام ورزش شدید می‌تواند جذب کند، ۲.۵ تا ۳ لیتر در دقیقه است؛ این مقدار ۱۰ برابر بیشتر از حالت استراحت است. اما در ورزشکاران شنا، حجم هوایی که می‌توانند در ریه‌هایشان نگه دارند، می‌تواند تا ۴۰۰۰ تا ۷۰۰۰ میلی‌لیتر باشد؛ تفاوت در اندازه قفسه سینه نیز ۱۲ تا ۱۵ سانتی‌متر است. حداکثر میزان اکسیژنی که یک شناگر در هنگام ورزش شدید می‌تواند جذب کند، ۴.۵ تا ۷.۵ لیتر در دقیقه است؛ این مقدار ۲۰ برابر بیشتر از حالت استراحت است. شنا باعث تقویت عضلات تنفسی، افزایش قطر سینه، افزایش ظرفیت ریه‌ها می‌شود؛ همچنین در هنگام استنشاق، آلوئول‌های ریه بیشتر باز می‌شوند و تبادل گاز بهتر صورت می‌گیرد. این امر برای سلامتی بسیار مفید است.

　　بهبود عملکرد دستگاه تنفسی؛ یکی از ویژگی‌های اصلی آب، غیرقابل فشردن بودن آن است. از آنجایی که چگالی آب بیش از ۸۰۰ برابر هواست، فشار وارد شده بر انسان در آب بسیار بیشتر از فشار در هوا است. این همان دلیلی است که شناگران تازه‌کار در آب دچار تنگی نفس می‌شوند. به دلیل افزایش فشار در حفره قفسه سینه و حفره شکمی در آب، این امر عضلات تنفسی را مجبور می‌کند تا با نیروی بیشتری تنفس کنند. بنابراین، شنا کردن مکرر می‌تواند قدرت عضلات تنفسی را افزایش داده و عملکرد دستگاه تنفسی را بهبود بخشد. واضح‌ترین مثال، مقدار حجم تنفسی است. ظرفیت ریه‌های شناگران می‌تواند بین ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ میلی‌لیتر، و حتی تا ۷۰۰۰ میلی‌لیتر باشد، در حالی که افراد عادی فقط دارای ظرفیت ریه‌ای بین ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ میلی‌لیتر هستند. 　　توانایی بهبود سیستم عضلانی: شنا ورزشی است که تمام بدن را درگیر می‌کند و می‌تواند گروه‌های بیشتری از عضلات را نسبت به سایر ورزش‌ها برای تأمین انرژی فعال کند. اگرچه شنا نمی‌تواند عضلات قوی و برجسته ایجاد کند، اما می‌تواند قدرت و هماهنگی بسیاری از عضلات را، به‌ویژه عضلات تنه، دستگاه شانه‌ای و اندام‌های فوقانی، افزایش دهد. زیرا شنا در آب نیازمند غلبه بر مقاومت زیادی است و شنا یک حرکت دوره‌ای است؛ تمرینات مداوم می‌تواند قدرت عضلات، سرعت، استقامت و انعطاف‌پذیری مفاصل را بهبود بخشد. 　　یک مزیت بزرگ دیگر شنا، بهبود انعطاف‌پذیری است. این امر به افراد اجازه می‌دهد تا حتی زمانی که به دلیل محدودیت‌های سنی نمی‌توانند در فعالیت‌های ورزشی دیگر شرکت کنند، همچنان به شنا کردن ادامه دهند. به دلیل گستردگی حرکات بدن هنگام شنا، افرادی که به طور منظم شنا می‌کنند، انعطاف‌پذیرتر و نرم‌تر می‌شوند. علاوه بر این، تکنیک صحیح شنا مستلزم کشیده شدن عضلات قبل از انقباض و اعمال نیرو است؛ این روش حرکتی به بهبود مداوم انعطاف‌پذیری و قدرت کمک می‌کند.

　　مکانیسم‌های بهبود تنظیم دمای بدن: از آنجایی که دمای آب معمولاً پایین‌تر از دمای هوا است و توان هدایت حرارت آب نیز ده‌ها برابر قوی‌تر از هواست، انرژی گرمایی که انسان در آب از دست می‌دهد، بسیار سریع‌تر از حالتی است که در هوا باشد. شنا مداوم می‌تواند توانایی تنظیم دمای بدن را بهبود بخشد و در نتیجه، امکان تحمل تغییرات دمای محیطی را افزایش دهد. به‌ویژه شنا در آب سرد، اثر بهبودی‌بخش آن در این زمینه بسیار مشهود است. 　　تقویت گردش خون در پوست: در حین شنا، به دلیل تحریک ناشی از دمای آب، بدن برای حفظ دمای مناسب، این کار را انجام می‌دهد. رگ‌های خونی پوست در نقش‌های تنظیمی مهمی فعالیت می‌کنند؛ تحریک ناشی از آب سرد باعث انقباض رگ‌های خونی پوست می‌شود تا از انتشار گرما به بیرون جلوگیری شود. در همین حال، بدن تولید گرما را افزایش می‌دهد که منجر به گشاد شدن رگ‌های خونی پوست و بهبود جریان خون در آن‌ها می‌شود؛ بنابراین، تمرینات مداوم می‌تواند جریان خون در پوست را تقویت کند. 　　علاوه بر این، آب مایعی بسیار نرم است و به دلیل اثرات امواج آب، به طور مداوم روی پوست بدن سایش ایجاد می‌کند؛ در نتیجه پوست بهتر آرام شده و استراحت می‌کند. بنابراین، کسانی که به طور مداوم شنا می‌کنند، دارای پوستی صاف، سفید و نرم هستند. 　　هنگام شنا، جریان آب بر روی پوست، غدد عرق و غدد چربی، تأثیر ماساژی خوبی دارد؛ این امر باعث بهبود گردش خون می‌شود و پوست را صاف و الاستیک نگه می‌دارد. علاوه بر این، هنگام ورزش در آب، **تحریک پوست ناشی از نمک موجود در عرق کاهش می‌یابد.**

　 تقویت سیستم ایمنی: دمای آب استخرها معمولاً بین ۲۶ تا ۲۸ درجه است؛ قرار گرفتن در آب باعث تخلیه سریع گرما می‌شود و مصرف انرژی نیز زیاد است. برای جبران سریع گرمای از دست رفته در بدن و تأمین تعادل دمایی، سیستم عصبی به سرعت واکنش نشان می‌دهد؛ این امر باعث تسریع متابولیسم بدن، افزایش توانایی آن در سازگاری با شرایط محیطی، و مقاومت در برابر سرما می‌شود. افرادی که به طور مداوم شنا در آب سرد انجام می‌دهند، به دلیل بهبود عملکرد سیستم تنظیم دمای بدن، کمتر دچار سرماخوردگی می‌شوند؛ همچنین این کار باعث بهبود عملکرد سیستم غدد درون‌ریز بدن شده و عملکرد هیپوفیز را افزایش می‌دهد، در نتیجه مقاومت بدن در برابر بیماری‌ها و ایمنی آن نیز بالاتر می‌رود. 　　کاهش وزن: هنگام شنا، بدن مستقیماً در آب قرار می‌گیرد؛ آب نه تنها مقاومت زیادی ایجاد می‌کند، بلکه خواص رسانایی حرارتی بسیار خوبی نیز دارد و باعث تخلیه سریع گرما می‌شود؛ در نتیجه، انرژی بیشتری مصرف می‌گردد. درست مانند یک تخم‌مرغ که تازه پخته شده است، سرعت خنک شدن آن در هوا بسیار کمتر از خنک شدن در آب سرد است. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که مقدار انرژی مصرفی برای دویدن ۲۰ دقیقه در یک استخر استاندارد، معادل مقدار انرژی مصرفی در ۱ ساعت دویدن در خشکی با همان سرعت است. همچنین، ماندن ۱ دقیقه در آب با دمای ۱۴ درجه، منجر به مصرف ۱۰۰ کیلوکالری انرژی می‌شود؛ که این مقدار معادل انرژی از دست رفته در ۱ ساعت قرار گرفتن در هوای همان دماست. علاوه بر این، روش کاهش وزن از طریق شنا می‌تواند از آسیب‌های ناشی از فعالیت بدنی در اندام‌های تحتانی و کمر جلوگیری کند. هنگام انجام ورزش برای کاهش وزن در خشکی، به دلیل وزن زیاد افراد چاق، بدن (به‌ویژه اندام‌های تحتانی و کمر) مجبور است بار گرانی را تحمل کند؛ این امر باعث کاهش توانایی ورزشی، خستگی سریع، کاهش علاقه به ورزش برای کاهش وزن، و همچنین آسیب به مفاصل و استخوان‌های اندام‌های تحتانی می‌شود. ورزش شنا در آب انجام می‌شود؛ بخش قابل توجهی از وزن افراد چاق توسط نیروی شناوری آب تحمل می‌شود، که باعث می‌شود پاها و کمر آن‌ها خیلی سبک‌تر شود و خطر آسیب به مفاصل و استخوان‌ها **کاهش یابد**. بنابراین مشخص است که ورزش در آب، به افرادی که می‌خواهند وزن کم کنند، کمک می‌کند تا با تلاش کمتر، نتایج بهتری کسب کنند؛ بنابراین شنا یکی از مؤثرترین ورزش‌های هوازی برای حفظ تناسب اندام است.

　　　اندام زیبا: هنگام شنا، افراد معمولاً از نیروی شناوری آب برای دراز کشیدن روی شکم یا پشت در آب استفاده می‌کنند؛ در این حالت، تمام بدن شل و کشیده می‌شود تا بدن به طور کامل، متناسب و هماهنگ رشد کند و خطوط عضلانی نیز صاف باقی بمانند. ورزش در آب، به دلیل کاهش ضربات وارد شده به استخوان‌ها هنگام حرکت روی سطح زمین، احتمال پیری و آسیب استخوان‌ها را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود مفاصل استخوانی به راحتی تغییر شکل ندهند. مقاومت آب می‌تواند شدت حرکت انسان را افزایش دهد، اما این شدت با تمرینات استفاده از وسایل در خشکی متفاوت است؛ بسیار ملایم است. همچنین، شدت تمرینات به راحتی می‌تواند در محدوده تمرینات هوازی نگه داشته شود، به طوری که عضلات سفت و بزرگی تشکیل نشوند و خطوط بدن به طور یکنواخت و زیبا باقی بمانند. 　　افزایش توانایی سازگاری با دما: هنگام شنا، حفاظت کافی از طریق لباس‌ها وجود ندارد؛ بنابراین این امر می‌تواند در مقابله بدن با سرما نقش داشته باشد، به‌ویژه در ورزش شنا در زمستان. 　　بلندتر شدن: شنا می‌تواند به بلندتر شدن نوجوانان و کودکان در دوران رشد کمک کند.

در واقع، نوشیدن کمی آب استخر می‌تواند معده و روده‌ها را تمیز کند； علاوه بر این، شنا می‌تواند منجر به بارداری شود. ؛پ

“آیا این درست است که «شنا می‌تواند باعث بارداری شود»:lol:lol:lol

باید واقعیتش بیشتر از تنگی مترو در دوران بارداری باشد. . .