Thread Content
در تاریخ ۱۳ ژوئن، بلومبرگ نیو انرجی فاینانس گزارش «چشمانداز انرژیهای جدید در سال ۲۰۱۶» را منتشر کرد. گزارشهای تحقیقاتی نشان میدهند که در ۲۵ سال آینده، سرمایهگذاریها در زمینه منابع انرژی جهانی ۱۱.۴ تریلیون دلار افزایش خواهد یافت؛ تا سال ۲۰۴۰، خودروهای الکتریکی باعث افزایش ۸ درصدی کل تقاضای انرژی خواهند شد. اگرچه احتمالاً قیمتهای زغالسنگ و گاز طبیعی همچنان پایین باقی خواهد ماند، اما این موضوع نمیتواند جلوی تغییرات اساسی در سیستمهای برق جهان در دهههای آینده را بگیرد؛ یعنی گذار به منابع تجدیدپذیر مانند انرژی بادی و خورشیدی، و همچنین به فناوریهایی که به تعادل سیستم کمک میکنند مانند باتریها. در زمینه توسعه انرژی، این گزارش پیشبینیهایی در ده حوزه زیر ارائه کرده است. قیمتهای زغالسنگ و گاز طبیعی همچنان پایین خواهد ماند. برآوردهای بلومبرگ نیو انرجی فاینانس نشان میدهد که قیمت زغالسنگ و گاز طبیعی به ترتیب ۳۳ درصد و ۳۰ درصد کاهش خواهد یافت؛ این امر نشاندهنده وجود مازاد عرضه در این دو منبع است و در نتیجه هزینههای تولید انرژی با استفاده از زغالسنگ یا گاز طبیعی کاهش خواهد یافت. هزینههای انرژی بادی و خورشیدی به طور چشمگیری کاهش خواهد یافت. تا سال ۲۰۴۰، هزینهی خنثیشدهی تولید انرژی از طریق بادخانههای زمینی و پنلهای خورشیدی، به ترتیب ۴۱٪ و ۶۰٪ کاهش خواهد یافت. تا سال ۲۰۲۰، این دو فناوری به یکی از ارزانترین روشهای تولید انرژی تبدیل خواهند شد؛ و تا دههی ۳۰ این قرن، هر دو به یکی از ارزانترین روشهای تولید انرژی در سراسر جهان خواهند بود. تولید انرژی از سوختهای فسیلی، ۲.۱ تریلیون دلار سرمایهگذاری را جذب خواهد کرد. سرمایهگذاری در تولید انرژی از طریق زغالسنگ و گاز ادامه خواهد داشت، بهویژه در اقتصادهای در حال توسعه؛ حدود ۱.۲ تریلیون دلار برای ساخت نیروگاههای جدید مبتنی بر زغالسنگ و ۸۹۲ میلیارد دلار نیز برای ساخت نیروگاههای جدید مبتنی بر گاز صرف خواهد شد. انرژیهای تجدیدپذیر بیشترین سرمایهگذاری را جذب خواهند کرد. حوزه انرژیهای سبز میزبان حدود ۷.۸ تریلیون دلار سرمایهگذاری خواهد بود؛ که از این مقدار، ۳.۱ تریلیون دلار در زمینه انرژی بادی در سطح خشکی و دریا هزینه خواهد شد، ۳.۴ تریلیون دلار نیز در زمینه نیروگاههای خورشیدی بزرگ متصل به شبکه، روی سقفها و سایر نیروگاههای خورشیدی کوچک سرمایهگذاری خواهد شد، و ۹۱۱ میلیارد دلار نیز در زمینه انرژی آبی صرف خواهد شد. دستیابی به «هدف ۲ درجه سانتیگراد» نیازمند حمایت مالی بیشتری است. علاوه بر ۷.۸ تریلیون دلار سرمایهگذاری، جهان هنوز نیاز به سرمایهگذاری ۵.۳ تریلیون دلاری در زمینه منابع انرژی با انتشار صفر دارد تا از فراتر رفتن سطح دیاکسید کربن در جو از محدوده «امن» ۴۵۰ پیپیام که توسط کمیته ویژه تغییرات اقلیمی تعیین شده است، جلوگیری شود. رونق بازار خودروهای الکتریکی، رشد تقاضا برای برق را بیشتر تسریع خواهد کرد. تا سال ۲۰۴۰، خودروهای الکتریکی باعث افزایش تقاضای برق جهانی به میزان ۲۷۰۱ تراواتساعت یا ۸ درصد خواهند شد. در همین راستا، BNEF پیشبینی کرده است که خودروهای الکتریکی ۳۵ درصد از فروش کل خودروهای سبک جهان را تشکیل دهند؛ یعنی ۴۱ میلیون دستگاه، که این رقم ۹۰ برابر تعداد خودروهای الکتریکی در سال ۲۰۱۵ خواهد بود. کاربرد گسترده باتریها، استفاده از سیستمهای فتوولتائیک کوچک را بهبود خواهد بخشید. ظهور خودروهای الکتریکی، هزینههای باتریها را بیشتر کاهش خواهد داد و به افزایش ظرفیت نصب باتریهای ذخیرهسازی انرژی کمک خواهد کرد تا تا سال ۲۰۴۰ به ۷۵۹ گیگاواتساعت برسد. این نوع باتریها عمدتاً برای ذخیره انرژی تولید شده توسط سیستمهای خورشیدی کوچک استفاده میشوند و سپس در صورت نیاز، انرژی ذخیرهشده آزاد میگردد. در حال حاضر، ظرفیت نصب این باتریها تنها ۱.۴ گیگاواتساعت است. روند تولید انرژی با زغالسنگ در چین، بر اساس پیشبینیهای قبلی، بیشتر کاهش خواهد یافت. تحول اقتصادی چین و گذار به منابع انرژی تجدیدپذیر به این معناست که میزان تولید انرژی از طریق زغالسنگ در چین، ۱۰ سال دیگر، ۱۰۰۰ تاواتساعت یا ۲۱ درصد کمتر از پیشبینی BNEF در سال گذشته خواهد بود. هند در آینده، نقش کلیدی در روند انتشار گازهای گلخانهای جهانی خواهد داشت. از سال ۲۰۱۶ تا سال ۲۰۴۰، انتظار میرود تقاضا برای برق در هند ۳.۸ برابر شود. علیرغم سرمایهگذاری ۶۱۱ میلیارد دلاری در زمینه انرژیهای تجدیدپذیر و ۱۱۵ میلیارد دلاری در زمینه انرژی هستهای در ۲۴ سال آینده، هند همچنان به شدت به نیروگاههای زغالسوز برای تأمین نیازهای روزافزون خود به برق وابسته خواهد بود. این امر منجر به سه برابر شدن انتشار گازهای گلخانهای در صنعت برق هند تا سال ۲۰۴۰ خواهد شد. انرژیهای تجدیدپذیر در اروپا نقش مهمی خواهند داشت و در آمریکا جایگاه گاز طبیعی را خواهند گرفت. تا سال ۲۰۴۰، ۷۰ درصد از برق اروپا از منابعی مانند انرژی بادی، خورشیدی، آبی و سایر منابع تجدیدپذیر تأمین خواهد شد؛ در حالی که در سال ۲۰۱۵ این درصد تنها ۳۲ درصد بود. سهم انرژیهای تجدیدپذیر در تولید برق در ایالات متحده، از ۱۴ درصد در سال ۲۰۱۵ به ۴۴ درصد در سال ۲۰۴۰ افزایش خواهد یافت؛ در حالی که سهم تولید برق از طریق گاز، در همین بازه زمانی، از ۳۳ درصد به ۳۱ درصد کاهش خواهد یافت.