مشکل آلودگی روغن روان‌کن کمپرسور هیدروژن در گازهای خروجی

به این معناست که فشار روی دستگاه‌های فشرده‌سازی مربوط به حفاظت از محیط زیست در پایتخت چندانی وجود ندارد، مگر اینکه گاهی غشای مربوطه پاره شود و متوجه آن نشویم! البته، از نوع پیستونی دیگری نیز استفاده شده بود که از مهارکننده‌های نیتروژن و هیدروژن بهره می‌برد؛ چون آن محصولی آزمایشی بود، مشکلات زیادی در عملکرد آن پیش آمد. فشار مهارکننده‌های نیتروژن و هیدروژن نمی‌توانست کاملاً بی‌مشکل باشد؛ علاوه بر این، مقدار گاز موجود در این مهارکننده‌ها نسبتاً کم بود و به راحتی تحت تأثیر فشار لوله‌های خروجی گاز قرار می‌گرفت. همه این‌ها منجر به آلودگی روغن روانکاری می‌شد؛ آلودگی روغن روانکاری نیز باعث خوردگی قطعات مهر و موم می‌شد و چرخه‌ای مخرب ایجاد می‌گردید. یک راه برای حل این مشکل: استفاده از هیدروژن بسته‌بندی‌شده تا از استفاده از هیدروژن بازیافتی جلوگیری شود (حتی در سطح زیر حد تشخیص نیز، HCl وجود خواهد داشت) ； لوله‌های جداگانه بسته‌بندی هیدروژن و نیتروژن، در تجهیزات ویژه کم‌فشار، از طریق شستشو خالی می‌شوند.

اول از همه باید بررسی شود که آیا گاز مورد نظر، هیدروژن خالص است یا خیر؛ صرف‌نظر از اینکه آیا در هیدروژن کلروسیلان وجود دارد یا خیر، باید از روش بسته‌سازی با نیتروژن استفاده کرد. فشار محفظه حاوی نیتروژن باید بالاتر از فشار محفظه مربوط به نشت گاز باشد تا از ورود گازهای نشت کرده به مخزن میل لنگ جلوگیری شود. بدین ترتیب، گاز کلروسیلان نمی‌تواند روغن‌های لغزشی را آلوده کند.

نکته کلیدی، قابلیت اطمینان پرکننده است؛ تا زمانی که پرکننده قابل اعتماد باشد، مشکلی وجود ندارد