برای دستیابی به نتایج خوب، ماه ایمنی باید با رعایت این «هفت مورد ضروری» انجام شود

Thread Content

دوباره ماه سالانه «امنیت کار» فرا رسیده است و شرکت‌ها مشغول فعالیت‌های مختلف برای تبلیغ و آموزش هستند و از این کار لذت می‌برند. اما در برخی مناطق و واحدها، اثر آن بسیار کم است. دلیلش این است که تنها به شکل توجه می‌شود و کار به خوبی و به طور کامل انجام نمی‌گیرد. پس چگونه می‌توان اطمینان حاصل کرد که فعالیت‌های «ماه ایمنی تولید» به شکلی جدی و مؤثر انجام شود؟ نویسنده معتقد است که در «ماه ایمنی کار»، هفت مورد باید به درستی اجرا شوند. نخست، کارهای آموزشی و تبلیغاتی باید به خوبی انجام شود. تمام واحدهای صنعتی باید از روش‌های مختلفی مانند جلسات ایمنی، جلسات رؤسای گروه‌ها، جلسات تحویل واگذاری وظایف، جلسات صبحگاهی، تابلوهای تبلیغاتی و بوردهای اطلاعاتی مربوط به ایمنی، اهمیت فعالیت‌های «ماه ایمنی» را به خوبی تبلیغ کنند. همچنین باید آموزش‌های لازم در زمینه ایمنی برای کارکنان ارائه شود تا آگاهی آن‌ها در این زمینه افزایش یابد. به این ترتیب، تمام کارکنان می‌توانند اهمیت برگزاری «ماه ایمنی» را از عمق وجود خود درک کنند. همچنین، سیاست‌ها و قوانین مربوط به ایمنی نیز باید به خوبی ترویج داده شوند تا آگاهی عموم مردم در زمینه ایمنی افزایش یابد. دوم اینکه، سازماندهی مناسب برای تمام شرکت‌ها ضروری است؛ باید از بالا تا پایین گروه‌هایی برای برگزاری فعالیت‌های «ماه ایمنی» تشکیل شود، وظایف این گروه‌ها مشخص گردد، روش‌های تبلیغاتی در طول این فعالیت‌ها، برنامه زمانی برای یادگیری قوانین ایمنی، همچنین زمان‌بندی برای بررسی و رفع خطرات و ارزیابی نتایج آن مشخص شود. به این ترتیب، این فعالیت‌ها به شکلی سازمان‌یافته و منظم انجام خواهد شد و امید است نتایج مثبتی حاصل شود. سوم اینکه، آموزش‌های مربوط به ایمنی باید به خوبی انجام شود. واحدهای تجاری باید با استفاده از فعالیت‌های «ماه ایمنی کار»، به طور فعال در زمینه آموزش مهارت‌های لازم برای کار، همچنین آموزش قوانین و دانش‌های مربوط به ایمنی، اقدام کنند. می‌توان از زمان‌های تحویل وظایف، جلسات ایمنی و زمان استراحت ناهار برای آموزش کارکنان و نمایش فیلم‌های آموزشی هشداردهنده استفاده کرد؛ کارکنان باید استانداردهای ایمنی، مقررات مربوط به تولید ایمن، «فهرست رفتارهای غیرقانونی در زمینه HSE» و «ده دستورالعمل مهم برای تولید ایمن» را یاد بگیرند؛ همچنین باید روش‌های عملیاتی مربوط به شغل خود، شناسایی خطرات و راهکارهای کاهش آن‌ها را نیز بدانند. تمام این اقدامات باید مطابق با استانداردها انجام شود؛ از طریق آموزش، می‌توان آگاهی کارکنان نسبت به خطوط قرمز ایمنی را تقویت کرد و پایه‌های فکری لازم برای تولید ایمن را فراهم کرد؛ در نتیجه، آگاهی و توانایی کارکنان در حفاظت از خود نیز بهبود خواهد یافت. چهارم، نظارت بر فعالیت‌ها باید به خوبی انجام شود. واحدهای تجاری باید گروه‌های نظارتی را تشکیل دهند که اعضای آن‌ها شامل مدیران ایمنی، مهندسان ایمنی و رهبران ایمنی باشند؛ این گروه‌ها باید به صورت مستقیم به محل‌های عملیاتی مربوط به ایمنی سفر کنند و واحدهای تجاری و نهادهای مربوطه را در شناسایی و رفع خطرات ایمنی هدایت کنند تا از وقوع حوادث جلوگیری شود. بررسی خطرات باید به عنوان یک استراتژی بلندمدت در نظر گرفته شود تا از امنیت مداوم ذهن کارکنان و رفتارهای تولیدی آن‌ها، همچنین از عملکرد سالم و امن مداوم تجهیزات تولیدی اطمینان حاصل شود. پنجم، اجرای کامل تدابیر مربوط به رفع خطرات؛ واحدها و شرکت‌های مختلف باید با در نظر گرفتن اهمیت استراتژی «مدیریت امنیت بر اساس قانون»، اهمیت انجام صحیح کارهای مربوط به شناسایی و رفع خطرات را به خوبی درک کنند. از وضعیت غیرفعال به وضعیت فعال تغییر داده، نقاط کنترل را به جلو منتقل و مرکز ثقل را پایین‌تر برد؛ تا تمرکز کارهای نظارتی و بازرسی واقعاً بر رفع خطرات و پیشگیری از حوادث قرار گیرد. همچنین، اقدامات دقیقی برای شناسایی و رفع خطرات تدوین شده است؛ و بر اساس الزامات، «رفتارهای ناامن انسان‌ها، وضعیت‌های ناامن اشیاء و نواقص مدیریتی» به صورت دسته‌بندی‌شده و در سطوح مختلف بررسی می‌شوند. هر گروه کاری به عنوان یک واحد بررسی عمل می‌کند تا هر کارمند بتواند در محل کار خود، ده خطر اصلی را شناسایی کند. مکانیزم بازرسی و اصلاح را اعمال کنید؛ به گونه‌ای که کارکنان هر شیفت بازرسی انجام دهند، سرپرستان هر روز بازرسی کنند و مدیران هر هفته بازرسی نمایند. با این روش، اقدامات لازم بهتر پیاده‌سازی می‌شود، بازرسی و اصلاح خطرات به طور دقیق انجام می‌گیرد، در صورت مشاهده مشکلات بلافاصله اقدامات اصلاحی انجام می‌شود و اجازه نمی‌شود خطرات شب را بگذرانند؛ به گونه‌ای که بازرسی و اصلاح خطرات همزمان انجام شود. به منظور رفع حداکثری خطرات ناشی از حوادث در اطراف، جلوگیری از وقوع حوادث جدی و بزرگ، و ترویج بهبود پایدار وضعیت ایمنی در کار. ششم، اجرای کامل مسئولیت‌های ایمنی توسط تمام کارکنان؛ تقویت اجرای مسئولیت‌های اصلی شرکت، از سوی مدیران سطح پایین شرکت، کارخانه (معدن) و کارگاه‌ها، گرفته تا رهبران گروه‌ها، و از رهبران گروه‌ها تا کارکنان در واحدهای کاری؛ اجرای جدی سیستم مسئولیت‌های ایمنی در تمام سطوح، بهبود قوانین و مقررات مربوط به ایمنی، ایجاد شبکه‌های مناسب برای ایمنی، گزارش دادن درباره اجرای مسئولیت‌ها، شناسایی و رفع خطرات، و اجرای اقدامات لازم، در جلسات هفتگی تحلیل خطرات ایمنی؛ همچنین، مورد انتقاد شدید قرار دادن یا ارزیابی کردن گروه‌ها و افرادی که مسئولیت‌های خود را به درستی اجرا نمی‌کنند، تا اطمینان حاصل شود که مسئولیت‌های ایمنی توسط تمام کارکنان به طور کامل اجرا می‌شود. هفتم: ارزیابی و پاداش/تنبیه در زمینه ایمنی به درستی انجام شود. هیئت‌های رهبری شرکت‌ها و واحدهای مختلف باید هفته‌ای یک جلسه ویژه تشکیل دهند تا مشکلات موجود در زمینه انضباط کاری، مدیریت تجهیزات و خطرات ایمنی را مورد بحث و بررسی قرار دهند؛ سپس بر اساس «مقررات ارزیابی عملکرد در ماه ایمنی»، افراد موفق را پاداش داده و افراد ناکارآمد را تنبیه کنند. این کار برای تضمین ایمنی در ماه ایمنی و ایجاد پایه‌ای محکم برای ایمنی در طول سال و در بلندمدت ضروری است.