تست دستگاه هشدار گازهای قابل اشتعال

همه یکسان هستند، کسانی که واقعاً طبق دستورالعمل‌های بازرسی عمل می‌کنند خیلی کم هستند...

در اینجا، کار شامل بررسی و تنظیم است و کاملاً طبق مقررات انجام می‌شود

یعنی شما در آنجا، هر بار برای ارزیابی، از چند نوع گاز استاندارد برای آزمایش مکرر استفاده می‌کنید؟

بررسی+تنظیم. اما فرآیند آزمایش این است که گاز مرجع وارد می‌شود و اگر در زمان مشخص پاسخ داده شود، نتیجه مثبت خواهد بود. سلام، من خوبم، همه شما هم خوبید. اگر می‌خواهید آلارم شما به‌خوبی تست شود، بهتر است خودتان این کار را انجام دهید؛ می‌توانید گاز استانداردی خریداری کنید و خودتان در محل آن را بررسی کنید. در محل ما، آلارم‌های هیدروژن فلوئورید و هیدروژن سیانید اصلاً قادر به تشخیص نیستند، شما چطور…؟

ما واحدی برای کالیبراسیون دستگاه‌های هشداردهنده گازهای قابل اشتعال هستیم؛ کالیبراسیون‌ها را مطابق با استاندارد JJG 693-2011 «دستورالعمل‌های کالیبراسیون دستگاه‌های تشخیص و هشداردهنده گازهای قابل اشتعال» انجام می‌دهیم. بخش ایمنی به طور مداوم ما را بازرسی می‌کند؛ در صورت نقض قوانین، پاداش‌های ما کسر خواهد شد. ما یک شرکت بزرگ در زمینه پتروشیمی هستیم و بیش از ۷۰۰۰ دستگاه هشداردهنده گازهای قابل اشتعال در اختیار داریم؛ مرکز کالیبراسیون ما متعلق به همین شرکت است و بخش مدیریت ایمنی حق ارزیابی عملکرد ما را دارد

آرام باش، همه یکسانند. نویسنده خیلی نگران است. وقت افزایش دستمزد است؛P

　　هرچقدر هم که آن دستگاه دقیق باشد، در بار دوم نتایج متفاوت خواهد بود. اصلاً نمی‌شود دستاویزی پیدا کرد. 　　در واقع، اول این چیز باید وجود داشته باشد و دوم اینکه بتوان آن را گزارش کرد. در صورت بروز مشکل، حداکثر از فرد می‌پرسند چرا به پلیس گزارش نداده و بررسی می‌شود که آیا سوابق بررسی وجود دارد یا خیر. 　　بنابراین، استفاده از گاز نمونه برای پاکسازی قبل از صدور گواهی، نشان‌دهنده رعایت دقت بیشتری است. چون آن‌ها دارای صلاحیت‌های تأییدشده توسط ZF هستند.

شما کارکنان یک شرکت هستید، آیا شما نیز از چهار نوع گاز یعنی گاز صفر درصد، ۱۰ درصد، ۴۰ درصد و ۶۰ درصد برای آزمایش استفاده می‌کنید؟

شرکت‌های کوچک در سطح شهرستانی همگی یکسان هستند؛ کافی است مأموران مربوطه برای بررسی به آنجا بیایند و در صورت لزوم گزارش پلیسی تهیه کنند. اگر دقت ساعت مناسب نباشد، خودتان باید آن را تنظیم کنید؛ پس از دریافت هزینه، گواهی صادر می‌شود. تمام شد: lol

همین‌طور است، ارزیابی مستقیم طبق دستورالعمل‌ها چقدر کارایی کمتری دارد

در واقع، برای یک شرکت، موضوع اصلی، کارایی آلارم‌هاست. ما الزامی به انجام آزمایشات مطابق استانداردها نداریم، اما حداقل باید سه نقطه (نقطه صفر، نقطه هشدار و ۶۰٪) را آزمایش و تنظیم کرد تا دقت و خطی بودن آلارم‌ها تضمین شود؛ این هم یک استاندارد پایه است!

بله، می‌توانید ساعت را مستقیماً به مرکز آزمایش ارسال کنید؛ ابتدا دقت آن بررسی می‌شود. اگر اختلافی وجود داشت، خطی بودن آن بررسی می‌شود. اگر خطی باشد، کافی است علامت‌گذاری لازم انجام شود و پس از تأیید استانداردها، گواهی تأیید صادر می‌شود. اگر خطی نباشد، نیاز به تنظیمات اضافی وجود دارد؛ اگر تنظیمات به درستی انجام نشود، متأسفانه گواهی تأیید صادر نخواهد شد، اما گزارش آزمایشی برای شما ارائه خواهد شد

آخرین بار، این پست توسط zzcqiang در تاریخ ۲۴-۶-۲۰۱۶ ساعت ۱۲:۵۵ ویرایش شد. چطور می‌خواهید جدول را تقسیم کنید تا بتوانید آن را بررسی کنید؟! باید از گاز استاندارد برای تنظیم دقت سنج‌ها در محل نصب آن‌ها استفاده کرد؛ در غیر این صورت، چگونه می‌توان مطمئن شد که مقادیر نمایش داده شده روی کابینت سنج‌های فرعی دقیق هستند و آیا هشدارها به درستی فعال می‌شوند یا خیر؟ بررسی فقط سنج‌های موجود در محل، کافی نیست!

همه یکسان هستند؛ در هر صورت، وقتی گواهی به دستم می‌رسد، دیگر ربطی به من ندارد

آیا سوند آشکارساز شما به طور دوره‌ای تعویض می‌شود؟ :)

باید با غلظت‌های مختلف انجام شود، اما در واقع…···········

دو چیز برای درست کردن سوپ، یک چیز برای طعم دادن؛ همه‌شان افرادی هستند که فقط به دنبال کسب درآمد هستند:

در واقع امروزه بسیاری این‌گونه عمل می‌کنند و این موضوع نیز رابطه‌ای با قیمت آزمایش‌ها دارد. حالا بیایید به طور ساده قیمت اندازه‌گیری را محاسبه کنیم. اگر دقیقاً طبق رویه‌های مشخص عمل کنیم، برای آزمایش نیاز به گاز استاندارد در سطوح صفر، ۱۰٪، ۴۰٪، ۶۰٪ و همچنین سطوحی کمی بالاتر از نقاط هشدار (هشدار پایین، هشدار بالا، هشدار بسیار بالا) وجود دارد. نقاط هشدار را دو تا در نظر می‌گیریم، بنابراین به ۶ بطری گاز استاندارد نیاز است؛ هر نقطه حداقل باید سه بار آزمایش شود. برای برخی پارامترها، مانند تکرارپذیری، نیاز به ۶ بار آزمایش وجود دارد. خوب است اگر یک بطری گاز ۴ لیتری بتواند ۷ تا ۱۰ نمونه را اندازه‌گیری کند. در حال حاضر قیمت گاز استاندارد شامل قیمت بطری‌ها (تعویض بطری‌ها) نمی‌شود؛ قیمت هر بطری بزرگ بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ یوان است (شامل مالیات)، و هزینه نیروی کار نیز ۲۰۰ یوان در روز است. خب، حالا می‌توانیم محاسبه کنیم. ما برای هر یک از ۶ نوع گاز استاندارد مورد نیاز، یک بطری در نظر می‌گیریم؛ قیمت هر بطری حداقل ۵۰۰ یوان است. تعداد نمونه‌هایی که می‌توان آن‌ها را آزمایش کرد، حداکثر ۱۰ عدد است و زمان لازم برای انجام این کار، ۱ روز است. قیمت تست هر یک برابر است با (۵۰۰*۶+۲۰۰)/۱۰=۳۲۰ یوان؛ پس قیمت واقعی بازار چقدر است؟ داشتن نصف آن، حداقل کمی رقابتی است. هنوز عوامل زیادی در نظر گرفته نشده است، مانند مشکلات حمل‌ونقل به دلیل فاصله زیاد محل آزمایش، اینکه گاز استاندارد یک کالای خاص است و معمولاً از طریق سیستم‌های لجستیکی قابل ارسال نیست، و اگر خودتان رانندگی کنید، هزینه‌ها به طور قابل توجهی افزایش خواهد یافت. طبق مقررات دقیق، به دستگاه تشخیص گازهای قابل اشتعال نیز نیاز است؛ همچنین باید این دستگاه به طور منظم بررسی شود تا فشار و جریان گاز مورد استفاده برای تست، مطابق با الزامات استاندارد JG 693-2011 «مقررات تست دستگاه‌های تشخیص و هشداردهنده گازهای قابل اشتعال» باشد ； همچنین دستگاه‌هایی وجود دارند که نمی‌توان آن‌ها را با استفاده از میله‌های مغناطیسی تنظیم کرد و برای آن‌ها به دستگاه‌های گران‌قیمتی مانند HART375 نیاز است؛ همه‌ی این‌ها تأثیری بر قیمت دارند. قیمت هر بررسی جداگانه تقریباً حدود ۳۵۰ است. پس، واقعی. . . امیدوارم کمکتان کند.