تفاوت‌های لوازم الکتریکی اروپایی، آمریکایی و ژاپنی

در حوزه الکترونیک و الکتریک، سطح کلی ژاپن در جهان در صدر قرار دارد و از ایالات متحده پیشی گرفته است؛ این موضوع اصلاً اغراق نیست. آنچه در طبقه اول گفته شد فقط درباره فناوری تراشه بود؛ در واقع، قدرت آمریکا در زمینه نیمه‌هادی‌ها بی‌شک در رتبه اول جهان است، اما شرکت‌های توشیبا و NEC (شرکت الکترونیکی ژاپن) در بسیاری از زمینه‌ها دارای ویژگی‌های منحصربه‌فردی هستند و در برخی موارد حتی آمریکا نیز نمی‌تواند با آن‌ها رقابت کند. به طور کلی، ایالات متحده دارای بهترین شرکت‌های طراحی IC و تولید تراشه در جهان است (مانند شرکت‌های مربوط به فرآیندهای لیتوگرافی نیمه‌هادی)، و تجهیزاتی که شرکت‌های بسته‌بندی از آن‌ها استفاده می‌کنند، تقریباً همگی تولید ژاپن هستند. به عبارت دیگر، تعداد قابل توجهی از تجهیزاتی که بزرگترین تولیدکنندگان نیمه‌هادی جهان برای ساخت تراشه‌ها استفاده می‌کنند، محصول ژاپن هستند و در جهان منحصر به فردند. توانمندی‌ها و دانش فنی ژاپن در زمینه اندازه‌گیری‌های دقیق و تولید بسیار چشمگیر است؛ یکی از دلایل عدم پیشرفت صنعت نیمه‌هادی در کشور ما، تحریم‌های بسیار سختگیرانه ژاپن علیه استفاده ما از تجهیزات با کارایی بالا است. مشکل جدی‌تر این است که ژاپن در بسیاری از زمینه‌های قطعات الکترونیکی پایه، رهبر جهان است؛ مثلاً در زمینه خازن‌ها، بیشتر بهترین تولیدکنندگان خازن در جهان در ژاپن هستند، مانند نیچیکون، روبیکون، ماتسوشیتا و غیره، که همگی ژاپنی هستند. به عنوان مثال، در زمینه ارتعاشات کریستالی کوارتز، از میان پنج شرکت برتر جهان، تنها یک شرکت (شماره پنج) در تایوان است (و آن هم فقط در زمینه تولید ارتعاشات کریستالی مخصوص خودروها فعالیت می‌کند)؛ چهار شرکت باقی‌مانده نیز متعلق به ژاپن هستند. محصولات داخلی معمولاً از نظر کیفیت، محصولات شرکت‌های بزرگ بسیار بهتر از محصولات شرکت‌های کوچک هستند، اما در ژاپن اینطور نیست؛ بسیاری از تولیدکنندگان خانگی که شبیه کارگاه‌های کوچک به نظر می‌رسند، می‌توانند در سطح جهانی پیشرو باشند (بهترین تولیدکنندگان توپ سربی در جهان در ژاپن هستند؛ البته در آن کارخانه، از جمله مدیر، تنها ۶ نفر کار می‌کنند، عالی است، نه؟) از این موضوع می‌توان تفاوت بین صنایع ملی و شرکت‌های ژاپنی را مشاهده کرد.