دستهبندی و سطوح هشدارهای سیستم DCS؛ شما چگونه این کار را انجام میدهید؟ اگر کسی تجربهی کافی دارد، لطفاً آن را به اشتراک بگذارد
Thread Content
آخرین بار این پست توسط 328104062 در تاریخ ۲۰۱۶-۶-۲۹ ساعت ۰۰:۰۷ ویرایش شد. همانطور که در عنوان ذکر شده، مسئلهای که باید حل شود این است: با استفاده از سیستم CS3000R، طبقهبندی هشدارها در سیستم DCS را محقق کرد (برای هر دسته هشدار، HIS متفاوتی تعیین شود) و همچنین سطحبندی آنها را نیز انجام داد (صدای متفاوت، فرکانس متفاوت، چشمک زدن صفحه نمایش، پنجرههای نمایشی خارجی و غیره). وضعیت فعلی این است که هشدارها اصلاً به سطوح مختلف تقسیم نمیشوند و بدون توجه به ایستگاههای کنترل، هر جا که در یک دامنه باشیم، چه در دستگاههای مختلف و چه در ایستگاههای کنترل مربوط به آنها، هشدارها ارسال میشوند (مثلاً در دامنه FAR03، دستگاههایی مانند دستگاههای بازسازی، هیدروژنزایی، تولید هیدروژن و استخراج بنزن وجود دارد؛ هر دستگاه HIS متفاوتی دارد و افراد مختلفی در آن HISها کار میکنند، اما هشدارها یکسان هستند؛ یعنی افراد مسئول تولید هیدروژن و افراد مسئول هیدروژنزایی، هشدارهای یکسانی را دریافت میکنند). تضادها و خطرات ناشی از این وضعیت عبارتند از: بیفایده بودن هشدارها؛ اگر زنگ هشدار روشن باشد، صدای مداوم آن مزاحمت ایجاد کرده و مانع کار میشود. ۱. تعداد هشدارها بیش از حد است و باعث بیتوجهی اپراتورها میشود؛ در دامنه FAR03، هر فرد هشدارهای مربوط به چندین دستگاه را دریافت میکند که این تعداد فراتر از توانایی ذهنی انسان است. ۲. هشدارها مخصوص افراد مسئول کار نیستند؛ چون هشدارها به طور کامل بدون توجه به ایستگاههای کنترل ارسال میشوند، در عمل، نمیتوان تشخیص داد که هشدار مربوط به کدام ایستگاه است و چه کسی باید به آن توجه کرده و آن را مدیریت کند； عواملی که باعث بیتوجهی میشوند:۳. در سیستم هشداردهی، اهمیت پارامترهای عملیاتی در نظر گرفته نشده است؛ یعنی هیچ تقسیمبندی سطحی وجود ندارد. در نتیجه، اطلاعات هشداردهی غیرمهم به طور مداوم برای اپراتورها ارسال میشود و آنها دیگر به آنها توجه نمیکنند. به عنوان مثال، مقادیر هشدار سطح مایع در مخازن روغن زیرزمینی، LL30٪ و HH70٪ است؛ این مقادیر دقیقاً مشابه مقادیر هشدار مربوط به مخازن مهم مانند مخازن مربوط به فرآیندهای هیدروژناسیون است. همچنین، هشدارها از طریق صدا و نور ارائه میشوند؛ این امر باعث میشود اپراتورها به هشدارهای مهم توجه نکنند.
۴. تفاوتی بین هشدارهای سیستمی و هشدارهای مربوط به فرآیندها وجود ندارد؛ یعنی در سیستم HIS اپراتورها، هشدارهای سیستمی وجود دارد، اما اپراتورها معمولاً از سیستم اطلاعاتی خبر ندارند. در حالی که در ایستگاههای مهندسان DCS، هشدارهای مربوط به فرآیندها وجود دارد، اما مهندسان DCS از جزئیات فرآیندهای تولید اطلاعی ندارند. ارسال تمام اطلاعات به همه، باعث مبهم شدن وظایف شغلی میشود؛ لذا لازم است تفاوتی بین آنها وجود داشته باشد (مثلاً مهندسان DCS نیز در حال بازرسی هستند، اما به درستی عمل نمیکنند و به جای آن، مسئولیت را به اپراتورها منتقل میکنند).
مسائلی که باید حل شوند:
۱. هشدارهای مربوط به یک دامنه، باید بر اساس دستگاههای مختلف تقسیم شوند؛ مثلاً در دامنه FAR03، دستگاههایی مانند دستگاههای ریفرمینگ، هیدروژناسیون، تولید هیدروژن و استخراج بنزن وجود دارد. دستگاه ریفرمینگ دارای ۹ سیستم HIS به نامهای HIS0121 تا HIS0129 است؛ بنابراین این ۹ سیستم فقط هشدارهای مربوط به دستگاه ریفرمینگ را دریافت میکنند.
۲. هشدارهای مربوط به یک دامنه، باید بر اساس وظایف شغلی تقسیم شوند؛ مثلاً سیستم HIS0121 مربوط به واحد واکنش است؛ بنابراین این سیستم فقط هشدارهای مربوط به واحد واکنش را دریافت میکند. همچنین، میتوان این سیستم را به گونهای تنظیم کرد که هشدارهای کل دستگاه ریفرمینگ را نیز دریافت کند.
۳. هشدارها باید بر اساس سطح اهمیتشان تقسیم شوند؛ مثلاً سطح مایع در مخزن ورودی کمپرسور، به عنوان سطح اول در نظر گرفته میشود؛ در این صورت، پارامترهای مربوطه روی صفحه نمایش چشمک میزنند و در عین حال زنگ نیز به صدا درمیآید؛ فرکانس و صدای زنگ نیز بالا خواهد بود ； سطح مایع در مخزن با فشار بالا به عنوان سطح دوم در نظر گرفته میشود؛ صفحه نمایش چشمک میزند و زنگ، صدایی با فرکانس پایین اما بلند تولید میکند... دمای مخزن روغن کثیف زیرزمینی نیز به عنوان سطح آخر در نظر گرفته میشود؛ در این حالت صفحه نمایش چشمک میزند اما هیچ صدایی تولید نمیشود. همچنین، رکوردهای هشدارهای نهایی باید در پایین صفحه نمایش HIS نمایش داده شوند (۳ تا ۷ مورد؛ توصیه میشود ۴ مورد). البته برای این کار، مشارکت کارکنان فنی ضروری است.
۴. هشدارهای سیستمی و هشدارهای مربوط به فرآیند، کاملاً از یکدیگر جدا هستند؛ در سیستم HIS کاربران، نباید هشدارهای سیستمی نمایش داده شود.
خواهشمندم راهنمایی کنید:
۱. برای پیادهسازی الزامات مذکور در بندهای ۱، ۲، ۳ و ۴، چه راهکاری وجود دارد؟ آیا کسی تجربهی پیادهسازی موفقیتآمیزی دارد؟ ۲. هشدارهای DCS چگونه ارسال میشوند؟ آیا کنترلر سیگنال را ارسال میکند یا HIS؟ سیگنال چگونه به زنگ هشدار منتقل میشود؟ ۳. تفاوت بین هشدارهای سیستمی و هشدارهای فرآیندی در CS3000 چیست؟ کدام پارامترها وارد هشدارهای سیستمی میشوند (پارامترهایی که به ذهنم میرسد عبارتند از: ارتباط فیبرهای نوری و کارتهای اضافی، میزان استفاده از CPU کنترلکننده، وضعیت بارگذاری، زمان سیستم و غیره؛ لطفاً سایر پارامترها را نیز اضافه کنید)، هشدارهای سیستمی چه چیزهایی را ثبت میکنند؟
دلیل پرسیدن این سؤال، نیاز به عملکرد بدون راننده و صفحه نمایش خاموش است
این مربوط به مشکلات برنامه و سیستم است، درسته؟
البته، وگرنه چرا اینجا میفرستند؟
۱. در مورد نیازهای شماره ۱، ۲، ۳ و ۴ فوق، چگونه میتوان این طرح را پیاده کرد؟ آیا کسی تجربهی کافی در پیادهسازی آن دارد؟ طبقهبندی هشدارها کار چندان دشواری نیست. ۲. هشدارهای DCS چگونه ارسال میشوند؟ آیا کنترلر سیگنال را ارسال میکند یا HIS؟ سیگنال چگونه به زنگ هشدار منتقل میشود؟ در اکثر موارد، DCSها توسط HIS ارسال میشوند؛ من کنترلرهایی با صدا ندیدهام؛ در اکثر موارد، هشدارها از طریق چراغهای هشدار نمایش داده میشوند.
۳. تفاوت بین هشدارهای سیستمی و هشدارهای مربوط به فرآیندها در CS3000 چیست؟ کدام پارامترها وارد هشدارهای سیستمی میشوند؟ (پارامترهایی که به ذهنم میرسد عبارتند از: ارتباط فیبرهای نوری و کارتهای مربوطه، میزان استفاده از CPU کنترلر، وضعیت نصب، زمان سیستم و غیره؛ لطفاً سایر پارامترها را نیز اضافه کنید.) سیستم هشدارها چه چیزهایی را ثبت میکند؟ مشکلات ارتباطی و سختافزاری؛ نیاز به فراخواندن کسی که با CS3000 آشناست برای راهنمایی
۳. تفاوت بین هشدارهای سیستمی و هشدارهای مربوط به فرآیندها در CS3000 چیست؟ کدام پارامترها وارد هشدارهای سیستمی میشوند؟ (پارامترهایی که به ذهنم میرسد عبارتند از: ارتباط فیبرهای نوری و کارتهای مربوطه، میزان استفاده از CPU کنترلر، وضعیت نصب، زمان سیستم و غیره؛ لطفاً سایر پارامترها را نیز اضافه کنید.) سیستم هشدارها چه چیزهایی را ثبت میکند؟ مشکلات ارتباطی و سختافزاری؛ نیاز به فراخواندن کسی که با CS3000 آشناست برای راهنمایی
هشدارهای شرکت ما را، اپراتورها تقریباً نادیده میگیرند (به جز در موارد ناهنجاریهای بازخوردی مانند چشمک زدن نمودارها). برخی از پارامترهای مهم مانند سطح مایع، دما و فشار، از طریق هشدارهای صوتی اعلام میشوند (با استفاده از پخشکنندههای صوتی اضافی)؛ خروجیهای مربوطه به پخشکنندههای صوتی ارسال میشوند (فایلهای صوتی MP3 از قبل ضبط شدهاند) و صداهای مربوطه پخش میگردند
من با CS3000 آشنا نیستم، اما هشدارهای HMI یک مشکل رایج هستند. مسائلی که شما ذکر کردید، در واقع دربارهی طبقهبندی هشدارهاست؛ استانداردهای طبقهبندی بیش از یک عدد است و حداقل شامل موارد زیر میشود:
۱. طبقهبندی سطح هشدار، مثلاً خرابی شدید، خرابی خفیف، رویدادها و هشدارهای سیستم؛ معمولاً هشدارهای دسته آخر نیازی به نمایش روی پنل اپراتور ندارند.
۲. طبقهبندی مناطق هشدار؛ معمولاً بر اساس تجهیزات فرآیندی، هر پنل اپراتور تنها هشدارهای یک یا چند منطقه را نمایش میدهد.
در Wincc سیمنس، کافی است هنگام تعریف اطلاعات هشدار به این جزئیات توجه کنید؛ سپس با تعریف شرایط فیلترینگ مناسب در ابزارهای کنترل هشدار، میتوانید نیازها را برآورده کنید.
در PKS، هشدارها به انواع urgent، high، low و Journal تقسیم میشوند؛ مناطق نیز با استفاده از واژهی asset تعیین میشوند که این روش نیز برای برآورده کردن نیازها کافی است
۱. طبقهبندی سطح هشدار، مثلاً خرابی شدید، خرابی خفیف، رویدادها و هشدارهای سیستم؛ معمولاً هشدارهای دسته آخر نیازی به نمایش روی پنل اپراتور ندارند.
۲. طبقهبندی مناطق هشدار؛ معمولاً بر اساس تجهیزات فرآیندی، هر پنل اپراتور تنها هشدارهای یک یا چند منطقه را نمایش میدهد.
در Wincc سیمنس، کافی است هنگام تعریف اطلاعات هشدار به این جزئیات توجه کنید؛ سپس با تعریف شرایط فیلترینگ مناسب در ابزارهای کنترل هشدار، میتوانید نیازها را برآورده کنید.
در PKS، هشدارها به انواع urgent، high، low و Journal تقسیم میشوند؛ مناطق نیز با استفاده از واژهی asset تعیین میشوند که این روش نیز برای برآورده کردن نیازها کافی است
همانطور که در طبقه ۹ گفته شد، من از جزئیات CS3000 اطلاعی ندارم، اما در اکثر نرمافزارهای نظارتی، برای هشدارها میتوان هم سطح اولویت را تنظیم کرد و هم آنها را به مناطق مختلف یا یک منطقه کلی تقسیم کرد. منطقه میتواند دستگاههای مختلف، سیستمهای مختلف، مکانهای فیزیکی مختلف، یا مکانهای منطقی مختلف باشد. اما برای نرمافزارهای پیکربندی، تنها با صرف زمان و تلاش برای تنظیم/پیکربندی این قابلیت در نقاط داده (البته با همکاری کاربر)، این کار امکانپذیر است. بسته به مقیاس و پیچیدگی سیستمهای مختلف، طبقهبندی قابلیتهای هشداردهی بر اساس مناطق، موضوعی است که باید مورد توجه قرار گیرد. سؤالی که صاحب پست مطرح کرده، در عمل در محیطهای واقعی بسیار رایج است و کاربران و توسعهدهندگان به آن توجه کافی نمیکنند. به عنوان یکی از قابلیتهای مهم تعامل انسان و ماشین، علاوه بر ثبت بهموقع و دقیق هشدارها، پیکربندی/تنظیمات دقیق نیز برای اینکه اپراتورهای مختلف بتوانند به طور مؤثر به اطلاعیههای هشداردهنده منطقه تحت مسئولیت خود توجه کنند، اهمیت زیادی برای ایمنی تولید دارد.
طبقهبندی ضروری است؛ مسائلی که بیشترین تأثیر را بر ایمنی دارند، عبارتند از فشار بیش از حد و دمای بیش از حد. پس از تأثیر بر توقف تولید، توقف ناشی از سیستم قفلبندی در رتبه بعدی قرار دارد و سایر هشدارها در رتبههای بعدی هستند.
CS3000، سیستم شرکت یوکوگاوا، عملیات صفحهنمایش سیاه را ممکن میسازد؛ این سیستم در پروژههای تصفیه نفت یوکوگاوا در سنگاپور پیادهسازی شده است. میتوان با آنها بیشتر در ارتباط بود. مدیریت و طبقهبندی هشدارها نیز امکانپذیر است. برای پیادهسازی عملیات صفحهنمایش سیاه، تنها به سطح DCS کافی نیست؛ نیاز به حمایت سطح اطلاعاتی نیز وجود دارد. چه تقسیمبندی بر اساس حوزه و چه بر اساس دستگاه، همگی نوعی تقسیمبندی مجوزها هستند و همه اینها قابل پیادهسازیاند؛ کافی است هنگام پیکربندی آنها را تنظیم کنید. مشکل اینجاست که با چنین تنظیماتی، تمایزات بسیار واضح خواهد شد؛ در این صورت شنوایی شما باید بسیار قوی باشد. حتی اگر شنوایی قوی داشته باشید، با گذشت زمان خسته خواهید شد، چه برسد به اینکه تفاوتهای صدا چندان زیاد نیست. من مقایسه کردهام؛ برای پیادهسازی عملیات صفحهنمایش سیاه، باید از سیستم AAM شرکت یوکوگاوا استفاده کرد؛ این یک سیستم ویژه است که در سطح بالاتر از DCS قرار دارد و مسئول طبقهبندی و فیلتر کردن هشدارها و همچنین اجرای اقدامات اضطراری است. یک نکته دیگر: ایستگاه مهندسان DCS نباید بتواند هشدارهای سیستم را مشاهده کند؛ چرا که اینها تنظیمات استانداردی هستند. بهویژه در مورد ایستگاه مهندسان دامنه، یعنی دستگاهی که پایگاه داده روی آن قرار دارد، اصلاً نباید بتواند این هشدارها را ببیند؛ این موضوع قابل قبول نیست.
مسئله این نیست که نمیتوان دید، بلکه در ایستگاه مهندسان DCS پستهای شیفتی وجود ندارد و نمیتوان نظارت ۲۴ ساعته را فراهم کرد
متأسفم که در طول تعطیلات سال نو به فروم توجه نکردم. شما از سیستم نگهبانی برای دستگاههای اندازهگیری استفاده میکنید؛ میتوانید هشدارهای سیستم را به یک خروجی DO منتقل کنید تا در پنل کنترل فرعی نمایش داده شوند و به عنوان هشدارهای عمومی عمل کنند. این هشدارها میتوانند به صورت صفحه نمایش نوری نشان داده شوند؛ در صورت بروز هشدار، میتوانید با بخش مربوط به بررسی دستگاههای اندازهگیری تماس بگیرید. در برنامه نیز میتوان این کار را انجام داد؛ کافی است یک سیم پشتیبان از پنل کنترل فرعی استفاده کنید.
هشدارهای فرآیندی به هشدارهایی مانند IOP، IOP- بالا، خروج از محدوده، هشدارهای نوسان و هشدارهای پاسخگویی اشاره دارد؛ هر نوع هشدار فرآیندی دارای اولویت هشداری متفاوتی است که با رنگهای مختلف نشان داده میشود. این رنگهای هشدار در نمودار فرآیند، صفحه خلاصه هشدارها و پانل دستگاه نمایش داده خواهند شد. . هشدارهای سیستم، ناشی از خطاهای ذاتی سیستم مانند مشکلات سختافزاری، ارتباطات شبکهای و ماژولهای سختافزاری ورودی/خروجی هستند. هشدارهای سیستم در صفحه اطلاعات سیستم در ایستگاه کنترل نمایش داده خواهند شد.
میتوان آن را اینگونه درک کرد: هشدارهای سیستم، هشدارهای مربوط به خرابیهای سختافزاری هستند؛ مثلاً شل بودن کارتها، تماس نامناسب، مشکلات مربوط به کارتهای ارتباطی. هشدارهای مربوط به فرآیند نیز میتوانند به معنای وجود مشکل در مقادیر اندازهگیریشده (PV) باشند؛ مثلاً اینکه مقدار بالا یا پایین باشد
رویکرد کلی اینگونه است: بخشهای فرآیندی، بخش ایمنی و بخش تولید، تمام هشدارها را بررسی کرده و آنها را به چند دسته تقسیم میکنند:
۱. هشدار A: بالاترین سطح هشدار؛ مربوط به خطرات جدی از نظر ایمنی و خسارات مالی عظیم است. PCS هشدار را از طریق سیستم صوتی و نوری اعلام میکند (نقاط مربوطه قرمز رنگ هستند، سوابق هشدارها نیز قرمز رنگ بوده و اولویت بالاتری دارند). همچنین هشدارهایی از طریق سختافزارهای مستقل نیز وجود دارد؛ اپراتورها باید فوراً آنها را پردازش کرده و ثبت کنند (برای این کار راهنماییهای لازم در دسترس است).
۲. هشدار B: مربوط به مسائل ایمنی معمولی یا رویدادهای فرآیندی جدی است. PCS هشدار را اعلام میکند (نقاط مربوطه قرمز رنگ هستند، سوابق هشدارها نیز قرمز رنگ بوده اما اولویت کمتری دارند). اپراتورها باید آنها را پردازش کنند، اما زمان بیشتری برای این کار لازم است؛ نیازی به ثبت سوابق نیست. ۳. پیام الف: راهاندازی زنجیرهای ایمن؛ نمایش PCS به رنگ آبی، بدون صدا، ثبت به رنگ آبی، اولویت ۳.
۴. پیام ب: راهاندازی زنجیرهای معمولی؛ نقاط هشدار فرآیندی معمولی، رنگ زرد، اولویت ۴.
۵. پیام ج: خرابی تجهیزات: رنگ سیاه، اولویت ۵. تمام هشدارها در PCS ثبت میشوند و کارکنان باید به آنها پاسخ دهند، اما زمان پاسخگویی متفاوت است. این کار نسبتاً پیچیده است؛ یک سیستم ۴K تقریباً نیم سال زمان برد، اما نتیجه خوب بود. در ابتدا هزاران هشدار در روز وجود داشت، اما پس از اصلاح، این تعداد به چند ده هشدار در هفته کاهش یافت.
۱. هشدار A: بالاترین سطح هشدار؛ مربوط به خطرات جدی از نظر ایمنی و خسارات مالی عظیم است. PCS هشدار را از طریق سیستم صوتی و نوری اعلام میکند (نقاط مربوطه قرمز رنگ هستند، سوابق هشدارها نیز قرمز رنگ بوده و اولویت بالاتری دارند). همچنین هشدارهایی از طریق سختافزارهای مستقل نیز وجود دارد؛ اپراتورها باید فوراً آنها را پردازش کرده و ثبت کنند (برای این کار راهنماییهای لازم در دسترس است).
۲. هشدار B: مربوط به مسائل ایمنی معمولی یا رویدادهای فرآیندی جدی است. PCS هشدار را اعلام میکند (نقاط مربوطه قرمز رنگ هستند، سوابق هشدارها نیز قرمز رنگ بوده اما اولویت کمتری دارند). اپراتورها باید آنها را پردازش کنند، اما زمان بیشتری برای این کار لازم است؛ نیازی به ثبت سوابق نیست. ۳. پیام الف: راهاندازی زنجیرهای ایمن؛ نمایش PCS به رنگ آبی، بدون صدا، ثبت به رنگ آبی، اولویت ۳.
۴. پیام ب: راهاندازی زنجیرهای معمولی؛ نقاط هشدار فرآیندی معمولی، رنگ زرد، اولویت ۴.
۵. پیام ج: خرابی تجهیزات: رنگ سیاه، اولویت ۵. تمام هشدارها در PCS ثبت میشوند و کارکنان باید به آنها پاسخ دهند، اما زمان پاسخگویی متفاوت است. این کار نسبتاً پیچیده است؛ یک سیستم ۴K تقریباً نیم سال زمان برد، اما نتیجه خوب بود. در ابتدا هزاران هشدار در روز وجود داشت، اما پس از اصلاح، این تعداد به چند ده هشدار در هفته کاهش یافت.
رویکرد کلی اینگونه است: بخشهای فرآیندی، بخش ایمنی و بخش تولید، تمام هشدارها را بررسی کرده و آنها را به چند دسته تقسیم میکنند:
۱. هشدار A: بالاترین سطح هشدار؛ مربوط به خطرات جدی از نظر ایمنی و خسارات مالی عظیم است. PCS هشدار را از طریق سیستم صوتی و نوری اعلام میکند (نقاط مربوطه قرمز رنگ هستند، سوابق هشدارها نیز قرمز رنگ بوده و اولویت بالاتری دارند). همچنین هشدارهایی از طریق سختافزارهای مستقل نیز وجود دارد؛ اپراتورها باید فوراً آنها را پردازش کرده و ثبت کنند (برای این کار راهنماییهای لازم در دسترس است).
۲. هشدار B: مربوط به مسائل ایمنی معمولی یا رویدادهای فرآیندی جدی است. PCS هشدار را اعلام میکند (نقاط مربوطه قرمز رنگ هستند، سوابق هشدارها نیز قرمز رنگ بوده اما اولویت کمتری دارند). اپراتورها باید آنها را پردازش کنند، اما زمان بیشتری برای این کار لازم است؛ نیازی به ثبت سوابق نیست. ۳. پیام الف: راهاندازی زنجیرهای ایمن؛ نمایش PCS به رنگ آبی، بدون صدا، ثبت به رنگ آبی، اولویت ۳.
۴. پیام ب: راهاندازی زنجیرهای معمولی؛ نقاط هشدار فرآیندی معمولی، رنگ زرد، اولویت ۴.
۵. پیام ج: خرابی تجهیزات: رنگ سیاه، اولویت ۵. تمام هشدارها در PCS ثبت میشوند و کارکنان باید به آنها پاسخ دهند، اما زمان پاسخگویی متفاوت است. این کار نسبتاً پیچیده است؛ یک سیستم ۴K تقریباً نیم سال زمان برد، اما نتیجه خوب بود. در ابتدا هزاران هشدار در روز وجود داشت، اما پس از اصلاح، این تعداد به چند ده هشدار در هفته کاهش یافت.
۱. هشدار A: بالاترین سطح هشدار؛ مربوط به خطرات جدی از نظر ایمنی و خسارات مالی عظیم است. PCS هشدار را از طریق سیستم صوتی و نوری اعلام میکند (نقاط مربوطه قرمز رنگ هستند، سوابق هشدارها نیز قرمز رنگ بوده و اولویت بالاتری دارند). همچنین هشدارهایی از طریق سختافزارهای مستقل نیز وجود دارد؛ اپراتورها باید فوراً آنها را پردازش کرده و ثبت کنند (برای این کار راهنماییهای لازم در دسترس است).
۲. هشدار B: مربوط به مسائل ایمنی معمولی یا رویدادهای فرآیندی جدی است. PCS هشدار را اعلام میکند (نقاط مربوطه قرمز رنگ هستند، سوابق هشدارها نیز قرمز رنگ بوده اما اولویت کمتری دارند). اپراتورها باید آنها را پردازش کنند، اما زمان بیشتری برای این کار لازم است؛ نیازی به ثبت سوابق نیست. ۳. پیام الف: راهاندازی زنجیرهای ایمن؛ نمایش PCS به رنگ آبی، بدون صدا، ثبت به رنگ آبی، اولویت ۳.
۴. پیام ب: راهاندازی زنجیرهای معمولی؛ نقاط هشدار فرآیندی معمولی، رنگ زرد، اولویت ۴.
۵. پیام ج: خرابی تجهیزات: رنگ سیاه، اولویت ۵. تمام هشدارها در PCS ثبت میشوند و کارکنان باید به آنها پاسخ دهند، اما زمان پاسخگویی متفاوت است. این کار نسبتاً پیچیده است؛ یک سیستم ۴K تقریباً نیم سال زمان برد، اما نتیجه خوب بود. در ابتدا هزاران هشدار در روز وجود داشت، اما پس از اصلاح، این تعداد به چند ده هشدار در هفته کاهش یافت.
موضوع مربوط به یوکوگاوا چندان واضح نیست؛ تنها کاری که انجام شده، مربوط به سیمنس بوده است. در سیستمهای هشداردهنده، هشدارها به دو دسته تقسیم میشوند: دسته اول، هشدارهای مربوط به ایمنی حیاتی؛ این هشدارها از طریق سیستمهای صوتی و نوری و همچنین نمایشگرها ارائه میشوند و در لاگهای هشدار ثبت میگردند. دسته دوم، هشدارهای مربوط به فرآیندهای فنی؛ این هشدارها نیز از طریق سیستمهای صوتی PC و نمایشگرها ارائه میشوند و در لاگهای هشدار ثبت میگردند. هشدارهای دسته سوم نیز به سه بخش تقسیم میشوند: هشدارهای مربوط به فرآیندهای عادی/خرابی تجهیزات، هشدارهایی که بدون صدا هستند و از طریق نمایشگرها ارائه میشوند، و هشدارهایی که در لاگهای مربوطه ثبت میگردند. تمام این لاگها روی کنترلر اصلی نمایش داده میشوند. سیستمهای صوتی و نوری، از طریق خروجی SIL2 به سیستمهای هشداردهنده متصل میشوند؛ صدای PC نیز از طریق کارت صدای PC تولید میشود. هشدار خواستار اقدام فوری است، در حالی که راهنمایی چنین خواستهای ندارد.