معرفی فناوری تمیزکاری اختلاط‌کن‌ها

Thread Content

فناوری شستشوی شیمیایی عمدتاً از مواد شوینده غیرآلی، مواد شوینده آلی و مواد شوینده ترکیبی برای شستشو و نگهداری جامع تجهیزات استفاده می‌کند. به طور مشخص، با استفاده از مواد شوینده شیمیایی با غلظت مشخص و افزودن مواد ضدخوردگی، فعال‌کننده‌های سطحی و سایر مواد به محلول، آلودگی‌ها و لایه‌های روی تجهیزات و لوله‌های حرارتی از بین می‌روند و در نتیجه، اثر شستشوی مطلوبی حاصل می‌شود. پس از شستشو، در صورت نیاز، می‌توان یک لایه خنثی‌کننده روی سطح فلزی تشکیل داد. فناوری فسفات‌زدایی، فرآیندی شیمیایی و الکتروشیمیایی برای ایجاد یک لایه تبدیل شیمیایی از نوع فسفات است؛ لایه تبدیل شده ایجاد شده، لایه فسفات‌زده نامیده می‌شود. هدف اصلی فسفاتاسیون، ارائه محافظت برای فلز پایه و جلوگیری تا حدی از خوردگی فلز است ； برای زیرسازی قبل از رنگ‌آمیزی، جهت افزایش چسبندگی لایه رنگ و مقاومت در برابر خوردگی ； در فرآیندهای فرزکاری سرد فلزات، برای کاهش اصطکاک و روان‌سازی استفاده می‌شود. فسفاته‌کردن یک تکنیک پیش‌پردازش رایج است که از نظر اصولی جزو روش‌های تشکیل لایه تبدیل شیمیایی محسوب می‌شود. این روش عمدتاً برای فسفاته‌کردن سطح فولاد استفاده می‌شود و همچنین می‌توان از آن برای قطعات فلزات غیرآهنی (مانند آلومینیوم و روی) نیز بهره برد. فناوری پوشش‌دهی اولیه: یعنی لایه تبدیل شیمیایی، که نوعی لایه محافظ برای سطح تجهیزات و لوله‌های فلزی است؛ به‌ویژه برای لوله‌هایی که پس از فرآیندهای شستشوی اسیدی و خنثی‌سازی، نیاز به محافظت دارند، می‌توان از روش پوشش‌دهی اولیه برای محافظت آن‌ها استفاده کرد. الزامات انجام این کار مشابه فرآیند شستشوی اسیدی است. پیش از راه‌اندازی عادی تجهیزات خنک‌کننده فلزی در کارخانه‌های شیمیایی، معمولاً فرآیند پوشش‌دهی پیشگیرانه ضدزنگ انجام می‌شود. روش آن، پردازش سطح فلزی که از قبل تمیز شده است، با محلولی حاوی ضدخوردگی با غلظت بالا است تا یک لایه محافظتی کامل در برابر خوردگی ایجاد شود. در حالت عملکرد طبیعی، تنها با حفظ غلظت پایینی از مواد ضدخوردگی، می‌توان لایه محافظ را حفظ و ترمیم کرد. فیلم‌زدایی اولیه، نسبت به استفاده مستقیم از مواد کندکننده خوردگی با غلظت بالا، از نظر اقتصادی مؤثرتر است. فناوری تمیزکاری فیزیکی، نوعی روش تمیزکاری حرفه‌ای است که به منظور حذف کثیفی‌ها از سطح مواد، از روش‌های فیزیکی استفاده می‌کند. روش‌های تمیزکاری فیزیکی همگی یک ویژگی مشترک دارند: کارایی بالا، عدم خوردگی، ایمنی و سازگاری با محیط زیست. در بسیاری از موارد، برای شستشوی فیزیکی از روش شستشوی خشک استفاده می‌شود؛ بنابراین مشکلات مربوط به تصفیه آب‌های آلوده وجود ندارد. شستشوی فیزیکی باعث آلودگی کمتر محیط زیست و آسیب کمتر به سلامت کارگران می‌شود؛ همچنین، این روش هیچ تأثیر خورندگی یا تخریبی بر ساختار اجسامی که قرار است شسته شوند، ندارد. رایج‌ترین روش شستشوی فیزیکی در حال حاضر، فناوری جت آب با فشار بالا است.