Thread Content
عوامل مؤثر بر رسوبگذاری بسیاری وجود دارد؛ مانند سرعت سیال، حالت جریان سیال، ترکیب و میزان اجزای سیال، و همچنین ساختار تبادلکننده حرارت. همه این عوامل تأثیری بر شکلگیری رسوبات دارند. از دیدگاه کاربردی، تنها با شناسایی عوامل اصلی میتوان مشکل رسوبگذاری را به طور مؤثر حل کرد. برای یک سیال خاص، عوامل اصلی که بر رسوبگذاری در تبادلکنندههای حرارتی تأثیر میگذارند، عبارتند از: (۱) سرعت جریان سیال: در تبادلکنندههای حرارتی، باید تأثیر سرعت جریان بر رسوبگذاری و همچنین بر فرآیند خراشیدگی رسوبات را در نظر گرفت. برای انواع مختلف رسوبات، افزایش سرعت جریان باعث افزایش نرخ خراشیدگی رسوبات میشود؛ بنابراین نرخ رشد رسوبات با افزایش سرعت جریان کاهش مییابد. اما در عملکرد واقعی انتقالکنندههای حرارت، افزایش سرعت جریان باعث افزایش مصرف انرژی میشود؛ بنابراین، هرچه سرعت جریان بیشتر باشد، بهتر نیست. باید هم مصرف انرژی و هم موضوع آلودگی را در نظر گرفت. (۲) دمای سطح دیواره انتقال حرارت: دما نقش مهمی در رسوبگذاری ناشی از واکنشهای شیمیایی و تبلور نمکها دارد. افزایش دمای سیال معمولاً منجر به افزایش سرعت واکنشهای شیمیایی و سرعت تبلور میشود؛ در نتیجه بر میزان رسوبات تأثیر گذاشته و باعث افزایش نرخ رشد رسوبات میگردد. (۳) مواد سطح تبادل حرارت و کیفیت سطح: در مورد فولادهای کربنی و فولادهای ضدزنگ که به طور رایج استفاده میشوند، رسوبات ناشی از خوردگی میتواند باعث ایجاد لجن شود؛ اما در صورت استفاده از مواد غیرفلزی مانند گرافیت یا سرامیک که دارای مقاومت خوبی در برابر خوردگی هستند، احتمال ایجاد لجن کمتر خواهد بود. کیفیت سطح مواد مورد استفاده در سطوح تبادل حرارت، بر تشکیل و رسوب گرد و غبار تأثیر میگذارد؛ هرچه زبری سطح بیشتر باشد، شرایط برای تشکیل و رسوب گرد و غبار نیز بهتر خواهد بود. معمولاً، نواحیی که در تمیزکردن اختلاطکنها تمیز میشوند، به این دلیل است که اختلاطکنها عمدتاً سیستمهایی هستند که از آب یا بخار به عنوان حامل گرما استفاده میکنند؛ بنابراین هنگام تمیزکاری، آنها به بخش آب (بخار) و بخش محیط تقسیم میشوند. رایجترین نوع اختلاطکن، اختلاطکن لولهای است که عمدتاً لولههای داخلی یا خارجی آن تمیز میشود.