Thread Content
۴ مه ۲۰۱۶، وبسایت صنایع الکتریکی چین: شرکت انرژیهای سبز، توربینهایی را در کف رودخانه ایستریو در نیویورک ساخته است؛ این توربینها روش جدیدی برای استفاده از انرژی جزر و مد فراهم کردهاند. این شرکت امیدوار است که در آینده بتواند ۲۵ درصد از برق مورد نیاز نیویورک را تأمین کند. شاید در آینده نزدیک، بخشی از انرژی نیویورک، آمریکا، از رودخانههای مجاور مناطق شهری آن تأمین شود. در سپتامبر ۲۰۱۲، شرکت انرژی سبز آمریکا (Verdant Power) آزمایشهای ۱۰ روزهای برای تولید انرژی با استفاده از توربینهای جزر و مدی را در کف رودخانه ایست ریور، بین جزیره روزولت و منطقه کوئینز در نیویورک انجام داد؛ هدف از این آزمایشها، بررسی این بود که آیا این توربینها میتوانند در برابر فشار شدید جریان آب مقاومت کنند و خود را با تغییرات سرعت جریان سازگار کنند یا خیر. علاوه بر استحکام توربینهای جزر و مدی، این آزمایش شامل ارزیابی کارایی تولید انرژی توسط این توربینها در قالب یک مجموعه با مقیاس بزرگتر نیز بود.
شرکت انرژی سبز، ۳۰ توربین جزر و مدی را در کف رودخانه دونگهه نصب کرده است. هر توربین جزر و مدی به طور متوسط میتواند حدود ۳۵ کیلووات توان تولید برق فراهم کند؛ این مقدار معادل توان یک توربین بادی است و میتواند نیازهای برقی صد خانوار را برآورده کند. شکل این توربینهای جزر و مدی شبیه به فنهای دستی استفادهشده در تابستان است و از یک میله تکیهگاه که محکم در بستر رودخانه ثابت شده، و سه بلبرینگ توربین تشکیل شدهاند. اگرچه در این آزمایش، توربین به مدت ۱۰ روز در آب رودخانه دونگهه قرار داشت، اما هیچ نشانهای از فرسودگی یا خسارت قابل توجهی در بلیدها مشاهده نشد. تیلور، یکی از بنیانگذاران مشترک این شرکت و مدیر بازاریابی آن، گفت که شرکت همچنان در حال استفاده از تولیدکنندگان دیگر برای ساخت بلیدهای فیبر شیشهای یا پلاستیکی محکمتر و مقاومتر است.
بر اساس سیستم «جریان آزاد» که توسط شرکت انرژیهای سبز به همراه مؤسساتی مانند **آزمایشگاه انرژیهای تجدیدپذیر آمریکا و دانشگاه مینهسوتا» توسعه یافته است، برای کنترل فعال جزر و مد نیازی به ساخت سد یا سایر سازههای عمرانی نیست؛ کافی است از حرکت آزاد جریان آب و جزر و مد برای به حرکت درآوردن یک گیربکس روی توربین استفاده کرد و سپس ژنراتور متصل به شبکه برق را به کار انداخت تا بتوان منبع برق پایداری فراهم کرد. دین کورن، مدیر فناوری شرکت انرژیهای سبز، گفت که کف رودخانه «دونگهه» یک «آزمایشگاه بینقص» است؛ سرعت جریان آب در آن به ۲ متر بر ثانیه میرسد که این مقدار برای چرخش آهسته پرههای توربینهای جزر و مد کافی است. این فناوری سیستم «جریان آزاد»، در مقایسه با سایر روشهای استخراج انرژی جزر و مد، مانند سدهای جزری که نیاز به ساخت دارند و فناوریهای انرژی جزر و مد پویا، هزینه و تأثیرات زیستمحیطی کمتری دارد.