سازمان‌های مدیریت ایمنی سازمانی، نباید همه چیز را مدیریت کنند! نظرت چیست؟

Thread Content

آخرین بار، این پست توسط yinkuilin6868 در تاریخ ۵-۷-۲۰۱۶ ساعت ۱۴:۳۱ ویرایش شد. در بخش قابل توجهی از شرکت‌ها، «سازمان مدیریت امنیت سازمانی» به «اداره مدیریت جامع» تبدیل شده است. همگی آن‌ها، کم و بیش، مسئولیت‌های مدیریتی دیگر شرکت را بر عهده دارند. نویسنده از طریق مشارکت در بازرسی‌های انجام شده توسط ادارات نظارت بر ایمنی، دریافت که سازمان‌های متخصص مدیریت ایمنی، به میزان‌های مختلف، مسئولیت‌های زیر را بر عهده دارند: ۱. مسئولیت‌های مدیریت آتش‌نشانی. از نظر تئوری، ایمنی در برابر آتش، یکی از جنبه‌ها یا شاخه‌های ایمنی تولید است. اما مرجع نظارتی آن‌ها متفاوت است؛ یکی اداره نظارت بر ایمنی و دیگری اداره آتش‌نشانی و امنیت عمومی. سیستم‌های مدیریتی و نظریه‌های مدیریتی آن‌ها نیز کاملاً یکسان نیستند. قانون ایمنی تولید مقرر می‌کند: شرکت‌های تولیدی و تجاری باید یک سازمان مسئول ایمنی تولید تأسیس کنند یا کارکنان تخصصی برای مدیریت ایمنی تولید استخدام نمایند. قانون آتش‌نشانی همچنین مقرر می‌کند که واحدهایی که از نظر ایمنی آتش در معرض خطر هستند، باید مسئول ایمنی آتش را تعیین کنند تا مدیریت امور مربوط به ایمنی آتش در آن واحد را انجام دهد. ماده پانزدهم «دستورالعمل‌های مدیریت ایمنی آتش‌سوزی برای ادارات، سازمان‌ها، شرکت‌ها و واحدهای صنفی» وزارت کشور نیز مقرر می‌کند که واحدهایی که در زمینه ایمنی آتش‌سوزی از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، باید یک بخش مسئول برای مدیریت امور مربوط به ایمنی آتش‌سوزی تعیین کنند؛ همچنین باید مدیران تخصصی یا غیرتخصصی برای این منظور انتخاب شوند ； سایر واحدها باید مسئولان تخصصی یا نیمه‌تخصصی امور آتش‌نشانی تعیین کنند و می‌توانند بخش مسئول مدیریت امور آتش‌نشانی را مشخص نمایند. در شرکت‌های کوچک و متوسط، معمولاً بخش ایمنی کار، مسئولیت مدیریت آتش‌نشانی را بر عهده دارد. مدیران امنیتی آن‌ها نیز عمدتاً دارای دو هویت هستند؛ در برابر ادارات نظارت بر امنیت، به عنوان کارشناسان امنیتی تمام‌وقت فعالیت می‌کنند ； در برابر ادارات امنیت عمومی و آتش‌نشانی، دوباره به یک آتش‌نشان حرفه‌ای تبدیل می‌شوند. ۲. مسئولیت‌های ایمنی تجهیزات ویژه: ماده سیزدهم «قانون ایمنی تجهیزات ویژه» مقرر می‌دارد که واحدهای تولیدکننده، فروشنده و استفاده‌کننده از تجهیزات ویژه، همچنین مدیران اصلی آن‌ها، مسئول ایمنی تجهیزاتی هستند که تولید، فروش یا استفاده می‌کنند. واحدهای تولیدکننده، فعال در زمینه تجارت و استفاده از تجهیزات ویژه، باید مطابق با **مقررات مربوطه، کارکنان مسئول ایمنی، کارکنان آزمایش و کارکنان عملیاتی لازم را استخدام کنند و همچنین آن‌ها را در زمینه آموزش‌های ایمنی و مهارت‌های لازم آموزش دهند. در برخی از شرکت‌ها نیز، مسئولیت مدیریت ایمنی تجهیزات ویژه به بخش مدیریت ایمنی واگذار شده است. نه تنها این، بلکه مسئولیت‌های ایمنی تجهیزات ویژه نیز به صورت کتبی در سندهای رسمی اداره مدیریت ایمنی ثبت شده است. ۳. وظایف مربوط به امنیت و نگهبانی: بر اساس ماده چهارم «آیین‌نامه امنیت و نگهبانی در سازمان‌ها و واحدهای صنعتی و تجاری»، دولت‌های محلی در سطوح مختلف، از سطح شهرستان به بالا، باید رهبری کارهای مربوط به امنیت و نگهبانی در واحدهای موجود در منطقه خود را تقویت کنند؛ همچنین باید از نهادهای پلیسی و سایر ارگان‌های مرتبط بخواهند که وظایف خود را طبق قانون انجام دهند، و در عین حال، مشکلات مهم مربوط به امنیت و نگهبانی در واحدها را به موقع حل کنند. ماده ششم مقرر می‌دارد: واحدها باید بر اساس نیازهای کارهای امنیتی داخلی، ادارات امنیتی تأسیس کنند یا پرسنل تخصصی یا غیرتخصصی برای امور امنیتی استخدام نمایند. بنابراین، تعداد زیادی از شرکت‌ها نیز وظایف امنیتی را به بخش مدیریت امنیت واگذار کرده‌اند. ۴. مسئولیت‌های زیست‌محیطی: در حال حاضر، بخش‌های مدیریت ایمنی در بسیاری از شرکت‌های داروسازی و صنایع شیمیایی خطرناک، معمولاً با نام‌هایی مانند «بخش ایمنی و زیست‌محیطی»، «دپارتمان ایمنی و محیط زیست» یا «بخش نظارت بر ایمنی» شناخته می‌شوند. نویسنده، اگرچه هیچ ماده‌ای در قوانین موجود که الزام شرکت‌ها به تأسیس سازمان‌های محیط‌زیستی را مشخص کند، پیدا نکرده است. اما، همگان می‌توانند از نام ساختاری شرکت‌ها بفهمند که مسئولیت‌های زیست‌محیطی شرکت‌ها دوباره بر عهده بخش مدیریت ایمنی گذاشته شده است. ۵. مسئولیت‌های ایمنی ترافیک: در برخی از شرکت‌ها، تعداد خودروهای داخلی زیاد است؛ هرچند که بخش‌های مدیریتی وجود دارند (فقط برای مدیریت فعالیت‌های کسب‌وکار)، اما بخش ایمنی موظف به انجام کارهایی مانند بازرسی‌های ایمنی، آموزش‌های ایمنی و مدیریت ایمنی است.  نویسنده پنج مورد فوق را برشمرده است؛ باید توجه داشت که بخش‌های مسئول امنیت، وظایف دیگری نیز دارند که فراتر از این‌هاست. چیزهای بسیار دیگری نیز وجود دارد که کشف نشده‌اند یا فهرست‌بندی نشده‌اند. ماده بیست و یکم قانون جدید اصلاح‌شده «امنیت کار» مقرر می‌دارد: واحدهای معدنی، فلزکاری، ساخت‌وساز، حمل‌ونقل جاده‌ای و همچنین واحدهای تولید، تجارت و ذخیره‌سازی مواد خطرناک، باید یک اداره مسئول امنیت کار داشته باشند یا کارکنان تخصصی برای مدیریت امنیت کار استخدام کنند. سازمان مدیریت ایمنی در یک شرکت، به بخش داخلی در واحدهای تولیدی و تجاری اطلاق می‌شود که مسئول نظارت و مدیریت ایمنی تولید است؛ کارکنان آن نیز همگی متخصصان تمام‌وقت در زمینه ایمنی تولید هستند. ماده بیست و دوم قانون جدید ایمنی تولید مقرر کرده است که ادارات مسئول ایمنی تولید و کارکنان مربوطه، وظایف زیر را انجام دهند: (۱) سازماندهی یا مشارکت در تدوین مقررات، دستورالعمل‌های عملیاتی و برنامه‌های اضطراری برای مقابله با حوادث تولیدی در واحد خود ； (۲) سازماندهی یا مشارکت در آموزش و تمرینات ایمنی کار در واحد خود، و ثبت صحیح اطلاعات مربوط به آموزش و تمرینات ایمنی کار ； (۳) نظارت بر اجرای تدابیر مدیریت ایمنی در مورد منابع خطرناک مهم واحد ； (۴) سازماندهی یا مشارکت در تمرینات اضطراری واحد خود ； (۵) بررسی وضعیت ایمنی تولید در واحد خود، شناسایی به‌موقع عوامل پتانسیل‌ساز حوادث ایمنی در تولید، و ارائه پیشنهاداتی برای بهبود مدیریت ایمنی تولید ； (۶) جلوگیری و اصلاح تخلفات مربوط به فرماندهی، اجبار به انجام کارهای پرخطر و نقض دستورالعمل‌های عملیاتی ； (هفت) نظارت بر اجرای اقدامات لازم برای بهبود شرایط ایمنی در واحد خود. نویسنده معتقد است: به وضوح مشخص است که «سازمان مدیریت ایمنی سازمان»، که باید به طور تمام‌وقت فعالیت کند، در عمل مسئولیت‌های بسیار زیادی بر عهده دارد؛ هرگونه مشکل در یکی از این مسئولیت‌ها، منجر به پیگرد قانونی و حتی مجازات‌های شدید از سوی قوانین خواهد شد. سازمان مدیریت ایمنی سازمان، اگرچه در مدیریت تولید سازمان مسئول نظارت و مدیریت ایمنی است. اما نویسنده می‌خواهد بگوید که «سازمان مدیریت ایمنی سازمان» نیز هرگز نباید به «اداره مدیریت جامع سازمان» تبدیل شود.