۴۳ نوع خطر ایمنی در لوله‌های گاز

Thread Content

خطرات ایمنی مربوط به ایستگاه‌های گاز: خطرات عمومی
۱. فاصله بین این ایستگاه‌ها و راه‌آهن‌های مربوط به کارخانه‌های صنعتی، کمتر از ۲۰ متر است. ۲. فاصله آن از سایر جاده‌ها کمتر از ۱۰ متر است. ۳. فاصله لوله تخلیه دستگاه تخلیه متمرکز ایستگاه تا خطوط برق هوایی، کمتر از ۱.۵ برابر ارتفاع تیر است. ۴. فاصله لوله تخلیه دستگاه تخلیه متمرکز ایستگاه تا خطوط ارتباطات هوایی، کمتر از ۱.۵ برابر ارتفاع میله است. خطرات جدی: ۵. فاصله از مناطق مسکونی، روستاها و تأسیسات خدماتی عمومی که در آن‌ها بیش از ۱۰ نفر زندگی می‌کنند، کمتر از ۳۰ متر است. ۶. فاصله تا خانه‌های پراکنده با کمتر از ۱۰۰ نفر، کمتر از ۳۰ متر است. ۷. فاصله تا کارخانه‌ها و معادن مجاور کمتر از ۳۰ متر است. ۸. فاصله تا محل‌های انجام عملیات انفجاری (مانند معادن سنگ) کمتر از ۳۰۰ متر است. ۹. فاصله تا **راه‌آهن کمتر از ۳۰ متر است. ۱۰. فاصله تا بزرگراه کمتر از ۲۰ متر است. ۱۱. فاصله تا ایستگاه‌های توزیع مستقل با ولتاژ ۳۵ کیلوولت و بالاتر، کمتر از ۳۰ متر است. خطرات ایمنی مربوط به لوله‌های زیرزمینی: خطرات عمومی؛ ۱۲. فاصله خالی بین لوله‌ها در نقاط تلاقی، کمتر از ۰.۳ متر است و هیچ اقدامی برای جداسازی الکتریکی آن‌ها انجام نشده است ； یا فاصله خالص کمتر از ۰.۵ متر با لوله‌های غیرفلزی ； فاصله خالی بین لوله‌ها و کابل‌ها کمتر از ۰.۵ متر است. ۱۳. هنگام عبور لوله با غلاف از کنار راه‌آهن، ضخامت حداقل لایه پوششی در بالای غلاف، از سمت جاده راه‌آهن به سمت پایین، کمتر از ۱.۷ متر و از سمت سطح زمین یا کانال‌های کناری به سمت پایین، کمتر از ۱.۰ متر است ； هنگام عبور لوله با غلاف از کنار راه‌آهن، عمق کاشت لوله در نواحی پست نزدیک جاده یا راه‌آهن کمتر از ۰.۹ متر است. ۱۴. هنگامی که لوله مستقیماً از روی راه‌آهن عبور می‌کند، فاصله بین بالای لوله و راه‌آهن کمتر از ۱.۲ متر است. ۱۵. هنگامی که لوله مستقیماً از روی جاده عبور می‌کند، فاصله بین سطح لوله تا سطح جاده کمتر از ۱.۰ متر است. ۱۶. تقاطع لوله‌های فولادی با لوله‌های حامل مواد خورنده، یا عبور آن‌ها از میان فاضلاب‌های صنعتی و خاک‌های خورنده. ۱۷. عمق کاشت مطابق الزامات طراحی نیست، انواع تکیه‌گاه‌ها و سازه‌های حفاظتی در برابر آب آسیب دیده‌اند و بخش‌های هوایی دچار خوردگی شدیدی هستند. ۱۸. لوله‌های فولادی تحت تأثیر مزاحمت‌های جریان‌های متناوب و مستمر قرار دارند و اقداماتی برای رفع این مزاحمت‌ها انجام نشده است؛ یا حتی پس از انجام اقدامات، شرایط مورد نظر برقرار نشده است. ۱۹. مسیر لوله‌کشی‌ها محصور شده است؛ در فاصله ۵ متری (شامل خود این فاصله) از دو طرف لبه خارجی لوله‌های فوق‌فشار، فشار بالا و نیمه‌فشار، و در فاصله ۰.۷ متری (شامل خود این فاصله) از دو طرف لبه خارجی لوله‌های کم‌فشار و متوسط، این مناطق توسط ساختمان‌های مسکونی، دیوارها، اصطبل‌ها و سایر سازه‌ها اشغال شده‌اند؛ همچنین در داخل این سازه‌ها فعالیت‌هایی انجام می‌شود که ممکن است بر پایداری زمین تأثیر بگذارد، یا جمعیت زیادی در آنجا حضور دارد. ۲۰. بروز فجایع زمین‌شناختی در اطراف لوله؛ در حال حاضر خطری برای لوله ایجاد نکرده است، اما بر اساس ارزیابی‌ها، احتمال تأثیر بر ایمنی لوله وجود دارد. ۲۱. لوله‌هایی که در خارج از سطح زمین قرار دارند یا از سطح زمین بیرون زده‌اند. ۲۲، بالای لوله‌ها سوزاندن زباله وجود دارد. ۲۳. فاصله لوله‌های فولادی تا بدنه‌های زمین‌گیری برج‌های ۱۰ کیلوولتی یا تیرهای برق، کمتر از ۱.۰ متر است. ۲۴. فاصله لوله‌های فولادی تا بدنه‌های زمین‌گیری تیرهای ۳۵ کیلوولتی کمتر از ۳.۰ متر است. ۲۵. فاصله لوله‌های فولادی تا بدنه‌های زمین‌گیری برج‌های ۱۱۰ کیلوولتی یا تیرهای برق، کمتر از ۵.۰ متر است. ۲۶. فاصله لوله‌های فولادی تا بدنه‌های زمین‌گیری ایستگاه‌های ۲۲۰ کیلوولتی یا تیرهای برق، کمتر از ۱۰.۰ متر است. ۲۷. فاصله لوله‌های فولادی تا سیستم‌های زمین‌گیری نیروگاه‌ها یا ایستگاه‌های تبدیل ولتاژ ۱۰ کیلوولت، کمتر از ۵ متر است. ۲۸. فاصله لوله‌های فولادی تا سیستم‌های زمین‌گیری نیروگاه‌ها یا ایستگاه‌های تبدیل ولتاژ ۳۵ کیلوولت، کمتر از ۱۰ متر است. ۲۹. فاصله لوله‌های فولادی تا سیستم‌های زمین‌گیری نیروگاه‌ها یا ایستگاه‌های تبدیل ولتاژ ۱۱۰ کیلوولت، کمتر از ۱۵ متر است. ۳۰. فاصله لوله‌کشی تا بدنه زمین‌گیر نیروگاه یا ایستگاه تبدیل ولتاژ ۲۲۰ کیلوولت، کمتر از ۳۰ متر است. ۳۱. وجود مکان‌ها یا ساختمان‌هایی که بیش از ۲۰ نفر در آن‌ها به طور مداوم اقامت دارند، و لوله‌هایی که توسط این ساختمان‌ها مسدود شده‌اند؛ همچنین لوله‌هایی که بیش از ۱۰ سال است که مسدود هستند. ۳۲. زباله‌ها و لجن‌هایی با ارتفاع بیشتر از ۲ متر، لوله‌ها را مسدود می‌کنند. ۳۳. تجهیزات مکانیکی بزرگ و وسایل نقلیه سنگین، لوله‌ها را مسدود می‌کنند. ۳۴. علائم روی سطح لوله‌کشی‌ها گم شده، آسیب دیده یا نادرست هستند. خطرات جدی شماره ۳۵: لوله‌کشی‌هایی که مستقیماً با لوله‌های آب بارانی (فاضلابی)، سیستم‌های حرارتی، برقی و ارتباطی شهرها تلاقی دارند و هیچ اقدامی برای محافظت از آن‌ها انجام نشده است. ۳۶. لوله‌های گازی که برای مدت ۳۰ سال یا بیشتر از زیر جاده‌ها و راه‌آهن‌ها عبور می‌کنند، قابل بازرسی نیستند و تعمیر آن‌ها دشوار است. ۳۷. لوله‌های فولادی که از میان بخش‌های جاده‌ای و راه‌آهن عبور می‌کنند و حفاظت کاتدی آن‌ها از کار افتاده است. ۳۸. در محدوده ۵ متری دو طرف لبه خارجی دیواره لوله‌های فوق‌فشار، فشار بالا و نیمه‌فشار، و در محدوده ۰.۷ متری دو طرف لبه خارجی دیواره لوله‌های فشار متوسط و پایین، فعالیت‌های ساختمانی توسط اشخاص ثالث مانند حفاری مکانیکی، حفاری با سوراخ‌کن و انفجار وجود دارد. ۳۹. بروز فجایع زمین‌شناختی در اطراف لوله، تأثیری بر پایداری آن گذاشته است. ۴۰. شرایط خوردگی لوله‌ها تغییر کرده است؛ در اطراف لوله‌ها، مواد خورنده زیادی وجود دارد، یا ترشی‌ها و قلیاهای قوی به طور ناگهانی تخلیه می‌شوند و کنترل مؤثری بر آن‌ها اعمال نشده است. ۴۱. فاصله لبه خارجی دیوار لوله‌های فوق‌فشار و فشار بالا تا ساختمان‌های مسکونی کمتر از ۵ متر، فاصله لبه خارجی دیوار لوله‌های نیمه‌فشار تا ساختمان‌های مسکونی کمتر از ۳ متر، و فاصله لبه خارجی دیوار لوله‌های فشار متوسط و پایین تا ساختمان‌های مسکونی کمتر از ۰.۷ متر است. ۴۲. وجود مکان‌ها یا ساختمان‌هایی که بیش از ۳۰ نفر به طور مداوم در آن‌ها اقامت دارند، همچنین لوله‌هایی که بیش از ۲۰ سال است که در آن‌ها استفاده می‌شوند. ۴۳، نشت گاز قابل اشتعال در اطراف لوله‌های گاز زیرزمینی شناسایی شد.