【پرسش و پاسخ، سؤال شماره ۰۷۷】۶ ژوئیه ۲۰۱۶

فضای کافی برای حالت گازی و مایعی وجود دارد، اما نباید آنقدر بزرگ باشد که ارتفاع توربین بیش از حد شود و هزینه‌های تجهیزات افزایش یابد. فاصله‌های معمولی به گونه‌ای است که امکان عبور انسان در هنگام تعمیرات فراهم شود. هر دو نوع ۴۰۰ میلی‌متری و ۶۰۰ میلی‌متری را دیده‌ام

فاصله‌ای بین صفحات برج وجود دارد که به قطرات مایع بزرگی که توسط جریان هوا حمل می‌شوند، زمان کافی برای رسوب دادن را می‌دهد؛ این امر باعث کاهش مقدار کف‌های موجود در جریان هوا شده و از کارایی جداسازی در صفحات برج اطمینان حاصل می‌کند

فاصله بین صفحات، مستقیماً بر تعداد قطرات مایعی که در جریان هوای بالاآمده حمل می‌شوند، تأثیر می‌گذارد. اگر فاصله بین صفحات زیاد باشد، زمان لازم برای سقوط قطرات مایع در جریان هوا نیز زیاد خواهد بود و در نتیجه تعداد قطرات مایعی که حمل می‌شوند، کاهش خواهد یافت. فاصله کم بین صفحات، باعث می‌شود مایع موجود در لایه بالایی، به راحتی از طریق لوله‌های تخلیه به لایه پایینی سرازیر نشود؛ در موارد شدید، حتی ممکن است حادثه غرق شدن کولون رخ دهد.

تبادل خواص فیزیکی بین دو فاز را فراهم می‌کند تا انتقال حرارت و جابجایی ماده بین آن دو فاز صورت گیرد

فاصله‌ای بین صفحات برج وجود دارد که به قطرات مایع بزرگی که توسط جریان هوا حمل می‌شوند، زمان کافی برای سقوط را می‌دهد؛ این امر باعث کاهش میزان مایعاتی می‌شود که همراه با هوا منتقل می‌شوند و در نتیجه عملکرد جداسازی صفحات برج تضمین می‌گردد.

فاصله بین صفحات تقطیر، ارتفاع کل توربین تقطیر را تعیین می‌کند؛ بنابراین، مطلوب است که این فاصله تا حد امکان کم باشد. کمترین فاصله بین تخته‌ها تحت تأثیر دو شرط قرار دارد: ۱) برای جلوگیری از پرشدن سیال. یعنی فاصله بین صفحات باید بزرگتر از کمترین فاصله‌ای باشد که برای جریان روان درست مایع از یک صفحه برج به صفحه بعدی ضروری است. با استفاده از مقاومت جریان مایع بازگشتی در لوله سرریز محاسبه می‌شود. واضح است که این موضوع ارتباط تنگاتنگی با شکل ساختاری دهانه سرریز دارد و همچنین به ارتفاع مانع ورودی صفحات برج مربوط می‌شود ； ۲) باید از وجود کف‌های مه‌آلود جلوگیری شود. در صفحات تقطیر، بخار از میان سوراخ‌های صفحه عبور کرده و از طریق حباب‌هایی که در لایه مایع ایجاد می‌شوند، به بالا صعود می‌کند. ناحیه انتقال جرم در صفحات تقطیر عمدتاً از چند بخش تشکیل شده است: لایه مایعی که درست در کنار صفحه قرار دارد و بسیار نازک است ； و سپس لایه حباب‌دار ； روی آن، لایه‌ای از کف پنلی وجود دارد. به دلیل پارگی کف و تأثیر پاشش بخار، که حاوی قطرات مایع پرتاب‌شده نیز هستند، لایه‌ای از مه تشکیل می‌شود. اگر بخارها قطرات مایع را همراه خود به لایه بالاتری از توربین ببرند، در نتیجه ایجاد می‌شود که به آن حمل قطرات مایع توسط بخار گفته می‌شود. برای تضمین عملکرد صحیح فرآیند تقطیر و جلوگیری از همراه شدن کف با محلول، فاصله حداقلی بین صفحات برج باید برابر با ارتفاع لایه کف روی صفحات برج به علاوه فضای جداسازی گاز و مایع باشد. به طور کلی، هنگامی که سرعت خالی برج پایینی Wn≤0.1 متر بر ثانیه و سرعت خالی برج بالایی Wn≤0.3 متر بر ثانیه باشد، فاصله جداسازی بین ۱۵ تا ۲۰ میلی‌متر خواهد بود. فاصله واقعی بین صفحات باید بزرگتر از فاصله‌ای باشد که در آن روانشدگی رخ نمی‌دهد، و همچنین بزرگتر از فاصله‌ای که در آن هیچ کف‌آبی همراه نمی‌شود. هنگام طراحی، باید به انعطاف‌پذیری عملیاتی نیز توجه کرد؛ معمولاً این موضوع با در نظر گرفتن بار طراحی در محدوده ±۲۰٪ بررسی می‌شود. برای سهولت تولید. فاصله بین صفحات یک توربین تقطیر باید یکنواخت و استاندارد باشد. فاصله بین صفحات در برج‌های تقسیم هوای بزرگ و متوسط ساخت داخل، معمولاً ۹۰ میلی‌متر، ۱۱۰ میلی‌متر، ۱۳۰ میلی‌متر و ۱۵۰ میلی‌متر است و هر سطح نسبت به سطح قبلی ۲۰ میلی‌متر تفاوت دارد.

فاصله بین صفحات تقطیر، ارتفاع کل توربین تقطیر را تعیین می‌کند؛ بنابراین، مطلوب است که این فاصله تا حد امکان کم باشد. کمترین فاصله بین تخته‌ها تحت تأثیر دو شرط قرار دارد: ۱) برای جلوگیری از پرشدن سیال. یعنی فاصله بین صفحات باید بزرگتر از کمترین فاصله‌ای باشد که برای جریان روان درست مایع از یک صفحه برج به صفحه بعدی ضروری است. با استفاده از مقاومت جریان مایع بازگشتی در لوله سرریز محاسبه می‌شود. واضح است که این موضوع ارتباط تنگاتنگی با شکل ساختاری دهانه سرریز دارد و همچنین به ارتفاع مانع ورودی صفحات برج مربوط می‌شود ； ۲) باید از وجود کف‌های مه‌آلود جلوگیری شود. در صفحات تقطیر، بخار از میان سوراخ‌های صفحه عبور کرده و از طریق حباب‌هایی که در لایه مایع ایجاد می‌شوند، به بالا صعود می‌کند. ناحیه انتقال جرم در صفحات تقطیر عمدتاً از چند بخش تشکیل شده است: لایه مایعی که درست در کنار صفحه قرار دارد و بسیار نازک است ； و سپس لایه حباب‌دار ； روی آن، لایه‌ای از کف پنلی وجود دارد. به دلیل پارگی کف و تأثیر پاشش بخار، که حاوی قطرات مایع پرتاب‌شده نیز هستند، لایه‌ای از مه تشکیل می‌شود. اگر بخارها قطرات مایع را همراه خود به لایه بالاتری از توربین ببرند، در نتیجه ایجاد می‌شود که به آن حمل قطرات مایع توسط بخار گفته می‌شود. برای تضمین عملکرد صحیح فرآیند تقطیر و جلوگیری از همراه شدن کف با محلول، فاصله حداقلی بین صفحات برج باید برابر با ارتفاع لایه کف روی صفحات برج به علاوه فضای جداسازی گاز و مایع باشد. به طور کلی، هنگامی که سرعت خالی برج پایینی Wn≤0.1 متر بر ثانیه و سرعت خالی برج بالایی Wn≤0.3 متر بر ثانیه باشد، فاصله جداسازی بین ۱۵ تا ۲۰ میلی‌متر خواهد بود. فاصله واقعی بین صفحات باید بزرگتر از فاصله‌ای باشد که در آن روانشدگی رخ نمی‌دهد، و همچنین بزرگتر از فاصله‌ای که در آن هیچ کف‌آبی همراه نمی‌شود. هنگام طراحی، باید به انعطاف‌پذیری عملیاتی نیز توجه کرد؛ معمولاً این موضوع با در نظر گرفتن بار طراحی در محدوده ±۲۰٪ بررسی می‌شود. برای سهولت تولید. فاصله بین صفحات یک توربین تقطیر باید یکنواخت و استاندارد باشد. فاصله بین صفحات در برج‌های تقسیم هوای بزرگ و متوسط ساخت داخل، معمولاً ۹۰ میلی‌متر، ۱۱۰ میلی‌متر، ۱۳۰ میلی‌متر و ۱۵۰ میلی‌متر است و هر سطح نسبت به سطح قبلی ۲۰ میلی‌متر تفاوت دارد.

فاصله بین صفحات، یکی از عوامل مؤثر بر کیفیت محصول است

مواردی که جداسازی گاز و مایع لازم است~~

جداسازی فاز گازی و مایعی؛ تضمین عدم وجود کف مایع و سرریز شدن مایع

عمدتاً شرایط لازم برای تماس خوب بین فاز گازی و مایعی را فراهم می‌کند تا فرآیندهای انتقال حرارت و جابجایی ماده بهتر صورت گیرد. افزایش تعداد پلت‌ها معادل چندین بار تقطیر است و باعث بهبود کارایی هر بار تقطیر می‌شود

۱. نصب درون برج آسان است، اما ورودی‌های انسانی برج محدودکننده هستند. ۲. فاصله بین تخته‌ها عمدتاً باید با توجه به وضعیت حباب‌زایی مواد در شرایط کاری در نظر گرفته شود. ۳. بار فاز مایع بالاست و نیاز به سطح بزرگتری برای لوله‌های تخلیه مایع وجود دارد؛ در چنین شرایطی، ممکن است فاصله بین کانال‌های میانی نیز باید افزایش یابد!

به گوی‌های مایع حمل‌شده در فاز گازی، زمان و فضای کافی برای سقوط بر روی صفحات برج داده می‌شود تا از حمل همراه آب‌مه جلوگیری شود.