آیا شستن جداکننده متانول با آب خوب است؟

خوب نیست؛ به طور کلی، میزان بخار آب در گاز چرخشی بسیار پایین است. شستشو با آب، تعادل موجود در گاز سنتزی را برهم می‌زند؛ همچنین، پس از شستشو، خطر وجود مایع در کمپرسور نیز افزایش می‌یابد. این امر نیز تأثیر چندانی بر حفظ تعادل ندارد.

در بالای جداکننده، یک تور برای حذف کف‌ها وجود دارد؛ به طور کلی، توانایی این تور برای جلوگیری از ورود کف‌ها کافی است. علاوه بر این، اگر فشار در مسیرهای داخل جداکننده آنقدر بالا باشد، از چه آبی برای شستشو استفاده خواهید کرد؟ ؟ ؟ معمولاً، آب شستشو در مخزن فراورش قرار می‌گیرد؛ در برخی طرح‌ها، یک لایه پرکننده در بالای مخزن فراورش اضافه می‌شود تا با استفاده از مقدار کمی آب موجود در پایین مخزن، شستشو انجام شود.

در اواخر قرن گذشته، یک شرکت در شیان، جداکننده‌های متانول با روش شستشوی آبی را به شرکت‌های تولیدکننده متانول پیشنهاد کرد؛ به‌ویژه، برخی از شرکت‌های تولیدکننده متانول در منطقه شمال‌غرب از این نوع جداکننده‌های متانول استفاده کرده بودند. اما به دلیل نیاز به پمپ چرخشی با فشار بالا برای تزریق آب دئ‌یونیزه جهت شستشوی گاز سنتزی در چرخه، لازم است قبل از خروجی جریان هوا از جداکننده، مجموعه‌ای از فیلترهای کواگولاسیون نیز اضافه شود؛ هزینه تجهیزات کمکی بالا بوده و هزینه‌های عملیاتی نیز زیاد است ； علاوه بر این، به دلیل افزودن آب دئ‌یونیزه توسط سیستم، هزینه‌های عملیات پس‌پردازش بالاتر می‌شود. تاکنون، شرکت‌هایی که از این نوع جداکننده متان مبتنی بر شستشو استفاده کرده‌اند، عمدتاً با به‌کارگیری فناوری قطعات داخلی جداکننده متان با کارایی بالا و ساختار بالابر، قطعات داخلی قدیمی مبتنی بر شستشو را بهبود بخشیده‌اند. برای کسب اطلاعات مربوط به فناوری‌ها و تجهیزات مرتبط، لطفاً به آدرس http://bbs.hcbbs.com/thread-1354813-1-1.html مراجعه کنید.

"شرکت‌هایی که قبلاً از این نوع جداکننده متان نوع شستشویی استفاده می‌کردند، عمدتاً با به‌کارگیری فناوری قطعات داخلی جداکننده متان با کارایی بالا و نوع بالابر، قطعات داخلی قدیمی نوع شستشویی را بهبود بخشیده‌اند. لطفاً مثالی بزنید تا مشخص شود کدام شرکت‌ها جزو آن «عمدتاً» هستند.

من اغلب با واحدهای تولید متانول در تماس هستم و می‌توانیم گفتگوهای عمیقی داشته باشیم.

آیا کاربران قطعات داخلی بازدارنده متانول با کارایی بالا از نوع برگ‌دار، می‌توانند چند مورد را نام ببرند؟

ژونگتیان هه‌چوانگ، نیمنگ زوئوژنگ، یانکوان اوردوس ننگ‌هوا، ژونگمهی یولین ننگ‌هوا، چینگهای ژونگهائو، چونگچینگ کابله، شنهوا باوتو، شنهوا نینگمهی، سینوپک چوانوی و غیره.

در تاریخ ۲۷ ژوئن، در شهر جینچنگ، استان شانشی، با واحدهای مرتبط درباره مسئله افزودن آب به جداکننده‌ها گفتگو کردم.

در برخی واحدها، رسوب کره به شدت وجود دارد و برای آن پردازشگر نصب می‌شود. تفاوت اصل کار آن با جداکننده متانول چیست؟

شما طراحان هستید، ظرفیت تولید متانول شما چقدر است؟ می‌توانید بگویید پروژه کدام شرکت است؟

آخرین بار، این پست توسط luoli519 در تاریخ ۲۰۱۸-۹-۱۱ ساعت ۱۱:۲۲ ویرایش شد. لطفاً برای کسب اطلاعات بیشتر به وب‌سایت‌های تخصصی فناوری جداسازی و فروم هایچوان مراجعه کنید؛ زیرا این دیگر یک فناوری قدیمی نیست. ما از سال ۲۰۰۵ شروع به استفاده از این بسته فرآیندی در پروژه‌های تولید متان با ظرفیت ۶۰۰ هزار تن در سال و بیشتر در کشور کردیم؛ تاکنون، اکثر پروژه‌های تولید متان با ظرفیت‌های ۸۰۰ هزار تن، ۱.۲ میلیون تن، ۱.۸ میلیون تن و ۳.۶ میلیون تن، همگی از فناوری جداسازی نوع «وین» و نسخه بهبودیافته آن یعنی فناوری Feather Vane استفاده کرده‌اند.

آخرین بار این پست توسط luoli519 در تاریخ ۲۰۱۶-۱۲-۲۶ ساعت ۲۰:۵۲ ویرایش شد. آیا شما یک کارخانه تولید متانول هستید؟ شرکت‌های تولیدکننده متانولی که در بالا ذکر کردم، نمونه‌هایی از پروژه‌هایی هستند که در آن‌ها صاحبان داخلی از چهار فرآیند سنتز متانول بین‌المللی استفاده کرده‌اند. لطفاً اطلاعات بیشتری را با تأمین‌کنندگان بسته فرآیندی، موسسات طراحی و صاحبان پروژه در میان بگذارید؛ این کار برای همگان سودمند خواهد بود.

لطفاً یک عکس از تجهیزات شرکتتان بفرستید تا ببینم.

من یک واحد تولیدی نیستم؛ در این پست باید دیدگاه مخالف شما باشد. درباره چند شرکتی که قبلاً ذکر کردید، در مورد آن‌هایی که نمی‌شناسم جرأت اظهار نظر ندارم؛ اما درباره آن‌هایی که می‌شناسم، توضیح می‌دهم: شرکت «ژونگتیان هه‌چوانگ» دو خط تولید با ظرفیت ۱.۸ میلیون تن متانول دارد که تاکنون راه‌اندازی نشده‌اند؛ طراحی این خطوط توسط شرکت مهندسی «سینوپک» در نینگبو انجام شده و از فرآیند «روچی» برای تولید استفاده شده است ； شرکت نی‌منگ ژوئه‌ژنگ برای تولید ۶۰۰ هزار تن متانول، از بسته فنی کاسالی استفاده می‌کند و طراحی آن توسط هوالو انجام شده است؛ در حال بررسی افزودن مرحله شستشو با آب پس از جداکننده هستند. در مورد آن چند نفر از شرکت شینهوا، اطلاعات زیادی در اینترنت وجود دارد؛ هر چیزی که بخواهید برای فریب دادن مردم پیدا کنید، می‌توانید آن را جستجو کنید. در کل، محصول خودتان را تبلیغ کنید و به رقبایتان حمله‌ی بدخواهانه نکنید. علاوه بر این، می‌دانم که تعداد زیادی از کارخانه‌های تولید متانول وجود دارند که به فرم شستشویی تبدیل شده‌اند، اما هرگز درباره تبدیل مجدد آن‌ها به فرم برگی نشنیده‌ام. لطفاً حرف بی‌اساس نزنید.

لطفاً برای مشاهده تصاویر انواع جداکننده‌های شرکت NOVEL، به وبسایت www.novelenergytech.com مراجعه کنید.

آخرین بار، این پست توسط luoli519 در تاریخ ۲۶-۱۲-۲۰۱۶ ساعت ۲۱:۱۱ ویرایش شد. در مورد جداکننده‌های گاز-مایع که از روش شستشو استفاده می‌کنند، به دلیل هزینه‌های بالای ساخت، نگهداری و پردازش پس از آن، باید فقط مواد مایعی که ارزش افزوده بالایی دارند، از فاز گازی جدا شوند. از نظر فنی-اقتصادی، انتخاب صحیح نوع فناوری جداسازی طبیعتاً امری ضروری است؛ بنابراین، مالکان، شرکت‌های طراحی و تأمین‌کنندگان بزرگ فرآیندهای سنتز متان در سطح بین‌المللی، باید نوع فناوری جداسازی متانی را انتخاب کنند که هم از نظر بازدهی اقتصادی خوب باشد و هم هزینه عملیاتی پایینی داشته باشد. چهار روش اصلی تولید متانول در سطح بین‌المللی عبارتند از دیوی، لوچی، توپسو و کاسالی؛ هیچ‌کدام از این روش‌ها از جداکننده‌های متانول مبتنی بر شستشو استفاده نمی‌کنند. شرکت «ژونگتیان هه‌چوانگ» دو واحد تولید متانول با ظرفیت ۱.۸ میلیون تن در سال دارد؛ طراحی این واحدها توسط شرکت مهندسی «سینوپک» در نینگبو انجام شده است و از فرآیند لوچی برای تولید متانول استفاده شده است. آزمایشات این واحدها دو روز پیش به پایان رسیده و اکنون در حال کار همزمان با واحدهای پایین‌دستی هستند. واحد تولید متانول شرکت شینهوا نینگمی با ظرفیت ۱.۸ میلیون تن در سال، توسط شرکت مهندسی پتروچاین گلوبال طراحی شده است؛ همچنین از پکیج فرآیندی روچی در آن استفاده شده است. در این پکیج فرآیندی، به وضوح مشخص شده که برای جداسازی متانول باید از فناوری جداسازی متانول نوع وین استفاده شود، نه از جداسازهای نوع شستشوی آبی؛ این جداسازها می‌توانند برای بیش از یک یا دو سال به طور کارآمد کار کنند. می‌توان مستقیماً از صاحبان معدن زغال‌سنگ شینهوا نینگ تأیید گرفت. می‌توانید از شرکت روچی در پکن نیز تأیید بگیرید. واحد تولید متانول شرکت شینهوا بائوتوو با ظرفیت ۱.۸ میلیون تن در سال، توسط شرکت مهندسی چنگدا طراحی شده است؛ از پک فرآیندی دیوی استفاده شده و در این پک فرآیندی، به وضوح مشخص شده که برای جداسازی متانول باید از فناوری جداسازی متانول نوع وین استفاده شود، نه از جداسازهای متانول نوع شستشوی آبی ； واحدهای تولید متانول چونگچینگ کابله (طراحی شده توسط شرکت مهندسی نینگبو شرکت پتروشیمی چین)، واحد متانول چینگهای ژونگهاو (طراحی شده توسط شرکت مهندسی چنگدا)، واحد متانول چوانوی شرکت پتروشیمی چین (طراحی شده توسط شرکت مهندسی نینگبو شرکت پتروشیمی چین)، و واحد متانول یانکوان اوردوس (طراحی شده توسط شرکت مهندسی چنگدا)، همگی از بسته فنی دیوی استفاده می‌کنند. این جداکننده‌های متان با کارایی بالایی فعالیت می‌کنند. می‌توان مستقیماً از صاحب آن تأیید گرفت. می‌توانید از شرکت دیوید چاینا نیز تأیید بگیرید. واحد تولید متانول ۶۰۰ هزار تن در سال در نینگ‌شیانگ دونگ‌هوا انرژی، توسط شرکت مهندسی تیانچن طراحی شده است و از بسته فناوری توپسو استفاده می‌کند. سیستم جداسازی متانول این واحد نیز از فناوری جداسازی متانول نوع وین استفاده کرده و نه از سیستم‌های جداسازی مبتنی بر شستشو با آب؛ این سیستم جداسازی متانول به خوبی در حال کار است. واحد تولید متانول ۶۰۰ هزار تن در سال در دونگفانگ، هاینان، توسط شرکت مهندسی چنگدا طراحی شده است؛ از پک فناوری توپسو در این واحد استفاده شده است. همچنین، دستگاه جداسازی متانول در این واحد نیز از فناوری جداسازی متانول نوع وین استفاده می‌کند و نه از روش جداسازی متانول با شستشوی آبی؛ از اواخر سال ۲۰۰۵ تاکنون، دستگاه جداسازی متانول به خوبی کار می‌کند. می‌توان مستقیماً از صاحب آن تأیید گرفت. می‌توانید از شرکت توپسو چین نیز تأیید بگیرید. واحد تولید متانول ۶۰۰ هزار تن در سال در منگولیای داخلی، توسط شرکت مهندسی دونگ‌هوا طراحی شده است و از بسته فنی کاسالی استفاده می‌کند. سانتریفیوژ متانول این واحد نیز از فناوری سانتریفیوژ متانول نوع وین استفاده می‌کند و نه از سانتریفیوژ‌های نوع شستشوی آبی؛ ما مستقیماً از صاحب پروژه مطلع شدیم که این سانتریفیوژ با کارایی بالایی عمل می‌کند، و هیچ گزارشی درباره اثبات اقتصادی-فنی اضافه کردن سانتریفیوژ نوع شستشوی آبی پس از سانتریفیوژ نوع وین وجود ندارد. حدود سال ۲۰۱۰، واحد تولید متانول ۶۰۰ هزار تن در سال شرکت شان‌مهوا (که توسط شرکت هوالو برای طراحی آن اقدام کرده بود)، مورد پیشنهاد استفاده از جداکننده‌های متانول نوع شستشویی توسط برخی شرکت‌ها قرار گرفت. اما پس از ارزیابی فنی توسط صاحب پروژه و متخصصان شرکت طراح، و همچنین بررسی وضعیت عملیاتی این جداکننده‌ها در شرکت‌های داخلی که قبلاً از آن‌ها استفاده کرده بودند، استفاده از جداکننده‌های نوع شستشویی رد شد و به جای آن از جداکننده‌های نوع وین استفاده گردید. می‌توانید از شرکت کاسالی در شانگهای نیز تأیید بگیرید. واحد تولید متانول قدیمی یانکوانگ در یولین، در ابتدا نیز از جداکننده‌های متانول نوع شستشویی استفاده می‌کرد؛ اما به دلیل هزینه‌های بالای عملیاتی، در ماه ژوئیه سال گذشته، فناوری قطعات داخلی نوع وین برای بهسازی و ارتقای جداکننده‌های متانول نوع شستشویی خریداری شد. می‌توان مستقیماً از صاحب آن تأیید گرفت. انتخاب نوع مناسب جداکننده متانول باید توسط صاحب پروژه، موسسه طراحی و تأمین‌کننده بسته فرآیند سنتز متانول، از منظر فنی-اقتصادی به‌طور جامع مورد تحلیل قرار گیرد؛ این انتخاب نیازمند بررسی‌های فنی-اقتصادی، کاربرد عملی و آزمایش در زمان واقعی است، و نباید تنها بر اساس حرف‌های فروشندگان تصمیم‌گیری شود. اما ما اطمینان داریم که شرکت‌های تولیدکننده متانول در داخل و خارج از کشور، از طریق سال‌ها تجربه و بررسی، به تدریج درک کرده‌اند که سطح فناوری تجهیزات چه تأثیری بر بازدهی شرکت‌ها دارد؛ بنابراین آن‌ها به طور عقلانی انتخاب خواهند کرد.

با تمام این حرف‌ها، آیا با ساختار شستشوی آبی آشنا هستید؟ شما چگونه به این نتیجه رسیده‌اید که هزینه ساخت بالا، هزینه عملیاتی بالا و هزینه‌های پس‌پردازش بالاست؟ آیا تا به حال با شرکت‌هایی که از چنین فناوری موفقی استفاده می‌کنند، در ارتباط بوده‌اید؟ نمی‌توان انکار کرد که در هر صنعتی افراد غیرحرفه‌ای وجود دارند؛ شرکت‌های غیرحرفه‌ای قطعاً طراحی‌های غیرحرفه‌ای، غیرمنطقی و غیراقتصادی را برای کاربران ارائه می‌دهند، که این امر منجر به کاهش اعتماد برخی از شرکت‌ها به این فناوری شده است. شما هم به تبلیغ این فناوری توسط یک شرکت در شیان در اواخر دهه ۹۰ اشاره کردید؛ دقیقاً کدام شرکت بود، فکر می‌کنم افراد باتجربه در این حوزه کاملاً آگاهند، و حتی کارشناسان انجمن‌های صنعتی کودهای نیتروژنی و متانول نیز هنوز با علاقه درباره این فناوری صحبت می‌کنند. علاوه بر این، این فناوری پس از بیش از ۱۰ سال توسعه، پیشرفت‌های بیشتری داشته است؛ طراحی آن منطقی‌تر شده و کارایی آن نیز بالاتر رفته است. مشکل مصرف انرژی بالا در حین عملکرد و فرآیندهای تقطیر بعدی، تقریباً برطرف شده است. استفاده از شستشوی آبی بستگی به نیاز دارد و قطعاً نمی‌توان گفت که تمام شستشوهای آبی از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه هستند. چند شرکت بزرگ خارجی در زمینه فرآیندهای متانول، واقعاً هیچ روشی برای استفاده از روش شستشو با آب ندارند و به شدت مخالف آن هستند؛ اما آیا می‌دانید که شرکت‌ها چگونه به این موضوع نگاه می‌کنند؟ آیا می‌دانید که شرکت‌ها چقدر تلاش می‌کنند تا این تغییرات را ایجاد کنند، اما مجاز نیستند؟

آخرین بار، این پست توسط luoli519 در تاریخ ۲۶-۱۲-۲۰۱۶ ساعت ۲۱:۱۵ ویرایش شد. صاحبانی که قبلاً از جداکننده‌های متان نوع شستشویی استفاده کرده بودند، گزارش دادند که هزینه خرید، هزینه عملیاتی و هزینه‌های پس‌پردازش این جداکننده‌ها بسیار بالاست؛ لذا از ما خواستند که از بدنه‌های قدیمی جداکننده‌های متان نوع شستشویی آن‌ها استفاده کنیم و با استفاده از قطعات فنی ما، قطعات داخلی این جداکننده‌ها را بهبود بخشیم. البته، آن‌ها باید ساختار داخلی دقیق جداکننده‌های متان نوع شستشویی خود و تمامی نقشه‌های ابعادی مربوط به آن‌ها را در اختیار ما قرار دهند. در صورت لزوم، جزئیات به‌روزرسانی و ارتقای فناوری جداکننده متان نوع شستشوی اولیه، به تدریج منتشر خواهد شد.

البته شستشوی مستقیم جداکننده متانول با آب مناسب نیست؛ زیرا شستشو باعث کاهش غلظت متانول خام می‌شود و پس از رسیدن به زیر ۷۰٪، مصرف بخار برای تقطیر متانول خام به طور بی‌دلیل افزایش می‌یابد. همچنین، استفاده از این مقدار زیاد آب خنک‌شده، هزینه‌ها را نیز بالا می‌برد. اگر قرار است از آب برای شستشو استفاده شود، بهتر است در ورودی کمپرسور چرخشی، یک برج شستشوی چرخشی جداگانه اضافه کرد؛ این برج نیز برای شستشوی متانول استفاده می‌شود. از آنجایی که متانول و آب با یکدیگر حل می‌شوند، تقریباً تحت تأثیر دما قرار نمی‌گیرند؛ بنابراین می‌توان تأثیرات نوسانات شدید میزان متانول در گاز چرخشی خروجی از خنک‌کننده متانول را کاملاً از بین برد. به این ترتیب، یک دستگاه چرخشی با ظرفیت چند صد هزار متر مکعب، می‌تواند روزانه بیش از ده تن متانول خالص بازیابی کند؛ به‌ویژه در فصل تابستان، میزان بازیابی بیشتر خواهد بود. همچنین، به دلیل کاهش چشمگیر میزان متانول در گاز چرخشی، می‌توان واکنش‌های جانبی کاتالیزورها را کاهش داد و بازدهی تولید متانول و فعالیت کاتالیزورها را افزایش داد. در مورد ضربه به پره‌های کمپرسور نیز، دستگاه‌های تبرید می‌توانند از این مشکل جلوگیری کنند. چیزهایی مانند روش‌های بازجداسازی کارآمد متانول با استفاده از برگ‌های پرپشت، به دلیل اینکه جزو روش‌های الک و فیلتراسیون هستند، حتی در بهترین شرایط نیز نمی‌توانند متانول گازی را بازیابی کنند؛ به‌ویژه در هوای گرم تابستان. بنابراین، از نظر تولید عملی، راه‌حلی که هم کامل، هم کارآمد و هم ساده است، افزایش تعداد برج‌های شستشوی متانول است.

کاملاً با نظر شما موافقم؛ آنچه که به عنوان دستگاه جداساز متانول شناخته می‌شود و دارای قابلیت شستشو با آب است، در واقع ترکیبی از دستگاه جداساز متانول و سیستم شستشوی گاز در چرخه است؛ یعنی عملیات در دو بخش مختلف در یک برج انجام می‌شود. البته می‌توان آن‌ها را نیز جداگانه استفاده کرد. الکل خام و الکل رقیقی که جدا می‌شوند، همزمان تقطیر نمی‌شوند. مصرف انرژی بیشتر برای تقطیر و افزایش بهره‌وری تولید، واقعاً ارزشمند است؛ هیچ کس احمق نیست که تمام گاز سنتزی را برای شستشو استفاده کند. من نمی‌فهمم آن دوست چطور جرأت کرده چنین قضاوتی درباره شستشوی آبی انجام دهد؛ احتمالاً ساختار را هم به خوبی بررسی نکرده است.