آیا مدیران امنیت جزو کارکنان فنی هستند؟
Thread Content
بازخورد: تازه از معاون بخش تولید به بخش ایمنی و محیط زیست منتقل شدهام؛ احساس میکنم کارها بیپایان هستند. مدیران امنیت به ندرت در تدوین طرحهای فنی مشارکت میکنند؛ کارشان تمام روز بررسی است و مشکلاتی که پیدا میشود، معمولاً جزئیات کوچکی هستند، در حالی که شرکت به مشکلات بزرگ توجه چندانی نمیکند. مدیریت امنیتی یعنی مقابله با بازرسیهای بیرونی و بالادستی؛ کار سختی است، نتایجش دیده نمیشود، واقعاً عصبانیکننده است.
نیروهای امنیتی در کشور ما، وقتی مشکلی پیش میآید، باید تحمل آن را بکنند
نویسنده درباره مسائل صحبت کرده، اما کارهای ایمنی نیز میتوانند عالی و با نتایج خوبی همراه باشند.
این موضوع مربوط به متخصصان فنی است؛ اخیراً چندین حادثه ایمنی رخ داده که همگی مرتبط با کار در فضاهای محدود بودهاند. تدوین الزامات لازم برای کار در فضاهای محدود و نظارت بر فرآیندها، جزو مهارتهای مدیران ایمنی است و یک مهارت بسیار مهم نیز محسوب میشود. بدون شک، کارکنان امنیتی باید با بازرسیها کنار بیایند، اما هدف در نهایت جلوگیری از بروز حوادث است. فناوریهای امنیتی باید به خوبی کنترل شوند؛ این موضوع هم کلیدی است و هم پایه و اساس.
مدیران امنیتی از تکنسینها قویتر هستند و حقوقشان نیز بالاتر از تکنسینهای همرتبه است.
او یک فنی است. مهارتها و دانش حرفهای وجود دارد. مسئولیتهایی مهمتر از تولید بر عهده دارد.
کارکنان ایمنی و محیط زیست نیز میتوانند قوانین، مقررات و راهکارهای فنی مختلفی تدوین کنند. آیا مقررات ایمنی تولید، دستورالعملهای عملیاتی و برنامههای اضطراری مربوط به ایمنی را کارشناسان فنی شما تدوین کردهاند؟ آیا همهی اینها فناوری نیستند؟ آیا استانداردسازیهای ایمنی شما توسط مهندسان فرآیند انجام میشود؟
کارکنان ایمنی کارخانه ما همگی افراد مسنی هستند؛ سطح تحصیلاتشان بسیار پایین است. راستش، برخی از آنها حتی چیز زیادی درباره دستگاهها نمیدانند. این وضعیت فعلی مدیریت ایمنی ما نیز هست. امنیت مثل موضوع بسیار مهمی به نظر میرسد، اما وقتی وارد عمل میشویم، همهاش مسائل بیمعنی است. شما الان گفتید که باید طرحهای فنی امنیتی تدوین شود؛ آیا مسئولیت مدیریت حوزه تخصصی، به معنای مسئولیت در زمینه امنیت نیز نیست؟
مدیریت سیستم امنیت، یعنی کار فنیهاست； بازرسی ایمنی در محل، به نظرم لازم نیست.
مدیران حلقه، قطعاً مدیر هستند. اما رابطه بین مدیریت امنیت و بازرسیهای امنیتی واقعاً تناقضآمیز است؛ کارکنان بخش امنیت، بازرسیها را انجام میدهند، اخطاریههای لازم برای اصلاح مشکلات را ارسال میکنند و در صورت عدم اصلاح، پرسوجو میکنند. عدم اصلاح مشکلات و عدم اجرای دستورات، مسئولیت بخشهای مربوطه است؛ اگر هیچ اتفاقی نیفتد، همه خوشحال میشوند، اما در صورت بروز حادثه، بخش امنیت به دلیل داشتن سوابق بازرسی، مسئولیت کمتری خواهد داشت. در بخش تولید، کارهای زیادی وجود دارد که نمیتوان آنها را حل یا اصلاح کرد؛ برای این کارها به سرمایههای زیادی یا توقف فعالیتها نیاز است، و شرکت به راحتی با این موارد موافقت نخواهد کرد.
مدیریت اصل است و فناوری کمکی. شرکتها درباره مسائل فنی و مشکلات تولیدی، از کارکنان مسئول ایمنی سؤال نمیکنند. هر شرکت متفاوت است؛ عمق و گستردگی آنها نیز متفاوت است. باید به جایگاه شرکت و نحوه نگرش مدیران نسبت به سیاستهای ایمنی توجه کرد.
امنیت، در واقع، مهمترین کاری است که جهان باید انجام دهد، اما در عین حال، ناتوانترین در انجام آن است； مهمترین چیز، حرفهاست؛ اما کارها آنچه به راحتی نادیده گرفته میشوند ； امنیت به نظر میرسد با همه چیز مرتبط است، اما در واقع تنها ارتباط بسیار کوچکی با آن دارد ； امنیت مانند یک سپر است؛ تنها زمانی از آن استفاده میشود که مشکلی پیش بیاید تا جلوی آن را بگیرد، و قبل از وقوع مشکل، به نظر بسیار سنگین میرسد. امنیت در برابر واقعیت همواره عقبنشینی میکند؛ چه موافق باشید چه نه، هر کسی از ما که در زمینه امنیت کار میکند، قطعاً با این موضوع روبرو شده است. امنیت واقعاً ناامیدکننده است.
موافقیم، موافقیم، اما چگونه میتوانیم تغییر دهیم؟
کار ایمنی به معنای تهیه انواع اسناد ایمنی است، اما کاری بسیار مهم نیز محسوب میشود. در گذشته، کارهای مربوط به ایمنی توسط افراد مسن، ضعیف، بیمار و ناتوان در شرکتها انجام میشد؛ اما با پیشرفت و توسعه، اکنون این کارها توسط افراد حرفهای و تخصصی انجام میگیرد و آیندهدار است
افراد مسئول ایمنی باید دارای تجربه مدیریتی، مهارتهای ایمنی باشند و همچنین باید در زمینههای کسبوکار و فنی تخصص داشته باشند
شکایت نکنید، امنیت واقعاً کار دشواری است. آب ایمن عمیق است؛ هم باید در زمینه فناوری تخصص داشت و هم در زمینه مدیریت. امنیت به دو دسته امنیت شغلی و امنیت فرآیندی تقسیم میشود که هر دو باید به خوبی یاد گرفته شوند*. بهویژه امنیت فرآیندی، نیازمند دانش فراوانی است؛ تنها با داشتن دانش، میتوان نظراتی ارائه داد.
سه ضرورت، سه تمرکز، سه تضمین~~