تحلیل علل خوردگی

آخرین بار، این پست توسط وانگ گنرونگ در تاریخ ۱۱-۷-۲۰۱۶ ساعت ۱۷:۳۸ ویرایش شد. SCC مخفف کلمه Stress Corrosion Cracking است و به معنای «ترک خوردن ناشی از فرسایش تحت تنش» می‌باشد. ترک‌خوردگی ناشی از تنش، یکی از اشکال اصلی خرابی در قطعات فلزی در اثر خوردگی است و خطرات زیادی برای تولید به همراه دارد. تعریف SCC: پدیده‌ای که در آن فلزات تحت تأثیر ترکیبی استرس و محیط‌های شیمیایی دچار ترک خوردن یا شکست می‌شوند، به نام ترک خوردگی ناشی از استرس در فلزات یا شکست ناشی از خوردگی در فلزات شناخته می‌شود. این ماده، بسته به وضعیت تنش، الگوهای مختلفی از فرسودگی را نشان می‌دهد؛ به عنوان مثال، فرسودگی که در اثر تنش‌های متناوب رخ می‌دهد، «خستگی فرسایشی» نامیده می‌شود. ویژگی SCC، ایجاد ترک‌های مکانیکی ناشی از خوردگی است که هم می‌توانند در امتداد مرزهای بلوری رشد کنند و هم از میان دانه‌های بلوری گسترش یابند. از آنجایی که گسترش ترک‌ها در داخل فلز رخ می‌دهد، باعث کاهش استحکام ساختار فلزی می‌شود و در موارد شدید، منجر به فروریختن ناگهانی می‌گردد. SCC تنها در شرایط خاصی رخ می‌دهد و آن‌ها عبارتند از: کشش مشخص یا تنش‌های باقی‌مانده در داخل فلز ； فلز یا آلیاژ خود نسبت به خوردگی تحت تنش حساس است ； محیط‌هایی وجود دارند که می‌توانند باعث خوردگی تحت تنش در این فلز یا آلیاژ شوند. اقدامات کنترلی برای SCC عبارتند از: ۱. در زمان طراحی مهندسی، از ترکیب مواد حساس به SCC با محیط‌های مربوطه جلوگیری کرد. ۲. رفع تنش‌های داخلی در اجزای فلزی هنگام تولید، مانند: عملیات حرارتی و کاهش ارتفاع اضافی جوشکاری. ۳. در حین استفاده، از تجمع یون‌های مضر (مانند یون‌های کلر) جلوگیری کنید؛ برای مثال، به طور منظم تمیز کنید و از تبخیر و غلیظ شدن مایعات باقی‌مانده جلوگیری نمایید.