در مورد تقویت سوراخها، ضریب اتصال جوشکاری در نقاط سوراخ شده بدنه چقدر است؟
Thread Content
هنگام محاسبه تقویت سوراخهای مخازن تحت فشار! ضریب اتصال جوشی در محل سوراخهای بدنه باید چقدر باشد؟ در چه شرایطی باید عدد ۱ را انتخاب کرد و در چه شرایطی باید گزینههای دیگر را انتخاب کرد؟ ! بهتر است منبع آن مشخص شود!
ضریب اتصال جوشکاری هیچ ربطی به سوراخها ندارد؛ بند ۶.۱.۴ بخش مربوطه از استاندارد GB150-2011 میگوید: سوراخهای موجود روی مخزن باید از اتصالات جوشکاری آن دور باشند. هنگامی که سوراخ در کنار یا درون اتصال جوشکاری ظرف قرار دارد، باید اطمینان حاصل شود که در محدوده ۲dop از مرکز سوراخ، هیچ نقص فراتر از حد مجازی در اتصال وجود ندارد؛ یعنی تمام لبههای جوش در این محدوده باید به طور کامل بررسی شوند ； در مورد مقررات انتخاب ضریب اتصال جوش، به بخش اول، ماده ۴.۵.۲.۲ استاندارد GB150-2011 مراجعه کنید
اما در استاندارد GB150.3-2011، بخش ۶.۳.۳.۲، در فرمول (۶-۱) از δ به عنوان ضخامت محاسباتی در نقاط دارای سوراخ در پوسته استفاده شده است. ضخامت محاسبهشده با استفاده از فرمول (۳-۱) در بخش ۳.۳ مستند GB150.3-2011 است که در آن ضریب اتصال جوشکاری نیز لحاظ شده است! ! یعنی ضخامت محاسبهشده در نقطهی سوراخ بدنه و ضخامت محاسبهشدهی خود بدنه، نباید یک ضخامت باشد.
در صورتی که سوراخ در روی لبه جوش باشد، نیاز به ضریب جوشکاری وجود دارد؛ اما اگر سوراخ در خارج از لبه جوش باشد، این ضریب برابر ۱ خواهد بود. البته حتی در صورتی که سوراخ در روی لبه جوش باشد، نیز تفاوتهایی بین سوراخهای عمودی و افقی وجود دارد؛ در واقع ASME توضیحات مفصلی در این زمینه ارائه کرده است.
یعنی طبق الزامات بخش ۶.۱.۴ در استاندارد GB150.3-2011! ضریب اتصال جوشکاری برابر ۱ است؟ آیا توضیحات دقیقی آنجا وجود دارد؟ یا تفسیر و چیزهایی از این دست! ! ! !
مستند GB150-2011 تنها درباره آزمایش جوشهای دسته A/B توضیحاتی ارائه میدهد، اما جوشهایی که شما به آنها اشاره کردید معمولاً جزو دسته D محسوب میشوند و برای آنها نیاز به آزمایش نفوذ ۱۰۰٪ یا رزوهنگاری وجود دارد؛ ضریب جوش نیز بر اساس جوشهای دسته A/B انتخاب میشود
در واقع میتوان آن را به صورت جامع در نظر گرفت. از آنجایی که در طراحی اغلب مشخص نیست چگونه قطعات برای تولید چیده و برش داده خواهند شد، و نمیتوان پیشبینی کرد که آیا در محل سوراخها جوش وجود خواهد داشت یا خیر، بنابراین هنگام محاسبات طراحی، ضریب مورد استفاده معمولاً مشابه بدنه اصلی است. اما وقتی مشخص شود که در محدوده ۲دوپ هیچ جوشی وجود ندارد، آنگاه میتوان ضریب را برابر ۱ در نظر گرفت.