بررسی خوداظهاری امنیت سازمان‌ها باید «پنج الزام و پنج ویژگی» را منعکس کند”

Thread Content

بازرسی خوداظهاری امنیتی، اقدام مهمی برای اجرای مسئولیت‌های اصلی مربوط به امنیت توسط شرکت‌ها است؛ همچنین، مهارتی است که شرکت‌ها باید در اختیار داشته باشند. اما در اکثر شرکت‌ها، مشکلاتی در زمینه نحوه انجام بازرسی‌های امنیتی وجود دارد؛ یعنی آن‌ها نمی‌دانند چگونه و چه چیزهایی را بررسی کنند، و سیستم کاملی برای بازرسی امنیتی در آن‌ها وجود ندارد. شرکت تجهیزات حمل‌ونقل ریلی، متعلق به گروه شرکت‌های الکتریفیکاسیون چاینا ریلوی، که نویسنده در آن کار می‌کند، در فرآیندهای مدیریت ایمنی روزمره، بسیار به بازرسی‌های خوداظهاری برای ارزیابی ایمنی توجه می‌کند و نتایج قابل توجهی نیز کسب کرده است. نویسنده معتقد است که برای انجام به‌خوبی بازرسی‌های ایمنی در سطح شرکت‌ها، باید «پنج الزام و پنج ویژگی» رعایت شود. اولاً، باید به برنامه‌ریزی توجه کرد. شرکت‌ها باید بر اساس اهداف و وظایف مربوط به فعالیت‌های ایمنی در طول سال، از پیش برنامه‌های بازرسی ایمنی سالانه را تدوین کنند؛ بازرسی‌های ایمنی را به صورت هدفمند انجام دهند و اطمینان حاصل کنند که این بازرسی‌ها بر اساس استانداردهای لازم انجام می‌شوند تا نتایج مطلوبی حاصل شود. این امر، پایه و اساس انجام موفقیت‌آمیز بازرسی‌های ایمنی در شرکت‌هاست. 　　دوم، باید کارایی را افزایش داد. سازمان‌دهندگان بازرسی ایمنی باید به طور کامل درباره زمان انجام بازرسی، افراد شرکت‌کننده، روش‌ها و ابزارهای بازرسی، محتوای بازرسی و اهداف مورد نظر تأمل کرده، برنامه‌ریزی جامعی انجام دهند تا از تمام جنبه‌ها آگاه باشند. برای مشکلاتی که شناسایی شدند، باید اقدامات و طرح‌های مشخصی برای پیاده‌سازی و رفع آن‌ها تدوین شود؛ همچنین باید وضعیت اقدامات انجام‌شده را تحت نظارت داشت تا به پایان برسد. مدیران سازمان‌ها باید در بازرسی‌ها شرکت کنند تا سطح توجه واحدهای تحت نظارتشان به بازرسی‌های ایمنی افزایش یابد؛ همچنین می‌توانند برخی از مشکلات مهم را در همان جا حل کرده و پدیده‌های مربوط به تأخیر و سردرگمی را کاهش دهند. 　　سوم، باید به دنبال علمی بودن بود. برای اشیاء مورد بررسی، مانند تجهیزات، رفتار افراد و اجرای سیستم‌ها، باید شاخص‌هایی وجود داشته باشد؛ تا حد امکان بررسی‌ها باید به صورت کمی انجام شوند. همچنین، در هر بار بررسی، باید فرم بررسی دقیقی تهیه شود تا موضوع بررسی و محتوای آن مشخص گردد و بررسی به صورت هدفمند انجام شود. تجهیزات بازرسان باید علمی باشد؛ لازم است ابزارهای لازم برای بازرسی و آزمایش، مانند دستگاه‌های تشخیص گاز، ابزارهای سنجش ولتاژ و غیره، در اختیار آن‌ها قرار گیرد. باید از بازرسی‌های مبتنی بر تصورات سوبژکتیو جلوگیری کرد و از رعایت صرفاً رویه‌های شکلی پرهیز نمود. باید با استفاده از داده‌های علمی صحبت کرد و نه بر اساس حدس و گمان؛ همچنین باید با استدلال‌های منطقی، دیگران را متقاعد کرد. 　　چهارم، باید جنبه جامعیت را برجسته کرد. پوشش بررسی‌های ایمنی باید گسترده باشد؛ هم بخش‌های تحت‌مجموعه و هم بخش‌ها و واحدهای سطح مشابه باید مورد بررسی قرار گیرند، تا «از لحاظ افقی به تمام جهات و از لحاظ عمودی تا پایین‌ترین سطح»، کنترل صورت گیرد” ； در عین حال، بررسی هر واحد باید بدون هیچ نقطه‌ی فراموش‌شده‌ای انجام شود. بررسی‌ها باید جامع باشد و تمرکز بر اجرای مقررات قرار گیرد؛ به‌ویژه اجرای سیستم مسئولیت‌های ایمنی در سطوح مختلف رهبری و همچنین اجرای تمامی مقررات و دستورالعمل‌های مربوط به ایمنی. در عین حال، باید به وضعیت فکری کارکنان، آموزش‌های ایمنی و سایر موارد نیز توجه کرد. باید به یاد داشت که بررسی‌های ایمنی صرفاً شامل شناسایی خطرات موجود در محیط کار نیست؛ بلکه خطرات فکری نیز می‌توانند خطرناک‌تر از خطرات موجود در محیط کار باشند. بنابراین، باید از نظر سیستماتیک، فکری، فنی و تجهیزاتی، بررسی‌ها را به طور جامع و در تمام مراحل انجام داد تا هیچ گوشه‌ای از قلم نیفتد. بازرسان ایمنی باید کار خود را به طور جامع انجام دهند؛ افراد از بخش‌های مختلف مانند تجهیزات، ایمنی، فناوری، روابط کاری، اتحادیه‌های کارگری و آتش‌نشانی نیز باید در این فرآیند مشارکت کنند. باید از تصور اشتباه «بازرسی ایمنی کار بخش ایمنی است» خلاص شد و وظایف را به طور مشخص تقسیم کرد تا بتوان از طریق همکاری گسترده، از بروز مشکلات پیشگیری کرد. 　　پنجم، باید انعطاف‌پذیری داشت. أشکال بازرسی‌های ایمنی متنوع است و صرف‌نظر از شکلی که انتخاب شود، باید از اثربخشی واقعی بازرسی‌های ایمنی اطمینان حاصل شود. تغییر الگوهای ثابت گذشته و دستیابی به روش‌ها و شیوه‌های انعطاف‌پذیر و متنوع در بازرسی‌های ایمنی، کلید موفقیت در این زمینه است. با بررسی متقابل، می‌توان به یادگیری متقابل و بهبود مشترک دست یافت ； از طریق بازرسی‌های ناگهانی، می‌توان وضعیت واقعی مدیریت ایمنی در سطح پایین را به‌موقع درک کرد تا بتوان با آگاهی کامل اقدامات لازم را انجام داد ； از طریق بازرسی‌های ویژه، می‌توان بر نکات کلیدی بازرسی‌های ایمنی تأکید کرد و اقدامات اصلاحی خاصی انجام داد.