«مقررات رویههای اجرایی نظارت بر ایمنی کار»، الزامی برای ناظران ایمنی، ضروری برای شرکتها و لازم برای افراد
Thread Content
آخرین بار، این پست توسط yinkuilin6868 در تاریخ ۲۱-۷-۲۰۱۶ ساعت ۰۸:۴۸ ویرایش شد.«مقررات رویههای اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار»، شماره [۲۰۱۶]۷۲، اداره کل نظارت بر ایمنی کار:
به ادارات نظارت بر ایمنی کار در استانها، مناطق خودمختار، شهرهای تحت حکومت مستقیم دولت و لشکر تولید و ساختمانسازی سینکیانگ:
به منظور هموارسازی فرآیندهای اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار و حفاظت از حقوق قانونی شهروندان، اشخاص حقوقی یا سایر سازمانها، **اداره کل نظارت بر ایمنی کار «مقررات رویههای اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار» را تدوین کرده است؛ این مقررات اکنون برای اطلاع شما ارسال میشود، لطفاً آنها را رعایت کنید.** **آییننامه رویههای اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار، صادر شده توسط اداره کل نظارت بر ایمنی، در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶. فصل اول: مقررات کلی. ماده اول: این آییننامه با هدف تنظیم رفتارهای مربوط به اجرای قوانین ایمنی کار و حفاظت از حقوق قانونی شهروندان، اشخاص حقوقی یا سایر سازمانها، بر اساس قوانین، مقررات اداری و دستورالعملهای مربوطه تدوین شده است. ماده دوم: منظور از اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار در این مقررات، اقدامات اداری مانند صدور مجوزها، تحمیل جریمهها و استفاده از اقدامات اجباری توسط ادارات نظارت بر ایمنی کار، مطابق با قوانین، مقررات اداری و دستورالعملها، در راستای انجام وظایف نظارتی خود در زمینه ایمنی کار (شامل بهداشت شغلی، همانند فوق) است. ماده سوم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید، باید سیستمی برای انتشار اطلاعات مربوط به اجرای قوانین ایمنی تولید ایجاد کنند؛ در این سیستم، مبانی، رویهها و نتایج اقدامات انجام شده برای طرفهای مربوطه منتشر میشود و همچنین در وبسایت رسمی آن ادارات به اطلاع عموم میرسد تا تحت نظارت عموم قرار گیرد؛ البته این قاعده در مورد اطلاعات محرمانه، اسرار تجاری و حریم خصوصی افراد صادق نیست. ماده چهارم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید، باید اختیارات قانونی مربوط به ایمنی تولید را به شکل عادلانه اعمال کنند. اعمال قدرت تقدیری باید مطابق با اهداف و اصول قانونگذاری باشد؛ اقدامات و روشهایی که به کار میروند، باید قانونی، ضروری و مناسب باشند. در صورتی که امکان استفاده از روشها و اقدامات مختلفی برای دستیابی به اهداف اجرای قانون وجود داشته باشد، باید از روشها و اقداماتی استفاده شود که به حفظ حقوق مشروع شهروندان، اشخاص حقوقی یا سایر سازمانها کمک کند. ماده پنجم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید، در فرآیند اجرای قوانین مربوط به ایمنی تولید، باید طبق قانون، به موقع، حقایق مربوط به اجرای قوانین، دلایل، مبانی، و حقوق و تکالیف قانونی را به طرفهای درگیر و افراد ذینفع اطلاع دهند. افراد مربوطه، در زمینه اجرای قوانین مربوط به ایمنی تولید، دارای حق بیان و دفاع هستند؛ همچنین حق دارند که بر اساس قانون، درخواست بازبینی اداری کنند یا شکایت قضایی مطرح نمایند. ماده ششم: در اجرای قوانین مربوط به ایمنی تولید، از الگوی «اسناد اجرایی ادارات نظارت بر ایمنی تولید» که توسط «اداره کل نظارت بر ایمنی تولید» تدوین شده است، استفاده میشود. فصل دوم: نهادهای اجرای قوانین مربوط به ایمنی تولید و صلاحیتهای آنها
ماده هفتم: هنگامی که واحدهای درونی یا شعبات ادارات نظارت بر ایمنی تولید، اختیارات اجرایی خود را اعمال میکنند، باید تصمیمات اداری را به نام آن ادارات صادر کنند؛ در این صورت، آن اداره مسئولیت قانونی مربوطه را بر عهده خواهد داشت. ماده هشتم: ارگانها یا سازمانهایی که طبق قانون مأموریت داده شدهاند، در چارچوب مأموریت خود و به نام اداره نظارت بر ایمنی تولید، اختیارات قانونی مربوط به نظارت بر ایمنی تولید را اعمال میکنند؛ پیامدهای ناشی از این اقدامات، تحت مسئولیت قانونی اداره نظارت بر ایمنی تولید خواهد بود. ماده نهم: بین اداره ناظر بر ایمنی تولید که وظیفه انجام این کار را بر عهده دارد و نهاد یا سازمانی که مأموریت انجام آن کار به آن واگذار شده است، باید سند وکالت منعقد شود. در سند وکالت، باید مواردی مانند مبنای وکالت، موضوعات وکالت، اختیارات، مدت زمان، حقوق و تعهدات طرفین، و مسئولیتهای قانونی ذکر شود. اداره مسئول نظارت بر ایمنی تولید که وظیفه این کار را بر عهده دارد، یا نهاد یا سازمانی که مأموریت این کار را دریافت کرده است، باید موارد محوله، صلاحیتها و مهلتهای زمانی مربوطه را در اختیار عموم قرار دهد. ماده دهم: اداره ناظر بر ایمنی تولید که وظیفه انجام این کار را بر عهده دارد، باید فعالیتهای ارگان یا سازمانی که مأموریت انجام کارها را بر عهده دارد، را هدایت و نظارت کند. نهاد یا سازمان مأمور باید کارهای محولشده را خودش انجام دهد و نمیتواند آن کارها را به سایر نهادهای اداری، سازمانها یا افراد واگذار کند. در یکی از موارد زیر، اداره ناظر بر ایمنی تولید که وظیفه انجام کار را به دیگری واگذار کرده است، باید به سرعت این واگذاری را لغو کرده و آن را به اطلاع عموم برساند:
(۱) پایان مدت واگذاری؛
(۲) تخطی یا سوءاستفاده از اختیارات اداری توسط اداره یا سازمانی که وظیفه انجام کار را بر عهده دارد، یا عدم انجام وظایف اداری توسط آنها؛
(۳) عدم داشتن شرایط لازم توسط اداره یا سازمانی که وظیفه انجام کار را بر عهده دارد، برای انجام وظایف مربوطه؛
(۴) سایر مواردی که منجر به لغو واگذاری میشود. ماده یازدهم: در صورتی که قوانین، مقررات و آییننامهها، حوزه صلاحیت اجرای قوانین مربوط به ایمنی تولید را بهطور مشخص تعیین نکرده باشند، این امور تحت نظارت اداره مسئول نظارت بر ایمنی تولید در محل وقوع فعالیتهای اداری قرار خواهد گرفت؛ اما در مواردی که مربوط به صدور مجوزهای شخصی باشد، این امور تحت نظارت اداره مسئول نظارت بر ایمنی تولید در محل وقوع فعالیتهای اداری یا اداره مسئول صدور مجوزها خواهد بود. ماده دوازدهم: پس از آنکه ادارات نظارت بر ایمنی تولید، بر اساس صلاحیتهای خود، روند اجرای قانون را آغاز کردند، در صورتی که موضوع مربوط به حوزه صلاحیت خودشان نباشد، باید آن را به اداره مربوطه در همان سطح که صلاحیت لازم را دارد، ارجاع دهند و طرف مربوطه را نیز مطلع کنند؛ ادارهای که پرونده را دریافت کرده، در صورتی که موضوع مربوط به حوزه صلاحیت خودش نباشد، نباید آن را دوباره ارجاع دهد، بلکه باید آن را به اداره بالاتری که صلاحیت مشترکی دارند، ارجاع دهد تا آن اداره صلاحیت لازم را تعیین کند. ماده سیزدهم: در صورتی که دو یا چند اداره نظارت بر ایمنی تولید، بر یک موضوع دارای صلاحیت باشند، صلاحیت رسیدگی به آن موضوع متعلق به ادارهای خواهد بود که اولین بار آن را دریافت کرده است؛ در صورت بروز اختلاف در مورد صلاحیت، ادارهی سطح بالاتر مشترک، صلاحیت رسیدگی را تعیین خواهد کرد. در مواردی که وضعیت اضطراری است و عدم اقدام به موقع منجر به خسارات جدی به منافع عمومی یا حقوق قانونی شهروندان، اشخاص حقوقی یا سایر سازمانها میشود، اداره نظارت بر ایمنی کار در محل وقوع موضوع، باید اقدامات لازم را انجام دهد و فوراً اداره مربوطه را که صلاحیت رسیدگی به آن را دارد، مطلع سازد. ماده چهاردهم: هنگام اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار، در صورت وجود یکی از شرایط زیر، مأموران مسئول نظارت بر ایمنی کار باید خودشان درخواست کنارهگیری دهند؛ اگر فرد مذکور درخواست کنارهگیری نکند، اداره مربوطه موظف است او را مجبور به کنارهگیری کند. شهروندان، اشخاص حقوقی یا سایر سازمانها نیز میتوانند به طور کتبی درخواست کنارهگیری را ارائه دهند:
(الف) اگر فرد مذکور خودش یکی از طرفین پرونده باشد یا یکی از بستگان نزدیک طرفین پرونده باشد؛
(ب) اگر فرد مذکور رابطه مستقیمی با خودش یا بستگان نزدیکش داشته باشد؛
(ج) اگر فرد مذکور رابطه دیگری با خودش داشته باشد که ممکن است بر اجرای عادلانه وظایف تأثیر بگذارد. عدم مشارکت مأموران اجرای قوانین مربوط به ایمنی تولید، توسط رئیس اداره نظارت بر ایمنی تولید که آنها را برای انجام وظایفشان منصوب کرده است، تعیین میشود. عدم حضور رئیس اداره نظارت بر ایمنی در فرآیندهای اجرای قوانین، توسط هیئت مدیره آن اداره با بحث و تصمیمگیری مشترک تعیین میشود. تا زمان صدور تصمیم دربارهٔ فرار، مأموران ناظر بر ایمنی تولید نمیتوانند به تنهایی فعالیتهای نظارتی خود را متوقف کنند. فصل سوم: رویههای صدور مجوزهای مربوط به ایمنی تولید
ماده پانزدهم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید، باید موارد مجوزهایی که طبق قانون توسط آنها صادر میشود، دلایل و شرایط لازم برای دریافت آن مجوزها، تعداد مجوزها، رویههای مربوطه، مهلتهای تعیینشده، همچنین فهرست کلیه مدارک مورد نیاز و الگوهای درخواستها را منتشر کنند. اطلاعرسانی باید به روشهای زیر انجام شود:
(الف) تهیه پنلهای اطلاعرسانی، صفحات نمایش الکترونیکی در محل ارائه مجوزها، یا جمعآوری اطلاعات مربوطه در مکان ویژهای در همان اداره برای دسترسی عموم؛
(ب) اطلاعرسانی در محلهایی که اخذ مجوزها به صورت مشترک یا متمرکز انجام میشود؛
(ج) اطلاعرسانی در وبسایت رسمی آن اداره. ماده شانزدهم: شهروندان، اشخاص حقوقی یا سایر سازمانها که مطابق قانون برای دریافت مجوزهای مربوط به ایمنی تولید درخواست میکنند، باید آن درخواستها را مطابق قانون نزد ادارات نظارت و مدیریت ایمنی تولید ارائه دهند. ماده هفدهم: درخواستکننده برای دریافت مجوز ایمنی تولید، باید مدارک مربوطه را به صورت صادقانه به اداره نظارت بر ایمنی تولید که مسئول صدور مجوز است، تحویل دهد و وضعیت واقعی را گزارش کند؛ همچنین باید مسئولیت صحت محتوای مدارکی که ارائه میدهد، را بپذیرد. ماده هجدهم: در صورتی که ادارات نظارت بر ایمنی تولید دارای چندین واحد درونی برای رسیدگی به درخواستهای مربوط به مجوزهای ایمنی تولید باشند، باید یک واحد مشخص شود تا درخواستهای درخواستکنندگان را به طور یکپارچه دریافت کرده و تصمیمات مربوط به مجوزهای ایمنی تولید را نیز به طور یکپارچه ابلاغ کند. ماده نوزدهم: درخواستکننده میتواند فرد دیگری را به عنوان نماینده برای ارائه درخواست مجوزهای مربوط به ایمنی تولید مأمور کند، مگر در مواردی که طبق قانون، درخواست باید توسط خود درخواستکننده ارائه شود. در صورتی که نماینده، درخواست را به جای فرد مورد نظر ارائه دهد، باید یک سند مأموریت که حاوی جزئیات وظایف نمایندگی و محدودیتهای آن باشد، تهیه کند؛ همچنین باید مدارکی که هویت او را ثابت کند، ارائه دهد. ماده بیستم: حقوق مشروع شهروندان، اشخاص حقوقی یا سایر سازمانها که در نتیجه اقدامات مربوط به صدور مجوزهای ایمنی کار به دست آمده است، تحت حمایت قانون قرار دارد. ادارات نظارت بر ایمنی تولید، بدون وجود دلایل قانونی و طی رویههای قانونی، نمیتوانند تصمیمات مربوط به مجوزهای صادرشده را لغو، تغییر یا منسوخ کنند. ادارات نظارت و مدیریت ایمنی تولید، نمیتوانند شرایط مجوزهای اداری دیگری را فراتر از آنچه در قوانین و مقررات پیشبینی شده است، اعمال کنند. ماده بیست و یکم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید، هنگام صدور مجوزهای مربوط به ایمنی تولید، باید طبق رویههای زیر عمل کنند: (الف) درخواست. درخواستکننده میتواند درخواست و اسناد و مدارک لازم را به اداره نظارت بر ایمنی تولید که مسئول صدور مجوز است، ارائه دهد؛ همچنین میتواند طبق مقررات، درخواست خود را از طریق نامه، فکس، اینترنت و ایمیل ارسال کند؛ (۲) پذیرش درخواست. اداره نظارت بر ایمنی تولید که مجوز را صادر میکند، بر اساس مقررات بررسی اولیه انجام میدهد؛ درخواستهایی که شرایط لازم را دارند، پذیرفته شده و گواهی کتبی صادر میشود؛ در مورد درخواستهایی که اسناد و مدارک آنها کامل نیست یا با الزامات مطابقت ندارد، باید فوراً به درخواستکننده اطلاع داده شود یا ظرف ۵ روز کاری از تاریخ دریافت اسناد، اطلاعیهای برای تکمیل اسناد ارسال شود و تمام مواردی که باید تکمیل شوند، به درخواستکننده اطلاع داده شود؛ در مورد درخواستهایی که شرایط لازم را ندارند، درخواست پذیرفته نخواهد شد و دلایل آن به صورت کتبی به درخواستکننده اطلاع داده خواهد شد؛ در صورت عدم اطلاعرسانی در موعد مقرر، از تاریخ دریافت اسناد، درخواست پذیرفته شده تلقی میشود؛ (۳) بررسی. اداره نظارت بر ایمنی تولید که مسئول صدور مجوز است، مدارک درخواست را به صورت کتبی بررسی میکند؛ در صورتی که طبق قوانین لازم باشد نظرات ادارات مربوطه جویا شود، باید به صورت کتبی از آن ادارات نظر خواسته شود و پاسخ کتبی نیز دریافت گردد؛ در مواردی که برگزاری جلسه شنیداری الزامی باشد، اداره مذکور باید چنین جلسهای را برگزار کند؛ همچنین، در صورتی که موضوع مربوط به مجوز، مستقیماً به منافع مهم دیگران مرتبط باشد، باید آن افراد مربوطه مطلع شوند. در مواردی که نیاز به بررسی در محل وجود دارد، باید حداقل دو مأمور قانوناجرایی برای انجام بررسی اعزام شوند و گزارش بررسی محلی ارائه گردد؛ (چهار) تصمیمگیری. اداره نظارت بر ایمنی تولید که مسئول صدور مجوز است، باید در مدت زمان مقرر، تصمیم کتبی خود را درباره صدور یا عدم صدور مجوز اتخاذ کند. در مورد تصمیم به صدور مجوز، مرجع صادرکننده مجوز باید ظرف ۱۰ روز کاری از تاریخ صدور تصمیم، مجوز یا سند تأییدیه را به درخواستکننده اعطا یا تحویل دهد؛ در مورد تصمیم به عدم صدور مجوز، مرجع صادرکننده مجوز باید دلایل آن را توضیح دهد و حقوق قانونی درخواستکننده را به او اطلاع دهد. در صورتی که اعطای مجوزهای مربوط به ایمنی تولید بر اساس قوانین و مقررات الزامی باشد و تصمیم در این زمینه باید بر اساس نتایج آزمونها، ارزیابیها و نتایج بررسیها گرفته شود، باید از همان مقررات پیروی کرد. ماده بیست و دوم: در صورتی که مجوز لازم برای فعالیتهای ایمن در زمینه تولید را دریافت کرده باشید و به دلایل قانونی، نیاز به تغییر در جزئیات آن مجوز باشد، باید مطابق با مقررات مربوطه، درخواست تغییر را به اداره نظارت بر ایمنی در فعالیتهای تولیدی ارائه دهید و همچنین اسناد و مدارک مربوطه را نیز ارائه کنید. اداره نظارت بر ایمنی تولید که مجوز اجرا را صادر میکند، باید مطابق با مقررات مربوطه بررسی انجام داده و روندهای لازم برای تغییر را فراهم کند. ماده بیست و سوم: در صورت نیاز به تمدید مجوزهای مربوط به ایمنی کار، باید در مهلت تعیینشده، درخواست تمدید را به اداره نظارت بر ایمنی کار که مجوز مربوطه را صادر کرده است، ارائه داد؛ همچنین باید فرم درخواست تمدید و سایر اسناد و مدارک لازم را نیز ارائه کرد. هنگام ارائه درخواست تمدید مجوز ایمنی تولید، میتوان همزمان درخواست تغییر نیز ارائه داد و مدارک و اسناد مربوطه را مطابق با مقررات مربوطه به اداره نظارت بر ایمنی تولید که مجوز ایمنی تولید را صادر کرده است، تحویل داد. پس از پذیرش درخواست تمدید توسط اداره نظارت بر ایمنی کار، که مسئول صدور مجوزهای مربوط به ایمنی کار است، باید طبق مقررات مربوطه، درخواست تمدید را بررسی کرده و تصمیمی درباره موافقت یا عدم موافقت با تمدید اتخاذ کند؛ در صورتی که اداره مذکور در مهلت تعیینشده تصمیمی اتخاذ نکند، تمدید به حساب میآید. ماده بیست و چهارم: اداره نظارت بر ایمنی کار که مجوزهای مربوط به ایمنی کار را صادر میکند، یا ادارات بالادستی آن، در صورتی که متوجه شوند فرد، نهاد حقوقی یا سازمان دیگری در شرایط لازم برای لغو یا سلب آن مجوز قرار دارد، باید طبق قانون، آن مجوز را لغو یا سلب کنند. در صورتی که شهروندان، اشخاص حقوقی یا سایر سازمانهایی که مجوزهای لازم برای فعالیتهای ایمن را دریافت کردهاند، مدت اعتبار آن مجوزها به پایان رسیده باشد و آنها درخواست تمدید را طبق مقررات ارائه نکرده باشند، یا درخواست تمدیدشان مورد تأیید قرار نگرفته باشد، یا مجوزهایشان طبق قانون لغو یا منسوخ شده باشد، اداره نظارت بر فعالیتهای ایمنی که مجوزها را صادر کرده است، باید آن مجوزها را طبق قانون لغو کند و اطلاعیهای در رسانهها یا وبسایت خود منتشر نماید. فصل چهارم: رویههای تنبیهی در زمینه ایمنی تولید
بخش اول: رویه ساده
ماده ۲۵: در مواردی که وجود تخلفات در زمینه ایمنی تولید قطعی باشد و دلایل قانونی برای آن وجود داشته باشد، مأموران مسئول نظارت بر ایمنی تولید میتوانند در همان لحظه، تصمیمات تنبیهی را صادر کنند؛ این تصمیمات میتواند شامل جریمهای کمتر از ۵۰ یوان برای افراد، یا جریمهای کمتر از ۱ هزار یوان یا هشدار برای واحدهای تولیدی باشد. در مواردی که تصمیمات مربوط به مجازاتهای اداری با استفاده از روش ساده و در همان لحظه اتخاذ میشود، باید از رویههای زیر پیروی شود:
(الف) تعداد افراد مسئول اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار باید حداقل دو نفر باشد؛ آنها باید مدارک معتبر خود را به فرد مورد نظر یا افراد مرتبط نشان دهند تا هویت خود را مشخص کنند.
(ب) در تصمیمات مربوط به مجازاتهای اداری، باید حقایق، دلایل و مبانی اتخاذ آن تصمیمات به فرد مورد نظر اطلاع داده شود.
(ج) باید اظهارات و دفاعیات فرد مورد نظر را گوش داد و سندی از آنها تهیه کرد.
(د) تصمیمات مربوط به مجازاتهای اداری باید در همان لحظه به فرد مورد نظر تحویل داده شده و فرد مورد نظر باید آن را امضا کند تا تأیید شود.
(هـ) باید تصمیمات مربوط به مجازاتهای اداری به موقع گزارش شده و ظرف ۵ روز نیز به اداره مربوطه برای ثبت در پرونده ارسال گردد. مأموران ناظر بر ایمنی تولید، در مناطق دورافتاده، دریایی و با دسترسی سخت، در صورتی که فرد مربوطه در پرداخت جریمه به بانک مشخصشده با مشکل مواجه باشد، میتوانند جریمه را در همان محل دریافت کنند؛ اما باید رسید جریمهای را که توسط ادارات مالی استانی صادر شده است، ارائه دهند و آن را ظرف ۲ روز از تاریخ دریافت جریمه، به اداره ناظر بر ایمنی تولید تحویل دهند. اداره ناظر بر ایمنی تولید نیز باید ظرف ۲ روز، جریمه را به بانک مشخصشده واریز کند. بخش دوم: رویههای کلی
ماده ۲۶: رویههای کلی برای پروندههای مجازاتهای اداری غیر از آنهایی که بر اساس رویههای ساده صادر میشوند، به کار میروند؛ در این رویهها، مراحل زیر رعایت میشود:
(الف) ثبت پرونده. در مورد رفتارهایی که بر اساس بررسیهای اولیه، واحدهای تولیدی و فعالیتی را درگیر نقض قوانین و مقررات مربوط به ایمنی تولید میکند، و که بر اساس قانون نیازمند مجازاتهای اداری هستند و در حوزه صلاحیت این اداره قرار دارند، باید پرونده تشکیل شده و فرم تأیید تشکیل پرونده پر شود. در مورد تخلفات ایمنی کاری که نیاز به بررسی فوری دارند، میتوان ابتدا تحقیقات و جمعآوری شواهد را انجام داد و در عرض ۵ روز، روند ثبت پرونده را تکمیل کرد. ۲. بررسی و جمعآوری شواهد. ۱. هنگام انجام تحقیقات و جمعآوری شواهد در یک پرونده، تعداد مأموران ناظر بر ایمنی کار باید حداقل دو نفر باشد؛ آنها باید مدارک لازم برای اثبات هویت خود را به طرفین مربوطه یا افراد مرتبط نشان دهند.
۲. هنگام پرسوجو از طرفین مربوطه یا افراد مرتبط، باید سوابق پرسوجو تهیه شود.
۳. مأموران ناظر بر ایمنی کار باید تحقیقات را به شکل جامع، عینی و منصفانه انجام دهند و شواهد مربوط به پرونده را جمعآوری کنند. در صورتی که دریافت سند اصلی دشوار باشد، میتوان آن را کپی کرد؛ در کپی باید عبارت «پس از بررسی، مشخص شد که با سند اصلی تفاوتی ندارد»، همچنین نام فردی که سند را جمعآوری کرده، نام فردی که سند را صادر کرده، زمان جمعآوری سند، و نام و محل نگهداری سند اصلی ذکر شود. همچنین، واحد تولیدی یا تجاری که سند را صادر کرده، باید روی کپی مهر بزند؛ در مورد واحدهای تولیدی یا تجاری فردی که فاقد مهر هستند، باید خود آن فرد امضا کند. ۴. مأموران اجرای قوانین مربوط به ایمنی تولید، هنگام جمعآوری شواهد، میتوانند از روش نمونهبرداری برای جمعآوری شواهد استفاده کنند؛ در مواردی که احتمال از بین رفتن شواهد وجود داشته باشد یا دریافت آنها در آینده دشوار باشد، با تأیید رئیس اداره مربوطه، میتوان آنها را ابتدا ثبت و نگهداری کرد و ظرف ۷ روز، تصمیم قانونی لازم در این خصوص گرفته شود. ۵. پس از اتمام تحقیقات و جمعآوری شواهد، مأموران ناظر بر ایمنی کار، پیشنهادات لازم را تدوین کرده، گزارش تحقیقات را تهیه کرده و آن را برای بررسی به رئیس نهاد مسئول پرونده ارائه میدهند؛ پس از بررسی، گزارش به رئیس اداره نظارت بر ایمنی کار برای تأیید ارسال میشود. (۳) رسیدگی به پرونده. ادارات نظارت و مدیریت ایمنی تولید باید سیستمی برای رسیدگی به پروندهها ایجاد کنند؛ در مورد پروندههای مربوط به جرایم اداری در زمینه ایمنی تولید که تحت رویههای عمومی قرار میگیرند، باید توسط بخش حقوقی داخلی، قانونی بودن آن پروندهها بررسی شود. مأموران ناظر بر ایمنی در رسیدگی به پروندهها، باید بر اساس نظرات صادر شده، فرم درخواست تصمیمگیری درباره پرونده را پر کرده و همراه با مدارک مربوطه آن را برای تأیید به رئیس بخش خود ارائه دهند. (چهار) اطلاعرسانی درباره مجازاتهای اداری. در مواردی که پس از بررسی، لازم است تحت مجازاتهای اداری قرار گیرند، اداره نظارت بر ایمنی تولید، پیش از صدور تصمیم مربوط به مجازات اداری طبق قانون، باید به فرد مربوطه اطلاع دهد که چه واقعیتها، دلایل و مبانیای برای صدور این تصمیم وجود دارد؛ همچنین تصمیمی که قرار است اتخاذ شود، و حقوق فرد برای ابراز نظر و دفاع از خود را نیز به او اطلاع دهد. سپس، «اطلاعیه مربوط به مجازات اداری» را نیز به فرد مربوطه تحویل دهد. ۵. اطلاعرسانی درباره جلسه شنیداری. در صورتی که شرایط برگزاری جلسه رسیدگی فراهم باشد، باید به طرف مربوطه اطلاع داده شود که حق درخواست برگزاری جلسه رسیدگی را دارد و «اطلاعیه رسیدگی» نیز برای او ارسال گردد. ۶. شنیدن بیانات و دفاعیات طرفین. ادارات نظارت و مدیریت ایمنی کار، باید سخنان و دفاعیات طرفها را بشنوند؛ به جز روشهایی که در قوانین و مقررات پیشبینی شده است، اصولاً باید شواهد کتبی تهیه کنند. در صورتی که مدارک کتبی از سوی طرفها وجود نداشته باشد، مأموران اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار باید یادداشتی از سخنان و دفاعیات طرفها تهیه کنند. ۷. اجرای تصمیمات مربوط به مجازاتهای اداری. ادارات نظارت و مدیریت ایمنی تولید باید نتایج بررسی پروندهها را بررسی کرده و بسته به شرایط مختلف، تصمیمات زیر را اتخاذ کنند:
۱. در مواردی که تخلفات مشمول مجازاتهای اداری هستند، بر اساس شدت تخلف و جزئیات آن، تصمیم مربوط به مجازات اداری صادر میشود؛
۲. در مواردی که تخلفات خفیف هستند و بر اساس قانون نیازی به مجازات اداری نیست، هیچ مجازاتی اعمال نمیشود؛ همچنین، اگر واقعیت تخلف مشخص نباشد، نمیتوان مجازاتی اعمال کرد؛
۳. در مواردی که تخلفات مرتبط با جرم باشند، پرونده به دست مراجع قضایی ارجاع داده میشود. در مورد تخلفات جدی در زمینه ایمنی تولید که منجر به اعمال مجازاتهایی مانند دستور توقف فعالیت و اصلاح وضعیت، دستور توقف تولید یا فعالیت، دستور توقف ساختوساز، دستور توقف پیمانکاری، لغو مجوزهای مربوطه، لغو صلاحیتهای حرفهای یا گواهینامههای شغلی، جریمه نقدی بالاتر از ۵۰ هزار یوان، و ضبط مطالبات غیرقانونی بالاتر از ۵۰ هزار یوان میشود، باید تصمیم در این خصوص توسط رؤسای ادارات نظارت بر ایمنی تولید به صورت جمعی گرفته شود. ۸. ابلاغ تصمیم مجازات اداری. «تصمیم مربوط به مجازاتهای اداری» باید در همان لحظه به طرف مربوطه تحویل داده شود؛ در صورتی که طرف مربوطه حضور نداشته باشد، اداره نظارت بر ایمنی باید ظرف ۷ روز، مطابق با مقررات مربوطه در «قانون آیین دادرسی مدنی»، این تصمیم را به طرف مربوطه یا سایر افرادی که قانوناً موظف به دریافت آن هستند، تحویل دهد. تحویل باید همراه با رسید تحویل باشد؛ گیرنده باید تاریخ دریافت را در رسید ذکر کرده و آن را امضا یا مهر کند. به طور مشخص، میتوان از روشهای زیر استفاده کرد: ۱. تحویل باید مستقیماً به گیرنده انجام شود. ۲. در صورتی که تحویل دادن اسناد به فردی شخصی باشد و خود آن فرد حاضر نباشد، باید اسناد را به یکی از اعضای بالغ خانوادهاش که همراه او زندگی میکند، تحویل داد و در بخش یادداشتهای رسید تحویل اسناد، رابطهاش با فرد مورد نظر را ذکر کرد؛ اگر فرد مورد نظر یک نهاد حقوقی یا سازمان دیگری باشد، باید اسناد توسط نماینده قانونی آن نهاد، مسئول اصلی آن سازمان، یا شخصی که مسئول دریافت اسناد در آن نهاد/سازمان است، دریافت شود؛ اگر فرد مورد نظر فردی را برای دریافت اسناد معرفی کرده یا نمایندهای را مأمور کرده باشد، باید اسناد توسط آن فرد یا نماینده دریافت شده و موضوع مأموریت آن فرد/نماینده نیز ذکر شود.
۳. در صورتی که فرد مورد نظر یا اعضای بالغ خانوادهاش از دریافت اسناد خودداری کنند، فردی که اسناد را تحویل میدهد، میتواند از نمایندگان سازمانهای محلی یا واحد کاری مربوطه بخواهد تا در آنجا حضور یابند و وضعیت را توضیح دهند؛ سپس دلایل و تاریخ خودداری از دریافت اسناد را در رسید تحویل اسناد ذکر کرده، فردی که اسناد را تحویل میدهد و شاهدان، امضا یا مهر خود را بر روی آن بزنند و اسناد را در محل زندگی فرد مورد نظر باقی بگذارند؛ همچنین میتوان اسناد را در محل زندگی فرد مورد نظر باقی گذاشت و فرآیند تحویل اسناد را با عکسبرداری یا ضبط ویدیو ثبت کرد؛ در این صورت نیز تحویل اسناد محسوب میشود.
۴. در صورتی که محل زندگی فرد مورد نظر مشخص نباشد یا امکان تحویل اسناد با روشهای فوق وجود نداشته باشد، میتوان از روش اعلام عمومی برای تحویل اسناد استفاده کرد؛ پس از ۶۰ روز از تاریخ انتشار اعلامیه، تحویل اسناد محسوب میشود. در صورت ابلاغ از طریق اعلامیه، باید دلایل و روند آن در پرونده ذکر شود؛ ۵. با رضایت گیرنده ابلاغ، میتوان از روشهایی مانند فکس یا ایمیل نیز برای ابلاغ استفاده کرد تا دریافت پیام تأیید شود؛ ۶. سایر روشهای ابلاغی که در قوانین و مقررات مشخص شدهاند. (۹) اجرای تصمیمات مجازاتهای اداری. طرف مربوطه باید ظرف مهلت تعیینشده برای تصمیم مجازات اداری، آن را اجرا کند. در صورتی که طرف مربوطه تمام تعهدات ناشی از تصمیم مجازاتی را در موعد مقرر انجام دهد، اداره نظارت بر ایمنی تولید باید مدارک مربوطه را نگه دارد؛ در صورتی که تنها بخشی از مجازات اجرا شود، باید سند مربوط به تأیید آن وجود داشته باشد؛ در صورت عدم انجام تعهدات در موعد مقرر، اداره نظارت بر ایمنی تولید میتواند هر روز مبلغ ۳٪ از مبلغ جریمه را به عنوان جریمه اضافی در نظر بگیرد، اما مبلغ جریمه اضافی نباید از مبلغ جریمه اصلی بیشتر باشد؛ بر اساس قوانین، میتوان از درآمد حاصل از حراج تجهیزات و ابزارهای مصادرهشده برای پرداخت جریمه استفاده کرد، یا از دادگاه خواست تا اجرای این تصمیمات را اجباری کند. در صورتی که طرف مربوطه نسبت به تصمیم مربوط به مجازات اداری اعتراض داشته و درخواست بازبینی اداری یا شکایت قضایی کند، اجرای مجازات اداری متوقف نخواهد شد، مگر آنکه قوانین یا مقررات دیگری چیز دیگری را مقرر کرده باشند. (۱۰) ثبت. در صورتی که ادارات نظارت بر ایمنی تولید، جریمههایی معادل ۵۰ هزار یوان یا بیشتر، ضبط وجوه غیرقانونی به مبلغ ۵۰ هزار یوان یا بیشتر، دستور توقف فعالیتها، دستور توقف پروژهها، دستور توقف عملیات ساختوساز، دستور توقف فعالیتها برای اصلاح وضعیت، لغو مجوزها یا گواهینامههای مربوطه را اعمال کنند، باید طبق مقررات مربوطه، این اقدامات را به اداره سطح بالاتر مسئول نظارت بر ایمنی تولید گزارش دهند. در صورت اعمال مجازاتهای اداری بر پروندههایی که توسط ادارات نظارت بر ایمنی کار در سطوح بالاتر به آنها واگذار شده است، ادارهای که تصمیم مربوط به اعمال مجازات را گرفته، باید ظرف ۱۰ روز از تاریخ صدور آن تصمیم، آن را به اداره نظارت بر ایمنی کار در سطح بالاتر گزارش دهد. (یازده) پایان دادن به پرونده. در پروندههای مربوط به تنبیهات اداری، باید ظرف ۳۰ روز از تاریخ ثبت پرونده، تصمیم مربوط به تنبیه اتخاذ شود؛ در صورتی که به دلایل عینی امکان انجام این کار وجود نداشته باشد، با رضایت رئیس اداره نظارت بر ایمنی کار، میتوان مهلت را تمدید کرد، اما این تمدید نباید بیشتر از ۹۰ روز باشد؛ در موارد خاص که نیاز به تمدید بیشتری وجود دارد، باید با تأیید اداره سطح بالاتر مربوطه، مهلت تا ۱۸۰ روز نیز قابل تمدید باشد. پس از اتمام اجرای پرونده، باید فرم تأیید پایان کار پر شود و پس از تأیید توسط مسئول اداره نظارت بر ایمنی تولید، پرونده به پایان میرسد. (دوازده) آرشیوسازی. پس از پایان رسیدگی به پروندههای جرایم مربوط به ایمنی تولید، باید آنها بر اساس ترتیب زمانی اسناد مربوط به اجرای قوانین ایمنی تولید و همچنین رویههای اجرایی، ثبت شوند. بخش سوم: روند جلسه شنیداری
ماده ۲۷: در صورتی که طرفین خواستار برگزاری جلسه شنیداری باشند، باید ظرف ۳ روز پس از اطلاعرسانی توسط اداره نظارت بر ایمنی تولید، درخواست خود را به صورت کتبی ارائه دهند؛ در صورت عدم ارائه درخواست در مهلت مقرر، حق شرکت در جلسه شنیداری از سوی آنها لغو خواهد شد. ماده بیست و هشتم: پس از آنکه طرفین درخواست برگزاری جلسه شنیداری را ارائه دهند، اداره نظارت بر ایمنی تولید باید ظرف ۱۵ روز از تاریخ دریافت درخواست کتبی، جلسه شنیداری را برگزار کند؛ همچنین، ۷ روز قبل از برگزاری جلسه، باید به طرفین زمان و مکان برگزاری جلسه اطلاع داده شود. طرف مربوطه باید در زمان مقرر در جلسه شنیداری شرکت کند. در صورتی که طرف مربوطه دلایل موجهی برای درخواست تأخیر داشته باشد، با تأیید رئیس اداره نظارت بر ایمنی کار که جلسه شنیداری را برگزار میکند، میتوان یک بار تأخیر داد؛ اما اگر طرف مربوطه در موعد مقرر در جلسه شنیداری شرکت نکند و دلیلی نیز ارائه ندهد، به این معناست که حق شرکت در جلسه شنیداری را واگذار کرده است. ماده بیست و نهم: اعضای جلسه شنیداری شامل رئیس جلسه، اعضای هیئت شنیداری، بازرسان پرونده، طرفین درگیر و منشی جلسه میباشند. طرف مربوطه میتواند ۱ تا ۲ نفر را به عنوان نماینده برای شرکت در جلسه دادرسی منصوب کند و حکم نمایندگی را طبق مقررات ارائه دهد. رئیس جلسه، اعضای هیئت داوری و منشی، باید افرادی باشند که توسط رئیس اداره نظارت بر ایمنی تولید، که مسئول برگزاری جلسه است، انتخاب شدهاند و جزو افرادی که در تحقیقات این پرونده مشارکت دارند، نیستند. ماده سیام: به جز در مواردی که مربوط به اسرار، اسرار تجاری یا حریم خصوصی افراد باشد، جلسات شنیداری باید به صورت علنی برگزار شوند. ماده سی و یکم: جلسه رسیدگی طبق رویههای زیر برگزار میشود: (الف) منشی، قوانین حاکم بر جلسه رسیدگی و حقوق و تکالیف طرفین را اعلام میکند. رئیس جلسه دادرسی، دلیل برگزاری جلسه را اعلام کرد، فهرست شرکتکنندگان در جلسه را بررسی نمود و از طرفین پرسید که آیا درخواست عدم حضورشان وجود دارد یا خیر. در صورتی که طرف مربوطه درخواست عدم شرکت خود را ارائه دهد، رئیس جلسه باید تعلیق جلسه را اعلام کند؛
(۲) بازرسان پرونده، واقعیتهای مربوط به تخلفات طرف مربوطه را ارائه داده، شواهد لازم را نشان میدهند و محتوای و مبانی قانونی تحریمهای اداری پیشنهادی را توضیح میدهند؛
(۳) طرف مربوطه یا نماینده قانونیاش، درباره واقعیتها، شواهد و قوانین مربوط به پرونده، استدلال و دفاع خود را ارائه داده و شواهد جدیدی را ارائه میکنند؛
(۴) رئیس جلسه، درباره مسائل مربوط به پرونده، از طرف مربوطه، بازرسان پرونده و شاهدان سؤالاتی میپرسد؛
(۵) بازرسان پرونده، طرف مربوطه یا نماینده قانونیاش، با یکدیگر بحث و مناظره میکنند؛
(۶) طرف مربوطه یا نماینده قانونیاش، استدلال نهایی خود را ارائه میدهد؛
(۷) رئیس جلسه، پایان جلسه را اعلام میکند. محضر جلسه باید در همان محل، پس از بررسی توسط طرفین و اطمینان از صحت آن، توسط آنها امضا یا مهر شود. ماده سی و دوم: در یکی از موارد زیر، باید جلسه شنیداری متوقف شود:
(الف) در صورت نیاز به بررسی مجدد و جمعآوری شواهد؛
(ب) در صورت نیاز به فراخواندن شاهدان جدید برای ارائه شهادت؛
(ج) در صورتی که به دلیل عوامل غیرقابل کنترل، امکان ادامه جلسه شنیداری وجود نداشته باشد. ماده سی و سوم: در یکی از موارد زیر، باید جلسه رسیدگی متوقف شود:
(الف) زمانی که طرف مربوطه درخواست برگزاری جلسه رسیدگی را پس بگیرد؛
(ب) زمانی که طرف مربوطه بدون دلیل موجه، در زمان مقرر به جلسه رسیدگی نیاید، یا بدون اجازه رئیس جلسه، زودتر از موعد آن را ترک کند؛
(ج) زمانی که تصمیم مربوط به مجازات اداری که قرار است صادر شود، تغییر کرده باشد و دیگر نیازی به رعایت رویه رسیدگی نباشد. ماده سی و چهارم: پس از پایان جلسه شنیداری، رئیس جلسه باید بر اساس محتوای جلسه، گزارشی تهیه کرده، پیشنهادات لازم را ارائه دهد و آن را همراه با محضر جلسه به مسئول اداره نظارت بر ایمنی تولید ارسال کند. ماده سی و پنجم: پس از پایان جلسه شنیداری، اداره نظارت بر ایمنی تولید، مطابق با بند هفت ماده بیست و شش این قانون، تصمیم خود را صادر میکند. فصل پنجم: رویههای اجباری اداری در زمینه ایمنی تولید
ماده سی و شش: انواع اقدامات اجباری اداری در زمینه ایمنی تولید:
(۱) مسدود کردن یا توقیف تجهیزات، دستگاهها و وسایلی که به نظر میرسد مطابق با استانداردهای لازم برای ایمنی تولید نیستند، همچنین مواد خطرناکی که به صورت غیرقانونی تولید، ذخیره، استفاده یا توزیع میشوند؛ همچنین مسدود کردن محلهایی که در آنها چنین فعالیتهایی انجام میشود.
(۲) مسدود کردن موقت محلهای مربوط به تولید مواد شیمیایی مورد استفاده در تهیه مواد مخدر، و توقیف شواهد مربوطه و مواد غیرقانونی.
(۳) مسدود کردن محلهایی که در آنها مواد خطرناک به صورت غیرقانونی تولید، ذخیره، استفاده یا توزیع میشوند؛ همچنین توقیف این مواد خطرناک و مواد اولیه، تجهیزات و ابزارهای مورد استفاده در تولید غیرقانونی آنها.
(۴) اطلاع دادن به ادارات و واحدهای مربوطه برای قطع برق و تأمین کالاهای مورد نیاز مردم.
(۵) مسدود کردن مواد و تجهیزاتی که میتوانند منجر به بروز بیماریهای شغلی شوند.
(۶) اعمال جریمههای اضافی.
(۷) سایر اقدامات اجباری اداری در زمینه ایمنی تولید که در قوانین و مقررات مشخص شده است. ماده سی و هفتم: اقدامات اجباری مربوط به ایمنی تولید، باید در چارچوب صلاحیتهای تعیینشده توسط قوانین و مقررات اجرا شوند. حق اتخاذ تدابیر اجباری اداری برای ایمنی تولید، قابل واگذاری نیست. اجرای اقدامات اجباری در زمینه ایمنی تولید، باید توسط مأموران مجاز اداره نظارت بر ایمنی تولید انجام شود؛ سایر افراد حق انجام چنین اقداماتی را ندارند. ماده سی و هشتم: برای اعمال اقدامات اجباری در زمینه ایمنی کار، باید گزارشی به رئیس اداره نظارت بر ایمنی کار ارائه شده و مورد تأیید قرار گیرد؛ در مواردی که وضعیت فوری باشد و نیاز به اعمال فوری اقدامات اجباری وجود داشته باشد، مأموران اجرای قانون باید ظرف ۲۴ ساعت گزارشی به رئیس اداره نظارت بر ایمنی کار ارائه دهند و روند تأیید لازم را انجام دهند. در صورتی که رئیس اداره نظارت بر ایمنی تولید، معتقد باشد که لازم نیست از اقدامات اجباری اداری برای تأمین ایمنی تولید استفاده شود، باید فوراً آن اقدامات را لغو کند. ماده سی و نهم: اعمال اقدامات اجباری در زمینه ایمنی کار باید مطابق با موارد زیر صورت گیرد:
(۱) باید حداقل دو نفر از مأموران اجرای قوانین مربوط به ایمنی کار در محل حضور داشته باشند و گواهینامههای لازم و تصمیمات مربوطه را نشان دهند؛
(۲) پیش از اعمال این اقدامات، باید طرف مربوطه مطلع شود؛
(۳) باید به طرف مربوطه دلایل و مبانی اعمال این اقدامات اجباری، همچنین حقوق و راههای اعتراضی که طبق قانون در اختیار آن است، اطلاع داده شود؛
(۴) باید به نظرات و اعتراضات طرف مربوطه گوش داده شود؛
(۵) باید یک گزارش مستند از وقایع محل تهیه شود؛
(۶) این گزارش باید توسط طرف مربوطه و مأموران اجرای قوانین امضا یا مهر شود؛ در صورتی که طرف مربوطه امتناع کند، این موضوع در گزارش ذکر خواهد شد؛
(۷) در صورتی که طرف مربوطه در محل حضور نداشته باشد، باید از شاهدانی دعوت کرد تا در گزارش مستند حضور داشته باشند و آن را امضا یا مهر کنند؛
(۸) سایر رویههایی که در قوانین و مقررات مشخص شده است. ماده چهلم: ادارات نظارت بر ایمنی تولید، طبق قانون، در مورد واحدهای تولیدی و تجاری که دارای خطرات جدی برای وقوع حوادث هستند، تصمیماتی مانند توقف فعالیت، توقف ساختوساز، و توقف استفاده از تجهیزات مربوطه را صادر میکنند؛ واحدهای تولیدی و تجاری نیز باید طبق قانون این تصمیمات را اجرا کرده و خطرات مربوطه را به موقع برطرف نمایند. در صورتی که واحدهای تولیدی و فعالیتهای اقتصادی از اجرای دستورات سر باز زنند و خطر واقعی بروز حوادث ایمنی وجود داشته باشد، اداره نظارت بر ایمنی تولید، با رعایت شرایط لازم برای تأمین ایمنی، و با تأیید مسئول ارشد آن اداره، میتواند اقداماتی مانند اخطار به واحدهای مربوطه برای قطع برق یا تأمین کالاهای مورد نیاز مردم را انجام دهد تا واحدهای مذکور ملزم به اجرای تصمیمات شوند؛ این اخطارات باید به صورت کتبی ارائه شوند. ادارات نظارت و مدیریت ایمنی تولید، مطابق با مقررات بند قبل، اقداماتی مانند قطع برق و قطع تأمین کالاهای مصرفی را انجام میدهند؛ به جز در موارد اضطراری که خطری برای ایمنی تولید ایجاد میکند، باید ۲۴ ساعت قبل از اجرای اقدامات قطع برق، واحدهای تولیدی و فعالیتی مورد مراجعه قرار گیرند. ماده چهل و یکم: محتوای تصمیم صادر شده توسط اداره نظارت بر ایمنی تولید، برای ابلاغ قانونی به واحدهای مربوطه جهت اتخاذ اقداماتی مانند قطع برق و توقف تأمین کالاهای مصرفی، باید شامل موارد زیر باشد:
(الف) نام، آدرس و نام نماینده قانونی واحد تولیدی/فعال؛
(ب) دلایل، مبانی و مهلت اتخاذ اقداماتی مانند قطع برق و توقف تأمین کالاهای مصرفی؛
(ج) محدوده مناطقی که برق در آنها قطع خواهد شد؛
(د) نام، مهر اداره نظارت بر ایمنی تولید و تاریخ صدور تصمیم. اطلاعیههای ارسالی به واحدهای تولیدی و تجاری، علاوه بر محتوای مندرج در بند قبل، باید روشهای درخواست بازبینی اداری یا طرح دعوی قضایی را نیز مشخص کنند. ماده چهل و دوم: واحدهای تولیدی و تجاری که مطابق قانون، تصمیمات اداری را اجرا کرده و اقدامات لازم برای رفع خطرات ناشی از حوادث را انجام دهند، پس از بررسی و تأیید توسط اداره نظارت بر ایمنی تولید، این اداره باید به سرعت اقداماتی مانند قطع برق و تأمین کالاهای مورد نیاز مردم را متوقف کرده و این موضوع را به صورت کتبی به واحدهای مربوطه اطلاع دهد. ماده چهل و سوم: در مواردی که ادارات نظارت بر ایمنی تولید، جریمههای اضافی را تعیین کنند، باید طبق مقررات زیر عمل کنند:
(الف) در «تصمیم مربوط به جریمه اداری»، استانداردهای مربوط به جریمههای اضافی مشخص شود؛
(ب) اگر طرف مربوطه در مهلت تعیینشده تعهدات خود را انجام ندهد، طبق قوانین «قانون اجبار اداری جمهوری خلق چین»، «اخطاریه پرداخت جریمه» تهیه شده و به طرف مربوطه ابلاغ گردد؛
(ج) نظرات و دفاعیات طرف مربوطه شنیده شده و صورتجلسهای از آنها تهیه گردد؛
(د) «تصمیم مربوط به جریمه اضافی» تهیه شده و به طرف مربوطه ابلاغ گردد. ماده چهل و چهارم: در صورتی که طرف مربوطه همچنان از اجرای تصمیم مربوط به جریمه خودداری کند و همچنین درخواستی برای رسیدگی اداری یا دادرسی اداری نکند، اداره نظارت بر ایمنی تولید، مطابق با مقررات زیر، از دادگاههای عمومی درخواست اجرای اجباری را مطابق قانون ارائه خواهد کرد:
(الف) مطابق با ماده پنجاه و چهارم «قانون اجرای اجباری اداری جمهوری خلق چین»، «اخطاریه فراخوان» برای طرف مربوطه ارسال میشود تا او را وادار به انجام تعهدات مربوط به پرداخت جریمه و اجرای تصمیمات اداری کند؛
(ب) ۱۰ روز پس از ارسال «اخطاریه فراخوان» برای پرداخت جریمه، نهادهای اجرای قانون، ظرف ۳ ماه از پایان مهلت برای درخواست رسیدگی اداری یا دادرسی اداری، از دادگاههای عمومی در منطقه محل استقرار اداره نظارت بر ایمنی تولید، درخواست اجرای اجباری را ارائه خواهند کرد؛ در صورتی که شیء مورد اجرا، املاک ثابت باشد، درخواست اجرای اجباری باید به دادگاههایی که در منطقه محل وجود املاک ثابت صلاحیت دارند، ارائه شود و مدارک زیر نیز ارائه گردد:
۱. درخواست اجرای اجباری؛
۲. تصمیم اداری و حقایق، دلایل و مبانی صدور آن؛
۳. نظرات طرف مربوطه و اخطارهای ارسال شده توسط نهاد اداری؛
۴. جزئیات مربوط به شیء مورد اجرا؛
۵. سایر مدارکی که قوانین و مقررات اداری الزامی کردهاند. درخواست اجرای اجباری باید توسط رئیس اداره نظارت بر ایمنی تولید امضا شده، مهر آن اداره روی آن زده شود و تاریخ آن نیز ذکر گردد. (۳) طبق ماده ۵۹ «قانون اجرای اجباری جمهوری خلق چین»، در صورت وجود شرایط اضطراری و برای حفظ امنیت عمومی، ادارات نظارت بر ایمنی تولید میتوانند از دادگاههای عمومی درخواست کنند تا فوراً اقدام لازم را انجام دهند؛
(۴) در صورتی که ادارات نظارت بر ایمنی تولید با تصمیمات دادگاههای عمومی مبنی بر عدم پذیرش درخواست یا عدم اجرای آن مخالفت کنند، میتوانند ظرف ۱۵ روز از تاریخ دریافت آن تصمیم، از دادگاه درجه بالاتر درخواست تجدیدنظر کنند. فصل ششم: مقررات تبعی
ماده ۴۵: ادارات نظارت بر ایمنی تولید، و همچنین ارگانها یا سازمانهایی که بر اساس قوانین و مقررات به آنها اختیارات داده شده است، یا ارگانها و سازمانهایی که بر اساس قانون مأموریت پذیرفتهاند، در انجام وظایف خود در زمینه اجرای قوانین مربوط به ایمنی تولید، باید مطابق با قوانین، مقررات، دستورالعملها و رویههای مربوطه عمل کنند. ماده ۴۶: ادارات نظارت و مدیریت ایمنی تولید در سطح استانها، میتوانند بر اساس این مقررات، دستورالعملهای اجرایی مربوطه را تدوین کنند.
چیز خوبیه، ذخیره کردم. متشکر از صاحب پست