شما در زمان راهاندازی اولیه تجهیزات هیدروژناسیون، چه مشکلاتی را تجربه کردید؟
Thread Content
از زمان ورود به صنعت شیمیایی، موفق به راهاندازی سه خط تولید شدهام؛ یکی برای تولید استایرن با ظرفیت ۲۰۰ هزار تن در سال، یکی برای هیدروژناسیون دیزل با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال، و یکی برای اصلاح فرآیند هیدروژناسیون با ظرفیت ۲ میلیون تن در سال. اگر راهاندازی اولیه به دلیل کمبود تجربه با مشکلات زیادی روبرو شد، این امر طبیعی بود (بزرگترین مشکل در راهاندازی اولیه، نشت سوخت بود). در راهاندازیهای بعدی، تقریباً تمام مشکلات لحاظ شد، اما باز هم مشکلات مختلفی پیش آمد؛ راهاندازی خطوط تولید واقعاً خستهکننده است!
هیدروژنسازی نفت خام با فشار بالای ۱۷ مگاپاسکال میتواند کشنده باشد؛ نشت روغن بسیار نادر است و در صورت نشت نفت خام، آتشسوزی رخ میدهد
معمولاً وقتی اتمسفربندی تکمیل میشود، نشانهای است که کار شروع به روال عادی خود درآمده است؛ اما سپس مشکلاتی غیرقابل پیشبینی مانند مشکلات مربوط به بار کوره، مقدار مواد اولیه مورد استفاده، بار توربین بخار و غیره پیش آمد که باعث سردرگمی زیادی شد~
روند تولید، فرآیندی مداوم برای شناسایی و حل مشکلات است؛ لذا یک فرآیند تولید کامل، لزوماً برای هر دستگاهی مناسب نیست. در این میان باید به مهارتهای کارگران، توانایی اجرای کار، تجهیزات، نصب، برنامهریزی و مسائل کمکی نیز توجه کرد
مشکل اصلی اینه که در این طراحی مشکلات خیلی زیادی وجود دارد که انسان را غافلگیر میکند، هاها~! مسائلی که شما مطرح کردید همگی مربوط به قابلیت اجرایی شرکت است؛ فقط به رهبری، توانایی آموزش و هماهنگی فرد نیاز است. مشکلاتی که در طراحی پیش میآید، واقعاً باعث سکوت میشود~!
در مورد مسائل مربوط به طراحی، اگر بخواهیم ساده بگوییم، در واقع فناوری هیدروژنسازی دهههاست که وجود دارد و رویکرد کلی آن تغییر چندانی نکرده است. اگر تفاوت عمدهای بین طراحی یک دستگاه جدید و سایر دستگاهها وجود داشته باشد، این تفاوت یا انقلابی خواهد بود یا کشنده. در اوایل دوره تولید باید با احتیاط با آن برخورد کرد.
فناوری هیدروژناسیون دهههاست که وجود دارد، اما فناوریهایی مانند بهبود کیفیت با هیدروژناسیون و هیدروژناسیون نفت خام همچنان در حال تحقیق عمیقتر هستند! امروزه همگی به دنبال حداکثرسازی بازدهی هستند؛ بهروزرسانی کاتالیستها، نسبت استفاده از سوختهای مختلف و روغنهای باقیمانده در فرآیند تولید و موارد بسیار دیگری هنوز در مرحله تحقیق و بررسی قرار دارند. البته، روند کلی فرآیندها قطعاً تقریباً یکسان خواهد بود.
دو رویدادی که در فرآیند هیدروژناسیونی که تجربه کردم، بیشترین تأثیر را بر من گذاشتند: ۱. سطح مایع در مخزن جداسازی ورودی هیدروژن به حد اشباع رسید و در آخرین لحظه، ماشین به طور اضطراری متوقف شد که باعث ترس شدید من شد； ۲. نشت جوشکاری فلنج لولههای فرعی اختزالکن در طول چرخه حرارتی سیستم تقطیر نیز موجب توقف اضطراری میشود. بقیه آنقدر هیجانانگیز نیستند
هنوز هم احساس میکنم نقطه تحریک اول، خوشبختانه چرخدنده بخاری پرت نشد!
پروژه هیدروژناسیون تار بنزین زغالسنگ از همان ابتدا دچار تشکیل کک شد، لولهها به انواع روشها مسدود شدند و در نهایت مجبور شدند کار را متوقف کرده و ککها را پاک کنند. شکست
من تجربه هیدروژناسیون نفتالن زغالسنگ را ندارم؛ همه چیز از نوع دیزل یا دیزل کاتالیزوری بوده است. اما با فکر کردن مشخص است که کک قطعاً باعث انسداد میشود~!
لولهکشی مسدود شده؛ لولههای هیدروژناسیون نفتالن زغالسنگ و فیلترها دچار جامدسازی شدید شدهاند