تولید کربن سولفید
Thread Content
لطفاً، **چه مقرراتی برای ورود به تولید دیسولفید کربن وجود دارد؟ شماره تماس: ۱۳۸۳۲۵۱۷۵۰۸. این مقررات شامل مواردی مانند ایمنی، حفاظت از محیط زیست و مقیاس تولید میشود.**
مرجع: اطلاعیه وزارت صنعت و فناوری اطلاعات، سال ۲۰۱۳، شماره ۱۹ «شرایط ورود به صنعت دیسولفید کربن». دیسولفید کربن یک ماده شیمیایی خطرناک، قابل اشتعال، منفجره و سمی است؛ همچنین یک ماده خام مهم در صنایع شیمیایی محسوب میشود. در فرآیند تولید آن، گازهای سمی و مضری مانند هیدروژن سولفید و دیاکسید گوگرد تولید میشود که خطرات ایمنی زیادی را به همراه دارد. به منظور ارتقای سطح مدیریت ایمنی در صنعت دیسولفید کربن، ترویج رشد سالم این صنعت و جلوگیری از ساختوسازهای تکراری با کیفیت پایین، مطابق با **قوانین و مقررات مربوطه و سیاستهای صنعتی، و بر اساس اصول توسعه پایدار مانند «بهینهسازی چیدمان، تنظیم ساختار، صرفهجویی در مصرف انرژی، حفاظت از محیط زیست، تولید ایمن و پیشرفت فناوری»، شرایط ورود به صنعت دیسولفید کربن به شرح زیر تعیین شده است:
۱. چیدمان صنعتی
الف) تأسیس، توسعه یا تغییر کارخانههای تولید دیسولفید کربن باید در پارکهای صنعتی که طبق قانون تأسیس شدهاند (از جمله پارکهای شیمیایی و صنعتی) انجام شود؛ پروژهها باید با برنامههای کلی پارک و برنامههای توسعه صنعتی سازگار باشند، و دارای منابع خوبی از مواد خام، ظرفیت مناسب برای محیط زیست و شرایط حملونقل مناسب باشند. ۲. ساخت تجهیزات تولید دیسولفید کربن در مناطق زیباییشناختی، مناطق حفاظتشده طبیعی، مناطق حفاظتشده میراث فرهنگی، مناطق حفاظتشده منابع آب آشامیدنی و سایر مناطقی که نیاز به حفاظت ویژه دارند و بر اساس قانون تأسیس شدهاند، کاملاً ممنوع است. دستگاههای تولید دیسولفید کربن که در مناطق فوق شروع به ساخت یا وارد فاز عملیاتی شدهاند، باید توسط مقامات محلی، مطابق با الزامات برنامهریزی آن منطقه و طبق قوانین، از طریق تعطیلی، انتقال یا تغییر کاربری، مجبور به ترک آن مناطق شوند. دوم، مقیاس، فرآیند، تجهیزات و کیفیت
برای برآورده کردن الزامات **صرفهجویی در انرژی و محیط زیست، استفاده بهینه از منابع و ایمنی تولید، و همچنین برای دستیابی به یک مقیاس اقتصادی مناسب، مقیاس، فرآیند، تجهیزات و کیفیت باید مطابق با الزامات زیر باشد:
(الف) مقیاس هر واحد تولید دیسولفید کربن در پروژههای جدید یا توسعهی واحدهای موجود، نباید کمتر از ۲۰ هزار تن در سال باشد؛ مقیاس کلی نیز نباید کمتر از ۵۰ هزار تن در سال باشد. ۲. حذف تجهیزات تولید دیسولفید کربن با روش زغال چوب که دارای آلودگی شدید و فناوری قدیمی هستند. در دو سال اول پس از اجرای این شرایط ورود، تأسیسات تولید دیسولفید کربن با روش متناوب و استفاده از کک به عنوان ماده خام، حذف خواهند شد. دستگاههای موجود برای تولید دیسولفید کربن با روش ککسازی متناوب که از نظر ایمنی و زیستمحیطی مطابق الزامات این شرایط ورودی نیستند، باید فوراً اصلاح شوند و پس از دریافت تأییدیه از مراجع مربوطه، میتوانند به تولید خود ادامه دهند. ۳. در ساخت، تغییر یا گسترش تجهیزات تولید دیسولفید کربن، باید از فرآیندهای تولید پیوسته و پیشرفته و تجهیزات مربوطه استفاده شود. در مناطقی که با سیاستهای مربوط به استفاده از گاز طبیعی سازگار هستند و تأمین گاز طبیعی در آنها تضمین شده است، باید از فرآیندهای پیشرفته بینالمللی برای تولید دیسولفید کربن استفاده شود. از تحقیق و توسعه فرآیندهای جدید و تجهیزات نوین برای تولید دیسولفید کربن حمایت میشود و پس از ارزیابی فنی توسط مراجع مربوطه در سطح استانی و بالاتر، به موقع گسترش خواهد یافت. (۴) بخشهای اصلی و تجهیزات کلیدی دستگاههای تولید دیسولفید کربن باید دارای کنترل خودکار آنلاین و نظارت ویدیویی باشند؛ همچنین باید از تجهیزات پیشرفته و قابل اعتماد برای تصفیه گازهای خروجی، مانند تجهیزات گرفتن گوگرد و ذرات معلق، استفاده شود. توسعه و کاربرد فناوریهای پیشرفته برای استفاده همزمان از انرژی حرارتی دیسولفید کربن و گازهای خروجی، تشویق میشود. (۵) کیفیت محصول دیسولفید کربن باید مطابق با الزامات **استاندارد («دیسولفید کربن صنعتی» GB/T 1615-2008) باشد. سوم، مصرف انرژی
الف) واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن باید سیستم مدیریت انرژی مناسبی داشته باشند؛ همچنین باید از دستگاههای اندازهگیری انرژی استفاده کنند. تشویق میشود که این واحدها مراکز مدیریت انرژی را تأسیس کنند. (۲) میزان مصرف انرژی برای تولید هر واحد محصول در تجهیزات تولید دیسولفید کربن، باید مطابق با مقادیر مشخص شده باشد: در فرآیندهای تولیدی که از کک به عنوان ماده خام استفاده میشود، میزان مصرف کل انرژی برای هر تن محصول نباید بیشتر از ۱۱۲۰ کیلوگرم زغال سنگ استاندارد باشد (شامل مصرف مواد خام)؛ در فرآیندهای تولیدی که از گاز طبیعی به عنوان ماده خام استفاده میشود، میزان مصرف کل انرژی برای هر تن محصول نباید بیشتر از ۶۴۰ کیلوگرم زغال سنگ استاندارد باشد (شامل مصرف مواد خام). برای پروژههای جدید، توسعهیافته و گسترشیافته، باید ارزیابی و بررسی مصرف انرژی انجام شود. ۳. واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن موجود باید به طور منظم فعالیتهای ارزیابی و رسیدن به استانداردهای کارایی انرژی را انجام دهند؛ کسانی که به مقادیر مشخص شده دست نیافتهاند، باید تا پایان سال ۲۰۱۴ از طریق اقدامات اصلاحی، به این استانداردها برسند. چهارم، حفاظت از محیط زیست
(الف) میزان آلایندههای تولید شده توسط تأسیسات تولید دیسولفید کربن، چه در حال حاضر و چه در تأسیسات جدید یا توسعهیافته، باید مطابق با استانداردهای ملی یا محلی باشد؛ همچنین باید الزامات ارزیابی تأثیرات زیستمحیطی و کنترل کلی آلایندهها نیز رعایت شود. پسماندهای جامد صنعتی و پسماندهای خطرناک نیز باید طبق قوانین، به شکلی بیخطر مدیریت و دفع شوند. ۲. برای ساخت، تغییر یا گسترش تأسیسات تولید دیسولفید کربن، لازم است از یک واحد ارزیابی مجاز کمک گرفته شود تا مطابق با الزامات قوانین و مقررات مربوطه مانند «قانون ارزیابی تأثیرات زیستمحیطی»، اسناد ارزیابی تأثیرات زیستمحیطی پروژه را تهیه کند. “اقدامات کنترل آلودگی مانند مدیریت «سه پسماند» باید همزمان با طراحی، ساخت و راهاندازی پروژه اصلی طراحی، اجرا و به کار گرفته شوند و نظام بازرسی و تأیید تجهیزات حفاظت از محیط زیست به طور جدی اجرا گردد. واحدهای تولید دیسولفید کربن جدید ساخته شده یا مورد توسعه و گسترش قرار گرفته، بدون گذراندن بازرسیهای زیستمحیطی، نمیتوانند وارد فعالیت شوند. ۳. واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن موجود باید مطابق با مقررات، بازرسی تولید پاک را انجام دهند. کسانی که مورد تأیید قرار نگیرند، طبق **قوانین و مقررات مربوطه** پردازش خواهند شد. ۴. واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن باید به طور دقیق و مطابق با قوانین، درخواست ثبت مدیریت زیستمحیطی برای مواد خطرناک را ارائه دهند. پنجم، ایمنی، آتشنشانی و بهداشت شغلی
(الف) شرکتها باید از قوانین و مقرراتی مانند «قانون ایمنی تولید»، «قانون آتشنشانی» و «قانون پیشگیری از بیماریهای شغلی» پیروی کنند؛ همچنین باید سیستم مدیریت ایمنی را ایجاد کرده و ساختار مسئولیتهای مربوط به ایمنی تولید را تقویت نمایند. علاوه بر این، باید شرایط لازم برای ایمنی تولید و حفاظت از بهداشت شغلی را، طبق قوانین، مقررات و استانداردهای مربوطه، فراهم کنند. ۲. شرکتها باید به طور دقیق از «روشهای نظارت و مدیریت ایمنی در پروژههای ساخت مواد خطرناک» پیروی کنند؛ با دقت، بررسی شرایط ایمنی پروژهها، طرحهای تجهیزات ایمنی، ثبت فرآیندهای تولید آزمایشی و بررسی نهایی پروژهها را انجام دهند؛ مجوز لازم برای فعالیتهای ایمن در زمینه تولید مواد خطرناک را طبق قانون دریافت کنند؛ مدیریت ایمنی منابع خطرناک را به طور جدی انجام دهند؛ همچنین، تلاش کنند تا واحدهای فعال در زمینه مواد خطرناک، استانداردهای لازم برای فعالیتهای ایمن را داشته باشند؛ یعنی به استانداردهای سطح سه و بالاتر در زمینه ایمنی تولید مواد خطرناک دست یابند. ۳. تجهیزات ایمنی و تجهیزات محافظت در برابر بیماریهای شغلی پروژههای جدید، توسعهیافته یا گسترشیافته، باید همزمان با ساخت سازهی اصلی طراحی، ساخت و راهاندازی شوند؛ همچنین باید طبق قانون، درخواست لازم برای ثبت، بررسی و تأیید نهایی این تجهیزات نزد ادارات نظارت بر ایمنی کار ارائه شود. شرکتها باید اقدامات لازم برای پیشگیری و کنترل بیماریهای شغلی را اجرا کنند، به طور منظم عوامل خطرناک مربوط به بیماریهای شغلی در محیط کار را نظارت و ارزیابی کنند، و مراقبتهای لازم برای سلامت شغلی را مطابق با قوانین انجام دهند. در مناطق مخزنهای دیسولفید کربن یا سایر مکانهایی که در آنها احتمال نشت گازهای سمی و مضر وجود دارد، باید تابلوهای هشداردهنده درباره خطرات بیماریهای شغلی و دستگاههای پاشش اضطراری نصب شود. روی بستهبندی محصولات دیسولفید کربن، باید برچسبهای ایمنی نصب شود. ۴. شرکتهایی که در زمینه تولید، ذخیرهسازی، حمل و نقل، فروش و استفاده از دیسولفید کربن فعالیت میکنند، باید از مقررات مربوط به «آییننامه مدیریت ایمنی مواد خطرناک» پیروی کنند. ۵. واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن باید برنامههای اضطراری برای مقابله با حوادث تولیدی تدوین کنند و کارکنان تخصصی در زمینه ایمنی، حفاظت از محیط زیست و آتشنشانی را استخدام نمایند. ششم، نظارت و مدیریت
الف) مدیریت مواردی مانند سرمایهگذاری، تأمین زمین، ارزیابی محیط زیست، نظارت بر ایمنی تولید، ارزیابی صرفهجویی در مصرف انرژی و تأمین مالی از طریق وام، باید بر اساس شرایط ورود مذکور انجام شود. ۲. پیش از شروع فعالیت پروژه و در طول دوران تولید، ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در استانها، مناطق خودمختار و شهرهای تحت کنترل مستقیم دولت (که در ادامه به عنوان «ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استان» شناخته میشوند)، باید نظارت و بازرسی بیشتری بر رعایت شرایط لازم برای فعالیت شرکتهای تولیدکننده دیسولفید کربن در مناطق تحت مسئولیت خود انجام دهند. ۳. انجمنهای صنفی مربوطه باید به طور فعال سیاستهای صنعتی را تبلیغ و اجرا کنند، خودانضباطی در صنعت را تقویت نمایند و به ادارات مربوطه در انجام کارهای نظارتی و مدیریتی در حوزه صنعت کمک کنند. هفتم، مدیریت اطلاعیهها
(الف) شرکتهایی که دارای تجهیزات تولید دیسولفید کربن هستند، باید درخواست صدور اطلاعیه را به اداره مربوطه در سطح استان، که مسئول امور صنعت و فناوری است، ارائه دهند (جزئیات در پیوست آمده است). ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استان، مسئولیت بررسی اولیه درخواستهای مربوط به ورود تولیدکنندگان دیسولفید کربن به بازار، همچنین نظارت بر آنها را بر عهده دارند. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات مسئول بررسی، بازرسی و اعلام مدارک درخواستی ارسالی توسط ادارات مربوطه در سطح استانها است؛ همچنین این وزارتخانه مسئول مدیریت پویای فهرست افراد مذکور نیز میباشد. (۲) شرکتهایی که برای دریافت مجوز درخواست میکنند، باید دارای شخصیت حقوقی مستقل باشند، شرایط لازم برای دریافت مجوز را برآورده کنند، از قوانین و مقررات مربوطه پیروی کنند، هیچ تخلف جدی نداشته باشند، و طبق الزامات، فرم «درخواست مجوز برای تأسیس واحدهای تولید دیسولفید کربن» را ارائه دهند (به پیوست مراجعه کنید). شرکتها باید مسئولیت صحت اسناد درخواستی را بر عهده داشته باشند. ۳. ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استان، همراه با ادارات مرتبط، شرکتهایی که درخواست دادهاند را به صورت حضوری بررسی میکنند؛ آنها موظفند فرم نظرات بررسی را پر کرده و نظرات اولیه خود را ارائه دهند. در مورد درخواستهایی که اسناد لازم را ندارند یا مطابق با مقررات نیستند، باید به موقع به شرکتها اطلاع داد تا اسناد خود را تکمیل کنند. در مورد درخواستهایی که شرایط لازم برای ورود به صنعت دیسولفید کربن را دارند، اسناد درخواستی شرکتها و نظرات اولیه، باید به وزارت صنعت و فناوری اطلاعات ارسال شود. ۴. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات، ظرف سه ماه پس از دریافت مدارک درخواستی و نظرات بررسی اولیه از سوی ادارات مربوطه در سطح استانها، کار بررسی مجدد و بازرسی را انجام میدهد؛ شرکتهایی که شرایط لازم برای ورود را دارند، در وبسایت وزارت صنعت و فناوری اطلاعات به مدت ۱۰ روز کاری منتشر میشوند؛ شرکتهایی که در این مدت هیچ اعتراضی نداشته باشند، از طریق اعلامیه رسمی معرفی خواهند شد. ۵. واحدهای تولیدی که در فهرست اعلامشده قرار گرفتهاند، باید فعالیتهای تولیدی و تجاری خود را مطابق با الزامات مربوط به ورود به این فهرست انجام دهند و همچنین خودارزیابی لازم را بر اساس آن الزامات انجام دهند. گزارش بازرسی خودارزیابی سال گذشته، باید تا تاریخ ۳۱ ژانویه هر سال، به اداره مربوطه در زمینه صنعت و فناوری در سطح استان ارسال شود. محتوای اصلی گزارش بررسی خوداظهاری شامل وضعیت تولید و فعالیتهای شرکت، تغییرات در محتوای فرم درخواست، و همچنین وضعیت ایجاد و اجرای سیستمهای مربوط به ایمنی تولید، صرفهجویی در مصرف انرژی و حفاظت از محیط زیست است. ۶. ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استان، باید وضعیت رعایت شرایط ورود به بازار توسط شرکتهای مذکور را نظارت و بررسی کنند؛ همچنین گزارشهای خودبازرسی شرکتها را نیز بررسی نمایند. تا تاریخ ۱۵ مارس هر سال، نتایج بازرسی و نظارت سال گذشته باید به وزارت صنعت و فناوری اطلاعات گزارش شود؛ این وزارتخانه نیز به طور نامنظم بازرسیهای تصادفی انجام میدهد. (هفت) هر واحد یا فردی که متوجه شود شرکتی که در حال درخواست اعلامیه است یا شرکتی که اعلامیهاش صادر شده، مشمول قوانین نیست، میتواند به مقامات مسئول صنعت و فناوری در سطوح مختلف گزارش یا شکایت کند. ۸. شرکتهایی که پیشتر مورد تأیید قرار گرفتهاند، اما نتوانستهاند شرایط لازم برای ورود را حفظ کنند، در ارائه اسناد مربوطه تقلب کردهباشند، از پذیرش بازرسیها خودداری کردهباشند، دچار حوادث جدی مربوط به ایمنی تولید یا آلودگی محیط زیست شدهباشند، یا مرتکب اقدامات غیرقانونی جدی شدهباشند، باید توسط ادارات مربوطه در سطح استان، ملزم به اصلاحات لازم شوند؛ در صورتی که این اصلاحات موفقیتآمیز نباشد، باید این موضوع به وزارت صنعت و فناوری اطلاعات گزارش شده تا مجوز فعالیت آن شرکت لغو گردد. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات، در صورت تمایل به لغو صلاحیت اعلامیهدهی، پیشاپیش مقامات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استانی و شرکتهای مربوطه را مطلع میکند و نظرات و دفاعیات آن شرکتها را میشنود. شرکتهایی که صلاحیت انتشار اطلاعیه را از دست دادهاند، پس از گذشت یک سال و تکمیل شرایط لازم برای اصلاح وضعیت، میتوانند دوباره درخواست انتشار اطلاعیه را ارائه دهند. هشتم، مقررات تبعی
(الف) شرایط ورود فوق، بر تمامی نوع کسبوکارهایی در خاک جمهوری خلق چین که دارای تأسیسات تولید دیسولفید کربن هستند، اعمال میشود. (۲) در صورت اصلاح قوانین، مقررات و **استانداردهای مرتبط با شرایط ورود، آنها بر اساس نسخه اصلاحشده اجرا خواهند شد. ۳. شرایط ورود به اجرا از تاریخ ۱ مه ۲۰۱۳ خواهد بود و تفسیر آن بر عهده وزارت صنعت و فناوری اطلاعات است. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات، بر اساس وضعیت توسعه صنعت دیسولفید کربن و الزامات توسعه اقتصادی و اجتماعی، در زمان مناسب شرایط ورود به این صنعت را اصلاح خواهد کرد.
۱. چیدمان صنعتی
الف) تأسیس، توسعه یا تغییر کارخانههای تولید دیسولفید کربن باید در پارکهای صنعتی که طبق قانون تأسیس شدهاند (از جمله پارکهای شیمیایی و صنعتی) انجام شود؛ پروژهها باید با برنامههای کلی پارک و برنامههای توسعه صنعتی سازگار باشند، و دارای منابع خوبی از مواد خام، ظرفیت مناسب برای محیط زیست و شرایط حملونقل مناسب باشند. ۲. ساخت تجهیزات تولید دیسولفید کربن در مناطق زیباییشناختی، مناطق حفاظتشده طبیعی، مناطق حفاظتشده میراث فرهنگی، مناطق حفاظتشده منابع آب آشامیدنی و سایر مناطقی که نیاز به حفاظت ویژه دارند و بر اساس قانون تأسیس شدهاند، کاملاً ممنوع است. دستگاههای تولید دیسولفید کربن که در مناطق فوق شروع به ساخت یا وارد فاز عملیاتی شدهاند، باید توسط مقامات محلی، مطابق با الزامات برنامهریزی آن منطقه و طبق قوانین، از طریق تعطیلی، انتقال یا تغییر کاربری، مجبور به ترک آن مناطق شوند. دوم، مقیاس، فرآیند، تجهیزات و کیفیت
برای برآورده کردن الزامات **صرفهجویی در انرژی و محیط زیست، استفاده بهینه از منابع و ایمنی تولید، و همچنین برای دستیابی به یک مقیاس اقتصادی مناسب، مقیاس، فرآیند، تجهیزات و کیفیت باید مطابق با الزامات زیر باشد:
(الف) مقیاس هر واحد تولید دیسولفید کربن در پروژههای جدید یا توسعهی واحدهای موجود، نباید کمتر از ۲۰ هزار تن در سال باشد؛ مقیاس کلی نیز نباید کمتر از ۵۰ هزار تن در سال باشد. ۲. حذف تجهیزات تولید دیسولفید کربن با روش زغال چوب که دارای آلودگی شدید و فناوری قدیمی هستند. در دو سال اول پس از اجرای این شرایط ورود، تأسیسات تولید دیسولفید کربن با روش متناوب و استفاده از کک به عنوان ماده خام، حذف خواهند شد. دستگاههای موجود برای تولید دیسولفید کربن با روش ککسازی متناوب که از نظر ایمنی و زیستمحیطی مطابق الزامات این شرایط ورودی نیستند، باید فوراً اصلاح شوند و پس از دریافت تأییدیه از مراجع مربوطه، میتوانند به تولید خود ادامه دهند. ۳. در ساخت، تغییر یا گسترش تجهیزات تولید دیسولفید کربن، باید از فرآیندهای تولید پیوسته و پیشرفته و تجهیزات مربوطه استفاده شود. در مناطقی که با سیاستهای مربوط به استفاده از گاز طبیعی سازگار هستند و تأمین گاز طبیعی در آنها تضمین شده است، باید از فرآیندهای پیشرفته بینالمللی برای تولید دیسولفید کربن استفاده شود. از تحقیق و توسعه فرآیندهای جدید و تجهیزات نوین برای تولید دیسولفید کربن حمایت میشود و پس از ارزیابی فنی توسط مراجع مربوطه در سطح استانی و بالاتر، به موقع گسترش خواهد یافت. (۴) بخشهای اصلی و تجهیزات کلیدی دستگاههای تولید دیسولفید کربن باید دارای کنترل خودکار آنلاین و نظارت ویدیویی باشند؛ همچنین باید از تجهیزات پیشرفته و قابل اعتماد برای تصفیه گازهای خروجی، مانند تجهیزات گرفتن گوگرد و ذرات معلق، استفاده شود. توسعه و کاربرد فناوریهای پیشرفته برای استفاده همزمان از انرژی حرارتی دیسولفید کربن و گازهای خروجی، تشویق میشود. (۵) کیفیت محصول دیسولفید کربن باید مطابق با الزامات **استاندارد («دیسولفید کربن صنعتی» GB/T 1615-2008) باشد. سوم، مصرف انرژی
الف) واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن باید سیستم مدیریت انرژی مناسبی داشته باشند؛ همچنین باید از دستگاههای اندازهگیری انرژی استفاده کنند. تشویق میشود که این واحدها مراکز مدیریت انرژی را تأسیس کنند. (۲) میزان مصرف انرژی برای تولید هر واحد محصول در تجهیزات تولید دیسولفید کربن، باید مطابق با مقادیر مشخص شده باشد: در فرآیندهای تولیدی که از کک به عنوان ماده خام استفاده میشود، میزان مصرف کل انرژی برای هر تن محصول نباید بیشتر از ۱۱۲۰ کیلوگرم زغال سنگ استاندارد باشد (شامل مصرف مواد خام)؛ در فرآیندهای تولیدی که از گاز طبیعی به عنوان ماده خام استفاده میشود، میزان مصرف کل انرژی برای هر تن محصول نباید بیشتر از ۶۴۰ کیلوگرم زغال سنگ استاندارد باشد (شامل مصرف مواد خام). برای پروژههای جدید، توسعهیافته و گسترشیافته، باید ارزیابی و بررسی مصرف انرژی انجام شود. ۳. واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن موجود باید به طور منظم فعالیتهای ارزیابی و رسیدن به استانداردهای کارایی انرژی را انجام دهند؛ کسانی که به مقادیر مشخص شده دست نیافتهاند، باید تا پایان سال ۲۰۱۴ از طریق اقدامات اصلاحی، به این استانداردها برسند. چهارم، حفاظت از محیط زیست
(الف) میزان آلایندههای تولید شده توسط تأسیسات تولید دیسولفید کربن، چه در حال حاضر و چه در تأسیسات جدید یا توسعهیافته، باید مطابق با استانداردهای ملی یا محلی باشد؛ همچنین باید الزامات ارزیابی تأثیرات زیستمحیطی و کنترل کلی آلایندهها نیز رعایت شود. پسماندهای جامد صنعتی و پسماندهای خطرناک نیز باید طبق قوانین، به شکلی بیخطر مدیریت و دفع شوند. ۲. برای ساخت، تغییر یا گسترش تأسیسات تولید دیسولفید کربن، لازم است از یک واحد ارزیابی مجاز کمک گرفته شود تا مطابق با الزامات قوانین و مقررات مربوطه مانند «قانون ارزیابی تأثیرات زیستمحیطی»، اسناد ارزیابی تأثیرات زیستمحیطی پروژه را تهیه کند. “اقدامات کنترل آلودگی مانند مدیریت «سه پسماند» باید همزمان با طراحی، ساخت و راهاندازی پروژه اصلی طراحی، اجرا و به کار گرفته شوند و نظام بازرسی و تأیید تجهیزات حفاظت از محیط زیست به طور جدی اجرا گردد. واحدهای تولید دیسولفید کربن جدید ساخته شده یا مورد توسعه و گسترش قرار گرفته، بدون گذراندن بازرسیهای زیستمحیطی، نمیتوانند وارد فعالیت شوند. ۳. واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن موجود باید مطابق با مقررات، بازرسی تولید پاک را انجام دهند. کسانی که مورد تأیید قرار نگیرند، طبق **قوانین و مقررات مربوطه** پردازش خواهند شد. ۴. واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن باید به طور دقیق و مطابق با قوانین، درخواست ثبت مدیریت زیستمحیطی برای مواد خطرناک را ارائه دهند. پنجم، ایمنی، آتشنشانی و بهداشت شغلی
(الف) شرکتها باید از قوانین و مقرراتی مانند «قانون ایمنی تولید»، «قانون آتشنشانی» و «قانون پیشگیری از بیماریهای شغلی» پیروی کنند؛ همچنین باید سیستم مدیریت ایمنی را ایجاد کرده و ساختار مسئولیتهای مربوط به ایمنی تولید را تقویت نمایند. علاوه بر این، باید شرایط لازم برای ایمنی تولید و حفاظت از بهداشت شغلی را، طبق قوانین، مقررات و استانداردهای مربوطه، فراهم کنند. ۲. شرکتها باید به طور دقیق از «روشهای نظارت و مدیریت ایمنی در پروژههای ساخت مواد خطرناک» پیروی کنند؛ با دقت، بررسی شرایط ایمنی پروژهها، طرحهای تجهیزات ایمنی، ثبت فرآیندهای تولید آزمایشی و بررسی نهایی پروژهها را انجام دهند؛ مجوز لازم برای فعالیتهای ایمن در زمینه تولید مواد خطرناک را طبق قانون دریافت کنند؛ مدیریت ایمنی منابع خطرناک را به طور جدی انجام دهند؛ همچنین، تلاش کنند تا واحدهای فعال در زمینه مواد خطرناک، استانداردهای لازم برای فعالیتهای ایمن را داشته باشند؛ یعنی به استانداردهای سطح سه و بالاتر در زمینه ایمنی تولید مواد خطرناک دست یابند. ۳. تجهیزات ایمنی و تجهیزات محافظت در برابر بیماریهای شغلی پروژههای جدید، توسعهیافته یا گسترشیافته، باید همزمان با ساخت سازهی اصلی طراحی، ساخت و راهاندازی شوند؛ همچنین باید طبق قانون، درخواست لازم برای ثبت، بررسی و تأیید نهایی این تجهیزات نزد ادارات نظارت بر ایمنی کار ارائه شود. شرکتها باید اقدامات لازم برای پیشگیری و کنترل بیماریهای شغلی را اجرا کنند، به طور منظم عوامل خطرناک مربوط به بیماریهای شغلی در محیط کار را نظارت و ارزیابی کنند، و مراقبتهای لازم برای سلامت شغلی را مطابق با قوانین انجام دهند. در مناطق مخزنهای دیسولفید کربن یا سایر مکانهایی که در آنها احتمال نشت گازهای سمی و مضر وجود دارد، باید تابلوهای هشداردهنده درباره خطرات بیماریهای شغلی و دستگاههای پاشش اضطراری نصب شود. روی بستهبندی محصولات دیسولفید کربن، باید برچسبهای ایمنی نصب شود. ۴. شرکتهایی که در زمینه تولید، ذخیرهسازی، حمل و نقل، فروش و استفاده از دیسولفید کربن فعالیت میکنند، باید از مقررات مربوط به «آییننامه مدیریت ایمنی مواد خطرناک» پیروی کنند. ۵. واحدهای تولیدکننده دیسولفید کربن باید برنامههای اضطراری برای مقابله با حوادث تولیدی تدوین کنند و کارکنان تخصصی در زمینه ایمنی، حفاظت از محیط زیست و آتشنشانی را استخدام نمایند. ششم، نظارت و مدیریت
الف) مدیریت مواردی مانند سرمایهگذاری، تأمین زمین، ارزیابی محیط زیست، نظارت بر ایمنی تولید، ارزیابی صرفهجویی در مصرف انرژی و تأمین مالی از طریق وام، باید بر اساس شرایط ورود مذکور انجام شود. ۲. پیش از شروع فعالیت پروژه و در طول دوران تولید، ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در استانها، مناطق خودمختار و شهرهای تحت کنترل مستقیم دولت (که در ادامه به عنوان «ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استان» شناخته میشوند)، باید نظارت و بازرسی بیشتری بر رعایت شرایط لازم برای فعالیت شرکتهای تولیدکننده دیسولفید کربن در مناطق تحت مسئولیت خود انجام دهند. ۳. انجمنهای صنفی مربوطه باید به طور فعال سیاستهای صنعتی را تبلیغ و اجرا کنند، خودانضباطی در صنعت را تقویت نمایند و به ادارات مربوطه در انجام کارهای نظارتی و مدیریتی در حوزه صنعت کمک کنند. هفتم، مدیریت اطلاعیهها
(الف) شرکتهایی که دارای تجهیزات تولید دیسولفید کربن هستند، باید درخواست صدور اطلاعیه را به اداره مربوطه در سطح استان، که مسئول امور صنعت و فناوری است، ارائه دهند (جزئیات در پیوست آمده است). ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استان، مسئولیت بررسی اولیه درخواستهای مربوط به ورود تولیدکنندگان دیسولفید کربن به بازار، همچنین نظارت بر آنها را بر عهده دارند. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات مسئول بررسی، بازرسی و اعلام مدارک درخواستی ارسالی توسط ادارات مربوطه در سطح استانها است؛ همچنین این وزارتخانه مسئول مدیریت پویای فهرست افراد مذکور نیز میباشد. (۲) شرکتهایی که برای دریافت مجوز درخواست میکنند، باید دارای شخصیت حقوقی مستقل باشند، شرایط لازم برای دریافت مجوز را برآورده کنند، از قوانین و مقررات مربوطه پیروی کنند، هیچ تخلف جدی نداشته باشند، و طبق الزامات، فرم «درخواست مجوز برای تأسیس واحدهای تولید دیسولفید کربن» را ارائه دهند (به پیوست مراجعه کنید). شرکتها باید مسئولیت صحت اسناد درخواستی را بر عهده داشته باشند. ۳. ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استان، همراه با ادارات مرتبط، شرکتهایی که درخواست دادهاند را به صورت حضوری بررسی میکنند؛ آنها موظفند فرم نظرات بررسی را پر کرده و نظرات اولیه خود را ارائه دهند. در مورد درخواستهایی که اسناد لازم را ندارند یا مطابق با مقررات نیستند، باید به موقع به شرکتها اطلاع داد تا اسناد خود را تکمیل کنند. در مورد درخواستهایی که شرایط لازم برای ورود به صنعت دیسولفید کربن را دارند، اسناد درخواستی شرکتها و نظرات اولیه، باید به وزارت صنعت و فناوری اطلاعات ارسال شود. ۴. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات، ظرف سه ماه پس از دریافت مدارک درخواستی و نظرات بررسی اولیه از سوی ادارات مربوطه در سطح استانها، کار بررسی مجدد و بازرسی را انجام میدهد؛ شرکتهایی که شرایط لازم برای ورود را دارند، در وبسایت وزارت صنعت و فناوری اطلاعات به مدت ۱۰ روز کاری منتشر میشوند؛ شرکتهایی که در این مدت هیچ اعتراضی نداشته باشند، از طریق اعلامیه رسمی معرفی خواهند شد. ۵. واحدهای تولیدی که در فهرست اعلامشده قرار گرفتهاند، باید فعالیتهای تولیدی و تجاری خود را مطابق با الزامات مربوط به ورود به این فهرست انجام دهند و همچنین خودارزیابی لازم را بر اساس آن الزامات انجام دهند. گزارش بازرسی خودارزیابی سال گذشته، باید تا تاریخ ۳۱ ژانویه هر سال، به اداره مربوطه در زمینه صنعت و فناوری در سطح استان ارسال شود. محتوای اصلی گزارش بررسی خوداظهاری شامل وضعیت تولید و فعالیتهای شرکت، تغییرات در محتوای فرم درخواست، و همچنین وضعیت ایجاد و اجرای سیستمهای مربوط به ایمنی تولید، صرفهجویی در مصرف انرژی و حفاظت از محیط زیست است. ۶. ادارات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استان، باید وضعیت رعایت شرایط ورود به بازار توسط شرکتهای مذکور را نظارت و بررسی کنند؛ همچنین گزارشهای خودبازرسی شرکتها را نیز بررسی نمایند. تا تاریخ ۱۵ مارس هر سال، نتایج بازرسی و نظارت سال گذشته باید به وزارت صنعت و فناوری اطلاعات گزارش شود؛ این وزارتخانه نیز به طور نامنظم بازرسیهای تصادفی انجام میدهد. (هفت) هر واحد یا فردی که متوجه شود شرکتی که در حال درخواست اعلامیه است یا شرکتی که اعلامیهاش صادر شده، مشمول قوانین نیست، میتواند به مقامات مسئول صنعت و فناوری در سطوح مختلف گزارش یا شکایت کند. ۸. شرکتهایی که پیشتر مورد تأیید قرار گرفتهاند، اما نتوانستهاند شرایط لازم برای ورود را حفظ کنند، در ارائه اسناد مربوطه تقلب کردهباشند، از پذیرش بازرسیها خودداری کردهباشند، دچار حوادث جدی مربوط به ایمنی تولید یا آلودگی محیط زیست شدهباشند، یا مرتکب اقدامات غیرقانونی جدی شدهباشند، باید توسط ادارات مربوطه در سطح استان، ملزم به اصلاحات لازم شوند؛ در صورتی که این اصلاحات موفقیتآمیز نباشد، باید این موضوع به وزارت صنعت و فناوری اطلاعات گزارش شده تا مجوز فعالیت آن شرکت لغو گردد. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات، در صورت تمایل به لغو صلاحیت اعلامیهدهی، پیشاپیش مقامات مسئول صنعت و فناوری اطلاعات در سطح استانی و شرکتهای مربوطه را مطلع میکند و نظرات و دفاعیات آن شرکتها را میشنود. شرکتهایی که صلاحیت انتشار اطلاعیه را از دست دادهاند، پس از گذشت یک سال و تکمیل شرایط لازم برای اصلاح وضعیت، میتوانند دوباره درخواست انتشار اطلاعیه را ارائه دهند. هشتم، مقررات تبعی
(الف) شرایط ورود فوق، بر تمامی نوع کسبوکارهایی در خاک جمهوری خلق چین که دارای تأسیسات تولید دیسولفید کربن هستند، اعمال میشود. (۲) در صورت اصلاح قوانین، مقررات و **استانداردهای مرتبط با شرایط ورود، آنها بر اساس نسخه اصلاحشده اجرا خواهند شد. ۳. شرایط ورود به اجرا از تاریخ ۱ مه ۲۰۱۳ خواهد بود و تفسیر آن بر عهده وزارت صنعت و فناوری اطلاعات است. وزارت صنعت و فناوری اطلاعات، بر اساس وضعیت توسعه صنعت دیسولفید کربن و الزامات توسعه اقتصادی و اجتماعی، در زمان مناسب شرایط ورود به این صنعت را اصلاح خواهد کرد.