【پرسش و پاسخ، سؤال شماره ۰۹۴】۲۳ ژوئیه ۲۰۱۶
Thread Content
【پرسش و پاسخ، سؤال شماره ۰۹۴】۲۳.۰۷.۲۰۱۶ تأثیر میزان اکسیژن در گازهای احتراق بر بازده کوره حرارتی چیست؟ پس از پاسخدهی، پاسخنامه مرجع قابل مشاهده خواهد بود؛ ذکر نکات کلیدی برای کسب امتیاز کافی است. ۱. هنگامی که محتوای اکسیژن در گازهای احتراق بیش از حد باشد، هوای ورودی به کوره مقدار زیادی حرارت را با خود میبرد و بازده حرارتی کاهش مییابد ； ۲. هنگامی که محتوای اکسیژن در گازهای احتراق بسیار کم باشد، گاز طبیعی به طور ناقص میسوزد و حرارت در داخل کوره باقی میماند؛ در نتیجه بازدهی کوره نیز کاهش مییابد.
مقدار کم اکسیژن باعث احتراق ناقص و کاهش بازدهی کوره حرارتی میشود； با این حال، مقدار زیاد اکسیژن باعث کاهش گرمای حاصل از احتراق میشود و به همین ترتیب بازده کوره گرمایشی را نیز کاهش میدهد. میزان اکسیژن باید روی مقداری مناسب تنظیم شود.
میزان اکسیژن بالا، باعث کاهش بازدهی کوره میشود
هنگامی که محتوای اکسیژن در دود بیش از حد باشد، هوای ورودی به کوره مقدار زیادی حرارت را با خود میبرد و بازده حرارتی کاهش مییابد； هنگامی که میزان اکسیژن در گازهای دودی بسیار کم باشد، گاز به طور ناقص میسوزد، حرارت در کوره باقی میماند و بازده کوره گرمایشی نیز کاهش مییابد.
محتوای اکسیژن بیش از حد، ضریب هوای اضافی بالا، بازدهی کوره گرمایشی پایین； میزان اکسیژن بسیار کم است؛ احتراق ناقص بوده و بازده کوره گرمایشی نیز پایین است. سوخت گازی؛ کنترل میزان اکسیژن در محدوده ۱ تا ۳٪ ； کنترل سوخت، در صورت استفاده از سوخت مایع، بهتر است بین ۳ تا ۵ درصد باشد.
هرچه میزان اکسیژن بیشتر باشد، راندمان حرارتی کمتر خواهد بود.
میزان اکسیژن در گازهای احتراق بالا باشد؛ در این صورت مقدار هوای ورودی به کوره افزایش یافته، دمای کوره کاهش مییابد و این امر بر راندمان انتقال حرارت تأثیر منفی میگذارد. همچنین، با افزایش مقدار گازهای احتراق، گرمای منتقل شده نیز بیشتر میشود. از سوی دیگر، اگر میزان اکسیژن در گازهای احتراق خیلی پایین باشد، سوخت به طور کامل نمیسوزد و این امر منجر به هدررفت سوخت میگردد. به همین دلیل، میزان اکسیژن در گازهای احتراق معمولاً بین ۲ تا ۳ درصد کنترل میشود.
میزان اکسیژن و بازده حرارتی رابطه معکوس دارند؛ یعنی هرچه میزان اکسیژن بیشتر باشد، بازده حرارتی کمتر خواهد بود و هرچه میزان اکسیژن کمتر باشد، بازده حرارتی بالاتر خواهد بود!
کوچکتر بودن بیش از حد، باعث ناکامل شدن احتراق و کاهش بازده حرارتی کوره میشود؛ در حالی که بزرگتر بودن بیش از حد، اکسیداسیون لولههای کوره را تشدید کرده و بازده حرارتی آن را نیز کاهش میدهد
میزان اکسیژن بالا باشد، مقدار هوا زیاد شده، گرمای حملشده نیز بیشتر میشود و بازده کوره گرمایشی کاهش مییابد
میزان اکسیژن در گازهای احتراق بالا باشد؛ این امر باعث افزایش مقدار هوای ورودی به کوره شده، دمای کوره را کاهش داده و بر راندمان انتقال حرارت تأثیر میگذارد. همچنین، افزایش حجم گازهای احتراق منجر به افزایش گرمای منتقلشده میشود که باعث کاهش بازدهی کوره میگردد. از سوی دیگر، میزان پایین اکسیژن در گازهای احتراق باعث سوختن ناقص سوخت و کاهش بازدهی کوره خواهد شد.
ضریب هوای اضافی: مقدار اکسیژن بالا باعث احتراق کامل میشود، اما بازده حرارتی کاهش مییابد. مقدار اکسیژن پایین نیز ممکن است منجر به احتراق ناقص شده و بر عملکرد طبیعی کوره گرمایشی تأثیر بگذارد
میزان اکسیژن بالا، بازدهی افزایش مییابد； میزان اکسیژن کم است، باعث کاهش کارایی میشود ；
میزان بالای اکسیژن نشاندهنده احتراق ناقص است
میزان اکسیژن بالاست، ضریب هوای داغ نیز بالا میشود، سوخت هدر میرود و راندمان حرارتی کوره پایین است. میزان اکسیژن کاهش مییابد؛ در نتیجه گاز سوخت ممکن است به طور کامل سوزش نیابد. بازدهی حرارتی کوره پایین میشود و خطر انفجار نیز وجود دارد.
میزان اکسیژن موجود در دود، چه تأثیری بر راندمان کورههای گرمایشی دارد؟ هرچه مقدار اکسیژن در گازهای احتراق بیشتر باشد، ضریب هوای اضافی نیز بزرگتر شده و بازده کوره گرمایشی کاهش مییابد ； اما میزان اکسیژن در گازهای حاصل از احتراق نیز نباید خیلی کم باشد؛ زیرا در صورت کم بودن اکسیژن، احتراق ناقص خواهد بود و میزان مونوکسید کربن در گازها افزایش مییابد. همچنین بازدهی کوره نیز کاهش خواهد یافت. بنابراین، میزان مناسب اکسیژن بهترین گزینه است.
میزان اکسیژن در گازهای احتراق بالا است؛ این امر باعث افزایش مقدار هوای ورودی به کوره میشود. در نتیجه، دمای کوره کاهش یافته و اثربخشی انتقال حرارت تحت تأثیر قرار میگیرد. همچنین، افزایش مقدار گازهای احتراق منجر به افزایش گرمای منتقل شده میشود؛ در نتیجه، بازدهی کوره کاهش مییابد.
اگر محتوای اکسیژن در گازهای احتراق بیش از حد باشد، ضریب هوای اضافی بالاتر رفته و حرارت بیشتری توسط این هوای اضافی منتقل میشود؛ در نتیجه بازده کوره گرمایشی کاهش مییابد； میزان اکسیژن در دود بسیار پایین است، سوخت به طور کامل سوخته نمیشود و بازدهی حرارتی کوره نیز کاهش مییابد ； بنابراین، میزان اکسیژن در گازهای دود باید در محدوده مشخصی باقی بماند؛ نه خیلی زیاد و نه خیلی کم.