فرآیند تولید هوای فشرده

Thread Content

آخرین بار، این پست توسط Ameba در تاریخ ۲۸-۷-۲۰۱۶ ساعت ۱۲:۱۴ ویرایش شد. هوا پس از فشرده‌شدن توسط کمپرسور، فشار آن افزایش می‌یابد و قادر به انجام کار می‌شود؛ این هوا را هوای فشرده می‌نامند. پمپ‌های هوای فشرده بر اساس اصل کارکرد، به انواع پیستونی، چرخشی، سانتریفوژی و جریان محوری تقسیم می‌شوند؛ در فرآیند فشرده‌سازی هوا و تجهیزات ملحق آن، این انواع عموماً قابل استفاده مشترک هستند. هوا از طریق فیلتر هوا عبور کرده و گرد و غبار و مواد ناخالص موجود در جو حذف می‌شود. سپس هوا وارد کمپرسور شده و پس از فشرده‌سازی در مرحله اول، فشار و دمای هوا افزایش می‌یابد. هوا سپس توسط خنک‌کن میانی خنک شده، دمای آن کاهش یافته و آب متراکم شده دفع می‌شود. پس از آن، هوا وارد مرحله بعدی فشرده‌سازی می‌شود؛ در این مرحله نیز فشار هوا بیشتر شده و دمای آن افزایش می‌یابد. در صورتی که کمپرسور دو مرحله‌ای باشد، فشار هوای فشرده به فشار مورد نیاز دستگاه می‌رسد. سپس هوای فشرده توسط خنک‌کن نهایی خنک شده، دمای آن کاهش یافته و بخشی از آب متراکم شده و مواد ناخالص دفع می‌شوند. در نهایت، ذرات جامد، گرد و غبار، ذرات ریز و سایر مواد ناخالص توسط فیلتر حذف شده و هوای تمیز و خشک وارد دستگاه خشک‌کن می‌شود تا خشک شود. در نهایت، این گاز تمیز و خشک از طریق مخزن ذخیره‌سازی به دستگاه‌هایی که به آن نیاز دارند، ارسال می‌شود. مخزن گاز در کمپرسورهای هوا با پیستون رفت و برگشت، نقش تثبیت فشار را ایفا می‌کند تا دستگاه‌های مصرف‌کننده هوا تحت تأثیر نوسانات تولید شده توسط کمپرسور قرار نگیرند. در کمپرسورهای سانتریفوژی نیز، این مخزن می‌تواند از تأثیر نوسانات میزان مصرف هوا توسط واحدهای مصرف‌کننده بر عملکرد کمپرسور جلوگیری کرده و از بروز خطر «لرزش کمپرسور» جلوگیری نماید.