بدنه اختلافدمایی از فولاد ضدزنگ ساخته شده، درپوش آن از فولاد کربنی است؛ پس برای پیچهای اتصال فلنج، چه جنسی مناسب است؟
Thread Content
توضیح مشکل: جنس بدنه اختزالکننده فولاد ضدزنگ است، جنس درپوش آن فولاد کربنی میباشد و اتصالات از نوع فلنجی است؛ پیچها نیز از جنس فولاد کربنی گالوانیزه هستند. در محل، پیچها و مهرهها زنگ زدهاند و برخی از بازرسان خواستار تعویض پیچها به فولاد ضدزنگ شدهاند. آقایان عزیز، آیا تعویض پیچهای فولاد ضدزنگ ضروری است و مبنای آن چیست؟
محیط، بسته به میزان شدت خوردگی تعیین میشود
برای انتخاب مهرهها، باید به شرایطی مانند فشار و دما توجه کرد.
پس از تعویض پیچهای فولاد ضدزنگ، به دلیل چسبندگی ماده فولاد ضدزنگ، هر بار هنگام باز و بسته کردن برای تعمیرات، مشکل باز نشدن پیچها پیش میآید. بازگشت خراش روی پیچها و مهرههای فولاد کربنی، پدیدهای طبیعی است؛ در نگهداری روزانه باید روغن روانکن روی آنها زده شود
در تماس مواد مختلف، عمدتاً خوردگی الکتروشیمیایی رخ میدهد. پیچهای گالوانیزه همراه با فولاد ضدزنگ یا فولاد کربنی، سیستم «کاتد بزرگ و آند کوچک» را تشکیل میدهند که باعث تسریع فرآیند خوردگی پیچها میشود. میتوان پیچها را با کروم زرد رنگ کرد. استفاده از پیچهای فولاد ضدزنگ نیز ممکن است، اما فلنجهای فولاد کربنی در بلندمدت دچار خوردگی شدید میشوند. بنابراین، لازم است در زندگی روزمره بازرسیها را تقویت کرده و برنامههای احتیاطی مناسبی تدارک دید.
ابتدا بیایید ببینیم استانداردهای انتخاب مهرهها چیست؟ آیا مشکلی وجود دارد؟ آیا انتخاب پیچها و مهرهها مطابق با الزامات استانداردهای NB/T47020 و 47027 است یا خیر؟ آیا روی سطح آنها نشانههای مربوط به جنس ماده وجود دارد یا خیر؟ اگر چنین نباشد، قطعاً در انتخاب آنها مشکلی وجود دارد. در صورتی که شرایط فوق برقرار باشد، نقشهها و محاسبات مربوطه را بررسی کنید تا مشخص شود آیا در نقشهها الزامات ویژهای برای آن وجود دارد یا خیر. همچنین، مواد مورد استفاده برای قطعات مهارکننده را تأیید کنید؛ سطح قطعات ساخته شده از فولاد آلیاژی، بر اساس استانداردها، باید تحت فرآیند آبیکردن قرار گیرد و نه روکشزدن با روی. در استانداردهای مهرهها ساخته شده از فولاد کربنی، الزامات مشخصی وجود ندارد. باید به یاد داشت که استانداردهای GB برای سطح پیچها و مهرههای آلومینیومی رنگشده، الزامات نسبتاً سختگیرانهای دارد؛ مانند الزامات مربوط به قطر میانی رزوهها قبل از رنگآمیزی، و همچنین الزامات مربوط به ضخامت لایه رنگ. اما به نظر من، هیچ الزام ویژهای وجود ندارد و تولیدکنندگان، پیچها و مهرههای آلومینیومی رنگشده را از خارج خریداری نخواهند کرد. استفاده از ماده S3048 برای پیچها و مهرهها نیز ممکن است. اما این ماده در NB/T47020 ذکر نشده است. بنابراین، در ستون شماره استاندارد در نقشه، نمیتوان استاندارد NB/T47027 را ذکر کرد.
دستگاه ما دارای مشکلاتی در محیط استفاده توسط کاربران است؛ بنابراین باید از فولاد ضدزنگ کامل استفاده شود. الزامات مربوط به پیچها نیز همین است. پس از محاسبات لازم، این مواد را انتخاب کردیم. هیچ مقررات خاصی وجود ندارد؛ این یک زنگزدگی طبیعی است، اما در محیط ما چنین چیزی مجاز نیست.
مؤلفههای اساسی خوردگی الکترودی شامل کاتد، آند، الکترولیت و رسانا است؛ با ناپدید شدن هر یک از این مؤلفهها، خوردگی الکترودی متوقف میشود. ناحیه تماس دو فلز در خوردگی الکترودی باید با الکترولیت پوشانده یا در آن فرو رفته باشد؛ در نتیجه، آند به طور مداوم تخریب شده و به صورت یونها در الکترولیت حل میشود. بنابراین، زنگزدگی سطح مهرهها ارتباط چندانی با خوردگی الکتروشیمیایی ندارد. زنگ، محصول واکنش آهن با اکسیژن و آب باید باشد؛ دلایل این امر میتواند تجمع آب باران روی سطح رزوهها و خراب شدن لایه گالوانیزه قطعات مهارکننده باشد. زنگزدگی سطح مهرههای تجهیزات غیرفولادی نیز شدیدتر از خود بدنه تجهیزات است.
گرد و غبار، آب و موارد دیگر روی سطح پیچ، همگی الکترولیت هستند. خوردگی الکتروژوژنی تنها میتواند سرعت خوردگی را افزایش دهد و نوعی خوردگی الکتروشیمیایی است. روکش روی بر روی قطعات مهارکننده اعمال میشود زیرا روی نسبت به آهن فعالتر است و در واکنشهای الکتروشیمیایی به عنوان آند عمل کرده، از خوردگی قطعات جلوگیری کرده و نقش محافظت آندی را ایفا میکند. و نه لایه گالوانیزه آسیب میبیند. البته، لایه روگنزدایی دارای ضخامتی است.
در صورتی که نیاز ویژهای وجود نداشته باشد، معمولاً از پیچهای فولادی کربنی استفاده میشود؛ زیرا پیچها و مهرههای فولاد ضدزنگ مستعد چسبیدن به یکدیگر هستند
آیا میتوان به استفاده از پیچهای فولاد کربنی + پوشش عایق فکر کرد؟ از تماس فولاد کربنی و فولاد ضدزنگ جلوگیری کنید تا از خوردگی الکترودها جلوگیری شود!