درباره انتخاب لولههای آویز پشتی
Thread Content
در جدول ۱۰.۱ استاندارد HG/T21574-2008، بار بلندشونده مهندسی برای هر گوه تکی ذکر شده است؛ اما در توضیحات تصویر، روش بلند کردن بارهای ۷۵ تن تا ۲۰۰ تن با استفاده از یک مجموعه گوهها نشان داده شده است. آیا این بدان معناست که برای بلند کردن هر تجهیزی با وزن بیشتر از ۷۵ تن، نیاز به یک مجموعه گوه بلندکننده وجود دارد و مشخصات هر گوه بلندکننده باید متناسب با الزامات باربرداری آن تجهیز باشد؟ به عنوان مثال، اگر نیاز به بلند کردن ۱۵۰ تن باشد، آیا لازم است دو گوه با ظرفیت نامی ۱۵۰ تن که در جدول ۱۰.۱ آمدهاند، به صورت یک جفت برای بلند کردن استفاده شوند؟ این امر اغلب منجر به مشکلات زیر میشود: به دلیل تأثیر پیچهای مهار، تضمین فاصله ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیمتری بین دو گوه آویز دشوار است. در چنین شرایطی، آیا میتوانیم این فاصله را تا حدود ۱۰۰۰ میلیمتر افزایش دهیم؟ لطفاً اعضای انجمن نظرات خود را بیان کنند.
من این را خیلی نمیفهمم، فقط حدس میزنم. فاصله بین دو حلقه آویز حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیمتر است؛ به نظرم این کار برای این است که هنگام بلند کردن بار، نیرو به طور یکنواخت توزیع شود
در صورت عدم تطابق با استانداردها، معمولاً باید محاسبات بررسیی انجام شود.