انجام بازرسی‌های روزانه بر روی خودروهای حمل مواد شیمیایی خطرناک، جهت پیشگیری از حوادث و خطرات

Thread Content

مواد شیمیایی خطرناک اصطلاحی کلی برای مواد قابل اشتعال، منفجره و دارای خورندگی شدید است. در صورت وقوع حادثه رانندگی برای وسایل نقلیه حمل این مواد، به راحتی می‌تواند خسارات جبران‌ناپذیری به بار آورد. مسائل ایمنی مربوط به آن همواره مورد توجه دولت و جامعه بوده و از اولویت‌های اصلی نظارت بر ایمنی ترافیک محسوب می‌شود. وسایل رایج برای حمل مواد خطرناک عبارتند از: ۱. وسایل حمل و نقل ویژه مخزنی. برای حمل و نقل مواد شیمیایی خطرناک مایع مانند مواد قابل اشتعال، منفجره و سمی، معمولاً از کامیون‌های تخصصی مخزن‌دار استفاده می‌شود. ۲. کامیون‌های باری مخصوص کانتینری. برای حمل‌ونقل مواد شیمیایی خطرناک جامد مانند صنایع حمل‌ونقل**، لوله‌ها، آتش‌بازی و غیره، معمولاً از کامیون‌های ویژه با کابین استفاده می‌شود. پنج نکته کلیدی برای بارگیری و تخلیه محموله‌ها در خودروهای حمل مواد خطرناک: ۱. شرکت‌های حمل مواد خطرناک، خودروها، رانندگان، همراهان و افراد مسئول بارگیری و تخلیه، باید دارای صلاحیت‌های لازم باشند. ۲. ماده بارگیری‌شده و ماده اسپری‌شده روی مخزن، باید با ماده ذکرشده در گواهی حمل و نقل جاده‌ای وسیله نقلیه یکسان باشد. ۳. بارهای خطرناک باید به طور یکنواخت و متعادل بارگیری شده و در کل کامیون ثابت شوند؛ هر کامیون فقط باید حاوی یک نوع بار باشد. نباید انواع مختلف بارهای خطرناک را با هم بارگیری کرد و همچنین نباید بارگیری بیش از حد انجام شود. ۴. پس از بارگیری کالاهای خطرناک، نام، شکل، مقدار، روش دفع و اطلاعات تماس شرکت مربوطه باید به صورت کتبی ثبت شده و همراه با وسیله نقلیه حمل گردد. ۵. پس از بارگیری کامیون‌های حمل مواد خطرناک مایع، شیر قطع اضطراری باید بسته شود تا از عدم آسیب‌دیدگی و نشتی اطمینان حاصل گردد. «پنج بررسی ضروری» قبل از حرکت خودروهای حمل مواد شیمیایی خطرناک: اول، نصب صحیح پلاک خودرو، قرارگیری درست نشانه‌های بازرسی ایمنی و بیمه، و همراه داشتن گواهینامه رانندگی، مجوز حمل و نقل جاده‌ای و مجوز حمل و نقل جاده‌ای مواد شیمیایی بسیار سمی که همگی کامل و معتبر باشند. ۲. چراغ‌های نشانه‌گذاری، تابلوهای نشانه‌گذاری، علائم بازتابنده و تجهیزات حفاظتی جانبی و عقبی خودرو سالم بوده و دستگاه موقعیت‌یاب ماهواره‌ای به درستی کار می‌کند. ۳. سیستم‌های ایمنی خودرو از جمله ترمز، چراغ‌ها و فرمان مطابق با الزامات بهره‌برداری هستند؛ مشخصات لاستیک‌ها استاندارد بوده، سایش آن‌ها طبیعی است و از لاستیک‌های بازسازی‌شده استفاده نشده است. ۴. دستگاه قطع اضطراری کامیون‌های حمل مواد مایع خطرناک سالم بوده و در وضعیت بسته قرار دارد. ۵. گواهینامه‌های صلاحیت حرفه‌ای راننده و نگهبان، و سایر مدارک، کامل و معتبر بوده و همراه فرد باشد. «پنج نکته مهم برای رانندگی ایمن خودروهای حمل مواد خطرناک»: ۱. انتخاب مسیر مناسبی با شرایط ترافیکی خوب؛ دور از شهرها و مناطق مسکونی، و عدم ورود به مناطقی که ورود خودروهای حمل مواد خطرناک در آن‌ها ممنوع است. ۲. وسایل نقلیه حمل مواد شیمیایی بسیار سمی باید طبق زمان و مسیر تأییدشده توسط ادارات امنیت عمومی حرکت کنند و نمی‌توان آن‌ها را به دلخواه تغییر داد. ۳. سرعت رانندگی را در حد ایمن نگه دارید؛ تحت هیچ شرایطی سرعت نباید از ۸۰ کیلومتر در ساعت تجاوز کند. در شب و در شرایط دید ضعیف مانند باران، مه، برف و یخ، سرعت را کاهش دهید. فاصله مناسبی با خودروی جلویی حفظ کنید؛ در شرایط آب و هوایی نامساعد مانند باران، مه، یخبندان و برف، این فاصله را بیشتر کنید. ۴. در حین رانندگی، نباید به دلخواه لاین تغییر داد؛ در بزرگراه‌ها نیز باید در لاین تعیین‌شده رانندگی کرد. ۵. راننده باید تمرکز خود را حفظ کند؛ هر حدود ۲ ساعت رانندگی، باید خودرو را متوقف کرده و استراحت کند. همچنین باید وضعیت فنی خودرو را به‌موقع بررسی نماید تا اطمینان حاصل شود که شیر قطع اضطراری در حالت بسته قرار دارد. «سه الزام» برای مدیریت اضطراری خودروهای حمل مواد خطرناک: اول، در مواقع اضطراری مانند خرابی خودرو، وقوع حادثه یا ریختن بار، باید با توجه به ویژگی‌های متفاوت بار از جمله قابلیت انفجار، قابلیت اشتعال، خورندگی، سمیت شدید و تشعشع، طبق طرح‌های مدیریت اضطراری و دستورالعمل‌های عملیاتی مربوطه، اقدامات لازم را انجام داد. ۲. در صورتی که خودرو ترافیک را مختل کرده و جابجایی آن دشوار باشد، باید طبق مقررات چراغ‌های هشدار خطر را روشن کرد؛ در جاده‌های عادی، علامت هشدار را در فاصله ۵۰ تا ۱۰۰ متری پشت خودرو و در بزرگراه‌ها در فاصله ۱۵۰ متری پشت آن نصب کرد. شب‌ها، همزمان چراغ‌های مشخص‌کننده شکل خودرو و چراغ‌های عقب نیز باید روشن شوند. ۳. هنگامی که فرد قادر به مدیریت وضعیت نیست، خودرو را در مکانی تا حد امکان باز و دور از جمعیت و منابع آبی متوقف کند؛ سپس بلافاصله با پلیس تماس گرفته و هنگام گزارش، نام، شکل، مقدار و وضعیت نشت مواد خطرناک را به‌طور دقیق توضیح دهد تا نهادهای ذی‌ربط بتوانند در اسرع وقت و به شکل مؤثر اقدام کنند.