روش تأمین هوا در کورههای احتراق گازهای اسیدی و نحوه تشخیص میزان بیش یا کم بودن تأمین هوا
Thread Content
یادگیری روشهای تأمین هوا در کورههای احتراق گازهای اسیدی و نحوه تشخیص میزان بیش یا کم بودن تأمین هوا؛ من از طریق یادگیری، چهار نکته را درباره روشهای تأمین هوا خلاصه کردهام: ۱. اصول تأمین هوا； تنظیم میزان هوای ورودی بر اساس احتراق کامل هیدروکربنها و آمونیا و تبدیل یک سوم هیدروژن سولفید به دیاکسید گوگرد انجام میشود. در عملیات تولید واقعی، میزان هوای ورودی بر اساس نسبت هیدروژن سولفید به دیاکسید گوگرد در محدوده ۲ تا ۸ کنترل میگردد. اگر این نسبت بیشتر از ۲ باشد، به این معناست که مقدار کافی از هیدروژن سولفید به دیاکسید گوگرد تبدیل نشده و لازم است میزان هوای ورودی افزایش یابد؛ در غیر این صورت، میزان هوای ورودی کاهش خواهد یافت. میزان هوای ورودی بر اساس دمای کوره نیز تنظیم میشود؛ اگر دمای کوره کمتر از ۱۲۵۰ درجه سانتیگراد باشد، تجزیه NH3 به طور کامل انجام نخواهد شد و لازم است میزان هوای ورودی افزایش یابد تا میزان گازهای اسیدی در منطقه دوم افزایش یابد. برای تشخیص اینکه میزان هوای ورودی بیش از حد یا کمتر از حد است، من پنج اصل را استخراج کردهام:۱. در عملیات واقعی، از نسبت گوگرد برای تشخیص استفاده میشود؛ اگر این نسبت بیشتر از ۲ باشد، میزان هوای ورودی کم است و لازم است افزایش یابد؛ در غیر این صورت، میزان هوای ورودی کاهش مییابد.
۲. میزان هوای ورودی بر اساس دمای کوره در محدوده ۱۱۰۰ تا ۱۳۵۰ درجه سانتیگراد تنظیم میشود؛ اگر دمای کوره افزایش یابد و میزان هوای ورودی بیش از حد باشد، لازم است میزان هوای ورودی کاهش یابد؛ در غیر این صورت، میزان هوای ورودی افزایش مییابد.
۳. کاهش فعالیت کاتالیزور و وجود اکسیژن اضافی، باعث کاهش فعالیت تبدیل گوگرد به سولفات میشود؛ لذا لازم است میزان هوای ورودی کاهش یابد.
۴. افزایش دمای لایه واکنشگر، در صورتی که میزان هوای ورودی بیش از حد باشد، نیازمند کاهش میزان هوای ورودی است.
۵. برای هیدروژناسیون، نیاز به مقدار زیادی هیدروژن وجود دارد؛ لذا اگر میزان هوای ورودی بیش از حد باشد، لازم است میزان هوای ورودی کاهش یابد.
۶. در عملیات، میتوان از رنگ شعله برای تشخیص کمک گرفت؛ رنگ نارنجی نشاندهنده میزان هوای مناسب است، رنگ سفید روشن نشاندهنده میزان هوای بیش از حد است، و رنگ قرمز تیره نشاندهنده میزان هوای کم است.
۷. اگر میزان دیاکسید گوگرد در گازهای خروجی زیاد باشد، لازم است میزان هوای ورودی کاهش یابد.
بهترین روش برای تشخیص میزان هوای ورودی، استفاده از نسبت گوگرد است؛ همچنین تغییرات رنگ شعله و دمای کوره نیز میتوانند به این منظور کمک کنند. در صورتی که میزان هوای ورودی بیش از حد باشد، دمای لایه واکنشگر افزایش مییابد؛ در صورتی که نسبت گوگرد دقیق نباشد، این پارامتر مهمترین عامل برای تنظیم عملیات است. همچنین، میزان هیدروژن موجود در سیستم و مقدار هیدروژن اضافی نیز مهم هستند؛ اگر میزان هوای ورودی بیش از حد باشد، غلظت دیاکسید گوگرد در گازهای خروجی افزایش مییابد و لازم است مقدار هیدروژن افزایش یابد؛ در نتیجه، میزان هوای ورودی باید کاهش یابد
اول، به دادههای تحلیلی دستگاههای اندازهگیری هیدروژن سولفید و دیاکسید گوگرد نگاه میکنیم؛ دوم، به منحنیهای جریان گازهای اسیدی و هوا؛ سوم، به میزان دیاکسید گوگرد در گازهای دود؛ چهارم، به افزایش دمای راکتور هیدروژناسیون.
نسبت، میزان هیدروژن در گازهای خروجی، مقدار pH آب سردکننده، دمای کوره سوزاندن، دمای لایه راکتور هیدروژنزنی و غیره
عمدتاً دستگاه اندازهگیری نسبت آنلاین، افزایش دمای کوره تولید گوگرد، افزایش دمای راکتور هیدروژناسیون
دمای کوره تولید گوگرد، نسبت هیدروژن سولفید به دیاکسید گوگرد، میزان هیدروژن در گازهای خروجی، مقدار pH آب سرد برای خنککردن، دمای کوره سوزاندن، دمای لایه کاتالیزور و غیره؛ افزایش میزان هوای ورودی باعث نفوذ دیاکسید گوگرد به لایه کاتالیزور، مسموم شدن کاتالیزور و انسداد سیستم آب سرد برای خنککردن گازهای خروجی میشود. در مرحله راهاندازی اولیه، کاهش میزان هوای ورودی منجر به تجمع گوگرد و کربن در لایه کاتالیزور میشود؛ در زمان تولید عادی، کاهش میزان هوای ورودی باعث خوردگی تجهیزات و تأثیر منفی بر نرخ تخلیه استاندارد گازهای خروجی میگردد
سادهترین و قابل اعتمادترین روش، بررسی میزان افزایش دمای راکتور است؛ چرا که آزمایشها چندان قابل اعتماد نیستند
عمدتاً به دمای کوره سوزاندن و دمای لایه راکتور هیدروژناسیون نگاه میشود