زیباترین مکان‌های چین در ماه اوت

Thread Content

آخرین بار این پست توسط yinkuilin6868 در تاریخ ۳۰-۷-۲۰۱۶ ساعت ۰۹:۳۳ ویرایش شد. در ماه اوت، مناظر این مناطق در چین بسیار زیباست؛ برای دیدن بهترین مناظر، باید در زمان مناسب به مکان مناسب رفت. درست مثل اینکه در زمان مناسب با فرد مناسب ملاقات کنیم؛ نیازی نیست مدت زیادی با هم آشنا باشیم، فقط می‌خواهیم در بهترین سال‌های زندگی‌مان با شما ملاقات کنیم! چمدان‌هایتان را جمع کنید و ببینید که ۱۰ مکان زیبا که در ماه اوت بازدیدشان ارزشمند است، کدامند! کوه‌های چهار خواهر: قله‌ها، دره‌ها، ابرها و جویبارها همگی بسیار زیبا هستند. قله‌های زیبا، دره‌های زیبا، ابرهای زیبا و جویبارهای زیبا؛ این اولین تأثیری است که کوه‌های چهار خواهر بر انسان می‌گذارد. این کوه‌ها در استان آبا، سیچوان واقع شده‌اند و یکی از مقاصد مورد علاقه گردشگران طبیعت‌گرد هستند. این منطقه از کوه‌های چهار خواهر، کوه بالانگ، دره‌های شوانگچیائوگو، چانگپینگگو و هایزیگو تشکیل شده است. این مکان به صخره‌های بلند و سربه‌سرشناخته شده است؛ آب و هوای دره‌ها معتدل و پرباران، گل‌های کوهستانی در همه جا می‌رویند و نهرها زلال هستند ； یخچال‌های کوهستانی در اطراف شیب کوه ； قله کوه ناهموار و پوشیده از برف است؛ به آسمان آبی اشاره می‌کند ； جنگلات انبوه در دامنه کوه، چمنزارهای سرسبز و جویبارهای زلالی که بی‌وقفه جریان دارند؛ منظره‌ای زیبا و شبیه به جنوب اروپاست که به آن «آلپ‌های شرق» می‌گویند. هر سال در ماه اوت، کوه‌ها پر از گل‌های زیبا می‌شوند؛ همچنین می‌توان در دره‌ها، خنکای آب کوهستان‌ها را تجربه کرد که بسیار دلپذیر است. دشت کورچین، یکی از چهار دشت بزرگ چین و مروارید سبز در مناطق شنی است. دشت کورچین یکی از چهار دشت بزرگ چین بوده و در بخش شرقی منطقه خودمختار مغولستان داخلی واقع شده است؛ از غرب با دشت شیلینگول و از شمال با دشت خولونبیر هم‌مرز است. این منطقه یک منطقه گردشگری نیست، بلکه دشتی وسیع و بی‌کران با چراگاه‌های طبیعی فراوان است. همچنین، این دشت حاوی آثار تاریخی بسیاری از دوران مانچو و هان است، از جمله معبد چنگیس خان و کاخ بو. این مکان، زادگاه امپراتریس بزرگگرامی شیائوجوانگ از سلسله چینگ نیز می‌باشد. در ماه اوت، در دشت‌های خورچین، آسمان آبی و ابرهای سفید در کنار هم قرار دارند؛ در همه جا اسب‌ها و گوسفندان به چشم می‌خورند. مناظر سرسبز و زیبای این منطقه، لذت بسیاری را برای بازدیدکنندگان فراهم می‌کند؛ چه سواری بر اسب در این دشت‌ها، چه تماشای غروب خورشید، یا حتی آشنایی با سبک زندگی چوپانان مغولی، همگی تجربه‌های لذت‌بخشی هستند. علاوه بر این، می‌توانید به دره بزرگ داچینگگو در دشت‌ها نیز بروید؛ این دره جنگلی ۲۴ کیلومتر طول دارد. در اینجا درختان سرسبز هستند و آب چشمه‌ها در کف دره، رودخانه‌ای پیچ‌درپیچ و زلال را تشکیل داده است؛ به همین دلیل این مکان «مروارید سبز دشت کورچین» نامیده می‌شود. گل سوسن یخی که در تابستان بر کوه چانگبای شکوفا می‌شود. وقتی صحبت از کوه چانگبای می‌شود، این مکان واقعاً یک بهشت روی زمین است؛ جایی که زیبایی‌هایی چون آبشارها، چشمه‌های آب گرم، دره‌ها، جنگل‌های سنگ‌های آتشفشانی، باغ‌های بزرگ کوهستانی، رودخانه‌های زیرزمینی، جنگل‌های بکر، ابرها و برف و یخ در آن گرد هم آمده‌اند. کوه چانگبای نیز با دریاچه‌ی تیانچی به عنوان مرکز خود شناخته می‌شود؛ تنها با ایستادن در بالای این قله‌های بلند و لمس کردن آب این دریاچه که رنگ آبی گوهرین دارد و بافتی نرم و لطیف دارد، می‌توان زیبایی توصیف‌ناپذیر کوه چانگبای را درک کرد؛ زیبایی‌ای که فرد را بی‌آنکه متوجه شود، مسحور خود می‌کند. ماه اوت بهترین فصل برای سفر به کوه چانگبای است؛ در این زمان، آب و هوا مطبوع و مناظر بسیار زیبا هستند. پوشش گیاهی کوهستانی نیز بسیار متنوع و رنگارنگ است و احتمال مشاهده دریاچه آسمانی نیز بالا می‌باشد. کوردنین مجموعه‌ای از دره‌ها، جنگل‌ها، دشت‌های سرسبز و کوه‌های پوشیده از برف است. کوردنین در مناطق کوهستانی جنوب شرقی شهرستان گونگلیو در ایلی واقع شده و منطقه‌ای طبیعی با چشم‌اندازهای متنوع از دره‌ها، جنگل‌ها، دشت‌ها و کوه‌های برفی است. در این منطقه تعداد زیادی صنوبر گران‌بها یافت می‌شود؛ به همین دلیل کوردنین یک **منطقه حفاظت‌شده طبیعی برای صنوبر** نیز محسوب می‌شود. در ماه اوت، اینجا محیطی زیبا و منظره‌ای بی‌نظیر دارد؛ مقصدی است که همه گردشگرانی که به ایلی می‌آیند، آن را انتخاب می‌کنند. گردش در کوردنین عمدتاً به تماشای مناظر رودخانه‌ها، جنگل‌ها، مراتع و زمین‌های کشاورزی در دره‌های سینکیانگ اختصاص دارد. اینجا مکان‌هایی چون جنگل تیک‌کاراگای، آبشار دره هوتسانگ، گذرگاه هوتسانگ و مرتع کوردنین وجود دارد؛ مناظری بی‌نظیر که برای عکاسی بسیار مناسب هستند. دره بزرگ یارلونگ‌تسانگپو، آخرین سرزمین پنهان بشر و زیباترین نمونه طبیعت. در فلات تبت که به «پشت‌بام جهان» مشهور است، دو رکورد جهانی وجود دارد: یکی بلندترین قله جهان، یعنی کوه اورست، و دیگری عمیق‌ترین و طولانی‌ترین دره رودخانه‌ای جهان، یعنی دره بزرگ یارلونگ‌تسانگپو؛ این دره عمیق‌ترین دره روی زمین است و لقب «آخرین سرزمین پنهان بشر» را دارد. کل گراند کانیون، سرشار از کوه‌های زیبا، آب‌های خوشمنظره، درختان و علف‌های سرسبز، ابرها و مه‌های دلنشین، حیوانات، پرندگان، پروانه‌ها، ماهی‌ها، انسان‌ها و روستاهای زیباست... بی‌اغراق می‌توان گفت که اینجا زیباترین مدل طبیعت است و شایسته عنوان بزرگترین دره جهان می‌باشد. اکثر کسانی که به دره بزرگ یارلونگ‌تسانگپو می‌آیند، پیاده‌روی می‌کنند؛ اما در اوج تابستان، ماه اوت، آب و هوای اینجا خنک و بهاری است؛ واقعاً ارزش بازدید دارد. آبشار نوریلانگ، دور از هیاهوی دنیا و در میان کوه‌ها قرار دارد؛ آبشاری که مانند پرده‌ای از آب، چشم‌نواز به نظر می‌رسد. اخیراً همه حتماً با موضوع «سفر به غرب» آشنا شده‌اند؛ صحنه پایانی آن فیلم کلاسیک سال ۱۹۸۶، در آبشار نوریلانگ فیلمبرداری شده است. این آبشار یکی از شش آبشار زیباترین در چین است؛ همچنین، عریض‌ترین آبشار چین نیز محسوب می‌شود. در زبان تبتی، «نوریلانگ» به معنای خدای مرد است؛ بنابراین، آبشار نوریلانگ به معنای آبشاری باشکوه و چشم‌نواز است. جریان آب پرشور از مجموعه دریاچه‌های نوریلانگ سرچشمه گرفته، از بالای آبشار به پایین می‌ریزد؛ همچون کهکشانی که ریخته می‌شود و صدایش دره‌ها را لرزانده است. در انتهای جنوبی، جریان آب بسیار شدید است و سرمای شدیدی حاکم است که باعث ایجاد مه‌های آبی می‌شود. همان‌طور که در آن جمله آمده است: «دور از دنیای پر سر و صدا، به کوهستان‌های آرام می‌رویم؛ آبشارهای بلند نیز مانند پرده‌هایی، در یک نگاه در بر گرفته می‌شون قلبم همچون آبی بی‌پایان است؛ تنها پاکی در آن جای دارد و غمی نیست. مطمئناً این همان آبشار نوریلانگ است! جزیره داییوشان، یکی از ده جزیره برتر چین؛ نمونه‌ای فشرده از کوه‌ها، دریاچه‌ها، علفزارها و دریا است. این جزیره در سال ۲۰۰۵ توسط «جغرافیای چین» به عنوان یکی از ده «زیباترین جزیره» انتخاب شد. جزیره داییوشان در آب‌های شمال‌شرقی شهرستان شیاپو در ولایت نینگده، استان فوجیان واقع شده و از یازده جزیره بزرگ و کوچک از جمله داییوشان، شیائویوشان، جزیره یوانیانگ و یینیو تشکیل شده است؛ طول خط ساحلی آن ۳۰.۱۲ کیلومتر است! ! جزیره دایوشان، تجمعی نمونه‌وار از کوه‌ها، دریاچه‌ها، علفزارها و دریا است؛ دارای کوهستان‌های وسیع، آب‌های دریایی گسترده، آب و هوای مطبوع و مناظر زیبا. بر فراز دریای شرقی با آب‌های فیروزه‌ای، لذت بردن از محاصره شدن توسط هزاران هکتار چمنزار سبز و دریاچه‌های بزرگ و کوچک، بهترین تجربه ممکن است؛ ماه اوت نیز زمان ایده‌آلی برای مشاهده این منظره زیبا است! علاوه بر این، می‌توانید مناظر زیبای نوری شیاپو را که دارای زیباترین تالاب‌های چین است، در اطراف آن تماشا کنید! باییانگدیان، مقصد مقدسی دیگر برای علاقه‌مندان به باغ‌های نیلوفر آبی پس از پوژههی، منظره‌ای شاعرانه و نقاشی‌گونه است. باییانگدیان بزرگترین دریاچه آب شیرین در دشت شمال چین است و لقب‌های «مروارید شمال چین» و «دریاچه غربی شمال» را داراست. این مکان همچنین محل وقوع داستان «ژانگ گا، سرباز کوچک» می‌باشد. در اوج تابستان، هر نی از ساقه تا برگش به رنگ سبز درخشان است ； در ماه اوت، نیلوفرهای آبی در دریاچه مانباییانگدیان به گل می‌نشینند؛ رنگ‌های قرمز و سفیدشان در کنار هم، ظاهری زیبا و شاعرانه ایجاد کرده‌اند. لایه‌های بی‌شمار نیلوفرها تا افق امتداد یافته‌اند؛ منظره‌ای واقعاً شاعرانه! وانفنگلین، یکی از زیباترین مناطق کوهستانی چین؛ گویی یک نقاشی آبستره شاعرانه است. وانفنگلین در جنوب غربی استان گوئیژو واقع شده و از نزدیک به بیست هزار قله و تپه سرسبز تشکیل شده است؛ این منطقه یکی از سه منطقه عمده کارستی در جنوب غربی چین محسوب می‌شود. این مجموعه از قله‌ها و تپه‌ها، با تراکم و شکل‌های عجیب و غریب، بسیار باشکوه و چشم‌نواز هستند؛ به‌طوری که می‌توان آن را «موزه کارست مخروطی چین» نامید. این مکان، «یکی از شگفتی‌های جهان» محسوب می‌شود؛ همچنین جزو پنج منظره کوهستانی زیباترین در چین نیز می‌باشد. درون آن، رودخانه‌ها و جویبارهای پنهان، شیارها و دره‌های متعدد، غارها و تپه‌های سنگی یکی پس از دیگری قرار دارند؛ علاوه بر این، گل‌ها و گیاهان عجیب، پرندگان و حیوانات نیز یافت می‌شوند. این منطقه واقعاً شبیه به بهشتی ساخته شده توسط دست خدا است. شو شیاکه در سفرنامه‌های خود از عباراتی مانند «قله‌های متراکم»، «وسعت هزاران کیلومتری» و «یکی از مناطق زیبای جنوب غرب» برای توصیف این منطقه استفاده کرده است. بازدید از وانفنگلین، نه تنها امکان لذت بردن از مناظری شاعرانه و هنری را فراهم می‌کند، بلکه امکان تماشای نمایش‌های فرهنگی بویی، گوش دادن به آوازهای محلی، و آشنایی با فرهنگ و سنت‌های غنی بویی را نیز فراهم می‌سازد. به جز فصل گل‌دهی کلم‌های روغنی در بهار، سفر به وانفنگلین در ماه اوت نیز آرامش‌بخش برای روح و جسم است! کوه موگان از قدیم به لقب «جهان خنک» شهره است؛ این کوه سراسر سبز و پوشیده از بامبو، چشمه‌ها و ابرهاست. محیطی زلال، سبز، یخبندان و آرام دارد و همواره به عنوان «جهان خنک» شناخته می‌شود. این مکان به همراه بیدایه، لوشان و جی‌گونگ‌شان، یکی از چهار مقصد برتر برای تابستان‌گردی در چین محسوب می‌شود. پوشش گیاهی به میزان ۹۲٪ است؛ کوه‌ها سراسر پوشیده از بامبو هستند و چشمه‌ها و آبشارها در همه جا دیده می‌شوند. اگرچه از باشکوهی «تای‌شان» و صعب‌العبوری «هوا‌شان» برخوردار نیست، اما به خاطر بامبوهای سرسبز و درهم‌تنیده، چشمه‌های زلال و جاری، ویلاهای پراکنده و مناظر دلربای متفاوت در فصول چهارگانه، در میان منطقه «جیانگ‌نان» شهره است و لقب «بلندترین کوه جیانگ‌نان» را دارد.